من عادت دارم خیلی بیهوا به آدمها پیام بدم و حالشون رو بپرسم؛ فقط حالشون رو بپرسم بدون اینکه کار دیگهای یا حرف دیگهای در کار باشه؛ اما هیچکس هیچوقت بیهوا حال من رو نمیپرسه. امروز خیلی به این فکر کردم؛ چون غروب جمعه بود و نازکدل بودم و از آدمها خسته.
یه اتفاق بیصدا توی ایران افتاده که از تورم ترسناکتره.
آدمها دارن آینده رو از برنامههاشون پاک میکنن.
نه سفر رو برای سال بعد میچینن.
نه بچه رو برای چند سال بعد.
نه حتی خرید یه مبل رو.
تورم فقط قیمتها رو بالا نبرد؛
تقویم زندگی رو کوتاه کرد