Resulullah ﷺ sahabelere sordular:
"Müflis kimdir?"
Sahabeler, "Bize göre müflis parası ve malı olmayan kimsedir" diye cevap verdiler.
Daha sonra Peygamber Efendimiz ﷺ şöyle buyuruyor:
"Şüphesiz ki ümmetimden müflis olan kişi kıyamet gününde namaz, oruç, zekat sevabıyla gelir. Fakat şuna sövmüş, buna iftira atmış, şunun malını yemiş, bunun kanını dökmüş ve şunu dövmüştür. Bu sebeple iyiliklerinin sevabından şuna verilir, buna verilir. Üzerindeki kul hakları bitmeden sevapları tükenirse hak sahiplerinin günahları alınır. Onun üzerine yüklenir. Sonra da ateşe atılır.”
@SeydaMFKonyevi İlim öğrenilir, makam kazanılır, zenginlik elde edilir...
Bunların hepsi geçici birer gölgedir.
İnsanda baki kalan ise kalbinin inceliği, samimiyeti, ihlası ve edebidir.
🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹
İlim öğrenilir, makam kazanılır, zenginlik elde edilir...
Bunların hepsi geçici birer gölgedir.
İnsanda baki kalan ise kalbinin inceliği, samimiyeti, ihlası ve edebidir.
Düşünün, bir bahçedesiniz. Elinizde bembeyaz, tertemiz emanet bir ipek kumaş var. Bu kumaşı sahibine tertemiz bir şekilde teslim etmeniz gerekiyor.
Her kırdığınız kalp, her aldığınız haksız nimet, her arkasından konuştuğunuz kişi için bu bembeyaz kumaşa siyah bir mürekkep damlatıyorsunuz. Gün gelip bahçenin sahibinin huzuruna çıktığınızda size verilen o lekesiz kumaşı simsiyah ve yırtık bir halde teslim etmek ister misiniz?
İşte kul hakkı böyledir.
O taşıdığımız şey amel defterimizdir.
@SeydaMFKonyevi Güneş doğduğunda, yıldızlar kaybolmaz.
Sadece kendi ışıklarının güneşin yanında bir iddia taşımayacağını bildikleri için görünmez olurlar.
Sahabe-i Kiram’ın, Efendimizin ﷺ yanında büründükleri edep de böyledir.
Güneş doğduğunda, yıldızlar kaybolmaz.
Sadece kendi ışıklarının güneşin yanında bir iddia taşımayacağını bildikleri için görünmez olurlar.
Sahabe-i Kiram’ın, Efendimizin ﷺ yanında büründükleri edep de böyledir.
Kul hakkının tehlikeli taraflarından biri de insanın onu küçük görmesidir. İnsan kul hakkına girdikten sonra kendi kendini bazı sözlerle avutur.
'Ne olacak ki bir söz söyledim sadece. Şaka yaptım. Zaten onun bundan haberi yok. Sadece biraz geciktirdim. Benim niyetim kötü değildi.'
Gibi sözlerle kendini kandırır. Fakat insanın niyeti başkasının hakkını ortadan kaldırmaz.
Böyle bir durumda biriktirdiğimiz sevaplar bizim sandığımız kadar yalnız bizim olmayabilir. Defterimize, amelimize, sermayemize başkasını ortak etmiş olabiliriz. Neuzubillah...