۲)
یه جای دنیا مردم روزشماری میکنن برای خریدنش، اینجا ما روزشماری میکنیم برای دیدن ویدیوهاش.
واقعاً خستهکنندهست این حجم از حسرت برای سادهترین دلخوشیهای زندگی.
۱)
۱۳ سال منتظر یه بازی بودیم که بالاخره قراره از راه برسه، ولی سهم ما از این همه انتظار احتمالاً فقط دیدن گیمپلی بقیهست.
تلخه که حتی برای تجربه کردن یه بازی و لذت بردن از چیزی که سالها منتظرش بودی، باید حسرت بخوری.
@pezhvake08 به نظرم تا وقتی داری رشتهای رو میخونی که واقعاً بهش علاقه داری، اسم دانشگاه نباید خیلی دغدغهات باشه. منم خودم دانشگاه آزادم، ولی دارم رشتهای رو میخونم که دوستش دارم و سعی میکنم از مسیرش لذت ببرم. به نظرم مهمتر از اسم دانشگاه، علاقه و تلاشیـه که برای آیندهات میکنی
دهه بیست زندگی خیلی عجیبه.
یه روز حس میکنی قراره دنیا رو فتح کنی، فرداش نشستی حساب میکنی با این حجم از مسئولیت، درس، کار و فکر آینده، دقیقاً کی قراره زندگی هم بکنی؟ 😂💔
واقعیت اینه:
ما نسلی بودیم که زودتر از وقتش بزرگ شدیم، همنسلهامون خون دادن و کشته شدن، آرامش حق ما نشد.
امیدوارم بعد از ما، نسل بعد فقط دغدغهی رویا داشته باشه، نه درد، خون و ترس.