@Resadaliyev96x Şeytan bana ulaşamadı" oyununu oynayacağız. Sen "ulaştı" diye cevap vereceksin. Sonra ben "nasıl?" diye soracağım ve sen acımasızca dürüst olacaksın.
Çünki qəlbən bağlandığımız insanlar, zamanla bizim psixoloji və mənəvi sığınacağımıza çevrilir.
Yas saxlamaq təkcə ağlamaq demək deyil; bəzən içinin boşalması, hisssizləşmək, bəzən qəzəb, bəzən də heç nə olmamış kimi həyata davam etməyə çalışmaq bu ağrının bir parçasıdır.
Yas sadəcə bir insanı itirmək deyil; həm də onun yanında olduğun anları, sığındığın o güvən hissini və birlikdə qurduğun gələcəyi itirməkdir. Məhz buna görə də insan bu itkidən sonra həyatın rənglərinin solduğunu düşünür.
@ilkinou Məsələ dəyişmək deyil. Sadəcə həyatın səni gətirdiyi nöqtədə digərlərinin qarşısına çıxmaq, o müqayisəni hiss etmək insanı daxilən çox incidir.
Bir şahıs, kocasını ev kıyafetiyle karşılayan kadınların aldatılınca şaşırmaması gerektiğini savundu:
• Kocanızı kapıda çamaşır suyu lekeli tişörtlerle, iz yapmış, rengi solmuş pijamalarla karşılama öz güvenini tam olarak nereden buluyorsunuz?
• Siz Adriana Lima mısınız?
• Dışarıda, iş yerinde kendine bakan, alımlı, cazibeli, mis gibi kokan, ışıl ışıl kadınlar varken siz evde neyinize güveniyorsunuz? Evlilik cüzdanına mı?
Gurşadla, baharla, ya qatarla gəl!
Hər bir qədəmini könlüm izləyir.
Yüz-yüz, milyon-milyon dalğalarla gəl,
Səni sahildə bir qaya gözləyir,
Hər bir qədəmini könlüm izləyir.
Ürəyim o qədər yanıqdır ki,
Az qala qanadlı bir quşa dönəm,
Sənin tellərinə düzülmək üçün,
Yağışa, zümrüdə, daş-qaşa dönəm.
Az qala qanadlı bir quşa dönəm.