Terwijl Kyiv🇺🇦 non stop wordt bestookt, begint maandag 28sept. in moskou de beurs Agroprodmash. Machinebouwer @OttevangerME uit Moerkapelle met vestigingen in heel NL staat er met een stand alsof er niks aan hand is. Vertrek uit rusland, annuleer uw deelname aan Agroprodmash.🧵1/
Gute Frage: Warum sprechen so viele Ukrainer Russisch?
Lassen Sie sich das erklären.
Aber zuerst möchte ich eine Frage stellen:
Warum sprechen Iren und Schotten Englisch, Katalanen und Basken Spanisch, Bretonen Französisch, Portugiesen und viele weitere Länder wie Brasilien (größtes portugiesischsprachiges Land mit über 200 Millionen Sprechern) portogiesisch und usw.?
Die kurze Antwort kennen Sie wahrscheinlich schon.
Aber lassen Sie mich eine Ausführlichere geben.
Die ukrainische Sprache wurde von Russland 134 Mal verboten!
Hier sind die wichtigsten Ereignisse:
1720: Ein Erlass von Zar Peter I. verbot den Druck von Büchern in der Ukraine.
1753: Ein Erlass von Katharina II. untersagte den Unterricht in ukrainischer Sprache.
1768: Ein Erlass der Synode der russisch-orthodoxen Kirche forderte die Beschlagnahmung ukrainischer Fibel aus dem Besitz der Bevölkerung.
1775: Schließung ukrainischer Schulen, nachdem russische Truppen die Sitsch von Saporischschja zerstört hatten.
1830er–1840er Jahre: Die Russifizierung der Ukraine verschärfte sich. Selbst die Verwendung des Namens „Ukraine“ wurde verboten.
1889: Auf einem archäologischen Kongress in Kyiv war es erlaubt, Vorträge „in allen Sprachen außer Ukrainisch“ zu halten.
1895: Verbot ukrainischer Kinderliteratur.
1914: Verbot der ukrainischen Presse.
1938: In der gesamten Ukraine wurde der Pflichtunterricht in der russischen Sprache eingeführt.
Gleichzeitig kam es zu einer massenhaften Schließung nationaler Schulen, und das Ansehen der ukrainischen Sprache sank.
1926–1939: Physische Deportationen ukrainischer Aktivisten, denen Nationalismus vorgeworfen wurde. Vier Familienmitglieder von @rshereme
mütterlicherseits wurden deportiert.
1929: Ein neu gedrucktes Wörterbuch der ukrainischen Sprache wurde verboten.
1960er Jahre: Verhaftungen und Auslöschung der jungen Generation der ukrainischen Intelligenz.
Vor 130 Jahren beschränkte sich das ukrainischsprachige Gebiet nicht auf die Ukraine, sondern es wurde auch in einigen Teilen Russlands und Weißrusslands gesprochen (siehe den roten Bereich; dies ist das Ergebnis der Volkszählung des Russischen Reiches von 1897, bei der sich die Menschen anhand ihrer Sprache identifizierten).
Wenn also jemand behauptet, eine Region der Ukraine sei „russischsprachig“, lesen Sie die obige Liste noch einmal durch.
Es ist überhaupt schon ein Wunder, dass die ukrainische Sprache überlebt hat und viele Menschen dafür ihr Leben geopfert haben.
Door de ogen van Franky
''Wij hebben een geweldig leger''
Zouden de Russen werkelijk ooit overwegen om een NAVO-land aan te vallen? Je zou denken van niet, want wat zouden ze tegen ons moeten beginnen? Wij hebben geweldige tanks, de beste artillerie, moderne gevechtsvliegtuigen en technologisch hoogstaande wapensystemen. Als NAVO-landen samen zijn we militair vele malen sterker dan Rusland. Dus waar zouden we ons eigenlijk druk om maken?
Maar het Oekraïense leger is net als het Russische leger, een van de meest ervaren legers ter wereld geworden omdat het zich iedere dag opnieuw móét aanpassen. Een fout betekent daar niet dat je een oefening verliest of dat er tijdens een evaluatie iets moet worden verbeterd. Een fout betekent dat er mensen sterven.
De oorlog die nu in Oekraïne wordt uitgevochten, lijkt niet op de oorlogen van vroeger. Het is een droneoorlog geworden. Drones die nog maar enkele jaren geleden vooral werden gebruikt om te kijken waar de vijand zat, zijn nu wapens die tanks, voertuigen, artillerie en mensen uitschakelen. Een FPV-drone van een paar honderd euro kan materieel vernietigen dat miljoenen kost. Tegelijkertijd wordt er voortdurend gezocht naar manieren om drones te storen, waarna er weer nieuwe technieken worden ontwikkeld om die storing te omzeilen. Wat vandaag werkt, zal morgen alweer achterhaald zijn.
Zowel Oekraïne als Rusland heeft zich in die nieuwe manier van oorlogvoeren gespecialiseerd. Iedere dag wordt er geleerd, aangepast en geïnnoveerd. En daar maak ik me zorgen over. Natuurlijk hebben wij geweldige artillerie, fantastische vliegtuigen, moderne tanks en enorm geavanceerde wapensystemen. Wij hebben op papier misschien wel het sterkste leger ter wereld. Maar dan wel voor de oorlog van dertig jaar geleden.
Daarom begrijp ik niet dat er mensen zijn die zeggen dat we Oekraïne minder moeten steunen en dat het uiteindelijk hun oorlog is.
Stel nu eens dat Oekraïne inderdaad een van de sterkste en het meest ervaren leger van Europa heeft. Wat betekent het dan wanneer Rusland erin slaagt om juist dát leger te verslaan? Als Rusland Oekraïne uiteindelijk verslaat, zal dat zeker niet het moment zijn waarop Rusland denkt: mooi, nu is het genoeg geweest.
Het zal veel kans het tegenovergestelde betekenen. Want als je de sterkste en meest ervaren tegenstander al hebt verslagen, wat heb je dan nog te vrezen van landen die weliswaar fantastische wapens hebben, maar al tientallen jaren geen moderne oorlog hebben gevoerd?
Ik weet niet of Rusland daadwerkelijk NAVO-landen zal aanvallen. Maar militaire invasies komen vaak juist wanneer een groot deel van de bevolking ervan overtuigd is dat het niet zal gebeuren. Veel Oekraïners konden zich vóór 24 februari 2022 ook nauwelijks voorstellen dat Rusland werkelijk op zo'n enorme schaal hun land zou binnenvallen. En ook wij Nederlanders werden in mei 1940 geconfronteerd met een totaal onverwachte aanval.
Daarom kijk ik anders naar onze steun aan Oekraïne. We helpen niet alleen een land dat continu wordt aangevallen. Oekraïne houdt op dit moment ook een leger tegen waarvan we allemaal hopen dat het nooit tegenover onze eigen militairen komt te staan.
In mijn ogen is het daarom absoluut de hoogste tijd dat we Oekraïne niet alleen helpen om zich te verdedigen, maar voldoende steunen om deze oorlog daadwerkelijk te kunnen winnen.
#StandWithUkraine️ #supportukraine
#navo #nato
Indrukwekkend om te lezen hoe een (als intelligent omschreven) man zo overtuigd kan zijn van iets wat zo overduidelijk slecht is. Het zorgt ervoor dat ik anders, maar niet met minder afschuw, kijk naar de populisten van deze tijd.
Before the Nuremberg trials even began one of Hitler’s top lieutenants Robert Ley was found hanging in his cell.
The once powerful Nazi labour chief had ranted and raved in front of his Jewish translator Howard Triest begging to be shot rather than face justice:
(🧵)
Als Nederlandse belastingbetaler wil ik dat mijn regering Oekraïne steunt zodat zij ons continent weer veilig kan maken van de kolonistische fascistische machten die de democratie aanvallen!!!
Wil je een compleet inkijkje, @FTM_nl heeft hier fantastisch onderzoek naar gedaan. Conclusie: lage gemiddelde komt door grote verschillen tussen sectoren, en bedrijven binnen sectoren.
Best groot deel vd boeren is uitkeringstrekker-met-,neveninkomsten.
https://t.co/pY4M5DvG94
1/15 De VVD verkocht Nederland veertien jaar één boekhoudkundige leugen: minder schuld is een sterkere economie. Terwijl de partij zichzelf feliciteerde, sleten bruggen, liep het net vol en verdween vakkennis. Dat heet geen zuinig bestuur. Dat heet interen. 🧵
Steeds vaker realiseer ik mij dat de rechterlijke macht (in brede zin) onze laatste muur is tegen de ongeremde domheid van het populisme. Het is dan ook geen toeval dat de kritiek van radicaalrechts zich richt op de rechtspraak. Op de 'toezichthouders'. Koester het, mensen.
Ik word een beetje moe van vrijheidsfetisjisten als @martijntjesmits en @mariannezw die zes jaar na dato nog steeds autistisch blijven hameren over afgepakte vrijheden tijdens de coronapandemie.
Niemand wil of wilde vrijheden afpakken, zeker niet van kwetsbare mensen. Maar soms heb je in een samenleving even geen keuze. Omdat die heilige vrijheid namelijk niet absoluut is en soms het recht op leven prevaleert.
Of het recht om niet zeer ernstig ziek te worden (LongCovid).
In onze samenleving krijgen we dagelijks te maken met beperkingen in tijd en ruimte. Er zijn plekken waar we helemaal niet mogen komen, dingen die we niet mogen doen en plekken waar we gedwongen worden om stil te staan.
Niet om ons te pesten, maar om ervoor te zorgen dat anderen ook gebruik kunnen maken van zaken waardoor ze vrijheid ervaren.
De overheid kan en mag vrijheden afpakken en dat klinkt best heftig, maar is noodzakelijk. De overheid mag zelfs mensen opsluiten om ervoor te zorgen dat anderen veilig zijn.
En nee, dan heb ik het niet over criminelen.
Dit groepje klagers komt op mij altijd over als mensen die schijt hebben aan het afzetlint van de politie bij een grote uitslaande brand omdat ze niet accepteren dat ze er even niet door kunnen.
Natuurlijk is het goed om kritisch te blijven op de overheid en op maatregelen, maar steeds maar weer alles ondergeschikt maken aan een containerbegrip als vrijheid slaat nergens op.
Je vrijheid eindigt namelijk daar waar de ellende voor een ander begint.
Waarom dringt het niet door tot in die botte koppen dat het krankzinnig is dat er slechts 2% wordt bijgedragen aan ons BNP door de boeren waar ze de helft van ons land voor nodig hebben, terwijl de productie voor 80% voor export is.
Door de ogen van Franky
“Jonge Oekraïense mannen in dikke auto’s”
Ik hoor het regelmatig.
“Mooie dikke BMW voor een vluchteling.” “Waarom zitten die jonge mannen hier eigenlijk?”
En ik snap die reactie ergens best.
Want als je op televisie alleen maar beelden ziet van kapotte flats, loopgraven, explosies en uitgeputte soldaten, dan voelt een jonge Oekraïense man in een dure auto ergens in Nederland tegenstrijdig.
Maar mag ik u iets vragen? Heeft u zelf een zoon?
Een broer? Een vriend? Iemand van begin twintig tot vijfendertig?
En stel dat Nederland morgen in oorlog raakt. Een echte oorlog. Met raketten. Met drones.
Met een verplichte mobilisatie. met echte gewonden en vele doden.
Zou u dan tegen hem zeggen: “Jongen… jij moet blijven. Offer jezelf maar op.”
Of zou u hopen dat hij wegkomt? Dat hij veilig is? Dat hij ergens opnieuw kan beginnen?
Wij komen al jaren in Oekraïne en geloof me: oorlog is zelden zwart-wit.
Sommige jonge mannen blijven en vechten. Sommigen zorgen voor ouders of kinderen. Anderen slaan op de vlucht.
Soms uit angst. Soms uit noodzaak. Soms omdat hun familie smeekt om weg te gaan.
En weet u wat het lastige is? Wij zien vaak alleen de buitenkant.
Een dure auto. Een merktrui. Een telefoon.
Maar we weten niet wat iemand heeft achtergelaten.
Misschien stond die auto vroeger gewoon voor zijn eigen huis.
Misschien had hij een bedrijf. Een normaal leven.
Vrienden en plannen. Een toekomst. Misschien had hij alles
En misschien is hij met die auto gevlucht en is dit, samen met wat tassen persoonlijke spullen, letterlijk het enige wat hij nog heeft.
En ben eerlijk:
als wij zelf zouden moeten vluchten… zouden wij dan te voet vertrekken?
Of zouden we ook gewoon onze eigen auto volladen met spullen, familie en huisdieren?
Zouden mensen in het land waar wij terechtkomen dan ook zeggen: “Kijk hem eens rijden in zijn dikke auto”
Ik oordeel niet over die jonge Oekraïense mannen.
Want oorlog dwingt mensen tot keuzes die wij ons hier in Nederland nauwelijks kunnen voorstellen.
En misschien moeten we daarom soms iets minder snel oordelen over wat iemand nog heeft…
…en iets meer nadenken over wat hij allemaal is kwijtgeraakt.
#standwithukraine
Nogal wat mensen schijnen moeite te hebben met duizendtallen vs miljoenen. Dus laten we voor het gemak wat nullen wegstrepen; op een laten we zeggen dorp van 1800 inwoners, zou je dan in 10 jaar tijd 40 asielzoekers & nareizigers toegevoegd hebben gekregen. 4 per jaar, waarvan 1-2 Oekraïners de afgelopen jaren. Mocht omvolking bewust beleid zijn, dan is het wel heel slecht uitgevoerd beleid.
💥 Ukrainian Wild Hornets drones & pilots are like science fiction, except they are real. ✊
Drone successfully chases down a Russian Shahed drone at high altitude as it tries to hide in the clouds. Incredible.
These are the Ukrainian soldiers America needs right now and doesn’t have.
They don’t flinch at drones. They don’t panic under artillery. They have spent four straight years learning every single thing that modern warfare can throw at a human being, and they are still standing. In the mud. Against Russia. Grinning.
If you are American and you care about American lives, and I mean actually care, not flag-on-the-bumper care, these are the men you want next to your sons and daughters when Iran stops being an air strike and starts being a street fight. Not because they’re brave. Brave is cheap. Because they know exactly how to bring people home alive. They’ve made every mistake so your kids won’t have to.
Nobody on earth does this better. Not the British. Not the Israelis. Nobody.
Here’s the uncomfortable truth about air power. It doesn’t finish wars. It never has. Iran will absorb every strike, disperse into the population, and keep hitting targets across the region until someone, somewhere, has to put boots on actual ground. Urban warfare. Close quarters. The kind of fighting that fills coffins and ends political careers.
That is precisely the moment when having Ukrainians on your side stops being a foreign policy talking point and starts being the difference between a soldier coming home or a folded flag at an airport.
The most battle-hardened fighters on the planet are Ukrainian. They know every drone tactic, every ambush, every trick that this era of warfare has produced. They learned it all the hard way. And they were ready, genuinely ready, to share every last bit of it with America.
Instead, Washington spent a year publicly humiliating their president.
How many American lives is that decision actually worth?
Someone in the White House should probably do that maths.
Gandalv / @Microinteracti1
🎥 Mariupol, March 2022. russian tanks fire at residential buildings.
Back then, Ukrainians still believed the world would stop this.
Instead, russia wiped a city of half a million people off the map.
The world watched Mariupol die.
FIFA just invented a fake “Peace Prize” out of thin air because Trump got his feelings hurt over the real Nobel.
Handing a war-mongering, Venezuela-bombing, 3 a.m.-rage-posting dementia patient a made-up trophy while he’s literally threatening invasions is the most pathetic ass-kissing in sports history.
He will never, ever get the Nobel.
Enjoy the plastic soccer participation medal, Don.
RT and share if you think FIFA and Trump are idiots!