Die »Wege«. – Die angeblichen »kürzeren Wege« haben die Menschheit immer in große Gefahr gebracht; sie verläßt immer bei der frohen Botschaft, daß ein solcher kürzerer Weg gefunden sei, ihren Weg – und verliert den Weg.
Ama tabii soy tahsil olunamaz. Bu yüzden hukuki soylar daha ziyade dil üzerinden kurulur. Geçmiş ise zaten ne tahsil olunabilir ne de kontrol edilebilir. Onun yerine tarihi koyarız. Tarih bizim farazi geçmişimizdir, tahsili ve sahiplenilmesi mümkündür.
Hukuki soyun yerine tabii soy konamaz. Çünkü tabii soy isimsizdir. Ona temas edilemez ama "bilinir". İnsanlar akrabalarına isimleri ile hitap etmez, onları isimsiz tanırlar. Bu yüzden. İsimler buudiyet alametidir, kurbete aykırıdır. "Biz"den olanın isimlere ihtiyacı yoktur.
Soylar tabiatta vardır ama hayatın içinde asla yalın halde bulunamazlar, daima bir mutabakat ve adlandırma onlara ilişir, zamanla tabiattaki soylar ile hukuki soylar uyumsuz hale gelebilir, o zaman devletler hukuki soyları esas almak zorundadır.
Kavimler, milletler, ırklar bu anlamda sadece farazi bir mutabakata dayanabilir. Tabiatta varsalar bile insan hafızası bu kadar kalabalık bir asabiyeti tanıyamaz, akılda tutamaz, hatırlayamaz. Ama dilini anlayabiliyorsa onu kendisinden sayar, oysa dil tahsil edilebilir.
Soylar tabiatta vardır ama hayatın içinde asla yalın halde bulunamazlar, daima bir mutabakat ve adlandırma onlara ilişir, zamanla tabiattaki soylar ile hukuki soylar uyumsuz hale gelebilir, o zaman devletler hukuki soyları esas almak zorundadır.
Modern demokrasi bu yüzden klasik anlamda soyları dışlar, yok sayar. Aksi takdirde yurttaşlık anlamsız bir söze dönüşür. Oysa yurttaşlık olmaksızın demokrasi söz konusu olamaz. Yurt ve soy bilinci zannedilenin aksine birbirine aykırı şeylerdir. Çünkü insan topraktan yetişmez.
Oysa demokrasilerde her yurttaş eşittir, bu da soy bilincini zayıflatır, yurt bilincini kuvvetlendirir. Modern demokraside klasik demokrasinin aksine (turistleri vs. hesaba katmazsak) yurt üzerindeki herkes hukuki anlamı ile de yurttaştır.
İnsan "yurd"undan doğmaz, ebeveyninden doğar. Soy aslında hukuki bir şey dîldir. Oysa yurt hukuki bir kavramdır. Devletler soyu belirli ölçüde hukuki hale getirir, onu "tanır" ama öncesinde "tanımlar", soyların ismi yoktur, soysal isimler belirli mutabakatların sonucudur.
Oysa demokrasilerde her yurttaş eşittir, bu da soy bilincini zayıflatır, yurt bilincini kuvvetlendirir. Modern demokraside klasik demokrasinin aksine (turistleri vs. hesaba katmazsak) yurt üzerindeki herkes hukuki anlamı ile de yurttaştır.
Amerika bu yüzden en demokratik ülkedir. Çünkü sadece o hakikaten hukuki yurttaşlık üzerine kuruludur. Gr. de-mos "halk" anlamına gelmez, "yurt" anlamına gelir. Oysa halkların (suni bile olsa) ciddi bir soy hafızası vardır ve yurt soyu tanımlamaz, soyu kan tanımlar.
Bu o kadar öyledir ki Amerikalıların dili bile "kendi"lerine ait dîldir. Amerikan "toplum"u [öbür] halklara şunu söyler: bir zamanlar siz de bize benziyordunuz ama şimdi "duruldunuz". Bu bakımdan Amerika "yaşayan tarih"tir, Amerikan tarihi "hukukun tarihi"dir.
Biz ne kadar burun bükersek bükelim (bu suni bile olsa) soy, kan ve kemik esasına dayanır, yurttaşlık esasına dayanmaz, hukuka dayanmaz. Bu yüzden soy hafızası kuvvetli halkların demokrasi ile yönetimi zordur, çünkü her yurttaş muhakkak soydaş dîldir.
Bu o kadar öyledir ki Amerikalıların dili bile "kendi"lerine ait dîldir. Amerikan "toplum"u [öbür] halklara şunu söyler: bir zamanlar siz de bize benziyordunuz ama şimdi "duruldunuz". Bu bakımdan Amerika "yaşayan tarih"tir, Amerikan tarihi "hukukun tarihi"dir.
Esasında Amerika bu anlamda "Romalı" ya da "Osmanlı" benzeri bir terimdir ama onlardan bile daha impérial'dir. Millî imparatorluklarla impérial imparatorlukları tefrik etmek zaruridir. En impérial imparatorluk bu anlamda Amerika'dır.
Amerikalı olmak herkesin nazarında Alman, Fransız, İtalyan vb. olmaktan daha kolaydır, daha anlaşılırdır. "İtalyan bir Amerikalı" kulak tırmalamaz ama "İtalyan bir Alman" normalde saçmadır. Amerikalı olmak kategorik olarak farklıdır, "Avrupalı" olmaktan bile daha kolaydır.
Onu Çin ya da Rus imparatorluğuna benzetmek bizi "bu zamanlar"da yanıltır. Çünkü Çinliler ya da Ruslar nihayetinde artık milletleşmiştir ya da milletleşmiş olmak isterler, onları bir arada tutan biricik unsur hukuk dîldir. Amerikalılar ise henüz halklaşamamış bir "toplum"dur.
Amerikalı olmak herkesin nazarında Alman, Fransız, İtalyan vb. olmaktan daha kolaydır, daha anlaşılırdır. "İtalyan bir Amerikalı" kulak tırmalamaz ama "İtalyan bir Alman" normalde saçmadır. Amerikalı olmak kategorik olarak farklıdır, "Avrupalı" olmaktan bile daha kolaydır.
Yazarın Amerikalı olduğunu unutmayalım. Amerikan toplumu modern dünyada mürekkep yapısını içtenlikle "kabul" eden, dahası bununla iftihar eden belki de biricik "toplum"dur. Beyaz × Siyah ayrımı bile bunun belirtisidir, çünkü normalde beyazlar ve siyahlar da cins cinstir.
Romalı tarihçilerin nazarında Roma "toplum"u "mevzu" (positive), [öbür] "halk"lar ise "tabii" (natural) idi; bu yüzden de sadece Romalıların bir "tarih"i vardı, [öbür] halklar ise tarihsiz ve sabitti (p. 49 et seq.), diyor.
Amerikan "toplum"u [öbür] halklara mukabil "yasa"nın biricik temsilcisidir çünkü sadece Amerikalılar "sadece hukuken türdeş"tir. Amerikan "toplum"u hukuki kökenini iftiharla üstlenir, kendisini bizzat Anayasa'sından türetir. Bu cihetten "Romanesk"tir.
Romalı tarihçilerin nazarında Roma "toplum"u "mevzu" (positive), [öbür] "halk"lar ise "tabii" (natural) idi; bu yüzden de sadece Romalıların bir "tarih"i vardı, [öbür] halklar ise tarihsiz ve sabitti (p. 49 et seq.), diyor.