@F_karamizand@Hich112213 جناب کرمیزند از شما بعید بود همچین دیدگاهی.اگر شما مردم کوردستان را تجزیه طلب میدانید چون لبیک شاه نگفتند ماهم دیکتاتوری جمهوری تروریست اسلامی و سلطنت پهلوی را اشغالگر میدانیم.در فردای آزادی، داشتن حق آزادی در کشور و خاکمان را هم نداریم اونم توسط کسی که نه هنوز قدرت داره نه ارتش
اسامی افرادی که برایشان حکم اعدام صادر شده است .
@drmaisato@LindseyGrahamSC
The names of those sentenced to death must be disclosed immediately, and the executions stopped.
هیچ اسمی از وطن بالاتر نیست.
همهی انسانها باارزشند، همهی انسانها با هر نژادی از هر خطهای بخشی از وجود ما هستند، بخشی از وجود همدیگر هستیم، ما همه در وهلهی اول انسانیم و در زمان التزام باید کنار همدیگر باشیم و تاریکیها را با همدیگر به روشنایی تبدیل کنیم.
اما وطن، وطن اولین رمزِ اتحاد است، اولین خانوادهی بزرگِ غیرِ خونیِ ما، از تمام اسمها و شعارها باید گذشت و تکیه کرد به نام بلندِ وطن، برای ما نامِ باشکوهِ ایران.
همین رمز است که ما را از تفرقه نجات میدهد، همین کلیدواژهی باشکوه و دوست داشتنیست که ما را متحد میکند، تنها وطن است که اختلافاتِ ما را کنار میزند و متفاوت بودنِ عقایدمان را کوچک میکند تا بتوانیم بزرگتر شویم و کنار همدیگر با عشق باایستیم.
#زندهباد_ایران
ایران یک کشور چند قومی،چند زبانه و چند مذهبی است.این واقعیت نه محصول امروز است، نه نتیجه دشمن.ساختار تاریخی ایران است. تا پایان قاجار، ایران ایالتی-سنتی اداره میشد.در ایالات زبان بومی جریان داشت.فارسی زبان میانجی بود،نه ابزار یکسانسازی. ایران با تکثر زیسته است، نه با انکار آن.
@xxE6S7owCrgv3xW لباس کوردی رو هر کسی میتونه بپوشه، جاش هم لباس کوردی میتونه بپوشه، بحث اینه وقتی یکی حکم جهاد هموطنت رو میده صرفا بخاطر نژاد، ملیت و قومیت هر چی صداش میکنن و فقط بخاطر مخالفت با سیستم دیکتاتوری و گفتن #از_دموکراسی_بگو همچنان بعضیا دنبال پرستش هستن و جاوید جاوید سر میدهند.
@adelsh1990 همریشه بودن یعنی یکی بودن نیست. انگلیسی و آلمانی هم ژرمناند، اما یکی نیستند. احترام به زبان مادری ربطی به انکار زبان دیگران ندارد.هر زبان هویت مستقل دارد و احترام به آن تهدید هیچکس نیست.پهلوی (فارسی میانه) فقط یکی از زبانهای شاخهی ایرانی غربی بوده، نه «ریشهی همه زبانها».
برای رهبر خودخواندهای که فرمان جهاد علیه کُردها داد!
تو هرگز شاه نخواهی شد، این مردم نیز رعیتت نخواهند شد. تلاش میکنی تا دمکرات جلوه کنی، اما باز دم خروست میزند بیرون. تو نماد یک سراب بزرگی در سپهر سیاسی ایران، که به جای حقیقت تنها توهم فروختی.
در میانه این همه درد و خون باز آمدی و از نفرت گفتی. برای قاتلان آغوشت گشوده است، به مبارزان کارکشته میتازی. نه رنگ زندان دیدهای، نه فقر را چشیدهای. نقش فرمانده را بازی میکنی، بی آنکه زخم هیچ جنگی را به تن داشته باشی.
در نیم قرن گذشته مردمانی که تو تهدیدشان کردی در صف مقدم نبرد بودهاند. انگشتت را برای آنها تکان مده، چون که تو در این مدت تنها در کاخت لم داده بودی. در مسیر مردم برای آزادی تو تنها سنگ سر راهشان شدهای.
به مشاورانت بگو بجای ترویج برادرکشی و نفرت دنبال شغل دیگری بگردند، چرا که تو تاجگذاری نخواهی کرد و آنها وزیر و رئیس ساواک نخواهند شد. و بدان که مردمان آزادیخواه تا ریشه استبداد را از دل این خاک برنکنند، لحظهای پا پس نمیکشند.
گاهی تاریخ چنان بر گلو فشار میآورد که سکوت دیگر نه «تعلیق داوری»، که «تعلیق مسئولیت» است. آنچه این روزها بر کردها میگذرد، برای من از همان لحظههای گسست است؛ لحظهای که در آن، جانِ شخصی و جهانِ سیاسی در نقطهای خونین بر هم منطبق میشوند.
زمانی که خالد عزیزی و عبدالله مهتدی در پیشگاهِ ما از «آتشبس همگانی» و «همسنگری برای ایرانی دموکراتیک» سخن گفتند، از یک تکنیک سیاسی حرف نمیزدند؛ آنها از «ارادهی حضور» در یک خانهی مشترک میگفتند. آنان امنیت را نه امتیازی برای کردها، که خشتِ اولِ بنای ایران صورتبندی کردند. این، دستِ دوستیِ مردمی بود که نمیخواست از جهانِ مشترک اخراج شود؛ جهانی که سیاست، تنها در هوای آن تنفس میکند.
اما پاسخی که از حنجرهی رضا پهلوی برخاست، نه گشودنِ دریچهی گفتگو، که کوفتنِ پُتکِ تهدید بود. همان برچسبِ فرسودهی «تجزیهطلبی» و همان تفکیکِ نخنمای تمایز «حسابِ مردم از حسابِ احزاب».
این طنین پیشوقت برای گوشِ کردها، انعکاسی هولناک دارد. در سال ۱۳۵۸ نیز، زبانِ قدرت همین مرز را ترسیم کرد؛ اما آنچه در کلام جدا شده بود، در عمل به هم پیوست و نتیجهاش، تعمیمِ قهر به کلِ یک جامعه بود: تولّدِ جنایت علیه بشریت از رَحِمِ کلمات.
فاجعه دقیقاً در همین «عادیسازیِ زبانِ حذف» نهفته است. سیاست زمانی به لجنزار سقوط میکند که «تهدید» جای «استدلال» را بگیرد و «انگ» جایگزینِ «قضاوت» شود. در این منطق، انسانها دیگر نه شهروندانی صاحبحق، که «مسئلهای امنیتی» هستند که باید حل (یا حذف) شوند. و این، دقیقاً همان لحظهای است که ترکِ عمیق بر پیکرهی مای جمعی میافتد.
برای یک کرد، این یک مناقشهی نظری میان تمرکزگرایی و فدرالیسم نیست؛ این یک «حافظهی مجسم» است. تاریخ به ما آموخته که چگونه فاصلهی میان یک «تمایز لفظی» تا یک «حذف فیزیکی» به چشمبرهمزدنی طی میشود. همانگونه که هیچ یهودیای نمیتواند هولوکاست را تا سطح یک اختلاف سیاسی تقلیل دهد، هیچ کردی نیز تهدیدِ جمعی را تنها یک بازیِ کلامی نمیبیند.
حافظه، شرطِ مسئولیت است؛ و فراموشی، فرشِ قرمزی برای تکرارِ فاجعه.
من به عنوان یک کرد، خود را در برابر فردای ایران مسئول میدانم. سیاست اگر معنایی داشته باشد، چیزی جز «هنرِ زیستن در کثرت» نیست. کردها نه حاشیهنشین، که متنِ این کثرتاند. اما این کثرت تنها زمانی دوام میآورد که هیچکس خود را «صاحبخانه» و دیگری را «مستأجرِ مشروط» نپندارد. هیچکس مجاز نیست دیگری را با زبانِ تهدید از قلمروی جهانِ مشترک بیرون براند.
اختلاف نظر، ضربانِ قلبِ سیاست است؛ اما تهدید، نشانهی ایستِ قلبیِ آن. ایرانِ نوین نمیتواند و نباید بازتولیدِ منطقِ قهر در لباسی جدید باشد؛ بلکه باید بر ستونهای «بهرسمیتشناختنِ دیگری» و «کرامتِ برابر» استوار شود.
من امروز سکوت را میشکنم، زیرا بحث بر سرِ یک تحلیلِ سیاسی ساده نیست؛ بحث بر سرِ دفاع از امکانِ سیاست است. کردها دستِ گفتگو و دوستی را هرگز پس نمیزنند، اما در برابر تهدید نیز کمر خم نمیکنند.
سکوت در برابر تهدید، امضایِ حکمِ اخراجِ خود از جهانِ مشترک است؛ و ما، هنوز و همچنان، میخواهیم در این جهان بمانیم. ما سکوت نمیکنیم.
@Mr_Saeid72 چیزی به اسم تجزیه وجود نداره نه بین احزاب کورد و نه بین مردم کورد. و این کلمات برای جمهوری تروریست اسلامی صرفا برای سرکوب و بهانه اعدام بوده و هست که الان رهبر خودخوانده برای تفرقه و از بین بردن اتحاد ملت ازش استفاده میکنه.
#زن_زندگی_آزادی#از_دموکراسی_بگو
@yekzehnashofte@KambizGhafouri عین طرفدارای خمینی که چهره عنشو توی ماه دیدن رفتار نکنید،فقط یکبار بدون تعصب نطقشو بخون.اگه فقط یکبار درک میکردید چرا استانهای مرزی و اقلیت از حکومت فرد محور و مرکزی بیزارن و میدونن چه بلایی قراره سره آینده وطن بیادو تاریخ همچنان تکرار میشه انقدر اصرار نمیکردید برای پرستش یک شخص
#ابوالفضل_صالحی_سیاوشانی ۵۲ ساله
برادر شهید ابراهیم صالحی سیاوشانی
پس از فراخوان ۱۸ و ۱۹ دی در نظامآباد تهران، مجروح و بازداشت شد.
از سرنوشت او هیچ اطلاعی در دست نیست.
#IranMassacre@UNHumanRights
Abolfazl_Salehi_Siavashani, 52
Brother of martyr Ebrahim Salehi Siavashani
Injured and arrested after Jan 18–19 protests in Tehran (Nezamabad).
No information about his whereabouts.
Enforced disappearance is a crime.
من به بلوچی خواب میبینم،
به بلوچی فکر میکنم،
به بلوچی حرف میزنم.
حتی وقتی کتاب میخوانم، ذهنم اول آن را به بلوچی ترجمه میکند.
پس من از اول تا آخر، بلوچم.
چه کسی جرأت دارد حق بلوچ بودنم را از من بگیرد؟
پدر و پدربزرگ پهلوی نتوانستند،
چه برسه به ربع پهلوی ،
#از_دموکراسی_بگو
@RaminAriani این همیشه سوال من بوده از طرفداران سلطنت اگه شهرهای کوردنشین همونطور که به جمهوری تروریست اسلامی نه گفتن در انتخابات خمینی و بعد بمباران و اعدام شدند، اگه به سلطنت پهلوی هم نه بگویند چی میشه، مثه ۵۷ دوباره اعدام و بمباران؟
#از_دموکراسی_بگو#زن_زندگی_آزادی
@AliKhaaatt@BRIANERFANI1 واقعیت جامعه چیزیه که تو با چهار پنج دوست کورد میبینی و منی که خودم و هفت پشتم و همه کس و کارم کورده نمیبینه. جالبه!
#از_دموکراسی_بگو#زن_زندگی_آزادی
فقط تاریخ اعتصابات و تظاهرات شهرهای کوردنشین رو نگاه کن تا واقعیت جامعه رو بهتر درک کنی.
درخواست خواهرش اسم قهرمان وطن را فراموش نکنیم
#پیمان_فدایی
فرزند ایران و جان فدای میهن
جاویدنام
#IranMassacre
A child of Iran, who gave his life for the homeland.
Forever remembered.
PeymanFadaei
@Derang19 متاسفانه ملت فراموشکاری هستیم و اونموقع فرقه سلطنت نیافتاده بودن این وسط. طرف دیگه علنی داره نشون میده ضد انقلاب و ملته.
#از_دموکراسی_بگو#زن_زندگی_آزادی