باشگاه یه پسره بود هیکلش خیلی خوب بود و از این پیاما زیاد میگرفت. یه بار توی جمع پیاماشو نشون داد؛ همه با حسرت میگفتن: دست راستت رو سر ما، خوشبهحالت، برو حالشو ببر! حالا واکنشهای اینجا رو میبینم، یاد اون جمع میافتم.
زندگی مهاجرتی یعنی وقتی سوهان با خودت میاری
نگرانی زود تموم بشه
البته که تو این چند روزه یه قوطیش تموم شد.
��الا یه قوطی مونده اونم باز بشه سریع تمومه.
مسیر من یهدفعه شد بازیِ روزگار…
یه روز فکر میکردم دارم برای یه زندگی معمولی برنامه میریزم،
یه روز دیگه دیدم همهچیز عوض شده؛
آدمها، شهر، زندگی، آینده…
بعضی اتفاقها رو انتخاب نمیکنی،
فقط باید وسطشون بایستی و ادامه بدی.
من هنوز ادامه میدم.