iki tane donemim var, biri duygusal olarak savunmasiz olup her seye ve herkese inanmak istedigim donem, digeri kalbimin yerinde tas varmis gibi her seye kendimi kapattigim donem, arasi yok
Kaygılı bir yapınız varsa hayatınızdaki kişinin sizi güvende hissettiren ve "konuşan" biri olması çok mühim. Konuşabildiğiniz ve size sakinlik veren biriyle her şey kolaylaşıyor ve normalleşiyor..
"Kimse durduk yere çekilmez köşesine. Ya hevesi kırılmıştır, ya kalbi.. Ya da hayâlleri yıkılmıştır. Daha kötüsü de bunca şeyi en güvendiği insan yapmıştır."
Gelecekte koca bir nesil bu soykırımı nasıl durduramadığımızı soracak...
Şimdi tarihi belgeselleri izlerken bizim birçok kez sorduğumuz gibi...
Bu kez utanan tarafta olacağız.
Çok üzgünüm.
"Üzgün olmak yetmiyor"
#Gazze
Fonksiyonel depresyon gerçektir. Şaka yapar, eğlenir, işe gider ve arkadaşlarınla buluşursun. Herkes için oradayken, kendi içinde mental olarak boğuluyorsundur.
Yetişkin olmak şöyle bir şey: artık herkesi iyi zannetmiyorsun. Hayır, herkesi kötü de zannetmiyorsun. Herkesin her şeyi yapabileceğini biliyorsun. Yetişkinlik tam olarak bunu anlamak. İnsanın karanlıklığıyla yüz yüze gelmek.
Olgunluk bana her zaman tepki vermek zorunda olmadığımı öğretti. Sadece insanları sessizce gözlemleyip ona göre sınırlarımı çizmem yeterli. Kimseyi değiştirmek zorunda değilim ama gerekirse hayatımdan uzak tutmak zorundayım.