جاویدنام بهار سیفی کودک ۲ سالهای اهل نیشابور بود که در جریان خیزش و اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ بر اثر اصابت گلوله جان خود را از دست داد. او به عنوان یکی از کوچکترین جانباختگان این اعتراضات در شبکههای اجتماعی شناخته میشود.
او در آغوش برادرش پرپر شد تا با خون پاک و معصومانه اش، سندی دیگر بر جنایات این فرومایگان باشد نام بهار سیفی تا ابد در قلب تاریخ انقلاب ملی ایران و در شمار جاوید نامان وطن حک شد؛ فرزندی که خنده ها و رویای آزادی اش هرگز فراموش نخواهد شد.
#بهار_سیفی
۱۰ روز از ناپدید شدن مبینا محمد علی پورثانی، دختر ۱۹ ساله ساکن نسیم شهر تهران میگذرد؛ دختری که ظهر روز ۲۳ خرداد برای رفتن به محل کار از خانه خارج شد و از آن زمان تاکنون هیچ ردی از او به دست نیامده است. با وجود پیگیریهای مستمر خانواده و اقدامات پلیس، سرنوشت این دختر جوان همچنان نامعلوم است.
مبینا که اصالتا اهل قوچان است حدود یک سال پیش به خانه مادرش در نسیم شهر تهران نقل مکان کرده بود. او حوالی ساعت ۱۲ ظهر روز شنبه ۲۳ خرداد با شال سفید مانتوی سبز شلوار و کفش مشکی از خانه شان در محدوده خیابان جواهرزاده نسیم شهر خارج شد تا به محل کار خود برود اما هرگز به مقصد نرسید.
مبینا دختری بسیار آرام و ساده پوش بود و حتی آرایش هم نمیکرد روز حادثه وقتی با تاخیر به محل کارش رسید همکارانش با خانواده تماس گرفتند تا از وضعیت او مطلع شوند و از همان زمان جست و جوها آغاز شد.»
#مینا_محمدعلی_پورثانی
امروز ٣٥ ساله شدم...
٣٤ سال از لحظهاى كه چشم به دنيا باز كردم گذشته. دنيايى كه نه هميشه امن بود، نه هميشه مهربان.
در اين سالها خنديدم، گريه كردم، جنگيدم، شكستم، اما دوباره ايستادم.
۳۴ سال گذشت و من هنوز با استرسی درون استخوانهایم نفس مىكشم...
با جنگی در جانم و وطنم، که در خیابانهای شهرم، در سکوت شبهای پر از اضطراب، در فریادهای بیصدا، و در نگاههای خسته اما امیدوار شکل گرفت...
من فرزند اين خاكم.
خاكى كه زخمش روى جانم مانده، خاكى كه آزادى را هنوز در آغوش نگرفته، و من در اين سالها، هر روز، با بغض وطن چشم باز كردم.
٣۴ سالهام، اما گاهی انگار هزار سالهام از بس كه درد ديدم، بغض فرو خوردم، و منتظر صبحى بودم كه هنوز نيامده.
تولدم مبارک...
براى خودم كه هنوز با تمام زخمها زندهام،
كه هنوز باور دارم آزادى مىرسد،
و هنوز بلدم دوست داشته باشم،
حتی وقتی دنيا با من میجنگد.
این آخرین نوشته آیدا متولد دوم تیر ۱۳۷۰ برای روز تولدش بود، #آیدا_عقیلی؛ دختری که لای پتوی چهارخانه، آرام خوابیده بود.
این حرکت تأثیرش خیلی بیشتر از بردن پرچم شیروخورشید به ورزشگاهه. خارجیا فرق پرچم شیروخورشید و خرچنگو متوجه نمیشن، اصن نمیفهمن اونی که پرچم شیروخورشید دستشه داره تیم ملا رو تشویق میکنه یا مخالفشه! ولی با دیدن همچین صحنهای توجهاش جلب میشه و اون نوشته رو میخونه و داستانو میفهمه
یکم با دقت این خبر رو بخونید:
جمهوری اسلامی ایران ۱۶۳۹ نفر رو در سال ۲۰۲۵ اعدام کرده آماری که بالاترین آمار ثبت شده اعدام در ایران از سال ۱۹۸۹ است. نه تنها رکورد جهان رو زده، رکورد قبلی خودشم زده.
ترامپ پیشنهاد داده که جمهوری اسلامی غنی سازی و تاسیسات هستهای رو بده ، برنامه موشکیش رو محدود کنه و رفتار نرمال تو منطقه داشته باشه ، تنگه رو هم باز کنه ، در عوض خود آمریکا در صنعت و زیرساخت های ایران سرمایه گذاری میکنه ، تحریم ها رو بلافاصله برمیداره.
سپاه و جمهوری اسلامی تمام این پیشنهاد ها رو رد کردن
جمهوری اسلامی پیشنهادهایی که به نفع وضع اقتصادی و معیشتی و زیست نرمال مردم هست رو رد میکنه ، بعد انتظار هم داری جنگ نشه و این رژیم با مبارزات مدنی و گفتگو بیاد جلو قنبل کنه برات
قطعی اینترنت به 240 ساعت رسید.
240 ساعت زیر آتیش و بمب بیخبری.
240 ساعت تلاش مداوم برای وصل شدن و هیچ.
240 ساعت زجر نگرانی از خانوادههامون.
240 ساعت گروگانگیری.
240 ساعت مرگ تدریجی.
#DigitalBlackoutIran
بیپدر مادر وصل کن اون اینترنت رو.
Be the voice of the people of Iran