بنا به شواهد مکتوب و قابل اعتنا محمد رضا پهلوی یکی از نادرترین حکام تاریخ بود که رفاه را نه تنها برای مردم خود که برای مردم ومنطقه و کشورهای همسایه خود طلب میکرد.
I’ve decided to leave NVIDIA. There are a few things I want to say.
As a robotics engineer at NVIDIA, I have seen Jensen as much more than the company’s CEO.
I admire his willingness to invest in a future that was not yet obvious. He committed to CUDA long before the deep learning boom and positioned NVIDIA for AI before it became everyone’s priority. Those decisions helped build the infrastructure that powers today’s AI.
I have seen that same vision in physical AI: investing in robotics, sharing open-source tools and projects, and building computing platforms that bring AI into the physical world. This is the work I do every day—and a future I believe in.
But what matters most to me is the culture he helped build.
Engineers are encouraged to explore, take risks, and learn from mistakes. Jensen reads employees’ Top 5 emails, follows their work, and engages directly. In a company this large, that connection matters. It makes an individual engineer feel that their ideas can still be heard.
That is why this has been so disappointing.
I do not have all the facts surrounding the allegations, and I cannot prejudge the investigation. My admiration for Jensen does not put him above scrutiny.
What I find difficult to accept is having to come to terms with his departure before receiving an explanation that helps me understand it. What this means for our direction, our culture, and the people doing the work remains unclear to me.
I have felt that engineers’ perspectives matter here. On this decision, I have not felt heard. That gap has been more painful than I expected.
I understand that some information cannot be shared immediately. But that does not erase the feeling of being left outside a decision that affects the company we help build every day.
A company’s greatness comes from its leadership, its governance, and the people who turn its ambitions into reality. Employees’ trust and sense of belonging are part of that, too.
Jensen’s vision and the engineering culture he shaped were important reasons I wanted to stay. His departure led me to decide that my own chapter here should also come to a close.
I leave with sadness and gratitude. The colleagues I have worked with, and the work we believed in together, will always matter to me.
These are my personal views.
لطفا نذارید اسم پدرم فراموش بشه؛ هیچجا اسمی از پدرم نیست!
جاویدنام #داوود_حاجتی اصالتا اهل ایذه، ۱۹ دیماه در اصفهان با شلیک مستقیم به قتل رسید. ۳۸ ساله بود و پدر سه فرزند.
دیدن این برنامه را به شما توصیه میکنیم:
مهدی جامی آرزوی م*گ برای داریوش آشوری میکند، صرفا بخاطر دیدار ایشان با #شاهزاده_رضاپهلوی!
این موضوع را میتوان شاکله ی اخلاقی چپ ایرانی دانست، جامعه ای که فریاد آزادی و عدالت سر میدهد، اما در رفتار، آرزوی مردن برای یک دیدار میکند!!!
«مهدی جامی» پس از سردبیری در رادیو زمانه در تهران دیده شد؟!
(لینک مصاحبه را در قسمت منشن ها ارایه میدهیم)
https://t.co/AREY1fBCAc
دموکراسی با بوی گوه!!
استبداد با ادبیات چپ و بستهبندی روشنفکری!
بخوانید:
خشم و کینه ی درون گفتار امثال آسیه، دختر هوشنگ ابتهاج«که با این نوع گفتار امروزش باید نامش را #آکله_ابتهاج نامید» و «مهدی جامی» به نمایندگی از جناح چپ ایران ویران کن را که میبینم و آن خانم محجبه ی ایرانی که در فرانکفورت حاضر شده بود تا بقول خود ایشان، وظیفه اش را در حمایت از #شاهزاده_رضاپهلوی ایفا نماید، تازه درمیابم که این قماش ۵۷ چگونه جانورانی هستند که در رفتاری ��ینه توزانه و سراسر عقده از شکست، دست از ایدیولوژی مخرب خود به هیچ قیمتی بر نمیدارند و حتی هم فکران شان را اینچنین آرزوی مرگ و یا «مغز تعطیل» و «قهوه خانه ای» مینامند، چراکه:
دموکراسی برای این تفکر تا زمانی محترم است که نتیجهاش مطابق میل آنها باشد و اگر مردم انتخاب دیگری داشته باشند، ناگهان مردم ناآگاه میشوند و هر صدای متفاوتی مستحق تحقیر و تهدید و توهین است.
براستی #فرانكفورت را باید چندین بار از زوایای مختلف بررسی کرد و قدم امثال این خانم با پوشش روسری را به دیده ی منت، گرامی داشت که ذهنشان هزاران بار از این قوم نا نجیب، روشنتر و امروزی تر است، چراکه فرانکفورت فقط محل یک تجمع نبود، آینهای بود که چهرهی واقعی بخشی از مدعیان روشنفکری و دموکراسیخواهی چپ را بیرحمانه مقابل چشم همگان گرفت.
توفیر فریادها، توهین و برچسب و طلب مردن از مدعیان دموکراسی از جنس چپ و آرامش رفتار و گفتار این خانم را میتوان درس مهمی از وضعیت پنجاه سال گذشته تا به امروز تلقی کرد و نکات مهمی از آن آموخت که چگونه بخشی از روشنفکران چپ حاضر بوده و هستند که جوامع را قربانی اشتباهات خود کنند، به انها برچسب های تحقیر و توهین زنند و حتی برایشان ارزوی م*گ نمایند و دموکراسی به گوه کشیده ی شان را رونمایی کنند، فقط کسی بر خلاف میلشان رفتار و یا گفتار نکند، اما شهروند ایرانی که گذشته را خوانده و امروز را دیده در یک نقطه تصمیم میگیرد که مسیر درست و خواست ملت ایران را انتخاب و ادامه دهد، در واقع امثال «اسیه و جامی» مشکل اصلیشان با ایرانیای است که دیگر حاضر نیست برای انتخاب سیاسی خود از آنها اجازه بگیرد.
پیام این نویسنده ی راستگرا به شما ورشکستگان:
بزرگترین شکست شماها این است که، امروز
ایرانی دیگر از برچسبهای شما نمیترسد، با فریادهای شما در رسانه و وب سایت های نفتی عهد بوقتان عقب نمینشیند و برای انتخاب آیندهاش از شما اجازه نم��گیرد و شما همچنان میتوانید فریاد بزنید، توهین کنید و دموکراسی لجن مالتان را به گوه بکشید، اما یک واقعیت را نمیتوانید تغییر دهید:
ایران ملک شخصی شما روشنفکران دروغین و ترسناک نیست، ملت ایران هم خادم ایدئولوژی شما نیست!
🖊️جلال جنتی
#پسرعاقل_نوح
در گفتگویی مفصل با فرخ نگهدار این سؤال را از او مطرح کردم که آیا درست است که امریکاستیزی و اسرائیلستیزی را شما چپها یاد آخوندها دادید. گفتگوی کامل را در کانال ناگفته ببینید:
https://t.co/C0IiZSb1Cs
@Asiaebte@PaulPere1882 بابای مادر قحبت هم مثل خودت یه شیاد مفت خور بود و تو هر اخوری کاه و جوی بیشتر میریختن سرشو میکرد اون تو، حالا هم هیچ تعجبی نیست که یه پتیاره مثل تو رو پس. انداخته. اینم بمال خیلی نسوزی اخوند مال غزه به کون