Fly me to the moon~Let me play among the stars~Let me see what spring is like~On a-Jupiter and Mars~In other words, hold my hand~In other words, baby, kiss me
Διακοπές ήταν όταν παίζαμε με τους φίλους μας στις αλάνες μέχρι το μεσημέρι που μας περίμενε έτοιμο φαγητό, κοιμόμασταν 2 ώρες,το απόγευμα πάλι παιχνίδι με τους φίλους μέχρι να πέσει το φως και το βράδυ πηγαίναμε με τους γονείς μας για σουβλάκια και για παγωτό...
Κι αν με ρωτάτε που δεν με ρωτάτε αλλά πρέπει να το γράψω είναι γρουσουζιά να χαλάς φωλιά από χελιδόνια κάνουν ολόκληρο ταξίδι για να έρθουν να κάνουν τα μωρά τους επίσης λένε πως έρχονται κάθε χρόνο στο ίδιο μέρος που έχουν την φωλιά για να κάνουν τα αβγά τους 🐦⬛❣️🐦⬛
21 Απριλίου 1985 γεννήθηκε ο Ανδρέας Γιαννόπουλος.
22 Δεκεμβρίου 1995 έφυγε από τη ζωή.
Δεν ξεχάστηκε όμως ποτέ … γιατί άφησε πίσω του μία τεράστια παρακαταθήκη … «Το Χαμόγελο του Παιδιού».
Μία επιθυμία που ξεπέρασε τα όρια της οικογένειας, των φίλων, των δασκάλων και έγινε σκοπός για χιλιάδες ανθρώπους, που συμμετέχουν και κάνουν πραγματικότητα αυτή την επιθυμία.
Κάνοντας τον κόσμο καλύτερο και πιο ασφαλή για τα παιδιά … κρατάμε ζωντανό τον Ανδρέα.
Σας ευχαριστούμε όλους και κάθε έναν ξεχωριστά!
Έρχεται ένα ζευγάρι ηλικιωμένων στο ιατρείο και μου λέει η γυναίκα :
- Γιατρέ κάντε κάτι, ο άντρας μου δεν είναι Όπως παλιά
- Ο άντρας σας είναι 92 χρονών, τι ακριβώς δεν είναι όπως παλιά;
- Ναι, αλλά φέρεται σαν να είναι 100. Αυτό δεν είναι φυσιολογικό