Η πρόθεση του Δήμου Νίκαιας να μετονομάσει την οδό Μάρκου Μπότσαρη σε Γιώργου #Μαζωνάκη μπορεί να αποτυπώσει όσο τίποτα άλλο την κατάντια της νεοελληνικής κοινωνίας.
Άντε και την Βασιλίσσης Σοφίας να την πείτε Κατερίνας Λιόλιου.
#χωρα_ηλιθιων#Μαζωνάκης
When they call you Islamophobes, I want you to remember that 200 years ago, in Chios, 42.000 Greek Christians were massacred by the Muslim Turks and 52.000 were sold into slavery. Never forget that.
Ενημερώνουμε τον Πρύτανη της Ιστορίας και Υπερπατριώτη @AdonisGeorgiadi πως η "συγκλονιστικότερη ομιλία που έχει εκφωνηθεί στην Πνύκα τους τελευταίους αιώνες" ήταν αυτή του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη το 1838 : "Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα".
Την επανάσταση του 1821. Τότε που οι Γεωργιάδηδες της εποχής εκείνης ήταν νενέκοι κοτζαμπάσηδες που κλαψουρίζοντας "σφάξε με σουλτάνε μου να αγιάσω" μητσοτακοπροσκυλόβριζαν την Φιλική Εταιρεία ως "γιάφκα τρομοκρατών", τον Κολοκοτρώνη ως "κατάσκοπο της Ρωσίας", τον Παπαφλέσσα ως "αιρετικό τυχοδιώκτη" και τον Γεώργιο Καραϊσκάκη ως "αναρχικό μπάσταρδο της καλογριάς".
Όμως ο Καραϊσκάκης ο αιώνιος έφηβος της κάθε πραγματικής Επανάστασης είχε ήδη φροντίσει να διαμηνύσει στην αιωνιότητα προς τους πασάδες Ρούμπιους και τους νενέκους Γεωργιάδηδες όλων των καιρών και όλων των τόπων :
"όταν γυρίσω, θα σας γ@μήσω".
Μετά τους 100.000 που πήγαν να προσκυνήσουν (και) την Βίσση, η Ελλάδα βρίσκεται στην χειρότερή της δύση.
Ο Νεοέλληνας βρίσκεται διασωληνωμένος στην Εντατική, βαριά άρρωστος λόγω εκφύλισης του εγκεφάλου του.
Ονειρεύεται μόνο άρτον και θεάματα: π.χ. άφθονο χρήμα, διακοπές σε υπερπολυτελή ξενοδοχεία, πανάκριβα αυτοκίνητα, ξεσάλωμα στα μπουζούκια, φαγητό μέχρι σκασμού, παρακολούθηση αθλητικών και ριάλιτι.
Έτσι, κατήντησε ανίκανος να αντιληφθεί ότι, εκτός του ορατού, υπάρχει και ο αόρατος κόσμος.
Ευρισκόμενος σε τέτοιο διανοητικό χάλι, ο ά-Χριστος Νεοέλληνας τα βλέπει όλα ανάποδα, με αποτέλεσμα να χλευάζει ως θρησκόληπτους, οπισθοδρομικούς και εν τέλει ψεκασμένους όσους θεωρούν ότι οι ηλεκτρονικές ταυτότητες και ο προσωπικός αριθμός αποτελούν μια κολοσσιαία απειλή για την ελευθερία και την αξιοπρέπεια του πολίτη, που θα τον εγκλωβίσουν στην ύπουλη τεχνο-φάκα.
Πριν από λίγες ώρες ολοκληρώθηκε το συλλαλητήριο κατά της ηλεκτρονικής δικτατορίας που πραγματοποιήθηκε στα Προπύλαια. Αν οι ομιλητές ήσαν επώνυμοι τραγουδιστές, η λαοθάλασσα θα είχε φθάσει μέχρι την Ομόνοια.
Τώρα που στο πόντιουμ ανέβηκαν απλοί φαροφύλακες των ατομικών δικαιωμάτων, η συμπαγής πλειοψηφία των απειλούμενων Νεοελλήνων προτίμησε να τους γυρίσει την πλάτη και να εξακολουθήσει να ροχαλίζει εκκωφαντικά.
Η κραυγαλέα αδυναμία σχηματισμού λαοθάλασσας στα φλέγοντα ζητήματα θα οδηγήσει όλο τον λαό στον μη αναστρέψιμο θρήνο, όταν θα ξεσπάσει το μεγάλο τσουνάμι.
Ως εκ τούτου, οι φαροφύλακες είναι όμηροι της βαθιάς ύπνωσης στην οποία έχουν περιπέσει οι κάτοικοι του υπό βύθιση νησιού.
Πρόκειται περί ενός ιδιότυπου, φρικτού βασανιστηρίου που υφίστανται όλοι εκείνοι που έχουν μάθει τι σημαίνει να ζεις σε ανάποδο κόσμο.
Το «τρελό νερό» του Φώτη Κόντογλου γίνεται το πιο επίκαιρο δοκίμιο που έχει γραφτεί τα τελευταία 100 χρόνια.
Σύμφωνα με τον ανατολίτικο μύθο, ο σουλτάνος και ο βεζίρης που έπιναν από το καλό νερό, αναγκάσθηκαν τελικώς να το σταματήσουν, διότι ο κόσμος που έπινε από το τρελό νερό τα έβλεπε όλα ανάποδα και ήταν δυσαρεστημένος από τις αποφάσεις των δύο αυτών προσώπων, τα οποία ήταν τα μοναδικά που είχαν κρατήσει σώας τας φρένας τους.
Έτσι, «ήπιανε κι αυτοί από το παλαβό νερό και τρελαθήκανε, και κρίνανε τρελά κι άδικα, κι ο κόσμος απόμενε ευχαριστημένος και πολυχρονίζανε τον σουλτάνο».
Επομένως, το μεγάλο στοίχημα είναι, οι φαροφύλακες να αντισταθούν στον πειρασμό του τρελού νερού, η κατάποση του οποίου θα αποκαταστήσει μεν την συνεννόηση με την λοξοδρομημένη πλειοψηφία, πλην όμως θα τους οδηγήσει στην παντοτινή απώλεια του πολυτιμότερου θησαυρού του ανθρώπου: της ψυχής τους.
There was a time when Pink Floyd’s David Gilmour was earning so much money that he described the amount as “obscene.” He recalled how he would spend his mornings writing checks to charities, simply trying to find a meaningful way to use his enormous wealth. But one day, he decided to go even further. After selling his London home for £4.5 million, Gilmour donated the entire proceeds to Crisis, a charity helping homeless people. “I don’t need that money, and I just thought it would be the right thing to do,” he modestly explained.
Reflecting on life with his characteristic wisdom, Gilmour spoke about the simplicity he had come to value: “You start collecting Ferraris, then you have to buy buildings to put them in, and then you have to employ people to look after the people who look after all your possessions. Life becomes very complicated. And at some point — at least, that’s what happened to me — you find yourself thinking, ‘I don’t need any of this.’ And suddenly, life becomes simpler.”
Η γενική αποχαύνωση με ξεπερνά… Λες και κανείς δεν αντιλαμβάνεται πώς οι ηγεσίες μας μεθοδικά έγιναν εχθροί των ίδιων τους των λαών. Μέχρι και πριν από δεκαπέντε ημέρες όλοι οι χαρτογιακάδες έκαναν διακοπές και από προχθές έβαλαν τα στρατιωτικά τους και μας σέρνουν σε έναν πόλεμο που οι συνέπειες του θα είναι ολέθριες. Λες και είναι συντονισμένοι! Λες και είμαστε υπνωτισμένοι!
Τι ωραία κοινωνία που έχουμε φτιάξει!
Φοβόμαστε να κάνουμε τον Σταυρό μας, να πούμε ότι νηστεύουμε, ότι πηγαίνουμε εκκλησία ή να φωνάξουμε για την πατρίδα μήπως μας πουν φασίστες και οπισθοδρομικούς, την ίδια ώρα που όλοι αυτοί που πουλάνε “πρόοδο” και το παίζουν άνετοι και χαλαροί με τα πάντα, έχουν από έναν ψυχολόγο αγκαζέ για να λένε τον πόνο τους και πάλι προκοπή δεν βλέπουν, τρέχουν σε αστρολόγους και υπνοθεραπευτές, σε πλαστικούς χειρούργους για να τεντώνουν ο,τι υπάρχει επάνω τους λες και αυτό θα σταματήσει τον χρόνο, πνίγονται στα χάπια, στο αλκοόλ και τις ουσίες και μετά κάνουν ένα σωρό θεραπείες μήπως και αποτοξινωθούν απ’τα σκοτάδια τους.
Όταν αρχίσουμε να αναρωτιόμαστε γιατί η πρόοδος του σήμερα μοιάζει τόσο πολύ με αυτοκαταστροφή, τότε ίσως να κάνουμε και ένα μικρό βήμα προόδου.
The West is in the process of destroying itself from within - and Oswald Spengler saw it coming a century ago.
In The Decline of the West (1918), Spengler argued that civilisations rarely perish from external conquest alone. They collapse when they lose faith in their own identity and begin to take pleasure in their own disintegration. Instead of confidently transmitting their traditions, values and achievements, they turn against themselves. They treat their history as a catalogue of crimes, their institutions as systems of oppression, and their core principles as sources of guilt. At that point, they become culturally defenceless.
The modern West displays these symptoms with disturbing clarity. Large parts of its elite actively participate in the vilification of Western civilisation. Western achievements in science, law and liberty are reframed as sources of shame. Mass immigration from incompatible cultures is often presented not as a policy to be managed, but as a form of historical atonement. Criticism of this process is frequently treated as morally illegitimate.
Spengler observed how late-stage democracies tend to become weak and sentimental. They struggle to defend their borders or uphold their own values because doing so conflicts with their self-image as open and non-judgemental. This creates a dangerous asymmetry: while the West engages in relentless self-criticism, other cultures remain far more assertive about preserving their own identity.
Spengler did not believe this process was easily reversed. Once a civilisation loses the will to defend itself, it has already entered its final stage. We are running out of time to prove him wrong.