Pınar

Saygı, sevgi, sabır, yaratıcılık...

[BPT @bpthaber]

İzmir depreminde 23 saat enkazda bekledikten sonra evladını kaybeden bir anne, hayat kurtarmak için itfaiyeci oldu.

"Artık oğlum için hiçbir şey yapamam. Fakat geride kalan hayatlar ve canlılar için çok şey yapabilirim diye düşündüm."

[Cüneyt Şaşmaz🇹🇷 @Cesuryorum]

🚨 Anıtkabir’de Saygı Kuralları
Topluma Bir Hatırlatma👇
Anıtkabir, Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk’ün ebedi istirahatgâhıdır.
Bir park, turistik gezinti alanı veya fotoğraf stüdyosu değildir; ulusal bir anıt mezar ve tarihî bir makamdır.
Ziyaret, saygı ve farkındalık ister.
Anıtkabir’de:
• Gülünmez, yüksek sesle konuşulmaz, şakalaşılmaz.
• Eller cepte tutulmaz; özellikle Şeref Holü’nde duruş düzgün ve saygılı olur.
• Şapka (ve gerektiğinde güneş gözlüğü) Şeref Holü’ne girerken çıkarılır.
• Siyasi slogan atılmaz, miting havası yaratılmaz, siyasi gösteri yapılmaz.
Anıtkabir yalnızca Atatürk’e saygı için vardır.
• Saçma, alaycı, danslı, selfie çubuklu veya saygısız pozlar verilmez.
Fotoğraf çekmek serbesttir; ancak yerin maneviyatına uygun olmalıdır.
• Koşulmaz, acele edilmez, bağırılmaz.
• Yiyecek-içecek tüketilmez, sigara içilmez (belirlenmiş dinlenme alanları dışında).
• Heykellere, kabartmalara, müze eserlerine dokunulmaz, yaslanılmaz, üzerine oturulmaz.
• Şort, mini etek, dekolteli veya plaj tarzı kıyafetlerle ziyaret edilmez; sade ve saygılı giyinilir.
• Görevlilerin talimatlarına uyulur, güvenlik kurallarına riayet edilir.
• Çocuklara da “burası bir kabir ziyaretidir” diye öğretilir; gürültü ve oyun alanı muamelesi yapılmaz.
En önemlisi:
Anıtkabir’de bir kabir ziyaretinde olunduğunun farkında olunur.
Orada yatan, bu milletin bağımsızlığını ve cumhuriyetini kuran kişidir.
Davranışlarımız hem ona hem de orayı ziyaret eden diğer insanlara karşı saygının ölçüsüdür.
Bu kurallar keyfî değildir; Anıtkabir’in yönetmeliklerinde ve geleneksel nezaketinde yer alan, “görgü ve terbiyeye aykırı hareketlerde bulunulamaz, gürültü yapılamaz, slogan atılamaz” ilkesine dayanır.
Saygı, yalnızca görevlilerin uyarısıyla değil, kendi vicdanımızla da gösterilir.
Paylaşın ki, Anıtkabir’e giden herkes oranın bir turistik eğlence alanı değil, bir milletin tarihine ve kurucusuna duyulan saygının yeri olduğunu hatırlasın.🇹🇷

[Kağan Sarıkaya @kagansarikaya_4]

Herkese merhaba, hesabım tam üçüncü defa savcılık tarafından erişime engellendi. Bu tweeti görmekten sıkıldınız artık biliyorum, valla ben de sıkıldım, kusura bakmayın gerçekten. Herkesten beni bir kez daha eşin dostun önüne düşürmesini rica ediyorum. Dayanışmayla.

[Op Dr Murat Sezgin @sezginDr]

Merhaba dostlarım
Bir yolla fotoğrafları attım sizlere annem ve babamın yaşadığı köy yolu diye belki inanmayan olmuştur maalesef gerçek bu
Üzüldüm başka bişey demiyorum 👌🤔

[Cumhuriyet @cumhuriyetgzt1]

📍 Soma'da madencilerin direnişi 6'ncı gününde!

Manisa'da ödenmeyen maaşları ve TİS alacakları için eylem yapan İmbat Madencilik işçileri, yaşadıkları geçim sıkıntısına dikkat çekmek için suda taş kaynattı.

🗣️ “Çoluk çocuğuma ne yedireceğim? Taş mı yedireceğim? Yağmur, çamur, soğuk demeden buradayız. Duyun sesimizi, yeter artık!”

[Fikret Özer @Fikret_ozer00]

Evladını şehit verip de tabuta sarılmak için validen izin istemek... ben birşey demiyorum kardeşim. Hakikaten acı verici🇹🇷

Mekanı Cennet Olsun Şehidimizin😔

[Hülya Eroğlu @ErogluHulya_]

Şehit Komiser Ozan Çağrı Özmen (1979-2016) -

Şehidimiz 1979 doğumlu.
İstanbul Üniversitesi İngilizce İktisat bölümünü ve İşletme Fakültesini birincilikle bitirdi. İngilizce ve Rusça’yı çok iyi bilirdi. Hatta öyle ki İngilizce KPDS puanı 92, Rusça KPDS puanı 60 küsürlerdeydi.

Askerliğini Güneydoğu’da yaptı. Bu süre zarfında teröre karşı mücadele kapsamında etkin bir şekilde cephede görev aldı. Yedek Subay olarak yaptığı askerliği boyunca defalarca Kuzey Irak’ta bulundu. Komando Asteğmen Özmen, Kuzey Irak’ta yaralanarak gazilik madalyasını göğsüne taktı. Ancak kısa süre de birliğine geri döndü. Askerlik görevini tamamladıktan sonra kaymakamlık sınavını kazandı fakat mülakatta elendi. İdare Mahkemesi hakimliğini kazandı ama yine elendi. Bu arada Özmen’in babası Vali yardımcısı, dayısı da Valiyardımcısı. Fakat o Türklüğün yüksek seciyesine binaen hiç bir zaman “torpil” talebinde bulunmadı.

Hukuk Fakültesinde de öğrenimine devam eden Özmen, burada da başarılı bir profil çizerek üçüncü sınıfa kadar geldi. Amerikalı bir bankanın şube müdürlüğünde bulundu, ünlü bir inşaat firmasında; Rusya ve Japonya’da çalıştı.

Polis arkadaşlarından bir tanesi şöyle anlatıyor şehidimizi:

“İyi elektro gitar çalardı aynı zamanda bildiğin hacker. Muay-Thai hocası (bileği de çok kuvvetliydi). Babası vali yardımcısı, annesi öğretmen. Bir evlat babası ve bir eş kocası. Milliyetçinin ultrası. İki kablo ver eline binayı yerle bir etsin. Sülalenin neredeyse tamamı memlekete hizmet peşinde.
-Kardeş bize şu konuda birifing ver, de gözünü kırpmadan ağzının içine bakarak benim diyen hatipten daha dikkatli dinlenmezse işte silahım, kimliğim. Dolu dolu bir aslan parçası...”

Şehidimiz daha sonradan sözleşmeli subaylığı kazandı ama polis olmayı tercih etti. Tabii o dönem FETÖ’cü alçaklar kendisini turizm şubeye dahi sokmayınca o da komiserlik sınavına hazırlandı. Böylesine başarılı bir Türk evladı ne hikmetse(!) komiser yardımcılığını yedekten
kazandı. Komiserlik kursunu ilk sıralarda tamamlamasına rağmen hakkı yenildi.
“Barış Süreci” olarak adlandırılan malum(!) süreçte bölücü terör örgütüne karşı vatanını korumak için mücadeleye koşan Polis Özel Harekat mensubu ve aynı zamanda bomba imha uzmanı olan Özmen, yüzlerce patlayıcı imha etti. En zor çatışmaların içinde bulundu. Bitlis’in Tatvan ilçesinde görev yaparken içinde bulunduğu araca yapılan saldırıdan yara almadan kurtuldu.

Aynı polis arkadaşı şehidimiz hakkında şöyle yazıyor:
“Komiserlik kursundan can ciğer dostum, biricik arkadaşım ‘neden polis oldun’ dediğimde ‘kardeşim seviyorum’ dedi, iki kelimeyle. En geç ayda bir mutlaka araşırdık, en son ben İdil’deyken aradım ‘oğlum tüm bombacılar burda sen niye yoksun?’ dediğimde; ‘kardeşim danıştay rütbemi sökecek gibi canım sıkkın bir daha ki göreve giderim’ demişti. Nusaybin’e gitmiş benden sonra...”

Tatvan’daki görevini tamamladıktan sonra önce İstanbul’a döndü fakat daha sonra kısa süre içerisinde gönüllü olarak Nusaybin’e gitti. Hep en zor görevlere gönüllü olarak gitti zaten kendisi. Türk Milleti rahat uyusun diye eyp imha ederken bölücü terör örgütü mensupları roket attılar, kahramanımıza. Ağır yaralanarak Gülhane Askeri Tıp Akademisine sevk edildi.
Nusaybin’de olduğunu çok sonraları haber vermişti anne ve babasına.

GATA’da şehit düşen Özmen’in naaşı 14 Nisan 2016’da memleketi Ordu’ya defnedildi.
Arkasından şöyle yazıyor kahramanımızın silah arkadaşı:
“Yoğun bakımdaydı şehit olmuş bugün aslan kardeşim. Çok canım sıkıldı, çok üzgünüm, çok sinirliyim. Elim ayağım tutmuyor. Eşinin ersiz kaldığına mı, oğlunun öksüz kaldığına mı, yoksa memleket olarak, ana baba olarak yetiştirilmiş, Emniyet Teşkilatı’nın en gözde komiserlerinden birini 3-5 serseri cahil cühela insan müsvettesi tarafından şehit edildiğine mi yanayım bilemedim. Bu adamın kaderi böyleymiş. Eyvallah ama hakkını gasp eden parelel hainler ve gaspa göz yuman kim varsa nasıl uyku uyuyabiliyorsunuz çok merak ediyorum şu üç beş günlük dünyada..”

#ŞehitKomserOzanÇağrıÖzmen #UnutmaUnutturma

[Ali Serçe @AliSere20]

İşte bu kadar..

[Ankara Patiliköy @ankarapatiliky]

Yeni doğum yapan anne ve 10 yavrusu bugün Antakya bel tarafından alındı ve haber yok. Antakya belediyesi anne ve yavrular ne durumda.acil bilgi istiyoruz. Yuva olacak kişiler var. Neden sessiz kalıyorsunuz. Bu bakışlara bu sessiz çığlığa kıydınız mı .. paylaş paylaştır. Küfür hakaret etmeyin

[Akbelen Yuvamız Vermeyeceğiz 🌱🫒🌲 @ikizkoydireniyo]

DİRENÇLİYİZ UMUTLUYUZ NÖBETTEYİZ

Topraklarımızın başında 8 yıldır nöbetteyiz. Dayanışmamız Milas'ı, Muğla'yı, ülke sınırlarını da aşarak büyüyor. Akbelen memleket, Akbelen bu ülkenin geleceği, Akbelen kamudur.

Yorulmak, pes etmek, vazgeçmek yok.
Tüm herkesi dayanışmamızı büyütmeye bekliyoruz!

[Zekeriya EFİLOĞLU @Z_Efiloglu]

Oğlum daha sekiz yaşında.
Sürekli okuldan aç geliyor.
Beslenmesini her sabah ben hazırlıyorum.
İki sandviç, bir elma.
Akşam çantayı açıyorum. Bomboş.

Ama kapıdan girer girmez “Anne, çok açım.” diyor.
“Yemedin mi oğlum?” “Yedim.” “Hepsini mi?” “Yarısını.” “Yarısı nerede?”
Susuyor. Her gün aynı.
Yarısını. Susuyor.
Önce kızdım. Sonra korktum.
Biri mi alıyor elinden?
Zorbalık mı var?
Bir gün çantasının dibinde buruşmuş bir kâğıt buldum.
Çocuk yazısı: “Teşekkür ederim. Bugün de dua ettim.”
Kim dua etmiş? Kimin için?
Öğretmenine yazdım: “Oğlumun beslenmesini

biri mi alıyor?”
Cevap akşam geldi.
Okurken mutfakta
yere oturdum.
"Hocam merhaba, oğlumun beslenmesini biri mi alıyor? Sürekli aç geliyor." "Merhaba Ayşe Hanım. Kimse almıyor, merak etmeyin. Sınıfımızda Emir diye bir öğrencimiz var. Annesini eylülde kaybetti. Babası sabah 5'te işe çıkıyor, Emir okula kahvaltısız geliyor. Oğlunuz iki aydır beslenmesini ikiye bölüp ona veriyormuş. Kimseye söylemeden.
Ben de bugün merdiven altında ikisini birlikte yerken görünce öğrendim." Emir'in annesi ölmüş. Eylülde. Babası sabah beşte işe çıkıyormuş.
Emir okula kahvaltısız geliyormuş. Benim oğlum
iki aydır sandviçinin birini

ona veriyormuş.

Kendisi aç kalıyormuş.
Bana söylememiş.
O akşam yanına oturdum. “Emir'i biliyorum.” dedim.
Gözleri doldu. “Kızacak mısın?” dedi. “Neden söylemedin?” dedim. “Emir utanmasın diye. Kimse bilmesin.” dedi. Sonra kâğıdı sordum. “Dua ettim.” yazan kâğıdı. “Emir'in parası yok ya.” dedi. “Karşılığında
dua ediyor.” “Kime dua ediyor?” dedim. “Sana.” dedi.
“Annem gibi ölmesin diye.”

Sekiz yaşında bir çocuk. Annesini kaybetmiş bir çocuk. Yarım sandviç karşılığında her gün b
enim için dua ediyormuş.
Ben ise oğlumun

aç kalmasına kızıyordum.
Ben de onun annesi için dua okudum. Sonra mutfağa geçip dört sandviç hazırladım. "Allah'ım, annesini erken kaybetmiş bu çocuğun kalbine sabır, sofrasına bereket ver. Annesini rahmetinle kucakla, kabrini cennet bahçelerinden
bir bahçe eyle. Oğlumun paylaştığı her lokmayı
ona sadaka yaz. Âmin."
Belki de en güzel dua ise o çocuğun bir daha aç kalmamasıdır.

Artık beslenme çantasında iki isim yazıyor. Emir her sabah bizde kahvaltı ediyor. Allah’tan evi çok yakın.
Geçen gün kapıdan çıkarken bana döndü: “Teyze, sen de bana dua ediyor musun?”
“Her gün.” dedim. Sıkıca sarıldım. Ertesi gün kulağıma eğildi. "Aynı annem gibi kokuyorsunuz." deyince günlerce kendime gelemedim.

Evet, ediyordum. Hem de bir çocuğun annesizliği
yarım sandviçle bizim sofraya

oturduğundan beri...

[Dr. Mahir Polat @mhrpolat]

Hatırlayacaksınız, 15 Ağustos’ta Kasımpaşa–Trabzonspor maçı sırasında stat çevresinden atılan bir havai fişek, sanatçı dostumuz Murat Melih Özen’in evine düşmüştü. Evi ve atölyesi kullanılamaz hâle gelmiş, yıllarını verdiği eserleri yangında zarar görmüştü. Evinin yanması sırasında can kaybı bile yaşanabilirdi, böyle kötü ve acı bir olaydı.

O günlerde İBB olarak kendisini, üretimini sürdürebilmesi için Süleymaniye’de bir yıl boyunca çalışabileceği bir atölyeye davet ettik. Melih Bey şimdi burada mesleğini sürdürmeye, resim yapmaya devam ediyor. Yaşanan o kadar trajik bir olaydı ki yanan tabloların görüntüsü hakikaten hepimizi kahretmişti. Yangının ardından bir sergi yapılarak yanmış tabloların gösterilmesi ve bu acının sahipsiz bırakılmaması herkesin ortak görüşüydü.

Yangında zarar gören ve kurtarılabilen eserleri, Denizhan Özer’in küratörlüğünde, Uluslararası Plastik Sanatlar Derneği ve Artkolik’in desteğiyle “Yangından Sonra” sergisinde bir araya geliyor. Sergi, 3 Kasım’da UPSD Sanat Galerisi’nde açılıyor; 29 Kasım’a kadar görülebilecek.

Bu sergiyi, popülizmin ve vandalizmin başka hayatlarda açtığı yaralarla yüzleşmek, bir sanatçının yeniden üretime tutunma çabasına ortak olmak bakımından çok değerli buluyorum. Dayanışmanın devamına ihtiyacımız var.

Taraftarlarının neden olduğu bu trajedi sonrası Kasımpaşaspor ve Trabzonspor’un, her iki kulübün taraftarlarının, hatta tüm futbol camiasının sergiye sahip çıkmasını bekliyorum. Bu hem herkesin vicdan sorumlulugu hem de gerçekten toplum olmanın gereği.

Herkesi açılışa davet ediyorum. Gidelim, eserlerini görelim, sanatçı dostumuzla sohbet edelim, onun yalnız olmadığını gerçekten kalpten hissettirelim. Hayatını ve emeğini yeniden kurarken yanında olalım.

Birbirinden çok uzak gözüken ama aslında sosyal kültürel yaşamın parçaları olan spor ve sanatın yaşanan sıkıntılarda birbirine uzaktan bakması değil, yaşamın her alanında olduğu gibi mesafeleri kaldırarak gerçekten dayanışma ve sahiplenme tutumu göstermesi gerekiyor. Bu her şeyden önce bir vicdan borcudur. Açılışta buluşmak dileğiyle.

[Turhan Çömez @ComezTurhan]

🇹🇷Evladımız Piyade Sözleşmeli Er Yusuf Sait Ünlü’nün şehadeti ile ilgili cevaplanması gereken çok sayıda soru var; konuyu Meclis gündemine taşıdık.
➖31 Ekim 2026 tarihinde Hakkâri’nin Yüksekova ilçesinde meydana gelen hudut geçiş olayında, sınırı geçmeye çalışan kişiler kimlerdi?
➖Kaç kişiydiler ve hangi ülkeden Türkiye'ye geçmeye çalışıyorlardı?
➖Piyade Sözleşmeli Er Yusuf Sait Ünlü'yü kimler şehit etti? Saldırganların kimlikleri tespit edildi mi?
➖Saldırıyı gerçekleştiren kişilerin PKK veya başka bir terör örgütüyle bağlantısı var mı?
➖Söz konusu hudut geçişi; terör faaliyeti, kaçakçılık veya başka bir yasa dışı faaliyet kapsamında mı gerçekleşti?
➖Saldırganlardan yakalanan veya etkisiz hâle getirilen var mı? Hudut geçişi engellenebildi mi?
➖Olay sırasında askerlerimize hangi tür silahlarla, hangi noktadan ateş açıldı?
➖Saldırı Türkiye topraklarından mı, yoksa sınırın karşı tarafından mı gerçekleştirildi?
➖Olayla ilgili adli ve idari soruşturma başlatıldı mı?
➖Saldırının failleri, varsa bağlantılı oldukları örgüt veya yapılar hakkında kamuoyuna ayrıntılı açıklama neden yapılmadı?

📍Ayrıntılı cevap bekliyoruz @tcsavunma
@TSKGnkur

[Dr. Üstün EZER @ustunezer]

#MucizeVeUmudunAdıLÖSEV
İnanılmaz bir destek geldi .
İnanabiliyor musunuz İtalya’dan …
İyi ki LÖSEV’i kurmuşuz

[Pınar @Pinarsaygi2021]

@AvAliDvrmAn 😢😢😢😢😢

[Pınar @Pinarsaygi2021]

@TC_MKemal ❤️❤️❤️🩷🩷🧡🧡💛💛💚💚💙💙🩵🩵💜💜

[Lütfü Türkkan @LutfuTurkkan]

Makedonya’da yaşayan Türklerin, toprağımın insanlarının dün geceki Cumhuriyet Bayramı kutlamalarına tanıklık etmek ister misiniz?

[Haber HUN @haberHUN]

⚠️ Eskişehir’de bir şehit babası, Cumhuriyet Bayramı töreninde protokol düzenine veryansın etti:

“PKK’lılar mı öne gelecek? Onlara mı haykıracaksınız?

Böyle bir adaletsizliğe razı değilim. Böyle adalet olmaz. Niye bizi köşeye itiyorsunuz.

Ben bir şehit babasıyım. Böyle yanlış olmaz. İnsanın sabrı bir yere kadar. Hani biz baş tacıdıydık? Böyle mi yanıyor yürekleriniz.

Onurumuzu, gururumuzu ayaklar altına alıyorsunuz? Yakışıyor mu size?

Ben burada haykırmazsam başka yerde sesimizi duymazsınız. Bu vatana sahip çıkılmaz.

Yazıklar olsun, ben nereye geldim?

Bir oğlumu vermişim ben bu vatana. Ocağım söndü, yine de ‘bayrağım dalgalansın’ dedim!” (İstiklal Gazetesi)

[Prof. Dr. Mustafa ÖZTÜRK @ozturk_mustafa]

Tisan Sahil Plastik Atık ve Mikroplastik Kirliliğine Teslim

Tisan, yalnızca Mersin’in değil, Türkiye’nin en güzel koylarından (sahillerinden) biri.

Sağanak yağışlar ve sel felaketinin ardından Tisan sahilinde yayılan başta plastik atıklar ve benzerleri, bu eşsiz doğanın karşı karşıya olduğu tehdidi yeniden gösteriyor.

Bir tarafta sahillerde bırakılan çöpler ve karadan denize taşınan kirlilik, diğer tarafta inşaatlar ve yapılaşma baskısı…

Dereler ve Seyhan Nehri üzerinden Akdeniz sahillerine taşınan plastik atıklar ve mikroplastik kirliliği. Plastik atık ithalatının bu kirliliği besleyen önemli etkenlerden biridir.

Bu manzara kalıcı hale dönüşürse akdenizde deinzie girmek hayal olur.

Kirlilik kaynağında önlenmeli ve Tisan ve benzeri sahilerin doğası korunmalı.

Doğada yarattığımız yıkımın bedelini hepimiz ödüyoruz.