شاید باید بجای اینکه منتظر باشیم شب تموم شه، سعی کنیم ستاره های این آسمون تاریک رو ببینیم.
نمیدونم ولی فکر نکنم زمانی برسه که به اندازه روز، همه جا روشن باشه.
سیاهی هست، همیشگی هم هست. ستاره هامون تو این شب تاریک رو باید پیدا کنیم و چشم بدوزیم بهشون.
اینجوری شاید بشه تحملش کرد