#RobJetten je bent een schande voor de Nederlandse politiek, je bent politiek onwaardig.
In alle opzichten.
Dit geldt voor heel #D66 trouwens.
Dit is een fragment uit 2024.
Geen woorden meer nodig.
#WegMetKabinetJetten
Rutte is nog gevaarlijker en uiterst rancuneus. Putin veegde destijds de vloer met hem aan over de mensenrechten in Rusland die Rutte even meende te moeten bekritiseren. Daarop legde Putin even haarfijn zijn rol in de pedofielensupport die hij als JOVD voorzitter etaleerde en seks met kinderen niet langer strafbaar te stellen. Het is zelfs niet uitgesloten dat hij de MH-17 ramp met Oekraine heeft bekokstoofd om Putin een loer te draaien en dat dit tevens het opstapje naar het Nato Gauleiterschap was.
Een belangrijke argument om Ongehoord Nederland uit het bestel te zetten is dat ze niet goed samenwerken met andere omroepen. Als ik bij #Eva Tim Hofman en Özcan Akyol zonder tegengeluid ON zie bashen, krijg ik de indruk dat het gebrek aan samenwerken ook ligt aan andere omroepen
Dit tv-fragment kan niet vaak genoeg herhaald worden. Oud-generaal Van Kappen vertelt hier dat de autoriteiten (dus ook die van ons) een 'preferente werkelijkheid' creëren, om de massa te overtuigen van een werkelijkheid die in werkelijkheid niet bestaat.
Lieve mensen,
Velen hoopten wellicht op een voortzetting van de Potkaars-serie aangaande de parlementaire enquêtecommissie corona. Zowel Jeroen als Rico als ikzelf kunnen het niet meer opbrengen om uren achtereen naar leugenaars te kijken. Het tweede deel is in opzet duidelijk een samenvatting van de Nederlandse politiek van de laatste decennia: maak het zo tenenkrommend gênant en saai en “onkijkbaar” dat iedereen interesse verliest. Als mensen dan toch blijven kijken, kunnen ze direct door naar de GGZ waar zij de diagnose zullen krijgen van PTSS.
De opzet om het vooral niet over de inhoud te laten gaan is gelukt, de laatste drie weken is er vrijwel niks toegevoegd. Waar we in de eerste zes weken in ieder geval de bevestiging kregen dat de NCTV een coup heeft gepleegd en dat het OMT als wetenschappelijk sausje over de maatregelen werd gedrapeerd, moesten we het doen met Rutte die opschept over de effectiviteit van de avondklok, een Ferd Grapperhaus die zich moest verantwoorden voor het gebruik van het woord soepjurkje en een Hugo die nog een keer de leugen bracht dat er eind 2021 vooral ongevaccineerden in het ziekenhuis lagen, terwijl onlangs nog het tegendeel werd bewezen door Jona Walk en Jacco Vroegop in hun publicatie over ziekenhuiscijfers.
Iedereen kan twee dingen zien:
1) de bende van drie zou terecht moeten staan voor een tribunaal voor misdaden tegen de menselijkheid en
2) dit gaat niet gebeuren, zeker niet met een commissie die doorvraagt op taalgebruik en zwijgt over misdrijven.
Dat was het dan, in april komt er nog een rapportje en dan kan het boek dicht.
Toch rekent de kwaadaardige elite zich te snel rijk. Critici van het eerste uur zijn blijven staan en hebben overal gelijk in gekregen. Sterker nog, het meer dan terechte wantrouwen naar de instituties groeit met de dag, inmiddels is er wellicht al een meerderheid die politiek en bestuur sowieso niet gelooft.
Nadeel van zo’n situatie is dat oorlog een mooie uitkomst biedt voor diep wantrouwen. Een gemeenschappelijke vijand, dat vergroot de eensgezindheid, alle neuzen dezelfde kant op en diegene die het er niet mee eens is naar de goelag. De russofobie neemt inmiddels sprookjesachtige proporties aan: partijen die voor diplomatie zijn worden steevast als extreemrechts weggezet en elke drone-sighting is een bewijs van de komst van de Russen.
Met de druk op ON en FVD, en het mogelijk van de buis halen van een omroep is er een volgende stap gezet in de totalitaire staat, waarin oorlog wordt ingezet voor vrede, censuur om de vrijheid van meningsuiting te beschermen en het verbieden van politiek partijen de democratie moet redden. Waarin de hoeders van de democratische rechtstaat belangrijker zijn dan de democratische rechtsstaat, want zonder de hoeders zou die er niet zijn. Dus alles moet in staat worden gesteld om de hoeders te beschermen tegen de mening van critici, zelfs als dat betekent dat we de democratische rechtsstaat even, tijdelijk, kortstondig, maar wellicht toch iets langer buitenspel zetten.
We zullen de komende tijd nog wel wat meemaken. De prijzen aan de pomp en deze winter de gasrekening bieden in ieder geval een oplossing voor hoe we die oorlogseconomie dan moeten betalen. Allemaal de schouders er onder, en de sterkste schouders… Je kent het wel. Dat is nog niet genoeg: water is schaars. En ondanks dat het juist nat wordt, moeten we juist nu water veel duurder maken, want dan kan de burger er vast aan wennen.
Kortom, de temperatuur gaat de komende maanden naar beneden, de barometer zal flink stijgen.
Blijf in liefde, zorg voor jezelf en elkaar, bescherm je geliefden tegen de instituties, want alleen samen komen we de winter door.
Weet u met welke vraag ik blijf zitten? Waarom de #NPO hier kennelijk aanklager, rechter en beul mag spelen? De NPO klaagt aan, levert bewijs, oordeelt dat samenwerking met ON! niet langer mogelijk is geeft aan dat verwijdering uit het publieke bestel wenselijk is. Vervolgens stelt @MinisterOCW daar geen enkele vraag bij en spreekt dit vonnis uit alsof het de gewoonste zaak van de wereld is?
De minister wekt niet de indruk dat hier sprake is van een zorgvuldige, onafhankelijke afweging. Wat de NPO @ongehoordnedtv precies verwijt, welke feiten, welke herhaalde fouten, welke interne chaos concreet de doorslag gaf? Dat blijft allemaal vaag. Men spreekt over 'structureel niet naleven' en 'onvoldoende bereidheid tot samenwerking'. Wat wordt er niet nageleefd en over welke samenwerking hebben we het hier precies? Die onderbouwing ontbreekt volledig?
Als de NPO zelf partij is in deze hetze rondom ON!, zelf concurrent is, zelf al jaren laat merken dat dit geluid hun niet aanstaat, dan is het nogal opportunistisch om diezelfde NPO vervolgens de rol van openbaar aanklager te geven, toch? En het is ronduit onthutsend dat de minister daar stilzwijgend in meegaat. Geen kritische vragen. Geen onderbouwing. Niets daarvan. Het lijkt wel een één-tweetje.
Een één-tweetje om een onwelgevallig geluid de mond te snoeren en vervolgens veinzen alsof het om bestuurlijke problemen achter de schermen zou gaan. Als die gronden zo helder waren, had die dan gewoon op tafel gelegd, zodat de motivatie duidelijk is. Dat gebeurt niet. En dan zouden bij iedere weldenkende Nederlander de alarmbellen moeten gaan rinkelen, dat bent u met mij eens toch?
110 miljard euro. Dat is wat er volgens financieel expert Hester Bais mogelijk is verdampt uit het AWBZ-fonds en het AOW-Spaarfonds. Zij stelde de Rekenkamer vragen — en kreeg maandenlang niets.
Bij het toeslagenschandaal ging het om tienduizenden euro's per gezin. Hier om het zorg- en pensioengeld van generaties. En Den Haag zwijgt.
https://t.co/jL3pddgrX0
Ach ja...
Ergens onderweg
Soms overvalt het me zomaar. Niet eens op een bijzonder moment. Ik zit in de auto, ben thuis wat aan het rommelen of hoor toevallig een nummer dat ik veertig jaar niet bewust heb opgezet. Een paar akkoorden zijn genoeg en ineens is de afstand tussen toen en nu verdwenen.
Souvenir van OMD. Tinseltown in the Rain van The Blue Nile. En zoveel van die andere nummers uit die jaren.
Dan gebeurt er iets wat ik moeilijk kan uitleggen. Ik hoor niet alleen muziek. Ik hoor mijn eigen leven terug.
Ik zie een wereld die er niet meer is. Straten zoals ze toen waren, auto's die allang verdwenen zijn, winkels waarvan alleen de naam nog een herinnering oproept. Mensen die toen vanzelfsprekend onderdeel van mijn leven waren. En ergens tussen dat alles loop ik zelf rond. Jong, met haar waar het tegenwoordig wat strategischer verdeeld is, en vooral met een bijna onbeperkte hoeveelheid toekomst voor me.
Het vreemde is dat ik me vanbinnen nog steeds diezelfde jongen voel.
Dat vind ik misschien wel het ingewikkeldste aan ouder worden. Ik ben niet langzaam iemand anders geworden. Mijn gedachten voelen nog steeds als mijn gedachten. Mijn humor is er nog. Mijn onzekerheden zijn er nog. Ik kan me nog steeds druk maken om onzin en enthousiast worden als een kind. Ergens in mijn hoofd ben ik soms gewoon zeventien.
Alleen heeft de spiegel daar een andere mening over.
En dan besef ik ineens hoeveel tijd ertussen zit.
Meer dan veertig jaar.
Hoe kan dat nou?
Waar zijn al die zomers gebleven? Al die vrijdagen waarop het weekend nog eindeloos leek? Al die avonden waarvan ik niet wist dat ik ze ooit zou missen? Wanneer zijn mijn ouders herinneringen geworden? Wanneer werden jonge mensen van toen oude mensen? Wanneer werd later eigenlijk nu?
Misschien maakt juist daarom die muziek me soms emotioneel. Soms zelfs tot tranen toe.
Niet omdat mijn leven daarna niets meer waard was. Integendeel. Ik vond liefde, bouwde een leven op, maakte ongelooflijk veel mee. Mooie dingen en verdrietige dingen, successen en teleurstellingen. Gewoon een mensenleven.
Maar als ik Tinseltown in the Rain hoor, wil een stukje van mij tóch terug.
Echt terug.
Niet om de geschiedenis te veranderen of mezelf rijk te maken met de kennis van nu. Ik zou helemaal niets spectaculairs willen doen.
Ik zou gewoon een middag willen.
Een doodgewone middag ergens begin jaren tachtig.
Door de stad lopen. Een platenzaak binnen. De geur van een winkel ruiken die al dertig jaar niet meer bestaat. Mensen horen praten. Naar huis gaan en de radio aanzetten. Misschien mijn ouders nog één keer zien zoals ze toen waren. Niet oud, niet als herinnering, maar gewoon levend en bezig met de dagelijkse dingen.
En ik zou waarschijnlijk uren willen kijken naar dingen waar ik toen geen seconde aandacht aan schonk.
Omdat ik nu zou weten:
dit verdwijnt allemaal.
Dat wist die jongen niet.
En gelukkig maar.
Want misschien is jong zijn uiteindelijk vooral dat: leven zonder voortdurend te beseffen dat alles tijdelijk is.
Toen dacht ik dat er tijd genoeg was.
Morgen was er ook nog.
Volgend jaar kwam vanzelf.
En ergens in een onvoorstelbaar verre toekomst zou ik ooit een oude vent worden.
Nu ben ik 63 en begrijp ik eindelijk dat tijd nooit genoeg was. We dachten het alleen omdat we nog zoveel ervan voor ons hadden liggen.
En toch wil ik niet alleen verdriet voelen wanneer zo'n oud nummer speelt.
Want ergens vind ik het ook prachtig dat muziek dit kan.
Dat vier minuten muziek een deur kunnen openen die de tijd allang op slot had moeten hebben gedaan. Dat de jongen die ik was blijkbaar niet verdwenen is. Hij heeft zich verstopt tussen melodieën, stemmen, geuren en herinneringen.
Soms komt hij even terug.
Dan sluit ik mijn ogen en hoef ik niets uit te leggen.
Geen 2026.
Geen 63.
Geen besef van alles wat voorbij is.
Alleen die muziek.
En heel even voelt het alsof er nog tijd genoeg is.
Tot het nummer afgelopen is.
📧 van #Samira
🇺🇦 "Wij steunen Oekraïne ONVOORWAARDELIJK!" -R. JETTEN
ON-VOOR-WAAR-DE-LIJK!
Dus, zonder voorwaarden?
Grenzeloos dus???
En ten koste van wat mag het gaan dan?
Ten koste van ons Nederland?🇳🇱
Ten koste van onze bevolking?👨👩👧👦👨👩👦👫🏽👨👦👩👦
💰 Miljarden over de Oekraïense schutting waarmee we dus onze eigen teloorgang aan het financieren zijn!
Helder! 🧐
Schimmelpenninck beweerde op Bluecry dat hij nooit een uitnodiging van Mischa Blok had ontvangen. Blok heeft de appjes die het tegendeel bewijzen. Schimmelpenninck loog dus wéér.
Tijd voor een Hitler filmpje. Het is gewoon onze geschiedenis en goed of slecht, die mag en moet benoemd worden.
Ik ben de censuur en deugkramp zat.
Ik vraag me wel af waarom Hitler zo afgrijselijk populair was (en weer is)?
Het ging lang goed maar ook bij #melkveehouder Gerryhoeve is het punt gekomen en nu is er geen ontkomen meer aan. Een deel van ons eigen kostbare bruine goud, onze eigen #mest, verplicht moeten afvoeren. Dat allemaal vanwege onze Haagse vrinden. 😒
En nog eens wat. Wat te denken van al dat gejakker van dat transport over de weg heen kriskras door Nederland... Ja nee, dat is zeker natuurvriendelijk. Ze zijn daar in hartje Den Haag echt snugger bezig maar niet heus... #kunstmest