Koreli bir vatandaşın grammy ve BTS hakkında yazdıkları gündem olmuş, benim de okurken tüylerim diken diken oldu diye paylaşmak istedim:
başlık: ülke toprağımız küçük olabilir, peki ya gökyüzümüz de mi küçük?
“Kore büyük bir ülke değil, global müzik sektörünün merkezinde hiçbir zaman yer almadı. korece de, ingilizcenin aksine, her gidilen yerde konuşulan ve anlaşılan bir dil de değil. ama küçük bir toprak parçasında doğduk diye bakış açımızı küçük bir gökyüzüyle sınırlayacak değiliz.
BTS, korece şarkılar söyleyerek Pasifik okyanusunu ve Atlas okyanusunu aştı. farklı dilleri konuşan insanlar onların şarkılarını hep bir ağızdan söyledi. kimileri yalnızlığına yoldaş buldu, kimileri kendini sevmeyi öğrendi, kimileri ise çaresizliğin ortasında yeniden yaşama tutunacak o gücü buldu.
eğer grammy onlara bir ödül verirse bunu onlarla birlikte sevinçle kutlarız ama vermezseler de BTS'in yarattığı bu dünya küçülüp gitmeyecek. hiçbir unvan veya etiket, BTS'in müziğinin yankılandığı gökyüzünü daraltamaz.
bir ödül, müzisyenin ellerindedir ancak bir şarkı ise insanın kalbindedir.
bir ödül rafının sınırları vardır ancak bir şarkının uçabileceği gökyüzünün ise asla sınırları yoktur.
bizim gökyüzümüz, Kore Yarımadasıyla sınırlı değil. Pasifik ve Atlas okyanusunu aşarak, ülkelerin ödül salonlarının ya da bölge ve dile göre ayrılmış sınırlarının ötesine geçiyor.
ve işte o gökyüzü, tüm evrene ulaşıyor. BTS'in müziği de o evreni doldurmaya her zaman devam edecek.”
Es 27, pero no ese 27. Un mes de uno de los momentos más bonitos de mi vida, tras siete años esperando verles otra vez. En Madrid. En mi país. @BTS_twt I'll follow you into thousand suns 💛
نامجون ستوري نشر هذا المقطع 😞❤️🩹:
"لا أعتقد أن الناس يشعرون بالوحدة لأنهم بمفردهم. أعتقد أنهم يشعرون بالوحدة لأن لا شيء يبدو حقيقيًا. لقد حوّلنا جزءًا كبيرًا من الحياة إلى مجرد استعراض للحياة. أصبحت الصداقات مجرد متابعين، وأصبحت المحادثات مجرد تعليقات، وأصبحت التجارب مجرد محتوى.
حتى أفكارنا بدأت تتشكل وكأن هناك جمهورًا خفيًا يراقبنا. ولم يحدث كل هذا لأننا أردنا شيئًا سيئًا. لقد أردنا أن نتواصل، وأن نشارك، وأن نشعر بأننا ننتمي. لكن في مرحلة ما، بدأنا نعيش الحياة من خلال الشاشات بدلًا من أن نعيشها لأنفسنا.
لم يعد غروب الشمس وحده كافيًا؛ بل أصبح علينا أن نلتقط له صورة. ولم تعد الوجبة وحدها كافية؛ بل أصبح علينا أن ننشرها. ولم تعد اللحظة وحدها كافية؛ بل أصبح علينا أن نثبت أنها حدثت. وعندما يتحول كل شيء إلى محتوى، يبدأ الواقع بالشعور وكأنه بعيد.
ولهذا أعتقد أن كثيرًا من الناس يشعرون بالانفصال. ليس عن بعضهم البعض، بل عن أنفسهم. لأن هناك جزءًا في داخلنا يشعر بالحياة حقًا، ولا يهتم بالإعجابات، أو المشاهدات، أو الخوارزميات. وكل ما يهمه هو أن يكون حاضرًا في اللحظة".
Tuve la suerte de estar en ese concierto. 💜 Young Forever siempre consigue transportarme a aquella época. En Madrid D-2, cuando sonó Mikrokosmos, no pude evitar llorar. Fue la última canción del tour y la última vez que los vi en directo. 💜
#BTS_ARİRANG