من اگه به کسی چندبار فرصت دادم تو زندگیم هیچ موقع از روی بخشندگی یا ضعفم نبوده، بلکه فرصت دادم که بعد ها خودم حسرت هیچ چیزی رونخورم تهش بگم همه راه ها رو با این آدم رفتم و نشد، پس اگه یه روز گذاشتمت کنار بدون دیگه مسئله بخشش نیست من صرفا دیگه هیچ راه و مسیری با تو نمیبینم...
بابتش گریه میکنم و بعدش سعی میکنم خودمو آروم کنم که it’s okay، اولین بار نیست که بابتش غصه میخوری و نبودنش اینقدر بهت فشار میاره، بعد بیشتر گریه میکنم، چون میدونم هیچ آخرین باری هم وجود نداره.
دوست دارم چیزی که از من به یاد میماند بوی نم بارانی باشد قدم هایم روی چمن های خنک تابستان باشد نرمی شن ساحلِ دریا باشد من نسیم خنک بادم
من را با اینها به یاد آور