Öncelikle iyi dileklerin için teşekkürler dostum benim. Umarım senin için de her şey yolunda olur daima. Çok mutlu ettin beni yazarak. Müzik önerilerime gelince.. Ben de pek dinlememeye çalışıyorum ama böyle gecelerde, bu ve benzeri şarkılar olmadan olmuyor benim için. Umarım bir gün bu şarkıların varlığını dahi unuturum.. Sosyal medyadan uzak kalmak ise benim için hem tedavi hem de hastalığın kendisi gibi. Ama tabiki buradaki sosyallik gerçek bir sosyallik değil, bunun da farkında olarak hastalık kısmının ağır bastığını kendime hatırlatmam gerekiyor. Eksisi, artısıyla asla kıyaslanamaz bile. Bu geceyi atlattıktan sonra uzun bir araya daha devam etmek istiyorum bu sosyal medya arasına. Ama bu geceyi atlatmam gerek tabi. Bilmiyorum bunu duymaya ihtiyacın var mı ama bugün bu mesajınla bile bana iyi ki var olduğunu düşündürttün. Şahsen benim her şeyin yoluna gireceğini duymaya ihtiyacım var..
Bir gün tekrar bu tarz müzikler dinlemek istersen, şuan ethereal çalıyor televizyonumda. Öneririm.. Uzun süre yazamayacak olsam da sağlıcakla ve huzurla kal dostum.. 🙌🏼
Selam dostlarım, kardeşlerim, sevenlerim, sevdiklerim.. Bir süredir sosyal medyadan tamamen uzağım. Dedemi kaybetmemin kırkının çıkmasını bekledim geri dönmek için. Ama bu süreçte sosyal medyadan uzak kalmanın beni daha huzurlu ve daha mutlu bir insan yaptığını fark ettim. Dopamin reseptörlerim, nerdeyse çocukluğumdaki kadar güzel çalışmaya geri döndü diyebilirim..
Bu sebeple.. Sosyal medyaya süresiz olarak ara verdim ve ara vermeye de devam edeceğim. Belki bir gün bu kararım değişir fakat şuan uzak olmaktan memnunum. Hayatımda çok şükür her şey yolunda. Fakat siz dostlarımı da çok sevdiğimi ve özlediğimi bilmenizi istedim. Şuan bu tweetimi gören her birinizi ayrı ayrı cidden çok özledim. Merak etmeyin bu süreçte de daima oyunlarım yanımda 🫶🏻. Sosyal medyadan uzak kalmanın en kötü kısmı sizin gibi oyun seven dostlarımdan uzak kalmak..
Hayatınızda bir şeyler yolunda gitmiyorsa bir süre sosyal medyaya ara vermenizi öneririm. Benim psikolojime epey iyi geldiğini söyleyebilirim. Bu tweetimde uzun uzun bunun sebeplerini, sonuçlarını vb açıklamayacağım. Sadece iyi olup olmadığımı umursayan dostlarım için yazmak istedim. Her şey yolunda çok şükür. Bu aralar FF7 Rebirth ve Mega Man 11 ile uğraşıyorum, ikisini de bitirmek üzereyim.. 😅 Ve kitap okuma alışkanlığımı geri kazandım. Bu aralar 1984 okuyorum, henüz bitirmesem de inanılmaz sürükleyici bir kitap keşke çok daha önceden okusaymışım.. Taşındım da bu arada. Vesaire vesaire epey bir gelişme oldu hayatımda ama sizinle hiçbirini paylaşamadım ne yazık ki..
Aslında böyle bir tweet bile atmayacaktım, bunun için dahi girmeyecektim Twitter'a fakat şuanda inanılmaz derecede sarhoşum.. Uzun yıllar sonra ilk defa bugün, gün boyu içtim. Dünyanın en zararsız içicisiyimdir. Yılda bir, iki kez falan en fazla, kendimi hüzünlendirecek kadar içerim. Tamamen keyfi bu arada, zararlı bir derecede değil, kimseye asla zararım olmaz. Kendimi üzüp sürekli geçmişi yad ederim o kadar 😅
Ne yazık ki yazdığım tüm dostlarım uyumuş. Yazabileceğim, arayabileceğim kimsem yok maalesef. Ben de son çare buraya yazmak istedim. Uyumayan dostlarım belki burda vardır diye.. Çok kötü be. Hayatımda her şey yolunda ama işte böyle kör kütük sarhoş olup yazabileceğim, şirinlikler yapabileceğim kimse yok. Yanında olabileceğim kimsem yok. Bunun eksikliğini çekiyorum, hayatımın çok büyük bir kısmında da çektim. Koca dünyada yapayalnızım, bir başıma..
Yarın uyandığımda falan yüksek ihtimalle bu tweeti silerim fakat olsun. En azından size açayım kalbimi..
Bu gecenin şarkısı benden olsun. Bu gece Golden Brown dinleyin benim için.. Sailor song çaldı şimdi de, onu da dinleyin. Son olarak bir de je te laisserai des mots dinleyin. Nolcak sanki daha önemli işiniz mi var ?
Neyse, diyeceğim o ki. Sevdiğiniz biri varsa hayatınızda, ona sahip çıkın. Kaybetmeyin. Ne kadar şanslı olduğunuzu unutmayın. Şuanda neler vermezdim Winston ve Julia gibi küçücük bir odanın içine devasa bir aşk sığdırabilmek için. Tüm zorluklara ve engellere rağmen birbirini sevmeyi başaran iki insandan biri olabilmek için.
Olur da sizi bir süre göremezsem..
https://t.co/8FxDCWjr3s
Mürrüvetimi görebilecek ne bir anneannem ne de bir dedem var artık.. Dedemi yıkadım,taşıdım ve gömdüm. En son ne zaman içten bir kez sarılabilmiştim ona, en son ne zaman onu sevdiğimi söyleyip, ne zaman öpmüştüm onu hatırlamıyorum.
Vefatından sonra hepsini son kez yaptım. Ama onun haberi olmadığında bunları yapabilmenin ne anlamı var ? Telefonla konuşmaktan çekindiğim için, ne diyeceğimi bilemediğim için kaç bayram arayamadım seni ? Elime mi yapışacaktı ayda bir kere arasam seni, halini hatrını sorsam.. Ayrı şehirlerde yaşadık, kaç kez gelip ziyaret edebildim seni ?
Ama yemin ederim sonsuza kadar yaşayabilecekmişsin, ben de seni istediğim zaman arayabilecekmişim gibi geliyordu bana. Hâlbuki kesin olan tek şey ölümken, nasıl anlayamadım senin de bir gün göçebileceğini. Nasıl görmezden geldim bunu..
Sevdiğiniz birini kaybettiğinizde geriye kalan en ağır duygu özlem değil, pişmanlık oluyor. Hayattayken gösterilmeyen değerin sonradan kimseye bir faydası olmuyor. Seviyordum, özlüyordum demenin bir anlamı kalmıyor. Kimsenin ne zaman göçeceğini bilemiyorsunuz. Ölümü yeterince sık hatırlayamıyoruz, hatırlasak da anlamıyoruz.
Biraz dedemden bahsetmek isterim size. Dedem Daştan Ağa olarak bilinirdi. Duruşuyla, giyinişiyle endamıyla, düzenli tıraşıyla, konuşmasıyla önünü ilikletirdi onu ilk kez görenlere. Nasıl da güçlü bir adamdı. Dağ gibiydi..
Küçükken afacanlıklarımıza kızardı ama asla saygıda kusur etmezdim ona karşı. Ne 7'imde ne 25'imde. Öyle güven verirdi ki insana asla göçmeyecek gibiydi bu hayattan.
Geçtiğimiz son birkaç yıldır demansla uğraşıyordu. Bizi hatırlamakta zorlanıyordu fakat bazı küçük detayları ise hiç unutmuyordu.
Dedem emekli maaşıyla geçinirdi. Çok gururlu adamdı o yüzden ona para vermek istediğimde direkt veremezdim, hem de tabi biraz da saygıdan dolayı. Birkaç sene evvel eli ayağı sağlam tutarken teyzemlere gelirdi taksiyle. Bir ziyaretinde de eve taksiyle ben uğurlamıştım. Taksiciye de bilerek yüksek meblağ para vermiştim ki üstünü dedeme versin. Taksici parayı ona verdiğinde torunun verdi dayı para üstün burda demiş. Çok mutlu olmuş torunum bana para verdi diye. Öyle çok aşırı büyük bir şey de değildi ki ilk işe girdiğim dönemdeki aldığım üç kuruş maaştan vermiştim. Annemin dediğine göre son zamanlarında bile dedem bunu hatırlayıp anlatırmış bazen anneme. Ama tabiki aynı gün içerisinde beni görse tanımayacağı bile oluyordu.
Bu yıl temmuz ayında dedemin durumu kritikleştiği için dedemin yanına Ankara'ya geldik, ilgilenmeye. Annem her gün dedemleydi. Ben de işten güçten vakit kaldıkça görmeye çalışıyordum.
Unutamadığım anılardan biri de dedemin yine bu periyotta çok kötüleştiği günlerden birinde; konuşamıyor, yemiyor, içmiyor sadece nefes alıyor. Onu hastaneye götürmek istediğimizde bir şekilde istemediğini belli ediyordu tepkilerinden (gençliğinde de evlatlarına buyurmuş elden ayaktan kesildiğimde beni hastane köşelerine sürüklemeyin evde ailem yanımdayken göçeyim diye). Dedem böyle bir haldeyken hepimiz ağlıyor, bir yandan kuran okuyup dua ediyoruz dedemin yanında. Teyzem ve annem de yanımızdayken dayım dedemin elini tuttu. Bir yandan hepimiz göz yaşı dökerken, dayım gülmeye çalışarak bak en sevdiğin evladın burda dedi. Zar zor nefes almaktan başka hiçbir şey yapamayan, tepki veremeyen dedem o an bir şekilde doğrulup dayımın elini öptü. O an kalbim öyle bir parçalandı ki.. O an dedemin yerine ben ölmek istedim. Mahvoldum. Ben hayatımda hiç böyle güçlü bir sevgi bağı hissetmedim. İnanamadım o ana. Gerçek değil gibiydi. Bir film sahnesinden fırlamış gibiydi. Bu nasıl bir evlat sevgisidir. Bu bir evlat için nasıl bir gururdur..
Annem, teyzem ve dayım son vedalarına kadar o kadar güzel ilgilendiler ki babalarıyla ben de her an içimden geçirdim, "Allah bana da sizin gibi evlatlar nasip etsin bir gün inşallah". Yaptıkları şeyleri tek tek sayamam ama ben bunları yapabilecek, bu kadar emek verebilecek, bırak üç insanı bir insan dahi sayamam etrafımdan. Ben de en azından son anlarında elimden geleni sonuna kadar yaptım dedem için.
Affet dede, senden uzak büyüdüm, iyi bir torun nasıl olunur bilemedim, hayırlı bir torun olamadım sana.. Hep istedin mürüvvetimizi görmeyi. Başaramadım. Ne öz kızın gibi görebileceğin bir gelin, ne de başını okşayabileceğin bir yavru getiremedim sana.
Affet dede. Yapamadığım, başaramadığım her şey için affet. Aynı şehirdeyken bile nefsime yenik düşüp uyanamadığım, birlikte kılamadığımız bayram namazları için affet. En son ne zaman seni sevdiğimi söylediğimi hatırlayamadığım için affet.
Sana zamanında layığıyla gösteremediğim her şeyi, ne yazık ki sen göç ettikten sonra da olsa hayatımdaki diğer tüm sevdiklerime gösterebilmemi izleyin cennette anneannemle birlikte.
Düğünümü de izleyin ama. Evlatlarımın büyüyüşünü; vatana, milletine, ailesine hayırlı oluşlarını izleyin. Sizinki gibi anne babasına vefalı evlatlar yetiştirmemi izleyin. Affettireceğim kendimi size. Siz izleyin yeter ki..
Allah mekanınızı cennet eylesin. Bir gün kavuşacağız elbet..
@Goexleee@Vyxin0 Burda işimiz harbiden kötüleri düzeltmek olduğu için ben de invisiden vazgeçmedim. İyi ki de vazgeçmemişim oyun iyi sonla bitti. Ama gerçek hayatta olsa 50 kere tekmeyi basmıştık. Kimsenin psikoloğu değiliz abi dkdkdkdkkdkdkd
Dispatch
⭐ Puan: 8/10
⏳ Durum: Bitti
🎮 Platform: Switch 2
Uzun zamandır bir oyunu bu kadar sıkılmadan aralıksız oynadığımı hatırlamıyorum. İki oturuşta bitirdim, ikisinde de mecburen bırakmak zorunda kaldım. Yoksa tek seferde bile bitebilirdi.
Hikâyesi ve anlatımı gerçekten çok keyifli. İnteraktif film türündeki oyunlar arasında favorilerimden biri oldu. En sevdiğim tarafı ise karakterlerle kurduğunuz bağ. Zamanla hepsinin karakterini ve yeteneklerini öğrenip görevlerde ona göre karar vermek gerçekten çok keyifliydi.
Hack bölümleri zaman zaman sıksa da tasarımlarını beğendim. Bulmaca sevenler daha çok keyif alacaktır.
İkinci oyunda ise mutlaka bu formülün üzerine koymaları gerektiğini düşünüyorum. Aynısını tekrar etmek beklentileri pek karşılamaz gibi.
Bu arada ben kumralcıyım abi, Blond Blazer seçtim. İyi ki de seçmişim dkdkdkskskddk
FF7 Remake ile Rebirth arasına farklı bir oyun koymak için başlamıştım. Tam olarak ihtiyacım olan maceraymış. İki oyun arasında kısa bir serüvene çıktım ve bayıldım.
Kesinlikle herkesin oynaması gerektiği oyunlardan biri olduğunu düşünüyorum.
(Detaylı inceleme 👇🏻)
https://t.co/XToMz6NQ1A
@Vyxin0 MSKSKSKKSKSKS Ben Invisigal'ü kurtardım ya. Robert ile daha siblings vibe olmalarını istedim. Tüm sonlarım mutlu bitti benim. Herkes ekipte birlikte mutlu mesut yaşadılar..
Dispatch
⭐ Puan: 8/10
⏳ Durum: Bitti
🎮 Platform: Switch 2
Uzun zamandır bir oyunu bu kadar sıkılmadan aralıksız oynadığımı hatırlamıyorum. İki oturuşta bitirdim, ikisinde de mecburen bırakmak zorunda kaldım. Yoksa tek seferde bile bitebilirdi.
Hikâyesi ve anlatımı gerçekten çok keyifli. İnteraktif film türündeki oyunlar arasında favorilerimden biri oldu. En sevdiğim tarafı ise karakterlerle kurduğunuz bağ. Zamanla hepsinin karakterini ve yeteneklerini öğrenip görevlerde ona göre karar vermek gerçekten çok keyifliydi.
Hack bölümleri zaman zaman sıksa da tasarımlarını beğendim. Bulmaca sevenler daha çok keyif alacaktır.
İkinci oyunda ise mutlaka bu formülün üzerine koymaları gerektiğini düşünüyorum. Aynısını tekrar etmek beklentileri pek karşılamaz gibi.
Bu arada ben kumralcıyım abi, Blond Blazer seçtim. İyi ki de seçmişim dkdkdkskskddk
FF7 Remake ile Rebirth arasına farklı bir oyun koymak için başlamıştım. Tam olarak ihtiyacım olan maceraymış. İki oyun arasında kısa bir serüvene çıktım ve bayıldım.
Kesinlikle herkesin oynaması gerektiği oyunlardan biri olduğunu düşünüyorum.
(Detaylı inceleme 👇🏻)
https://t.co/XToMz6NQ1A
Marvel Ultimate Alliance 3
⭐ Puan: 8.5/10
⏳ Durum: Bitti
🎮 Platform: Switch 2
Müthiş oyundu.. Marvel hayranıysanız ve bir switch sahibiyseniz kesinlikle denemeniz lazım. Üstüne bir de ARPG seviyorsanız yüzlerce saat gömebilirsiniz. İncelemem çok uzun olduğu için backloggd hesabıma yazdım.
👇🏻 Aşağıdaki linkten incelemeyi okuyabilirsiniz:
https://t.co/R7ERbyARNb
Şu anda bir yerlerde şöyle biri olan bir erkek var
-Sevgilisi yok
-Yedekte tuttuğu kız yok
-Gizli kapaklı buluştuğu kimse yok
-Arayanı yok
-Sadece kendi halinde
-Kendini toparlamaya çalışıyor
@ovokaannn Hocam yasaktı da baktım özellikle bu sahne çok paylaşılmış ben de paylaşayım dedim 😅
Nintendo şükretsin capture cardla videosunu çekmediğime
🔹Hocam yazdıklarımı bir daha okumanızı öneririm. Ben zaten PVP modunun beni sarmadığını söylüyorum. Online bir oyun olarak çıkacağını ben de biliyordum ama şans verip beni sarmadığını keşfedemez miyim oynadıktan sonra ? Boşa harcanmış bir potansiyel dememin sebebi de oyunun dünyasını gördükten sonra bu elementlerle çıkacak single player bir oyunun beni çok daha mutlu edecek olmasıydı.
🔹Ve bence çok daha fazla oyuncuya da hitap ederdi. Zaten Switch 2 gibi niş bir kitleye özel oyun çıkarıyorsun. Bunu online pvp yapıp erişebileceğin kitleyi daha da azaltmak bana bu oyuna haksızlık etmek gibi geliyor.
🔹Network testinde oynadığım kadarıyla oyunda bir narrative olacak gibi hissettim. Bu sebeple oyunun çıkışında veya gelecekte çok kısa da olsa bir story/single player modu olacağına inanıyorum.
✍🏻 PVP multiplayer yanı beni çok sarmadı açıkçası. Çıkışında ne kadar derin bir story modu verecekler bilmiyorum ama şuanki oyun mantığını sevmedim.
🔹Şuan için Duskbloods almayacağım sanırım. Böyle güzel temalı bir Switch 2 exclusive oyunu, boşa harcanmış bir potansiyele dönüştü benim gözümde. Atmosfer, tema, performans her şey çok güzel ama konsept bana hitap etmedi.
🔹Keşke single player bir yapım olarak tasarlansaydı, o zaman sırf bu oyun bile Switch 2 aldırmak için yeterli bir sebep olabilirdi..