"Zeren Ertaş o gece iki arkadaşıyla birlikte tam onikiye iki kala yurt kapısından içeri girdi.
Manga konserinden dönüyorlardı.
Çok eğlenmişler, çok güzel videolar çekmişlerdi.
Beşinci kattaki odalarına çıkıp videoları paylaşmak için sabırsızlanıyorlardı.
Asansörlerin önüne geldiler. Birisi yine çalışmıyordu.
İkinci asansöre konserden dönen diğer öğrencilerle birlikte doluştular.
Son binen Zeren oldu.
Onun binmesiyle birlikte asansör aşağı doğru yaklaşık beş santim kaydı.
Bu asansör de sık sık bozuluyordu.
İki gün önce bozulduğunda Zeren içindeydi. İstanbul’daki annesine, “Asansörde kaldım anneeeee” diye mesaj atmıştı.
O gece kabin aşağı doğru kayınca kendisini açık kapıdan dışarı atmaya çalıştı.
O anda asansör bir kez daha aşağı kaydı.
Bu kez çok daha sert, çok daha fazla…
Zeren’in hamlesi yarım kaldı.
Saat 00.03’tü.
Manga konserinde çekilmiş o videolar hiç paylaşılmadı."
I hope I marry a guy who understands how important little things are, like holding my hand when I'm feeling nervous, getting me flowers when I'm feeling down, and telling me how much he loves me every time we have a disagreement.