Ben ölünce tabutuma şunu yazsınlar;
Dikkatli taşımaya gerek yok, Kırılmaz, Sağken yeterince kırıldı. Yaşarken verilmeyen değerin Öldükten sonra bir anlamı kalmıyor...
Nasıl mıyım? Hep düşünüyorum, uyku düzenim yok, yanlız hissediyorum, herşeyi kafama takıyorum. İyiyim diyorum, iyi değilim. Kendimi anlatamıyorum, anlatmakta istemiyorum. İçim dolu ama susuyorum.
Sadece yorgunum.
Bazen her şey yolundaymış gibi davranıyorum, Kimse yükümü fark etmesin diye. İçimde sessizce çöken bir dünya var, Ama dışarıdan bakınca dimdik duruyorum. Gözlerim anlatmak istiyor aslında, Ama kimse okumaya çalışmıyor. Bir zamanlar içim seslerle doluydu, Şimdi yankı bile yok.
Benim Sorunum Şu;
Fazla Düşünüyorum, Fazla Önemsiyorum, Çok seviyorum Ve Karşılığında Fazlasıyla İnciniyorum.
O kadar çok üzülüyorum ki. Sanki kalbim çıkıcak gibi hissediyorum.
Halbuki Sarılsa Her Şey Geçecek Gibi.