Հետո էլ կասեն ապագան երիտասարդության ձեռքնա։
Բայց արդյունքում երբեք չեն թողնում երիտասարդությունը որոշումներ կայացնի ու մենք ևս քանի տարի պետքա մեծերի սարքած շակալադում լող տանք։
Հարգելիներս, ոչ մի ձև ուսման վարձի ֆինանսավորման ոչ մի ծրագիր չեմ կարողանում գտնել։
Մեր սիրելի կառավարությունն էլ ոչնչով չի աջակցում)
Ի՞նչ ծրագրեր կառաջարկեք դիմել։
Հ.Գ. դրսում սովորելու համար է
Գեշ բացումա ինձ որ շեֆիս ծանոթները 3D ԱՀԱՎՈՐ ՎԱՏ տպած դետալներ են բերում ու ասում են որ էտ գործի համար իրանցից 20000 են ուզել լօլ։
Էս վերջի բերած դետալը վափշե չափերով սկի չէր էլ բռնում, բայց 20000 են ուզել ԿԱՌԼ 😂😂😂
Ահագին չամփա ենք անցել, մեկ էլ էկավ վերադասավորվեց իմ կողք, 2 ջահել աղջիկ են, հանեց ուդոն ցույց տվեց ու գազ տվեց անցավ։
Մինչև հիմա ուզում եմ հասկանամ ինչի՞։ Եթե սխալ էի արել կամ խախտում ու ինքը դրա իրավունքն ուներ, թող կանգնացներ, շտռաֆ գրեր ոչ թե ուդոյով "վախացներ"
Էրեկ մեքենան ես էի քշում, քաղաք մտնելու ճանապարհին պետքա վերադասավորվեմ մեջ տեղի գիծ։
Նախապես մարգատ եմ միացրել, նայել եմ որ անվտանգա, բավականաչափ տեղ ունեմ ու պլավնի անցել եմ մեջ տեղի գիծ։
Էտ գծով քշող Նիսսանին դուր չէկավ սկսեց սիգնալ տալ։
Իսկական վախը էտ էնա, երբ մոտենում ա քո անտիդեպրեսանտը թողելու ժամանակը, բայց քո տագնապը դրան զուգահեռ սկսումա հետ գալ ու դու նորից ժամերով չես կարում տեղերիցդ պոկվես, գլուխդ անընդհատ պտտվումա ու սիրտդ ծակում։
Ցածր գնահատականների պատճառով քանզի հրաժարվում էի արտագրեմ, հիմա ոչ մի տեղ չեմ կարողանում դիմեմ։ Ու դա դեռ չհաշված որ իմ ընտրած ոլորտում 2.5 տարվա աշխատանքային փորձ ունեմ, դիպլոմայինիս թեման էլ մեծ թեմա էի ընտրել ու հաջողությամբ պաշտպանել։
Ես ինձ այս կյանքում անհաջողակ եմ զգում։
Կուրսից երևի թե էն հազվադեպ ուսանողներից էի ով ուզում էր մասնագիտականով առաջ գնար, հմտանար։
80%ը արտագրում էին քննությունները ու կուրսայինները սղցնում, հիմա իրանց մեծ մասը արտասահման մագիստրոսականներ են պաշտպանում։
Ես որ վիզ դրած սովորել եմ
Արա հետո էլ բերանս բացել են տալի։
Էս մեր կողքը շինարարություն են անում, տերն էլ Ղարաբաղցի ձյաձա, աշխատողները Պարսկաստանից էկած ադրբեջանցիք են։
Սաղ պերերիվի ժամին ադրբեջաներեն երգեր ենք լսում այդ կապակցությամբ։