De groene wachtrij.
Drie kwartier aanschuiven.
Drie kwartier laden.
En dat allemaal… om je elektrische wagen weer even 300 (of 400?) kilometer verder te krijgen?
Een Elektrisch Voertuig (EV) dat – laten we eerlijk zijn – zonder subsidies waarschijnlijk onzichtbaar zou zijn in het straatbeeld.
Een product dat kunstmatig in leven wordt gehouden door belastinggeld, opgepompt tot symbool van vooruitgang terwijl het in de praktijk vaak een bron van frustratie is.
Want hoe ‘vooruitstrevend’ is het precies om in 2025 op een snelwegparking met een boek of croissant de tijd te doden, omdat je nog 45 minuten moet wachten voor je überhaupt mág beginnen laden? En dan? Nog eens 45 minuten wachten tot die batterij vol zit.
Welkom in de toekomst…
En wat krijg je in ruil?
Een voertuig waarvan de totale ecologische voetafdruk – van mijnbouw tot batterijproductie tot afschrijving – allerminst ‘groen’ is.
En waarvan de klimaatimpact, ondanks de mediacampagnes en slogans, verre van helder of overtuigend is.
De CO₂ die zogezegd bespaard wordt aan de uitlaat, wordt elders gewoon uitgestoten. In China bijvoorbeeld, waar de grondstoffen worden gewonnen en een groot deel van de energie nog steeds uit steenkool komt. Of in Congo, waar kinderen grondstoffen delven voor diezelfde batterijen?
En dan zwijgen we nog over het net.
Dat het piepen en kraken amper kan bijbenen, zeker niet als iedereen straks verplicht ‘elektrisch’ moet rijden.
Of over de auto’s zelf, die ondanks alle marketingpraatjes gewoon niet zo praktisch blijken: duur in aankoop, duur in herstelling, zwaar, en afhankelijk van laadpalen die er vaak niet zijn waar je ze nodig hebt.
Het is een ideologisch project.
Een paradepaardje van ‘de groene transitie’ dat meer lijkt op een verplicht opgelegd consumptiemodel dan op echte innovatie.
Een dure en logge oplossing voor een probleem dat veel slimmer aangepakt kon worden.
De groene onzin.
Luid verkondigd, zwaar gesubsidieerd, maar zelden in vraag gesteld.
Tot iemand drie kwartier staat te wachten.
En zich afvraagt: was dit nu écht de bedoeling?
The man in the portrait above Zelensky is John Adams, whom the colonies sent to beg French aid in our independence fight. The French, Adams complained, were willing to give enough aid "to prevent us from drowning, but not to lift our heads out of water." He'd be so ashamed of us.
Lotfi, hou Teheran buiten je retorische spel. Mijn stad, die al 46 jaar wordt gegijzeld door de Islamitische Republiek, is geen decor voor jouw ironische vergelijkingen. Velen in Teheran verafschuwen de dictatuur waaronder ze leven en willen niets te maken hebben met het gedachtegoed dat jij hier suggereert. Jouw framing doet geen recht aan de miljoenen Iraniërs die vechten voor vrijheid en tegen islamitisch fundamentalisme.
Bovendien is er in #Iran veel meer solidariteit met de Israëliërs die zijn getroffen door de terroristische aanval van Hamas dan jij lijkt te beseffen. Iraniërs weten als geen ander wat het betekent om door een radicale ideologie te worden onderdrukt en gebruiken hun schaarse vrijheid om hun stem te laten horen tegen terreur, zowel binnen als buiten hun landsgrenzen.
Jouw poging tot satire mist elke nuance en slaat de plank volledig mis.
@Denkjewel Hoezo? ik heb een PhD statistiek dus de expertise voor een zeer sterke sterke mening, net als de miljoen stuurlui naast mij op de wal. Ons reflecterend vermogen is natuurlijk helemaal niet doodvermoeiend. Hieronder, en de aankomende dagen, mijn fundamentloze mening 1/265
Wat ik zo raar vind: hebben we een rechtse law & order regering, gebeurt er in dit soort gevallen helemaal niks. Je zou denken: 'We waarschuwen het College van Bestuur van de UvA voor de laatste keer', maar nee.
Op de Universiteit van Amsterdam @UvA_Amsterdam is blijkbaar een klein, uiterst agressief clubje tuig de baas, en lukt het hen telkens om mensen de mond te snoeren. Waarom geeft de gemeente Amsterdam en de politie hen die ruimte?
@SarahTheHaider Ha, you realise this after this after being in the public eye for so long, with your opinions and life trajectory? It speaks to your character (the bravery part, a little less to your judgement)
One of the prisoners who was released by the rebels in Syria is a pilot named Raghid Ahmed Al-Tatri, who arrested at age of 27 after he refused Hafez Al-Assad's orders to bomb Hama in the 80'