Μπαίνεις Facebook, όλοι είναι ευτυχισμένοι.
Μπαίνεις Twitter, όλοι είναι νευριασμένοι.
Μπαίνεις Instagram, όλοι είναι σεξυ.
Μπαίνεις TikTok, όλοι είναι κωμικοί.
Μπαίνεις LinkedIn, όλοι είναι επιτυχημένοι.
Μπαίνεις e-banking, όλα είναι ένα ψέμα, μια ανασα, μια πνοή.
@Marigoula65248 Και εγώ νομίζω αδίκησε τον εαυτό του, δε μου πολυάρεσε και η επιλογή εντελώς για λίγο��ς... και αυτός και ο Μέμος δεν ξέρω τι πάθανε.... νομίζουν ότι πήγαν σε οντισιόν για ρόλο;
@KKouloglou Πραγματικά αδικησε τον εαυτό του. Όσο τέλεια και να το έκανε δεν ήταν οντισιόν για το ρόλο. Θα κριθεί από το κοινό που στην συντριπτική πλειοψηφία δεν ξέρει ούτε τον καλλιτέχνη, ούτε το τραγούδι.
διαμαρτυρηθηκε για τις συνθήκες διαμονής του.συνελήφθη ο μοναδικός ιατρός του ΚαστελλόριζουΩς κοιν��ς εγκληματίαςΕνώ είχε υπηρεσία.
Με την ιατρική του μπλούζα.
Με χειροπέδες.Ντροπή σε όλους μας
@Crysa00830199 Ψυχραιμία και να σκέφτεσαι θετικά. Δεν είναι τόσο τρομακτικό όσο ακούγεται. Αν η διάγνωση έγινε σχετικά νωρίς, στις μεγαλύτερες ηλικίες είναι αντιμετωπίσιμο. Ξέρω δύο που έχουν διαγνωστεί με καρκίνο στον πνεύμονα και έχουν πάει πολύ καλά.
Τη σύζυγο του Γιώργου Σουφλιά την είχα καθηγήτρια Γαλλικών στο Γυμνάσιο.
Συστηνόταν με το δικό της επώνυμο, Μαριάννα Κόρακα, παρότι ο σύζυγός της ήταν ήδη κορυφαίο στέλεχος της ΝΔ.
Δούλευε σε δημόσιο σχολείο, παρότι φαντάζο��αι ότι θα μπορούσε να δουλεύει όπου θέλει - ή και πουθενά.
Δεν είπε ποτέ ποια είναι, από «σούσουρο» κυκλοφόρησε σιγά σιγά η πληροφορία ανάμεσα στους μαθητές.
Ήταν μία ψηλή, ευθυτενής, όμορφη γυναίκα. Πάντα κομψή, πάντα καλοντυμένη, με μία έμφυτη ευγένεια που έδενε αρμονικά με τη φινέτσα της.
Της είχα ιδιαίτερη εκτίμηση για όλα αυτά.
Αυτή η δυναμική γυναίκα, την ώρα που «αποχαιρετούσε» τον σύζυγό της, είπε στον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος πήγε στην κηδεία: «Είμαι υποχρεωμένη να σε ευχαριστήσω που ήρθες. Δε θα σε χαιρετήσω όμως, γιατί δεν είμαι υποχρεωμένη να σε χαιρετήσω».
Γνωρίζοντας το αγέρωχο ύφος της, είναι σαν να ήμουν εκεί εκείνη την ώρα που αντιμετώπισε τον Πρωθυπουργό ως αυτό που πραγματικά είναι: Ένας μικρός, μικρός, τοσοδούλης Μητσοτάκης.
@shitgallerry2@NonPaper11 Unpopular opinion... Χαίρομαι που το έγραψες γιατί νιώθω το ίδιο. Ήμουν εκείνη την εποχή παιδί αλλά δεν το έζησα έτσι το καλοκαίρι και δεν λυπάμαι καθόλου γι' αυτό.
Ο Τραϊανός Δέλλας με έκανε να κλαίω με λιγμούς και ακόμη δεν μπορώ να σταματήσω.
«Αυτό το μήνυμα θέλω να περάσω.
Να αγαπιέστε και να αγκαλιάζεστε.
Εμείς θέλαμε να αγαπηθούμε κι άλλο, θέλαμε να αγκαλιαστούμε κι άλλο και δεν μπορέσαμε..» 💔
#Μαστροκωστα#Γωγω
Aujourd’hui, j’étais à la banque, dans la file d’attente devant un distributeur.
Devant moi, un monsieur très âgé. Plus de quatre-vingts ans, sûrement.
Il tenait une enveloppe dans la main, un peu tremblante.
Quand ce fut son tour, je l’ai observé discrètement.
Il touchait l’écran, hésitait, revenait en arrière…
Je voyais bien qu’il ne comprenait pas.
L’écran, les boutons, les étapes… tout semblait trop rapide pour lui.
La file derrière commençait à s’impatienter.
Lui, il s’est retourné vers moi, avec un regard gêné mais digne,
et il m’a demandé, tout doucement :
« Vous pourriez m’aider… s’il vous plaît ? »
Je me suis avancée tout de suite.
Je lui ai expliqué calmement, étape par étape.
Sans jamais toucher son argent.
Par respect. Par pudeur. Par délicatesse.
Il voulait faire un dépôt.
Il a réussi, lentement, en se concentrant.
Quand l’opération s’est terminée, il avait l’air soulagé.
Comme un enfant fier d’avoir réussi.
Il m’a remerciée avec un sourire incroyable.
Et juste avant de partir, il a sorti un billet de 10 euros de sa poche
et a voulu me le donner.
J’ai refusé.
Il a insisté. Il m’a dit que c’était « pour le petit-déjeuner ».
Pour me remercier à sa manière.
J’ai décliné encore, doucement.
Et là, je suis repartie avec un nœud dans la gorge.
Parce que ce monsieur…
ce n’est pas un cas isolé.
Ils sont nombreux, nos parents, nos grands-parents,
perdus face à un monde devenu trop numérique, trop rapide, trop froid.
Perdus devant les écrans, les bornes, les applications, les mots de passe.
Ces gens ont construit le pays dans lequel on vit.
Ils ont travaillé toute leur vie.
Ils ont payé, cotisé, élevé des enfants, tenu des familles.
Et aujourd’hui, on les laisse seuls
face à des machines qui ne parlent pas,
dans des banques sans guichet,
dans des hôpitaux sans accueil,
dans des administrations sans humain.
On parle d’innovation, de progrès, de modernité…
Mais on oublie l’essentiel : l’humain.
S’arrêter cinq minutes pour aider quelqu’un,
ça ne coûte rien.
Mais pour eux, ça change tout.
Parfois je me demande :
est-ce qu’on avance vraiment…
ou est-ce qu’on devient juste plus rapides à oublier les autres ?
@yiannm22@avyssalea Συμφωνώ απόλυτα για τη σκηνοθεσία σε συνδυασμό με την εκπληκτική φωνητικά και σκηνικά Ντάρα αλλά έπρεπε να το πάρει και η Βουλγαρία για πολιτικούς λόγους...ακόμα και αν το στέλναμε εμείς ολόιδιο πάλι δεν θα το παίρναμε!
Πέρσι στείλαμε την Κλαυδία στην #eurovisionGR με την ιστορία μας και με τη φωνάρα της και κάποιοι τη χλευάζατε .
Φέτος στέλνουμε ένα φρέσκο, μοντέρνο και άκρως eurovisionνικό κομμάτι ,μας τα κάνετε πλανήτες .
Σας έχω νέα !
Η καλλιτεχνική έκφραση δεν είναι μονοδιάστατη .
Και γουστάρω που ένας νέος άνθρωπος χωρίς διασυνδέσεις ζει το όνειρό του .
Εγώ θα πω Ακύλα μου ,ΖΗΣΤΟ με όλη σου την ψυχή ! Και μετά...
#FERTO μας
#EurovisionGR
#Eurovisión2026
Δε νιώθεται πως όλες οι χώρες είναι λίγο οι φτωχοί συγγενής και η Αυστραλία η ζάμπλουτη θεία που μένει στο εξωτερικό και έρχεται κάθε χρόνο υπερλαμπρη και μποτοξαρισμενη να μας φλεξαρει τα λεφτά της ;;; #EurovisionGR
Τι σας έπιασε και
θεωρείτε την Αυστραλία φαβορί . Ναι έχει καλή φωνή αλλά το τραγούδι είναι πολύ συνηθισμένο και (παλιό ) για έναν Ευρωπαίο .Θα με θυμηθείτε θα είναι με το ζόρι στην πεντάδα . Οι στοιχηματικες είναι άσχετοι που σπάνια πέφτουν μέσα..Όλο Κουβά πάνε #eurovisionGR