تا پای جان برای شاهنشاه ایران, شهریار رضاشاه دوم، میایستیم و نبرد میکنیم، تا بر تخت شاهی بنشیند و میهن را به سوی سرافرازی رهبری کند.
#جاویدشاه#پاینده_ایران
خطاب به ارتشیان ایران:
شما میراثدار سرداران میهنپرست و خوشنام این سرزمیناید؛ از آریوبرزن و بهرام چوبین و سورنا، تا بابک خرمدین و یعقوب لیث و مازیار، تا جهانبانی و خسروداد و رحیمی.
چگونه میتوانید در برابر جولان و رجزخوانی عوامل بیگانه و جنایتکار وابسته به جمهوری اسلامی در خیابانهای ایران، از حشدالشعبی و حزبالله لبنان، تا تروریستهای افغانی و پاکستانی، سکوت و بیعملی پیشه کنید؟
جمهوری اسلامی و سپاه تروریستی و سرکوبگرش، در برابر دیدگانتان دهها هزار تن از پاکترین و شجاعترین فرزندان این کشور را سلاخی کردند، و هر روز شماری دیگر را به کام مرگ میفرستند. این اشغالگرانِ خاک ایران، با جنون ویرانگر و آخرالزمانی، کشور را در آستانه نابودی قرار دادهاند.
چگونه چشم بر این واقعیتها بستهاید و از ایفای نقش در دفاع از مُلک و ملت کناره گرفتهاید؟ تاریخ و نسلهای آینده ایران، چگونه درباره شما داوری خواهند کرد؟
پیمان و تعهد ملی و میهنی خود را بهیاد آورید. به میدان بیایید. از شرافت و اعتبار ارتش ملی ایران در برابر جمهوری اسلامی و مزدوران بیگانهاش دفاع کنید.
و خطاب به شما ملت بزرگ ایران: با صدای رسا، خواستار ایفای نقش ملی ارتش شوید. از آنها بخواهید به وظیفه خود در قبال میهن و ملت عمل کنند. تا بیش از این دیر نشده، در کنار ملت بایستند و ایران را نجات دهند.
پاینده ایران،
رضا پهلوی
Ali Larijani, Gholamreza Soleimani, and a number of other of the most notorious perpetrators of the ruthless massacre of Iran's children have met just punishment for their crimes. May this begin to heal the deep wounds of the great nation of Iran and the grieving hearts of the families of the immortal martyrs of the Lion and Sun Revolution.
I warn the guardians of corruption: lay down your arms, separate yourselves from the army of darkness, and join the army of light.
Long live Iran!
دلیل این که توماج و دیگر رهبران احزاب چپ، ملت ایران را مشتی بی سواد که از سر گرسنگی به خیابان آمدند معرفی میکنند این است که ملت ایران شعار جاوید شاه دادند، اگر درود بر استالین گفته بودند میشدند تودههای آگاه و مبارز.
در سالروز درگذشت خواهر عزیزم، لیلا، یاد و خاطرهاش را گرامی میدارم.
لیلا دختری از ایران بود؛ وفادار به میهن، عاشق پدر و خانواده، و دلبسته هممیهنانش. هرچند دور از سرزمین مادری زندگی کرد، اما عشق به ایران هرگز از قلب او رخت برنبست و امید به آزادی و سربلندی میهن را تا واپسین روزهای زندگیاش از دست نداد.
امروز که ایرانیان با پرچم شیر و خورشید و با امید به آیندهای آزاد، ملی و سربلند، برای بازپسگیری کشورشان ایستادهاند، یاد لیلا بیش از هر زمان دیگری در کنار ما زنده است.
یادش گرامی و نامش جاودان.