Rolasy zamiast sprowadzać imigrantów do pieczarkarni mogliby stworzyć sobie side hustle polegający na oferowaniu ładowarek do aut turystom. Mają przestrzeń, mają przyłącza, wystarczy pomyśleć.
Jaka przyszłość czeka polską turystykę bez rozbudowy sieci ładowania? Przykład Warmii i Mazur
W 2025 r. Polska odnotowała 21,4 mln przyjazdów turystów zagranicznych. Najwięcej z Niemiec – 6,7 mln. Niemcy to też największa grupa zagranicznych gości na Warmii i Mazurach.
W październiku 37% nowych aut zarejestrowanych w Niemczech to elektryki. W Holandii od stycznia do września – 42%.
W Polsce w październiku – 6,2%, mniej niż rok wcześniej.
Każdy turysta, który przyjedzie do nas elektrykiem, zada jedno pytanie: gdzie naładuję?
Na Warmii i Mazurach odpowiedź nie jest oczywista. Region zajmuje 7,7% powierzchni Polski, ale ma tylko ok. 3,7% stacji ładowania (269 z 7344 wg EIPA, wrzesień 2026). Hubów z co najmniej czterema szybkimi punktami DC (150 kW+) było tu w lipcu sześć. A region żyje z turystyki: od maja do września 2024 r. odwiedziło go ponad 4,5 mln turystów, a kilkaset gospodarstw agroturystycznych leży z dala od tras szybkiego ruchu.
Możemy sobie opowiadać bajeczki, że na Zachodzie każdy ma dwa samochody: elektryka do miasta i diesla na trasy. To bajki. Turysta zawiedziony naszą infrastrukturą ładowania szybko do nas nie wróci.
Nie musimy mieć infrastruktury jak w Holandii – nikt tego nie oczekuje, a przy naszej gęstości zaludnienia jest to niemożliwe. Nie możemy natomiast drastycznie odstawać, bo będzie nas to dużo kosztować. Czasu mamy coraz mniej.
Tyle że sieć sama się nie zbuduje. Średnie wykorzystanie publicznych ładowarek w Polsce to dziś ok. 3–4% (szacunek PSNM), a stacja zaczyna na siebie zarabiać średnio dopiero w ósmym roku działania. Sezon turystyczny trwa kilka miesięcy, a ładowarka musi zarabiać przez cały rok. Bez wyższej adopcji elektryków wśród Polaków dalsza rozbudowa sieci – zwłaszcza w regionach takich jak Mazury – będzie po prostu nieopłacalna.
Tymczasem w tym roku na populistyczne tarcze paliwowe wydaliśmy ok. 10 mld zł: ok. 4,7 mld zł na wiosenny pakiet CPN i ponad 5,3 mld zł na jesienną obniżkę VAT i akcyzy (część tego kosztu obciąży budżet na 2027 r.). Dla porównania: według szacunków Powerdot budowa wszystkich nowych publicznych ładowarek w 2026 r. to wydatek rzędu 150–190 mln zł.
Czy mamy świadomość długoterminowych konsekwencji? Dopłata do paliwa znika na stacji, pogłębia dziurę w budżecie i utrwala zależność od importowanej ropy. Ładowarka zostaje na lata.
Czy jesteśmy gotowi stracić tych turystów w imię spowalniania elektryfikacji transportu indywidualnego w Polsce? Źródła: MSiT/GUS, KBA, ICCT, PSNM (PEVO Index, Licznik AFIR), EIPA, F5A, Orange Polska dla UMWWM, MF, Rada Fiskalna, Electrip, Powerdot.
@MI_GOV_PL@SPORT_GOV_PL
@BillyHe52882269@JozefLorentz@jandolzynski80 Nie jak za komuny tylko gorzej. Za komuny ukrywali bezrobocie tak, że formalnie miałeś pracę, ale nic w niej nie musiałeś robić. Obecnie bezrobocie ukrywa się poprzez brak rejestracji w UP, bo zasiłków albo nie ma albo są śmiesznie niskie, więc mamy zamiast 'biernych zawodowo'
@OrzelBartlomiej Bardzo szanuję Pawła Borysa, ale niestety tutaj tępo i niecelnie. Private Equity i fundusze infrastrukturalne to gównowacenie, szwindel, złodziejstwo i zwolnienia grupowe. Multum firm upadło albo drastycznie pogorszyło ofertę po przejęciu przez PE.
@azygiel@SzymonMachalic1 Private Equity jest szkodliwą i złodziejską branżą, która każdego dnia niszczy kolejne biznesy i obniża jakość oferowanych towarów i usług. Im mniej kasy do niej płynie tym lepiej.