@bosdalfsen En dan kom je mooi bedrogen uit. Niets aan het handje. Gewoon aanvang zoals gepland en uitgespeeld zonder problemen. Het grootste probleem was het invallen van Depay
@JohanKnoll1@ASC62 ASC ‘62 is gisteren geëindigd, gaat fuseren met SV Dalfsen. En na 15 jaar leiderschap vond ik het wel welletjes. Vrije zaterdagen en geen verplichtingen meer
Bedankt @ASC62 voor alles wat je me gegeven hebt de afgelopen ruim 40 jaar. Met weemoed nemen we afscheid, maar de herinneringen zullen altijd blijven 💙🤍
Na deze nederlaag, die niet had gehoeven, eindigt het voor #ASC62 Met weemoed, maar met goede moed gaan we verder in Dalfsen als één club. We gaan jullie zien volgend seizoen onder de vlag van @fcdalfsen
@gunengout1@hscherpenkate Zelfs de plaatselijke FC in Dalfsen Noord maakt zich tegenwoordig schuldig aan het halen van spelers. Dus beter mondje dichthouden. In het echte Dalfsen doen we dat namelijk niet. Goed genoeg, gaan we omhoog. Niet goed genoeg, doen we een stapje terug. Maar wel met eigen jongens
Een laatste wens die werkelijkheid werd op het voetbalveld van Elim,
ELIM – Het was een bijzondere, emotionele avond op het sportpark in Elim. De 55‑jarige Roelie Doldersum, die al vijf jaar strijdt tegen darmkanker met uitzaaiingen naar de longen, voelde haar krachten de afgelopen dagen snel afnemen. Toch had ze nog één diepe wens: haar vijf zonen Mike (29), Daymen (27), Jay (25) en de tweeling Sennen en Boaz (21) sámen zien voetballen in Elim.
Die wens kwam vandaag, 16 april 2026, in vervulde vorm tot leven. Oorspronkelijk zou de speciale wedstrijd op 2 mei plaatsvinden, maar door Roelies snel verslechterende gezondheid werd alles in beweging gezet om het moment naar voren te halen. En dat lukte. Het werd een avond die niemand in Elim snel zal vergeten.
Een veld vol emotie
Langs de lijn stonden meer toeschouwers dan het sportpark in tijden had gezien. Dorpsgenoten, familie, vrienden en betrokkenen verzamelden zich om Roelie en haar gezin te steunen. De wedstrijd — Elim tegen De Krim — kreeg een lading die veel verder ging dan sport. Elim won met 2–1, maar de uitslag was bijzaak. Het ging om het beeld dat Roelie zo graag nog één keer wilde zien: haar vijf jongens, schouder aan schouder, spelend voor haar.
“Voor onze moeder doen we alles”
Voor de broers was het een moment dat ze koesteren. Ze waren zichtbaar geraakt dat ze dit nog voor hun geliefde moeder konden doen. Een laatste wens, gedragen door liefde, doorzettingsvermogen en de kracht van een hechte familie.
Samen sterk
Aan het einde van de wedstrijd was er vooral dankbaarheid. Voor de organisatie die alles in het werk stelde, voor de gemeenschap die massaal kwam kijken, en bovenal voor het feit dat Roelie dit moment nog heeft mogen meemaken. Wij wensen Gerrit en Roelie, samen met hun kinderen en naaste familie, heel veel sterkte en warmte toe in de komende tijd. Morgen worden er foto’s en video aan dit artikel toegevoegd.
Middels een erehaag werd Roelie uitgeleide gedaan. Kijk op https://t.co/5O0Mvj5gSN voor meer foto's