Birini beğendiğimde bugün çok hoş olduğunu söylerim, yetenekli olduğunu düşündüğümde yüzüne karşı takdir ederim; nazik hareketini övmekten çekinmem. Dil cimriliğinin ne denli zehirli olabileceğini bilirim çünkü; iyi olanı zikretmek bizden eksiltmez, ama birilerine hayat verir.
Her şeyin müthiş bir nizam içinde seyretmesi bizler için imkansız. Her şeyin yolunda gitmeyeceğini, hallettiğim bir problemin yerini yenisinin alacağını kabullendim. Anladım ki asıl mesele sorunsuz bir hayat yaşamak değil, o hayatın içinde yanımda duran insanların kim olduğu.
En güzel reçeteyi Saik Faik yazmış;
“Tek ihtiyacım olan şey; bir deniz kıyısında sabaha kadar oturup olanı biteni gözden geçirdikten sonra kafasında her şeyi aşmış bir insan olarak kalkıp gitmek.”