No es casualidad.
Se está filtrando interesadamente que el Barça y el Madrid están quieren fichar a los mismos jugadores cuando el Barça no está buscando medio centro.
¿Para qué?
Así cuando lo cierre el R.M. se suman una victoria haciendo creer que todos quieren ir a su club…
🚨🇪🇸 The decision will be completely up to Rodri, as Real Madrid and Barcelona both ready to pay similar transfer fee to City.
Rodri has been in negotiations with Real Madrid for weeks as priority but Barcelona positioned themselves as well while Madrid deal isn’t done yet.
🔴 #EXCLUSIVA: ya es firme la condena a la CAM por desvío de fondos.
38 millones de euros que debían ir a mejorar recursos de bomberos y se destinaron a otros fines.
#MalasLenguas
Según Feijóo las incapacidades temporales suponen “un cáncer que no podemos pagar".
Lo dice el que no se presentó a un debate con Pedro Sánchez por dolor de espalda.
Pregunta de examen:
España tiene 4 expresidentes vivos.
El 1º fue el Presidente del robo y del terrorismo de Estado, el 2º fue el Presidente del robo y de la corrupción de Estado, el 3º fue el Presidente del robo y del espionaje de Estado y el 4º le ganó las elecciones del 2004 al PP, acabó con ETA en el 2011, remontó las elecciones del 2023 otra vez al PP y quería volver hacer campaña en el 2027 contra el PP.
Adivina a cuál acaba de imputar un juez a petición de Manos Limpias.
Quienes consideran que ondear la bandera de un Estado es “incitar al odio”, o han perdido el juicio o han sido cegados por su propia ignominia.
Lamine solo ha expresado la solidaridad por Palestina que sentimos millones de españoles. Otro motivo más para estar orgullosos de él.
Lamine Yamal tiene 42 millones de seguidores en instagram y una incidencia enorme en aún más millones de personas en todo el mundo.
Personas que quizá hoy han pasado de la indiferencia a la denuncia del genocidio en Gaza solo porque él ha ondeado una bandera de Palestina.
Guste más o guste menos.
Celebrémoslo.
Bien por él.
EU ACUSO...
Xusto hoxe, 15 de abril 2026, a media tarde, cumpriuse un ano do pasamento repentino da miña muller: 365 días, e unhas horas, de ciclo orbital da Terra arredor do Sol. Con ela desapareceu para min, fisicamente, un ser extraordinario dominado pola bondade e pola intelixencia. E polo amor. Falaba sete idiomas, era unha leitora incansábel e deixa unha obra de investigación (non rematada) sobre a historia das mulleres pioneiras da súa emancipación no mundo occidental a partir xa do século XVIII (con moitos datos e documentos, algúns non coñecidos ou totalmente esquecidos). EU ACUSO ao Servizo Galego de Saúde (e só o podo facer agora nun plano se se quer ‘moral’) de NEGLIXENCIA MÉDICA (omisión ou tratamento incorrecto…) no caso da morte fulminante da miña muller. Xusto un mes antes, 13 de marzo de 2025 (ela morreu de ‘infarto de miocardio agudo’), acudira a Urxencias con gran molestia centrotorácica (“quemazón’) e informando de “debilidade nos seus dous brazos, e náuseas”). Mandárona para a casa e ela comentoume que tiña a sensación de que a ‘despachaban’, como fan con moitas mulleres, como se fose un simple problema de ansiedade, aínda que no informe por min solicitado ‘a posteriori’, e que reproduzo fotografado, na nota P falan dun ‘derivo urg chuac’. Mais xa foi imposíbel conseguir un novo informe, porque volveu a Urxencias, unha vez máis, 2 días antes do falecemento, cos mesmos síntomas agravados e cunha aceleración cardíaca disparada. E nesa altura, para lle salvar a vida, como sinala un mínimo protocolo, tiña que ser derivada inmediatamente en ambulancia, coa máxima urxencia, ao CHUAC (Hospital Universitario da Coruña), mais volveu para a casa e faleceu ao cabo de 4 horas e poucos minutos. O último informe nunca me foi remitido. Ou ben desapareceu ou ben funciona francamente mal o sistema. Xulguen vostedes. O resultado foi mortal. E eu ACUSO a ese sistema, cada vez máis privatizado como negocio para uns poucos, porque, no caso que me atinxe, acabou coa vida do que era a miña propia vida representada na miña muller. Mais hai moitos máis casos. E todo fica en silencio, nun mesto silencio. Non utilicei a vía xudicial, porque a estas alturas da miña vida, e dadas as circunstancias, comprenderán vostedes, non acredito nesa vía. Mais si acredito agora na palabra que denuncia por si mesma e en si mesma, na memoria viva, na crueldade do mes de abril (que dixera o poeta) e no asombro que produce a ‘maldade’ (‘malitas’) dun sistema esencialmente inxusto e moitas veces, directa ou indirectamente, homicida.
Acabo de echar diesel en una low cost a 1,799 el litro.
Yo me cago en Donald Trump, Estados Unidos, el Estado genocida de Israel en las petroleras y en la puta madre que los parió a todos.