ژورنالیست نئولیبرال ایرانی، هر صدای مخالفی را با برچسب کمونیسم سرکوب میکند و به سادگی از زیر بار نقدها شانه خالی میکند. شگفت اما آنکه این پروپاگاندای رسانهای، عامدانه جریان نوکینزی مدافع توأمان بازار آزاد و مداخله دولت را به عنوان بدیل نئولیبرالیسم، نادیده میگیرد.
دیکتاتور اسم رمزی است برای بدنام کردن هر حکومتی مستقل از آمریکا در جهان کنونی.
مصادیق اتم دیکتاتوری به معنی خودکامگی و قانونشکنی در نظم بینالملل، آمریکا و نیروی نیابتی آن در غرب آسیا، رژیم جعلی صهیونیستی است.
دیر یا زود برف و باران خواهد آمد. یادمان باشد نماز آیات و دعا و مداخله الهی، در طول تدبیر بشری است و اگر به دنبال توسل و دعا بارانی بارید، نباید دعا را جایگزین تدبیر و برنامهریزی متناسب با اقلیم خشک ایران کرد.
عناوین دکترای بیاعتبار، ریشه در درکی نادرست از نهاد علم دارد. وقتی دانشگاه از نهادی پژوهشمحور برای حل مسأله که در آن آموزش نیز رخ میدهد، به دبیرستانی سطح بالاتر تبدیل، کارکرد اصلی آن به آموزش و تربیت فارغالتحصیل فروکاسته و از دل این نگرش، انبوهی از موسسات فروش مدرک متولد شد.
به وزان گردش زمین به دور خورشید، امروز چهلمین سالگرد تولد این کمترین بنده خداست.
ایام ماضی که به غفلت و سرکشی گذشت، امید که به توفیق الهی ایام آتی به بیداری و بندگی بگذرد.
بعد از عمری شراکت در نابودی سلطنت مشروطه، شهبانویی دولت کودتا و حکومت استبداد، شکنجه وحشیانه مخالفان و غارت ثروتهای ملی تنها و تنها در آخر عمر آبروی خود را از دست داد.
حیف از فرح که آخر عمری تهمانده آبرو و اعتبارش را از دست داد. به دلیل خدمات فرهنگیاش برایم بسیار محترم بود و یک بار از نزدیک احترام خود را به او ابراز کردم. در بیبیسی اصرار داشتم عنوان شهبانو برایش به کار رود ولی او دیگر ترجیح داده نامش در کنار خائنان در تاریخ ثبت شود. حیف.
سلاطین عرب منطقه نفت خود را به غرب میفروشند و با دلارهای حاصل از این فروش، از آمریکا سلاح میخرند. تسلیحاتی که در مقابل اسراییل به عنوان مهمترین عامل ناامنی و تجاوز در منطقه بیاثر و فاقد کارکرد هستند.
احتمالاً راه حل ممنوعه آقای زیدآبادی، چیزی است از جنس گفتگوی صادقانه با غرب، برای رفع سوءتفاهمات فیمابین و پیچاندن گوش پسربچهای بیتربیت به نام اسراییل. نگاهی که مناقشات بینالملل را امری از سنخ دعواهای محلی و با یک ماچ و بوسه ساده و کمی اظهار محبت قابل حل و فصل میداند.
بیسابقه است!
دولت تحت کنترل حوثیهای #یمن پس از انکار اولیه، ترور احمد غالب ناصر الرهاوی نخست وزیر و جمعی از همکارانش در کابینه را بر اثر حملۀ روز پنجشنبۀ #اسرائیل تأیید کرده است.
ظاهراً حمله به محلِ نشست کابینه صورت گرفته و علاوه بر نخستوزیر، به احتمال زیاد هر 12 وزیر عضو کابینه نیز کشته شدهاند.
درگیری و اعمال خشونت و خونریزی در تاریخ معاصر جهان در این سطح سابقه نداشته است. سران گروهها و حتی دولتهای رسمی و کشورها به راحتی از سوی اسرائیل تهدید به ترور میشوند و مورد حمله قرار میگیرند. از دیگر کشورها هم یا صدایی بلند نمیشود یا محکومیتی لفظی صورت میگیرد و یا اینکه اقدام اسرائیل به عنوان "دفاع از خود" امری مشروع شمرده میشود.
آیا به هیچ طریقی نمیشود این خونریزی را متوقف کرد؟ به نظرم هنوز امکاناتی برای کنترل این وضع وجود دارد، اما صحبت از آنها در کشور ما مجاز نیست!
طرح انتقال آب طالقان به تهران، در حکم مخدری است که جدای از آسیب شدید به اقلیم طبیعی طالقان و قزوین، تنها چند سالی و شاید هم چندماهی بحران را به تعویق میاندازد و زمینه تداوم اسباب اصلی این بحران یعنی ساخت و ساز بیرویه و افزایش جمعیتپذیری تهران را فراهم میسازد.
در سپهر سیاست ایرانی سندرومی داریم تحت عنوان «تکریم متجاوز». مصداق بارزش کسانی که با وجود تعهد ایران به معاهده بیاثر و بربادرفته برجام پس از خروج یکسویه آمریکا و بازگشت تحریمها و انفعال اروپا، در وضعیت تجاوز اروپا برای فعال کردن سازوکار ماشه همچنان ایران را مقصر قلمداد میکنند.
میگویند آمریکا از طریق واسطه به ایران پیام آمادگی مذاکره و تضمین عدم جنگ در زمان مذاکره را داده است. از تضمین پیشنهادی آمریکا خبری منتشر نشده، ولی تنها تضمین واقعی و مؤثر آن است که آمریکا تمامی خسارات جنگ ۱۲ روزه را پیش از آغاز مذاکره به ایران پرداخت کند.
هرگونه مذاکره و توافق با آمریکا که به هر نحوی به تضعیف توان بازدارندگی بینجامد، تنها انبری برای کشیدن دندانهای ایران است و پیامدی جز هموارتر شدن راه تجاوز پیشدستانه اسراییل ندارد.
از عجایب حکمرانی، طلبکاری متهمان فجایع ملی است. کسی که طولانیترین مدت مسولیت را در یکی از وزارتخانههای موثر در مصرف آب داشته و با طرحهای توهمی چون نیشکر خوزستان از مقصران اتلاف منابع آب است، از موضع کارشناس مکرر مصاحبه کرده و عوامانه، راه حل را در تعطیلی کشاورزی میداند.
#احمد_توکلی در خاطر من پیشقراول نقد نابرابری طبقاتی، تبعیض، آزادسازی و ویژهخواری بود و نمادی از سیاستورزی اصیل. هرچند در سالهای اخیر به دلیل بیماری، از او کمتر شنیدیم، ولی نقش او در شکلگیری جریان جدیدی از جوانان دانشگاهی منتقد نابرابری، فساد و تبعیض غیر قابل انکار است.
زنگ خطر وضعیت بحرانی امروز منابع آب تهران حداقل از بیست سال پیش به صدا درآمده بود. عجیب آنکه عامل اصلی این بحران یعنی ساخت و ساز و توسعه افقی و عمودی و افزایش جمعیتپذیری در این سالها بیوقفه تداوم دارد و با وجود لمس شدت بحران، کوچکترین ارادهای برای رفع آن مشاهده نمیشود.
وضعیت امروز سوریه، تحقق رویای آمریکایی برای غرب آسیاست: فاقد بازدارندگی نظامی، غرق در فلاکت اقتصادی و به اجمال موجودیتی فرسوده که در هر لحظه میتوان بدون کوچکترین مقاومتی بدان تجاوز کرد.