@amirnist@doki__ar باسلام. صبر باید کرد. یادمون نره ما الان حکم قطرات ابی رو داریم که اگه رو سنگ ظلم و نفاق و بدبختی بریزیم بلاخره یک روزی شکسته میشه. اگه تعداد زیادتر باشه زودتر شکسته میشه.
این راه را نهایت صورت کجا توان بست / کش صد هزار منزل بیش است در بدایت
هر چند بردی آبم روی از درت نتابم / جور از حبیب خوشتر کز مدّعی رعایت
عشقت رسد بفریاد گر خود بسانِ حافظ / قرآن ز بَر بخوانی در چارده روایت
چشمت به غمزه ما را خون خورد و می پسندی / جانا روا نباشد خونریز را حمایت
در این شبِ سیاهم گم گشت راهِ مقصود / از گوشه ای برون آی ای کوکبِ هدایت
از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود / زنهار از این بیابان وین راهِ ��ی نهایت
ای آفتابِ خوبان میجوشد اندرونم / یکساعتم بگنجان در سایۀ عنایت
یکی به من امروز میگفت ی��نفر به نام محسن شکاری رو بخاطر چاقوکشی اعدام کردند. بعد پرسیدم یعنی ادم کشته گفت: نه با چاقو زدتش. بعد گفتم مگه نباید اگه طرف بمیره اعدام شه.
واقعا حقیقت داره؟😧
از نظر بنده از سه چیز نباید ترسید:
شنیدن حق: موجب بصیرت است.
تحمل سختی: موجب فراغت و خودساختگی شما میشود.
مقابله با ظلم: روح شما را زنده نگه میدارد ولو جسمتان مرده باشد.
آنکس که نداند و بداند که نداند
لنگان خرک خویش به مقصد برساند
آنکس که نداند و بخواهد که بداند
جان و تن خود را ز جهالت برهاند
آنکس که نداند و نداند که نداند
در جهل مرکب ابدالدهر بماند
آنکس که نداند و نخواهد که بداند
حیف است چنین جانوری زنده بماند
شعری از کتاب معراج السعاده ملا احمد نراقی:
آنکس که بداند و بخواهد که بداند
خود را به بلندای سعادت برساند
آنکس که بداند و بداند که بداند
اسب شرف از گنبد گردون بجهاند
آنکس که بداند و نداند که بداند
با کوزه ی آب است ولی تشنه بماند
شک کنی.
۳.از حق پیروی کن. امام علی (ع) میفرمایند:پیوسته دشمن ظالم و یاور مظلوم باشید. قرآن میگه حرف حق رو بزن ولو اینکه به ضرر خودت و خانوادت باشه. دین ما بر روی حق استوار. باید دین رو بیشتر بشناسیم.
امام حسین (ع) مگر غیر از اینه که برای حق به پا خواست.
همیشه طرفدار حق باشیم.
از نظر بنده سه چیز باعث تعالی است:
۱.دنبال حرف حق برو، نه اینکه ازش فرار کنی. دین ما بر روی حقه. زمانی که امام علی (ع) حکومت میکردند. خودشون رو در دادگاه با یهودی برابر میدانستند.
۲.از حق نترس. که وای دینم چی میشه. اگر فکر میکنی دین با حرف حق متزلزل میشه باید به نحوه دین اوردنت
باید نگاهی دقیق به جامعه داشته باشیم که چه شد که افراد خرد مناصب بزرگ گرفتند و افراد بزرگ منزوی گشته اند.
ادم باید همیشه به خودش شک کند که کجای کار اشتباه رفته تا بتواند اصلاح کند. فقط خداوند است که بی عیب است همه عیب و تقصیر داریم.
امروز بخشی از کتابی از کتوب مجموعه اثار شهید مطهری را مطالعه کردم و چیزی که بنظرم امد را بنویسم و این نظر شخصی من است که نواقص و مشکلات در جامعه روحانیون از زمانی شروع گشت که دین را عده ای وسیله درامد کردند و هدف اصلی روحانیت یعنی اگاه سازی گم گشت.
جهل چیست؟
حضرت امیر(ع) جهل را مترادف گمراهی و ضلالت آورده و در حکمت31 نهج البلاغه می فرماید: کسی که ستیزه جویی او موجب نادانی بسیار گردید کوری او از دیدن حق پیوسته به درازا کشید. حضرت امیر(ع) در این کلام، جهل را نتیجه ستیزه جویی می داند.