İç sıkıntısı, kaçırılmış bir hayatın ağırlığıdır. Başka bir yaşamın mümkün olduğunun farkındayken, saçma bir hayatın içinde sıkışmanın sessiz çığlığıdır. Varoluşuna uygun yaşayamayan her insan; istemediği ancak sürdürmek zorunda kaldığı, içinde sıkışmış hissettiği bir yaşamın sonucu kırgın ve öfkelidir. İçindeki boşluk hissi, “Her şey çok farklı olabilirdi” dediği ancak bir türlü olduramadığı yaşamına duyduğu hüzündür.