په کابل کی د ننی حملی څخه وروسته د پاکستان په خاوره کی د ریښتینی ارادی په صورت کی دا مشروع هدفونه دی!
پاکستان له لوري نن پر کابل بمبار او د معتادینو د درملنې په یوه مرکز کې د سلګونو ملکي وګړو وژل هغه د شرم داغ دی چې د افغانستان د خلکو له حافظې څخه به هېڅکله پاک نه شي. د ناروغانو او بېوسه انسانانو په نښه کول نه «امنیتي عملیات» بلل کېدای شي او نه «د ترهګرۍ پر ضد مبارزه»؛ دا د انسان د ژوند پر وړاندې ښکاره بېپروايي او د بشري اصولو ښکاره سرغړونه ده.
هیڅ هېواد د ملکي وګړو په وژلو امنیت نه شي تر لاسه کولای. دا ډول کړنې یوازې کرکه، بېباوري او بېثباتي لا ژوروي. نړیواله ټولنه نشي کولی د داسې یوې فاجعې پر وړاندې چوپه پاتې شي؛ د انسان ژوند د سیاسي لوبو وسیله نه ده!
په کابل کی د ننی حملی څخه وروسته د پاکستان په خاوره کی د ریښتینی ارادی په صورت کی دا مشروع هدفونه دی!
PARCO د تېلو ترمینل – محمودکوټ
30.206° شمالي عرض البلد
70.956° ختیځ طول البلد
له افغانستانه فاصله: شاوخوا ۴۵۰–۵۰۰ کیلومتره
نږدې ولایتونه: کندهار، هلمند
د شکرپور د تېلو زېرمتون (Oil Depot)
27.955° شمالي عرض البلد
68.638° ختیځ طول البلد
له افغانستانه فاصله: شاوخوا ۳۰۰–۳۵۰ کیلومتره
نږدې ولایتونه: نیمروز، هلمند
د اُچ د ګاز د پروسس او LPG فابریکه
28.300° شمالي عرض البلد
69.850° ختیځ طول البلد
له افغانستانه فاصله: شاوخوا ۲۵۰–۳۰۰ کیلومتره
نږدې ولایتونه: کندهار، هلمند
د لورالای د سون توکو زېرمتون (Fuel Depot)
30.370° شمالي عرض البلد
68.600° ختیځ طول البلد
له افغانستانه فاصله: شاوخوا ۱۲۰–۱۵۰ کیلومتره
نږدې ولایتونه: پکتیکا، زابل
د کوهاټ �� LPG د زېرمتون ترمینل
33.580° شمالي عرض البلد
71.440° ختیځ طول البلد
له افغانستانه فاصله: شاوخوا ۱۵۰–۱۸۰ کیلومتره
نږدې ولایتونه: خوست، پکتیا.
اخ وطن؛
وطن را به نام جهاد و اسلام فروختند.
نخبگان را فرار دادند یا کشتند.
ارتش و تجهیزات کشور را نابود کردند.
افسران وطن را یا مزدور بیگانه ساختند یا به نام کافر کشتند.
این است نتیجه… و متأسفانه هنوز هم ادامه دارد.
@AFIntlBrk دو نگرانی جدی در این تصمیم وجود دارد:
1️⃣ او وزیر بریتانیا است، نه پاکستان. تصمیمها باید بر اساس عدالت و مسئولیت بینالمللی گرفته شود، نه بر اساس تنشهای سیاسی و عقده.
2️⃣ جلوگیری از آموزش، آینده یک نسل را آسیب میزند؛ آموزش باید درها را باز کند، نه اینکه آنها را ببندد.
وطن، مردم و ارزشهای ملی خط سرخ ماست.
در یک سنگر، از یک دیگ میخوردیم و زیر یک بیرق بودیم؛ اما نفاق و تعصب ما را شکست. نتیجهاش را دیدیم: وطن رفت و ما آواره شدیم.
تکیه بر پاکستان برای نجات وطن، اشتباه است. هیچ کشوری منافع ما را بر منافع خود ترجیح نمیدهد.
امروز دقیق ۱۴۸۷ روز می شود که از آغوش گرم وطن جدا شدهام.
در دیار غربت، میان برجهای بلند و چراغهای روشن،
شهری خاموش برای من است
گویا هیچکس اینجا نیست،
چون اینجا وطنم نیست...
و دلم هنوز در کوهساران وطن میتپد.