این مردم سالهاست که مرتب همان فریبها را میخورند، ولی مضحک اینجاست که خودشان را باهوشترین مردم دنیا هم میدانند!
به مناسبت زاد روز صادق هدایت در ۲۸ بهمن سال ۱۲۸۱.
اینکه استرالیا و حالا فرانسه و به مرور باقی کشورها دارن عضویت بچههای کمتر از سن قانونی رو در شبکههای اجتماعی ممنوع میکنن، بنظر عبرت گرفتن از وضعیت ایرانه. اونها فهمیدن شبکههای اجتماعی میتونه بچهها رو تبدیل به زامبی کنه و دارن پیشگیری میکنن.
فرض کنین برای معده درد شدید به دکتر مراجعه میکنین و دکتر بعد از کمی معاینه، ناگهان دستور به قطع پای راستتون میده.
شما به این تصمیم اعتراض میکنین،
دکتر عصبانی میشه و با تمسخر میپرسه “راهکار مد نظر خودت چیه؟”
شما میگین “نمیدونم، من که دکتر نیستم، ولی خب قطعا راهش این هم نیست”
دکتر شما رو از مطبش بیرون میکنه و میگه “اگه خودت درمان آلترناتیو نداری، پس یا برو همین معده درد رو تحمل کن یا بذار پات رو قطع کنم”
خلاصه اینکه آدم در بسیاری از مسائل - مخصوصا موضوعات پیچیده و تخصصی - ممکنه پاسخ درست و دقیق سوالات رو ندونه، ولی ندونستن پاسخ درست الزاما مانع درک اینکه کدوم پاسخ قطعا غلطه هم نیست و نباید باشه.
متاسفانه جامعهای که از فقر و تحقیر خسته است و در آستانه فروپاشیه ، مردمو به این نتیجه میرسونه که:
«یکی بیاد جمعش کنه، هر کی میخواد باشه.»
و این دقیقاً لحظهی طلایی دیکتاتورهاست .
وقتی #جنگ تمام میشود:
سیاستمدارن دست یکدیگر را می فشارند
ثروتمندان قیمت ها را افزایش میدهند
و فقرا نیز به دنبال گور فرزندانشان میگردند
شوپنهاور
#نه_به_جنگ
شما نمیتونید
شما نمیتونید بگید مرگ بر سه فاسد و وعده حق رای برای هر ایرانی رو بدین
شما نمیتونید شعارتون فحش مادر باشه و از حقوق زنان در آینده بگید
شما نمیتونید وقتی طرف کنترلی روی خانواده و نزدیکانش نداره، انتظار کنترل خشم ملت انقلابی رو ازش داشته باشید
بدون هیجان و تعصب فکر کنید
از عجایب روزگار اینه که بعضیها به اسم «روشنفکری»، حاضرن ایران زیر سلطه خارجی بره فقط برای اینکه از جمهوری اسلامی خلاص بشن.
مشکل اصلی، ضعف حافظه تاریخیه.
آخرین باری که ایران عملاً زیر نفوذ و استعمار قدرتهای خارجی رفت بهویژه دوران سلطه انگلیس نتیجهاش قحطی بزرگ، فروپاشی اقتصاد، و مرگ میلیونها ایرانی بود.
استعمار نه آزادی میاره، نه رفاه؛ فقط وابستگی، تحقیر و غارت میاره.
نقد حکومت حق مردمه، اما معامله استقلال کشور با وعدههای قدرتهای خارجی، نه روشنفکریه، نه آزادیخواهی اسمش سادهلوحیه.
ایران اگر قراره اصلاح بشه، باید به دست ایرانیها اصلاح بشه، نه با قیمومیت آمریکا یا هیچ قدرت دیگهای
فاشیسم از جایی شروع میشه که
مخالفت با جنگ میشه «خیانت»، فکر کردن میشه «ضعف» و سؤال پرسیدن میشه «همدستی با دشمن».
جنگ نه آزادی میآره نه پیروزی، جنگ همیشه به ضرر مردمه.
ما ایستادهایم: علیه جنگ، علیه حذف فکر و علیه خشونت.
این نه سادهلوحیست نه خیانت؛ این موضع زندگی و انسانیته
ترامپ طویله هم نمیده رضا پهلوی بچرخونه، فقط انداختش وسط که مردم رو بکشونه تو خیابون، کشتار رخ بده و اینطوری بهانه واسه لشکرکشی داشته باشه. از این که میبینم اکثر هموطنهام اندازه بز هم نمیفهمن و اینقدر راحت بازی میخورن عمیقا دلم به حال کشورم میسوزه.
واقعا یکی از عجیب ترین تجربههام در زندگی توضیح دادن به آدمهای بزرگسال و به ظاهر عاقل بوده که چرا اگه رو سر خودشون و خانوادهشون بمب بریزن و زیرساختهای کشورشون رو تخریب کنن براشون خوب نیست!
اگه به بچه ۵ ساله اینو بگی سریع میفهمه ولی بزرگسال مغزشویی شده یا خریداری شده نه!
همیشه فکر میکردم جنگ و تجاوز خارجی برای همه خط قرمز مشترکه. به خیالم هم نمیدیدم خیانت به کشور این قدر عادی بشه که دستهجمعی دخیل ببندن به ترامپ که با بمباران و غارت وطنشون براشون آزادی از جنس افغانستان و سوریه و لیبی هدیه بیاره.