Invite (2026)
❌خطر اسپویل
ما در این فیلم شاهد سه دعوت هستیم.
دعوت از همسایه، دعوت همسایه به خانه و گروهشان، و دعوت میشیم به زندگی زوج اصلی داستان.
این فیلم به طور هوشمندانه ای، مشکلات عاطفی و زناشویی یک زوج رو با مخلوطی از کمدی و موقیتهای مختلف بیان می کنه.
با توجه به تک لوکیشن بودن فیلم(صرف نظر از اون سکانس آغازین) وزن فیلم کاملا روی دیالوگ ها می افته.
حتی از وسایل خونه از فرش گرفته تا تابلو و حتی دستشویی، برای پیشبرد داستان استفاده میشه.
تماشای این فیلم شبیه سوار شدن روی سورتمه هوایی شهربازیه. قابلمه روی گازیه که هر چند دقیقه یه نفر شعله زیرش رو زیاد می کنه و اون یکی کمش می کنه.
زوج Joe و Angela با بازی ست روگن دوست داشتنی و اولیویا وایلد، انگار منتظر یم تلنگر هستن تا حرفای دلشون رو بریزن بیرون.
بدون فیلتر و بدون ترمز گیری انگار که اصلا Piña و Hawk وجود ندارن، (به نظرم از اول هم وجود نداشتن همونطور که آخرشم یه دفعه غیب شدن) خیلی راحت درباره خودشون حرف می زنن.
شاید درک این فیلم برای مخاطب بزرگسال و مزدوج که حداقل ده سالی از ازدواجشون گذشته باشه راحت تر باشه( البته منظور این نیست که همه همین مشکل رو دارن)
موسیقی با اینکه خیلی گل درشته ولی دقیق و هوشمندانه است و کاملا با روایت خودشو نشون میده.
انتخاب Sade برای یکی از صحنه ها، واقعا غافلگیری بزرگی برام بود چون عاشق این خواننده هستم.
ممکنه فکر کنین که فیلم شاید خیلی زیاد می افته توی شرح سکس گروهی و کلا چه سکسی دوست دارم، ولی همراهی عجیب زوج اصلی با قضیه یه موقعیت کمدی و ناراحتی رو توی فیلم می سازه
که هی می خوای ترمزشو بکشی ولی خود فیلم اینکار رو می کنه و در جواب Joe برای یه شیوه سکس، Hawk میگه بابا دیگه پورن که نیست! (همینم خودش کمدی میشه)
زوج اصلی حتی دعوت عوض کردن همسرشون رو قبول می کنن ولی تا آخر قضیه نمی تونن برن. اینجا فیلم باز هم هوشمندانه می خواد حواسمون از فانتزی های این زوج پرت بشه و بگه که اینا همش بهانه است.
Piña یه دفعه تبدیل میشه به تراپیست زوجها و به نظرم اینجا، نقطه اوج فیلم هست.
فیلم حتی به سمت درام خالص هم سقوط نمی کنه و شرح Hawk از انتخاب اسمش که گریه Angela رو در می آره با یه جمله Joe، چنان تغییر مسیر میده که دوست داری پاشی بزنی توی دهنش.
دعوت در واقع یک دعوت شبانه است برای مواجهه با آنچه یک زوج شاید ماه هاست از صحبت درباره آن عاجزند.
انتخاب صحنه اول پیانو زدن این زوج و انتخاب صحنه پایانی با همین پیانو معرکه بود و من خیلی حال کردم.
یاد بگیریم به جای دیالوگهای عجیب غریب در فیلمهای ایرانی، حرفهایی از دهان بازیگران خارج کنیم که باور پذیر، همراه با موقعیت و زشت نباشه.
اونقدر قوی باشه که بتونه شما رو به مدت دو ساعت توی یه آپارتمان نگه داره.
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️ از ۵
گفت دنیا مزرعه آخرت است تا بیاندیشی دنیای سوخته به جهنم ختم می شود!
فریب حرف ها را نخورید،میوه اعمال را بنگرید. تفکر بهشتی، دنیایی سرسبز بهمراه می آورد.
آنکه مزرعه ات را میسوزاند به یغمای بهشت تو آمده است!