![allabout_KieCYJ's tweet photo. 2026.01.30 [Youngjae's story Challenge]
@ChoiArs_YJ @YOUNGJAExArs
[Thai Trans] 2015.11.29 ข้อความจาก Instagram เก่าของ ยองแจ “jbmt.jr.jsyjbbyk”
**English and Thai translation** - ยาวหน่อยนะ 5555
(รูป 1-2)
สวัสดีครับ ผมยองแจ GOT7 ครับ ฮ่าๆ คือไม่รู้ว่าจะเขียนยังไงดี จดหมายขอบคุณ อืมๆ แต่ดูเหมือนว่าจะมีสิ่งที่ผมอยากขอโทษมากกว่าสิ่งที่อยากขอบคุณนะครับ อืม ก่อนอื่นเลย ที่ผมได้มาเป็น GOT7 ในตอนนี้ ก็เพราะว่ามีคุณพ่อคุณแม่ของพวกเรา, เหล่าเมมเบอร์ แล้วก็บริษัทนี่แหละครับ
คุณพ่อคุณแม่คือบุคคลที่สำคัญมากๆสำหรับผม ถึงผมจะแสดงออกความรู้สึกกับคุณพ่อคุณแม่ไม่เก่ง แต่ผมก็คิดว่า ผมก็ทำได้ดีในสไตส์ของผมอยู่นะ และกว่าจะได้มาเป็น GOT7 ผมกับคุณพ่อคุณแม่ก็มีความขัดแย้งกันในเรื่องความคิดเห็นอยู่เยอะเลยครับ ฮ่าๆ คงไม่มีใครรู้ไม่คาดคิดจริงๆว่าผมจะกลายมาเป็นแบบนี้ได้
จริงๆแล้ว ตอนผ่านออดิชั่นครั้งแรก จะพูดยังไงดีนะ ถึงตอนนี้ผมจะยังเด็กอยู่ แต่ตอนนั้นผมก็เด็กกว่านี้มาก และด้วยความเป็นเด็ก ผมน้ำตาไหลพรากเลยครับ คิๆๆๆๆๆๆ พอผ่านปุ๊ป ผมก็โทรหาพวกท่านเดี๋ยวนั้นเลย พอเห็นว่าคุณพ่อคุณแม่ดีใจไปกับเรา จริงๆ มันก็รู้สึกแบบ จะอธิบายยังไงดีนะ แบบว่า มันมีฟิลแบบนั้นอ่ะ ฮ่าๆ อันที่จริงแล้ว คุณพ่อคุณแม่ไม่ได้อยากให้ผมมาเป็นนักร้องซักเท่าไหร่หรอกครับ แต่พวกเขาแค่อยากให้ผมใช้ชีวิตเรียบง่าย ตั้งใจเรียน ได้งานดีๆ แล้วก็ตั้งตัวได้ไวๆเท่านั้นเองครับ
จริงๆแล้ว บ้านของเราก็ไม่ได้มีเงินมากมายหรอกนะครับ ตอนนั้นผมอยากเป็นนักร้อง เลยเอาแต่ขอให้พวกเขาส่งผมไปเรียนที่โรงเรียนสอนร้องเพลง แล้วพอผมบอกจะไปเรียนร้องเพลง ผมก็ทำตัววุ่นวายให้มันเป็นเรื่องใหญ่ ตอน ม. 2 ผมได้ไปเรียนมานิดๆหน่อยๆครับ แต่จู่ๆสถานการณ์ที่บ้านก็ไม่ค่อยดี ก็เลยไม่ค่อยได้ไปเรียนร้องเพลง แล้วพอขึ้น ม. 4 ผมก็มีความตั้งใจที่จะเรียนอีกครับ ตอนแรกก็พยายามโน้มน้าวอยู่เยอะมากๆเลย ฮ่าๆ ทั้งๆที่รู้อยู่แล้วแท้ๆ แต่ผมก็ยังขอเงินจากคุณพ่อคุณแม่เยอะมาก แต่นั่นมันก็ยังไม่พออยู่ดี ผมเลยถึงขั้นทำงานพาร์ทไทม์ไปด้วย ที่ตอนนั้นผมทำลงไปแบบนั้น จริงๆแล้วผมรู้สึกขอโทษพวกท่านเสมอ แล้วอยากบอกคุณพ่อคุณแม่ว่า ขอบคุณครับ ถึงจะเป็นแค่แบบนี้ก็ตาม (หัวเราะ)(หัวเราะ) แล้วจู่ๆก็มีออดิชันของ JYP ผมเลยไปลองออดิชั่นดู อันที่จริง ตอนแรกตกรอบครับ แต่ว่าอีก 1 ปีถัดมา จู่ๆก็มีคนติดต่อมาให้ผมไปลองออดิชั่นอีกครั้ง แล้วผมก็ผ่านครับ ซึ่งผมดีใจสุดๆเลย พอคิดย้อนกลับไป ต่อให้พูดอีกครั้ง มันก็เป็นช่วงเวลาที่ผมดีใจอยู่ดี จากนั้นผมก็ได้ใช้ชีวิตเด็กฝึก ซึ่งตอนนั้นจริงๆแล้ว ผมไม่สามารถจะอยู่ที่โซลอย่างต่อเนื่องได้ตลอดเวลาครับ
วันศุกร์เสาร์อาทิตย์จันทร์ คือ วันที่ผมจะสามารถซ้อมและเข้าคลาสที่โซลได้ ส่วนที่เหลือ ผมจำเป็นต้องอยู่ที่มกโพ ซึ่งจริงๆแล้ว ตอนนั้นค่าเดินทางมันหนักเอาเรื่องมากๆเลยครับ ทุกๆครั้งที่เดินทางไปกลับก็ครั้งละ 100,000 วอน และมีอยู่วันหนึ่ง เพราะว่าคุณพ่อไม่มีเงิน ผมเลยได้เงินมา 80,000 วอน แต่ตอนนั้นผมกลับพูดว่ามันน้อยเกินไป แล้วงอแงขอเพิ่มมากกว่านี้ อันที่จริง แค่ 80,000 วอน มันก็เพียงพอแล้วสำหรับค่าเดินทางและซื้อข้าวกิน แต่ไม่รู้ว่าทำไมผมถึงเป็นแบบนั้น คือรถบัสมันมีทั้งแบบธรรมดา แล้วก็มีแบบชั้นหนึ่งใช่มั้ยหล่ะครับ ทั้งๆที่ไม่จำเป็น แต่ผมก็ยังยืนยันที่จะขึ้นรถบัสชั้นหนึ่ง จากมกโพไปโซล รถบัสธรรมดาราคา 20,500 วอน ส่วนรถบัสชั้นหนึ่ง มัน 30,400 วอน ผมจำได้แม่นเลยอ่ะ ฮ่าๆ แต่ผมก็ยังอุตส่าห์ยืนยันว่าจะนั่งอันนั้น แล้วก็งอแงไม่เลิกจนคุณพ่อโกรธ จากน้นก็ทุบกระปุกหมู เพื่อจะเอาเงินให้ผม แต่แบบนั้นมันไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกดีเลยครับ ตอนนั้นก็รู้สึกผิดอยู่แหละ แต่ดันทำตัวงอแงหนักเข้าไปอีก.. ตอนนี้พอย้อนกลับมาคิดแล้ว จริงๆทำไมผมถึงได้ทำแบบนั้นนะ ถึงตอนนี้ความคิดของผมอาจจะยังเด็กอยู่บ้าง แต่ตอนนั้นผมว่ามันคงจะเด็กแบบสุดๆไปเลย ผมไม่แน่ใจว่า คุณพ่อคุณแม่จะจำเรื่องแบบนี้ได้มั้ย แต่ตัวผมในตอนนี้ แค่นึกถึงตอนนั้นน้ำตามันก็ไหลแล้วหล่ะครับ ผมรู้สึกขอโทษท่านจริงๆ เพราะผมยังเด็กมาก ก็เลยยังไม่เข้าใจอะไรเลย ผมขอโทษและขอบคุณเสมอมานะครับ คุณพ่อคุณแม่! แล้วหลังจากนั้น พอผ่านออดิชั่นแล้ว ผมก็ฝึกซ้อมจนได้มาเป็น GOT7 ครับ!! ตอนนั้นแบบ ว้าว เราได้เดบิ้วจริงๆแล้วหรอเนี้ย แล้วคุณพ่อคุณแม่ของผมเอง ก็ได้มาดูการออกอากาศครั้งแรกด้วยครับ ตอนนั้นคุณพ่อคุณแม่ก็กอดผมแน่นมากๆ แบบสุดๆไปเลย ถ้าคำพูดของผมมันวกไปวนมา ก็ช่วยเข้าใจผมหน่อยนะครับ แต่เอาเป็นว่า!!! ผมแค่อยากจะสื่อสารให้คุณพ่อคุณแม่ท่านรู้ว่า ผมขอบคุณมากๆ และ รักนะครับ คุณพ่อคุณแม่ จริงๆแล้ว การที่ผมพูดแบบนี้อาจจะแบบ... แต่เรามาทำหน้าที่ลูกที่กตัญญูต่อพ่อแม่กันเถอะ!
ผมเองก็ขอขอบคุณเหล่าอากาเซที่คอยเฝ้ามองดูพวกเราอยู่เสมอไม่ว่าจะอยู่ในที่ไกลๆหรืออยู่ใกล้ๆ ถ้าไม่มีพวกคุณทุกคน ก็คงจะไม่มีพวกเราครับ ขอบคุณมากๆเลยนะครับที่คอยเฝ้ามองพวกเราด้วยความรัก และไม่ว่าพวกเราจะทำอะไรแบบไหนก็ตาม ช่วยรักพวกเราแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ ผมขอแค่เหมือนตอนนี้ก็พอ เท่านั้นเลยครับ พวกเราเองก็จะตั้งใจเติบโตเป็นนักร้องที่เจ๋งให้อากาเซได้เห็นเหมือนกันครับ ขอบคุณ ขอโทษ และขอบคุณและก็ขอบคุณอีกครั้งเสมอมานะครับ จริงๆแล้ว การจริงจังอะไรมากๆ มันใช่นิสัยของผมเลยนะ แต่ผมจริงใจจริงๆนะครับ อ่า… ผมว่าผมเขียนแบบที่เป็นตัวเองดีกว่า อากาเซ เรามาลุยกันต่อ!ผมรักพวกคุณนะครับ
อ่าๆๆๆ แล้วก็เมื่อไม่นานมานี้ ตอนที่พวกเราได้ที่ 1 ในรายการเพลง โอ้โห พูดตามตรงเลยนะครับ ผมไม่ได้ร้องไห้เลย คือ แทนที่จะเป็นความรู้สึกที่อยากร้องไห้ แต่มันแบบอันนั้นๆๆหน่ะ ว้าว หัวใจมันพองโตแบบไม่ใช่เล่นๆเลยนะครับ แล้วไอคำที่ว่า ‘นักร้องอันดับที่หนึ่ง’ ที่อยู่ตรงนั้น มันไม่ใช่นักร้องคนอื่นหรอเนี้ย?? แล้วผมก็ขอขอบคุณแฟนๆนะครับ จริงๆแล้วมันไม่ง่ายเลย แต่เพราะความรักมากมายของพวกคุณ เลยทำให้มันเกิดขึ้นได้ พอคิดแบบนี้ขึ้นมาก็รู้สึกว่า จากนี้จะพยายามให้มากขึ้น และต้องทำให้ดีมากกว่านี้ นี่ผมเองก็แอบกังวลขึ้นมาด้วยเหมือนกันนะ ดังนั้น พวกเราจะตั้งใจให้มากขึ้นและจะโชว์ภาพลักษณ์เท่ๆอย่างเอาจริงเอาจังให้ได้ดูกันนะครับ รักนะครับ จากใจเลย IGOT7! อ่า แล้วก็คนที่เก่งอังกฤษ/จีน/ญี่ปุ่น/ไทย แล้วก็คนที่เก่งภาษาอื่นๆด้วย ช่วยแปลอันนี้ให้หน่อยนะครับ เพราะอากาเซฉลาดกันทุกคน ยังไงก็ทำได้แน่นอน ฮ่าๆๆ อ่า มันแบบ Mission มากๆเลยอ่ะ
(รูปที่ 3)
#ให้อ่านต่อจากโพสต์ที่ลงไว้ก่อนหน้านะครับ คิๆๆ ผมให้ Mission เยอะไปมั้ยอ่ะ.. เพราะว่าถ้าคนจากประเทศอื่นๆได้เห็นอันที่ถูกแปลด้วยเช่นกัน ก็น่าจะดีใจมากๆและสนุกไปด้วยกัน ยังไงก็ตาม รักมากๆเลยนะครับ!
ยังมีใครอีกมั้ยนะ เพื่อนๆ ฮ่าๆ ผมเองก็ไม่ได้มีเพื่อนเยอะขนาดนั้นหรอกครับ ㅠㅠㅠㅠㅠ อาจจะเป็นเพราะมาอยู่ที่โซลตั้งแต่ ม. 5 ซึ่งตอนแรกก็เหงามากๆเลยครับ ตอนนั้นมันก็เป็นแบบนั้นไปเรื่อยๆ แต่พอประมาณ ม.6 ผมมีพี่ชายที่สนิทมากๆอยู่คนนึงเขาขึ้นมาอยู่ที่โซล แล้วเราก็เริ่มฝึกกัน ใช่มั้ยนะ ยังไงก็ตาม ตอนที่อยู่มกโพ เขาดูแลผมดีมากๆ คอยรับฟังเรื่องกลุ้มใจด้วยกัน อะไรแบบนั้น แล้วพอพี่เขาขึ้นมาที่โซล ผมมีความสุขมากจริงๆครับ ถึงจะไม่ใช่พี่ชายแท้ๆ แต่ก็ทำให้รู้สึกสบายใจพอๆกันเลยครับ เราพูดคุยกันเยอะมากๆ และทุกครั้งที่ผมเจอเรื่องที่เหนื่อยมากๆ เขาก็จะคอยให้คำแนะนำผมด้วยเช่นกัน เลยทำให้การใช้ชีวิตที่โซลของผมมันไม่หนักเท่าเดิม หึหึ ผมพูดคำว่าขอบคุณไม่ค่อยเก่ง ฮ่าๆๆ แต่ถ้าพี่ได้อ่านอันนี้ ผมอยากให้พี่รู้ว่า ผมขอบคุณมากๆนะครับ
อ่า และไหนๆก็พูดถึงพี่ชายแล้ว ขอพูดถึงพี่ชายแท้ๆของผมหน่อย! พี่ชายแท้ๆของผมคือวิตามินที่เป็นพลังให้ผมมากๆเช่นกันครับ เพียงแค่เขาได้ยินเสียงของผม ก็รู้ได้ว่าวันนี้ผมต้องมีเรื่องมาแน่ๆคือมันขนาดนั้นเลยแหละ บางทีก็น่ากลัวไปนะ.. มีอยู่วันหนึ่ง เพราะว่าผมเหนื่อยก็เลยโทรไปหาเขา แต่จู่ๆ เขาก็ถามขึ้นมาว่า มีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า พอเขาพูดแบบนั้น ผมก็ เฮ้อ ㅠㅠㅠㅠㅠ อย่างที่คิดเลย คือพี่เขารู้ใจผมสินะ น้ำตามาเลยอ่ะ คิๆๆๆ อ่า ในโพสต์นี้ ผมไม่ได้ร้องไห้เยอะไปใช่มั้ยนะ คิๆๆ จริงๆเราเป็นพี่ชายน้องชายที่สนิทกันมากขนาดนั้นเลยแหละครับ อ่า พอพูดแบบนั้น ก็ไม่ได้หมายความว่า ผมไม่ได้สนิทกับพี่สาวนะ ผมต้องเขียนถึงพี่สาวด้วย เพราะไม่อย่างงั้นพี่สาวของผมจะงอนได้ครับ คิๆๆๆฮ่าๆๆ อันที่จริง ไม่นานมานี้เป็นวันเกิดของพี่สาวผมครับㅠㅠ ผมมีตารางงาน ซึ่งพอเสร็จงานแล้ว ผมไม่ทันนึกว่ามันเป็นวันเกิดของพี่สาวผมอ่ะเลยไม่ได้โทรหา แต่พี่สาวของผมเขาโทรมาหาผมก่อน ผมเพิ่งนึกได้ก็แบบ อุ้ยㅠㅠ ยังคิดหนักอยู่เลยครับว่าควรจะทำอะไรดี ถึงพี่สาวของผมจะบอกว่าไม่เป็นไร แต่ใจของผมก็อยากทำอะไรให้เขาซักอย่างครับ.. อย่างไรก็ตาม ผมก็บอกว่า สุขสันต์วันเกิด ผ่านทาง Kakao Talk ไป พร้อมกับส่งรูปผมที่ไม่หล่อๆไปให้ก่อน ซึ่งพี่สาวของผมชอบมันมากๆเลยครับ และเร็วๆนี้ ผมจะมีวันหยุด ก็เลยมีแผนว่าจะถือของขวัญไปหาเขาครับ คิๆๆๆ เฮ้อ.. ผมเขียนถึงคนที่ผมรู้สึกอยากขอบคุณและเขียนถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับผมแบบนี้ มันดูเหมือนว่าเป็นเรื่องราวที่ดูไม่มากไม่น้อยเกินไป แต่มันเป็นชีวิตที่ผันผวนพอควรเลยนะครับเนี้ย คิๆๆ ยังมีคนที่ผมอยากจะขอบคุณอีก แต่เอาไว้คราวหน้าผมจะกลับมาโพสต์อีกครั้งนะครับ
*****************************************
[English Trans] 2015.11.29: Old Instagram Post from Youngjae “jbmt.jr.jsyjbbyk”
[Image 1–2]
Hi there, I'm Youngjae from GOT7
็ㅎㅎ Honestly, I’m not sure how to start this… a thank you letter, hmm. But it feels like I have more things I want to apologize for than to say thank you. First of all, the reason I’m part of GOT7 today is because of our parents, our members and the company.
My parents are incredibly important to me. Even though I’m not great at expressing my feelings, I think I’ve managed to do okay in my own way. Before becoming a part of GOT7, there were many times we didn’t see eye to eye.. my parents and I. ㅎㅎㅎ Honestly, no one would have ever imagined I’d end up like this.
When I passed my first audition… how should I put it? I’m still young now, but I was even younger back then, and being so young, I just burst into tears. ㅋㅋㅋㅋㅋ. The moment I passed, I called my parents right away. Seeing how happy they were for me it’s hard to explain but it had that kind of vibe.. ㅎㅎ Actually, my parents didn’t really want me to become a singer. They just wanted me to live a simple life, focus on my studies, land a stable job and settle down quickly.
Truthfully, we weren’t well-off at the time. I wanted to be a singer so badly and kept asking them to send me to a vocal academy. When I said I wanted to take lessons, I made such a big deal out of it. In 8th grade, I only took a few classes. But suddenly, our family situation got worse and I couldn't keep going. By 10th grade, I was determined to start again. I tried so hard to persuade them, haha. Even though I knew better, I still asked them for so much money. And it still wasn’t enough so I ended up working part-time jobs. I’ve always felt sorry to them for what I did back then. I just want to say thank you even if this is all I can say (laughs). Then, out of the blue, JYP had auditions so I decided to try out. At first, I didn’t make it. But a year later, someone contacted me and invited me to try again and I passed! I was so.. so happy. Thinking back on it even if I say it again that was such a joyful time. After that, I started training though I couldn’t always stay in Seoul.
Fridays, Saturdays, Sundays, and Mondays were the only days I could train and attend classes in Seoul. The rest of the time, I had to stay in Mokpo. Traveling back and forth was really expensive. Each round trip cost about 100,000 won. One day, my dad didn’t have enough money and gave me 80,000 won. But I whined, saying it wasn’t enough and asked for more. Actually, 80,000 won was enough for the trip and a meal. I don’t even know why I acted like that. There are regular buses and premium ones, right? I insisted on taking the premium one even though it wasn’t necessary. A regular bus from Mokpo to Seoul cost 20,500 won, but the premium one was 30,400 won. I remember that clearly ㅎㅎ I was so stubborn about it that my dad got mad and ended up breaking open his piggy bank to give me money. But that didn’t make me feel good. I already felt bad but I acted even more spoiled... When I think about it now, I wonder why I acted like that. I may still be a little immature but back then I was so childish. I don’t know if my parents remember these things but just thinking about it brings tears to my eyes. I’m truly sorry. I was just too young to understand anything. I’m always sorry and grateful, Mom and Dad! After passing the audition, I kept training and eventually debuted as GOT7! At that moment, I thought "Wow, we’re really debuting?!" My parents came to watch our very first broadcast too. They hugged me so tightly. If what I’m saying seems a little all over the place, please understand. Anyway!!! I just want my parents to know how much I love and appreciate them. Maybe it’s a little cheesy… but let’s all be good, grateful kids to our parents!
I also want to thank all the Ahgases who are always supporting us whether from near or far. Without all of you, there would be no us. Thank you so much for loving and watching over us. No matter what we do, I hope you’ll keep loving us just like you are now. That’s all I want. We’ll keep working hard to grow into awesome singers that Ahgases can be proud of. Thank you, I’m sorry and thank you again and again. Honestly, being super serious isn’t really my style but I mean every word of this. Ah… I think it’s better if I just write like myself. Ahgase, let’s keep going! I love you guys.
Ah, and recently, when we won first place on a music show... wow. To be honest, I didn’t cry. Rather than wanting to cry, it was more like… wow, my heart felt like it was going to explode. Seeing that phrase, "Number One Singer" up there it didn’t feel real. Was that really referring to us? I want to thank all the fans. It’s really not easy but because of your overwhelming love, it became possible. Thinking about that makes me want to try even harder from now on. I’ve started feeling a little nervous too. So we’ll keep giving it our all and show you a cooler side of us. Love you from the bottom of my heart, IGOT7! Oh and if you’re good at English/Chinese/Japanese/Thai or any other language, please help translate this. Ahgases are all so smart, I’m sure you can do it! Hahaha. It’s totally like a mission.
[Image 3]
#Please_Read_This_As_A_Continuation_Of_My_Previous_Post ㅋㅋㅋㅋ Did I give too many missions? Because if fans in other countries can see a translated version, they’ll probably be really happy and enjoy it together too. Anyway, love you so much!
Who else is there? My friends? Haha, I actually don’t have that many friends ㅠㅠㅠㅠㅠ Maybe because I moved to Seoul in 11th grade. At first, I was super lonely. Things just went on like that. But around 12th grade, a hyung I’m really close with also moved to Seoul and we started training together right? Anyway, when I was in Mokpo, he took such good care of me, always listened to my worries and stuff. When he moved to Seoul, I was so happy. He’s not my real brother but he makes me feel just as comfortable. We talk a lot and whenever I’m going through something tough, he always gives me advice. That made life in Seoul a lot less difficult. ㅎㅎㅎ I’m not good at saying "thank you" ㅎㅎㅎ But if you’re reading this, hyung.. I want you to know how thankful I am.
And speaking of hyungs, I want to talk about my real older brother! He’s like a vitamin that gives me so much strength. Just hearing my voice, he can tell if something happened to me that day. It’s like that. Sometimes it’s scary, honestly… One day, I was feeling down and called him. Out of nowhere, he asked "Did something happen?" When he said that I just went "sigh ㅠㅠㅠㅠㅠ" Like I thought, he really gets me. I teared up right away ㅋㅋㅋㅋ We’re that close. And just to be clear, it’s not that I’m not close to my older sister! I need to write about her too or she’ll get upset. ㅋㅋㅋㅋㅋㅎㅎ Actually, it was recently my sister’s birthday ㅠㅠ. I had work that day and forgot it was her birthday after I finished. I didn’t call her. But she called me first and that’s when I realized 'oops ㅠㅠ' I’m still debating what to do about that. Even though she said it’s okay, I really want to make it up to her. So I wished her a happy birthday on KakaoTalk and sent a silly picture of myself. She loved it ㅎㅎㅎ And I’m planning to bring her a gift soon when I have a day off ㅋㅋㅋㅋ Phew... writing about people I’m grateful for and these stories maybe it doesn’t seem like a lot but my life has been pretty eventful, huh?ㅋㅋㅋㅋ There are still more people I want to thank but I’ll post about them next time!
Source: https://t.co/amWqKJYoWM
***กลับแล้วค่าาาาาาาาา***
#Youngjae #영재왕자님기다릴게 #WaitingforPrinceYoungjae](https://pbs.twimg.com/media/G_65papacAAmlDR.jpg)
![allabout_KieCYJ's tweet photo. 2026.01.30 [Youngjae's story Challenge]
@ChoiArs_YJ @YOUNGJAExArs
[Thai Trans] 2015.11.29 ข้อความจาก Instagram เก่าของ ยองแจ “jbmt.jr.jsyjbbyk”
**English and Thai translation** - ยาวหน่อยนะ 5555
(รูป 1-2)
สวัสดีครับ ผมยองแจ GOT7 ครับ ฮ่าๆ คือไม่รู้ว่าจะเขียนยังไงดี จดหมายขอบคุณ อืมๆ แต่ดูเหมือนว่าจะมีสิ่งที่ผมอยากขอโทษมากกว่าสิ่งที่อยากขอบคุณนะครับ อืม ก่อนอื่นเลย ที่ผมได้มาเป็น GOT7 ในตอนนี้ ก็เพราะว่ามีคุณพ่อคุณแม่ของพวกเรา, เหล่าเมมเบอร์ แล้วก็บริษัทนี่แหละครับ
คุณพ่อคุณแม่คือบุคคลที่สำคัญมากๆสำหรับผม ถึงผมจะแสดงออกความรู้สึกกับคุณพ่อคุณแม่ไม่เก่ง แต่ผมก็คิดว่า ผมก็ทำได้ดีในสไตส์ของผมอยู่นะ และกว่าจะได้มาเป็น GOT7 ผมกับคุณพ่อคุณแม่ก็มีความขัดแย้งกันในเรื่องความคิดเห็นอยู่เยอะเลยครับ ฮ่าๆ คงไม่มีใครรู้ไม่คาดคิดจริงๆว่าผมจะกลายมาเป็นแบบนี้ได้
จริงๆแล้ว ตอนผ่านออดิชั่นครั้งแรก จะพูดยังไงดีนะ ถึงตอนนี้ผมจะยังเด็กอยู่ แต่ตอนนั้นผมก็เด็กกว่านี้มาก และด้วยความเป็นเด็ก ผมน้ำตาไหลพรากเลยครับ คิๆๆๆๆๆๆ พอผ่านปุ๊ป ผมก็โทรหาพวกท่านเดี๋ยวนั้นเลย พอเห็นว่าคุณพ่อคุณแม่ดีใจไปกับเรา จริงๆ มันก็รู้สึกแบบ จะอธิบายยังไงดีนะ แบบว่า มันมีฟิลแบบนั้นอ่ะ ฮ่าๆ อันที่จริงแล้ว คุณพ่อคุณแม่ไม่ได้อยากให้ผมมาเป็นนักร้องซักเท่าไหร่หรอกครับ แต่พวกเขาแค่อยากให้ผมใช้ชีวิตเรียบง่าย ตั้งใจเรียน ได้งานดีๆ แล้วก็ตั้งตัวได้ไวๆเท่านั้นเองครับ
จริงๆแล้ว บ้านของเราก็ไม่ได้มีเงินมากมายหรอกนะครับ ตอนนั้นผมอยากเป็นนักร้อง เลยเอาแต่ขอให้พวกเขาส่งผมไปเรียนที่โรงเรียนสอนร้องเพลง แล้วพอผมบอกจะไปเรียนร้องเพลง ผมก็ทำตัววุ่นวายให้มันเป็นเรื่องใหญ่ ตอน ม. 2 ผมได้ไปเรียนมานิดๆหน่อยๆครับ แต่จู่ๆสถานการณ์ที่บ้านก็ไม่ค่อยดี ก็เลยไม่ค่อยได้ไปเรียนร้องเพลง แล้วพอขึ้น ม. 4 ผมก็มีความตั้งใจที่จะเรียนอีกครับ ตอนแรกก็พยายามโน้มน้าวอยู่เยอะมากๆเลย ฮ่าๆ ทั้งๆที่รู้อยู่แล้วแท้ๆ แต่ผมก็ยังขอเงินจากคุณพ่อคุณแม่เยอะมาก แต่นั่นมันก็ยังไม่พออยู่ดี ผมเลยถึงขั้นทำงานพาร์ทไทม์ไปด้วย ที่ตอนนั้นผมทำลงไปแบบนั้น จริงๆแล้วผมรู้สึกขอโทษพวกท่านเสมอ แล้วอยากบอกคุณพ่อคุณแม่ว่า ขอบคุณครับ ถึงจะเป็นแค่แบบนี้ก็ตาม (หัวเราะ)(หัวเราะ) แล้วจู่ๆก็มีออดิชันของ JYP ผมเลยไปลองออดิชั่นดู อันที่จริง ตอนแรกตกรอบครับ แต่ว่าอีก 1 ปีถัดมา จู่ๆก็มีคนติดต่อมาให้ผมไปลองออดิชั่นอีกครั้ง แล้วผมก็ผ่านครับ ซึ่งผมดีใจสุดๆเลย พอคิดย้อนกลับไป ต่อให้พูดอีกครั้ง มันก็เป็นช่วงเวลาที่ผมดีใจอยู่ดี จากนั้นผมก็ได้ใช้ชีวิตเด็กฝึก ซึ่งตอนนั้นจริงๆแล้ว ผมไม่สามารถจะอยู่ที่โซลอย่างต่อเนื่องได้ตลอดเวลาครับ
วันศุกร์เสาร์อาทิตย์จันทร์ คือ วันที่ผมจะสามารถซ้อมและเข้าคลาสที่โซลได้ ส่วนที่เหลือ ผมจำเป็นต้องอยู่ที่มกโพ ซึ่งจริงๆแล้ว ตอนนั้นค่าเดินทางมันหนักเอาเรื่องมากๆเลยครับ ทุกๆครั้งที่เดินทางไปกลับก็ครั้งละ 100,000 วอน และมีอยู่วันหนึ่ง เพราะว่าคุณพ่อไม่มีเงิน ผมเลยได้เงินมา 80,000 วอน แต่ตอนนั้นผมกลับพูดว่ามันน้อยเกินไป แล้วงอแงขอเพิ่มมากกว่านี้ อันที่จริง แค่ 80,000 วอน มันก็เพียงพอแล้วสำหรับค่าเดินทางและซื้อข้าวกิน แต่ไม่รู้ว่าทำไมผมถึงเป็นแบบนั้น คือรถบัสมันมีทั้งแบบธรรมดา แล้วก็มีแบบชั้นหนึ่งใช่มั้ยหล่ะครับ ทั้งๆที่ไม่จำเป็น แต่ผมก็ยังยืนยันที่จะขึ้นรถบัสชั้นหนึ่ง จากมกโพไปโซล รถบัสธรรมดาราคา 20,500 วอน ส่วนรถบัสชั้นหนึ่ง มัน 30,400 วอน ผมจำได้แม่นเลยอ่ะ ฮ่าๆ แต่ผมก็ยังอุตส่าห์ยืนยันว่าจะนั่งอันนั้น แล้วก็งอแงไม่เลิกจนคุณพ่อโกรธ จากน้นก็ทุบกระปุกหมู เพื่อจะเอาเงินให้ผม แต่แบบนั้นมันไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกดีเลยครับ ตอนนั้นก็รู้สึกผิดอยู่แหละ แต่ดันทำตัวงอแงหนักเข้าไปอีก.. ตอนนี้พอย้อนกลับมาคิดแล้ว จริงๆทำไมผมถึงได้ทำแบบนั้นนะ ถึงตอนนี้ความคิดของผมอาจจะยังเด็กอยู่บ้าง แต่ตอนนั้นผมว่ามันคงจะเด็กแบบสุดๆไปเลย ผมไม่แน่ใจว่า คุณพ่อคุณแม่จะจำเรื่องแบบนี้ได้มั้ย แต่ตัวผมในตอนนี้ แค่นึกถึงตอนนั้นน้ำตามันก็ไหลแล้วหล่ะครับ ผมรู้สึกขอโทษท่านจริงๆ เพราะผมยังเด็กมาก ก็เลยยังไม่เข้าใจอะไรเลย ผมขอโทษและขอบคุณเสมอมานะครับ คุณพ่อคุณแม่! แล้วหลังจากนั้น พอผ่านออดิชั่นแล้ว ผมก็ฝึกซ้อมจนได้มาเป็น GOT7 ครับ!! ตอนนั้นแบบ ว้าว เราได้เดบิ้วจริงๆแล้วหรอเนี้ย แล้วคุณพ่อคุณแม่ของผมเอง ก็ได้มาดูการออกอากาศครั้งแรกด้วยครับ ตอนนั้นคุณพ่อคุณแม่ก็กอดผมแน่นมากๆ แบบสุดๆไปเลย ถ้าคำพูดของผมมันวกไปวนมา ก็ช่วยเข้าใจผมหน่อยนะครับ แต่เอาเป็นว่า!!! ผมแค่อยากจะสื่อสารให้คุณพ่อคุณแม่ท่านรู้ว่า ผมขอบคุณมากๆ และ รักนะครับ คุณพ่อคุณแม่ จริงๆแล้ว การที่ผมพูดแบบนี้อาจจะแบบ... แต่เรามาทำหน้าที่ลูกที่กตัญญูต่อพ่อแม่กันเถอะ!
ผมเองก็ขอขอบคุณเหล่าอากาเซที่คอยเฝ้ามองดูพวกเราอยู่เสมอไม่ว่าจะอยู่ในที่ไกลๆหรืออยู่ใกล้ๆ ถ้าไม่มีพวกคุณทุกคน ก็คงจะไม่มีพวกเราครับ ขอบคุณมากๆเลยนะครับที่คอยเฝ้ามองพวกเราด้วยความรัก และไม่ว่าพวกเราจะทำอะไรแบบไหนก็ตาม ช่วยรักพวกเราแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ ผมขอแค่เหมือนตอนนี้ก็พอ เท่านั้นเลยครับ พวกเราเองก็จะตั้งใจเติบโตเป็นนักร้องที่เจ๋งให้อากาเซได้เห็นเหมือนกันครับ ขอบคุณ ขอโทษ และขอบคุณและก็ขอบคุณอีกครั้งเสมอมานะครับ จริงๆแล้ว การจริงจังอะไรมากๆ มันใช่นิสัยของผมเลยนะ แต่ผมจริงใจจริงๆนะครับ อ่า… ผมว่าผมเขียนแบบที่เป็นตัวเองดีกว่า อากาเซ เรามาลุยกันต่อ!ผมรักพวกคุณนะครับ
อ่าๆๆๆ แล้วก็เมื่อไม่นานมานี้ ตอนที่พวกเราได้ที่ 1 ในรายการเพลง โอ้โห พูดตามตรงเลยนะครับ ผมไม่ได้ร้องไห้เลย คือ แทนที่จะเป็นความรู้สึกที่อยากร้องไห้ แต่มันแบบอันนั้นๆๆหน่ะ ว้าว หัวใจมันพองโตแบบไม่ใช่เล่นๆเลยนะครับ แล้วไอคำที่ว่า ‘นักร้องอันดับที่หนึ่ง’ ที่อยู่ตรงนั้น มันไม่ใช่นักร้องคนอื่นหรอเนี้ย?? แล้วผมก็ขอขอบคุณแฟนๆนะครับ จริงๆแล้วมันไม่ง่ายเลย แต่เพราะความรักมากมายของพวกคุณ เลยทำให้มันเกิดขึ้นได้ พอคิดแบบนี้ขึ้นมาก็รู้สึกว่า จากนี้จะพยายามให้มากขึ้น และต้องทำให้ดีมากกว่านี้ นี่ผมเองก็แอบกังวลขึ้นมาด้วยเหมือนกันนะ ดังนั้น พวกเราจะตั้งใจให้มากขึ้นและจะโชว์ภาพลักษณ์เท่ๆอย่างเอาจริงเอาจังให้ได้ดูกันนะครับ รักนะครับ จากใจเลย IGOT7! อ่า แล้วก็คนที่เก่งอังกฤษ/จีน/ญี่ปุ่น/ไทย แล้วก็คนที่เก่งภาษาอื่นๆด้วย ช่วยแปลอันนี้ให้หน่อยนะครับ เพราะอากาเซฉลาดกันทุกคน ยังไงก็ทำได้แน่นอน ฮ่าๆๆ อ่า มันแบบ Mission มากๆเลยอ่ะ
(รูปที่ 3)
#ให้อ่านต่อจากโพสต์ที่ลงไว้ก่อนหน้านะครับ คิๆๆ ผมให้ Mission เยอะไปมั้ยอ่ะ.. เพราะว่าถ้าคนจากประเทศอื่นๆได้เห็นอันที่ถูกแปลด้วยเช่นกัน ก็น่าจะดีใจมากๆและสนุกไปด้วยกัน ยังไงก็ตาม รักมากๆเลยนะครับ!
ยังมีใครอีกมั้ยนะ เพื่อนๆ ฮ่าๆ ผมเองก็ไม่ได้มีเพื่อนเยอะขนาดนั้นหรอกครับ ㅠㅠㅠㅠㅠ อาจจะเป็นเพราะมาอยู่ที่โซลตั้งแต่ ม. 5 ซึ่งตอนแรกก็เหงามากๆเลยครับ ตอนนั้นมันก็เป็นแบบนั้นไปเรื่อยๆ แต่พอประมาณ ม.6 ผมมีพี่ชายที่สนิทมากๆอยู่คนนึงเขาขึ้นมาอยู่ที่โซล แล้วเราก็เริ่มฝึกกัน ใช่มั้ยนะ ยังไงก็ตาม ตอนที่อยู่มกโพ เขาดูแลผมดีมากๆ คอยรับฟังเรื่องกลุ้มใจด้วยกัน อะไรแบบนั้น แล้วพอพี่เขาขึ้นมาที่โซล ผมมีความสุขมากจริงๆครับ ถึงจะไม่ใช่พี่ชายแท้ๆ แต่ก็ทำให้รู้สึกสบายใจพอๆกันเลยครับ เราพูดคุยกันเยอะมากๆ และทุกครั้งที่ผมเจอเรื่องที่เหนื่อยมากๆ เขาก็จะคอยให้คำแนะนำผมด้วยเช่นกัน เลยทำให้การใช้ชีวิตที่โซลของผมมันไม่หนักเท่าเดิม หึหึ ผมพูดคำว่าขอบคุณไม่ค่อยเก่ง ฮ่าๆๆ แต่ถ้าพี่ได้อ่านอันนี้ ผมอยากให้พี่รู้ว่า ผมขอบคุณมากๆนะครับ
อ่า และไหนๆก็พูดถึงพี่ชายแล้ว ขอพูดถึงพี่ชายแท้ๆของผมหน่อย! พี่ชายแท้ๆของผมคือวิตามินที่เป็นพลังให้ผมมากๆเช่นกันครับ เพียงแค่เขาได้ยินเสียงของผม ก็รู้ได้ว่าวันนี้ผมต้องมีเรื่องมาแน่ๆคือมันขนาดนั้นเลยแหละ บางทีก็น่ากลัวไปนะ.. มีอยู่วันหนึ่ง เพราะว่าผมเหนื่อยก็เลยโทรไปหาเขา แต่จู่ๆ เขาก็ถามขึ้นมาว่า มีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า พอเขาพูดแบบนั้น ผมก็ เฮ้อ ㅠㅠㅠㅠㅠ อย่างที่คิดเลย คือพี่เขารู้ใจผมสินะ น้ำตามาเลยอ่ะ คิๆๆๆ อ่า ในโพสต์นี้ ผมไม่ได้ร้องไห้เยอะไปใช่มั้ยนะ คิๆๆ จริงๆเราเป็นพี่ชายน้องชายที่สนิทกันมากขนาดนั้นเลยแหละครับ อ่า พอพูดแบบนั้น ก็ไม่ได้หมายความว่า ผมไม่ได้สนิทกับพี่สาวนะ ผมต้องเขียนถึงพี่สาวด้วย เพราะไม่อย่างงั้นพี่สาวของผมจะงอนได้ครับ คิๆๆๆฮ่าๆๆ อันที่จริง ไม่นานมานี้เป็นวันเกิดของพี่สาวผมครับㅠㅠ ผมมีตารางงาน ซึ่งพอเสร็จงานแล้ว ผมไม่ทันนึกว่ามันเป็นวันเกิดของพี่สาวผมอ่ะเลยไม่ได้โทรหา แต่พี่สาวของผมเขาโทรมาหาผมก่อน ผมเพิ่งนึกได้ก็แบบ อุ้ยㅠㅠ ยังคิดหนักอยู่เลยครับว่าควรจะทำอะไรดี ถึงพี่สาวของผมจะบอกว่าไม่เป็นไร แต่ใจของผมก็อยากทำอะไรให้เขาซักอย่างครับ.. อย่างไรก็ตาม ผมก็บอกว่า สุขสันต์วันเกิด ผ่านทาง Kakao Talk ไป พร้อมกับส่งรูปผมที่ไม่หล่อๆไปให้ก่อน ซึ่งพี่สาวของผมชอบมันมากๆเลยครับ และเร็วๆนี้ ผมจะมีวันหยุด ก็เลยมีแผนว่าจะถือของขวัญไปหาเขาครับ คิๆๆๆ เฮ้อ.. ผมเขียนถึงคนที่ผมรู้สึกอยากขอบคุณและเขียนถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับผมแบบนี้ มันดูเหมือนว่าเป็นเรื่องราวที่ดูไม่มากไม่น้อยเกินไป แต่มันเป็นชีวิตที่ผันผวนพอควรเลยนะครับเนี้ย คิๆๆ ยังมีคนที่ผมอยากจะขอบคุณอีก แต่เอาไว้คราวหน้าผมจะกลับมาโพสต์อีกครั้งนะครับ
*****************************************
[English Trans] 2015.11.29: Old Instagram Post from Youngjae “jbmt.jr.jsyjbbyk”
[Image 1–2]
Hi there, I'm Youngjae from GOT7
็ㅎㅎ Honestly, I’m not sure how to start this… a thank you letter, hmm. But it feels like I have more things I want to apologize for than to say thank you. First of all, the reason I’m part of GOT7 today is because of our parents, our members and the company.
My parents are incredibly important to me. Even though I’m not great at expressing my feelings, I think I’ve managed to do okay in my own way. Before becoming a part of GOT7, there were many times we didn’t see eye to eye.. my parents and I. ㅎㅎㅎ Honestly, no one would have ever imagined I’d end up like this.
When I passed my first audition… how should I put it? I’m still young now, but I was even younger back then, and being so young, I just burst into tears. ㅋㅋㅋㅋㅋ. The moment I passed, I called my parents right away. Seeing how happy they were for me it’s hard to explain but it had that kind of vibe.. ㅎㅎ Actually, my parents didn’t really want me to become a singer. They just wanted me to live a simple life, focus on my studies, land a stable job and settle down quickly.
Truthfully, we weren’t well-off at the time. I wanted to be a singer so badly and kept asking them to send me to a vocal academy. When I said I wanted to take lessons, I made such a big deal out of it. In 8th grade, I only took a few classes. But suddenly, our family situation got worse and I couldn't keep going. By 10th grade, I was determined to start again. I tried so hard to persuade them, haha. Even though I knew better, I still asked them for so much money. And it still wasn’t enough so I ended up working part-time jobs. I’ve always felt sorry to them for what I did back then. I just want to say thank you even if this is all I can say (laughs). Then, out of the blue, JYP had auditions so I decided to try out. At first, I didn’t make it. But a year later, someone contacted me and invited me to try again and I passed! I was so.. so happy. Thinking back on it even if I say it again that was such a joyful time. After that, I started training though I couldn’t always stay in Seoul.
Fridays, Saturdays, Sundays, and Mondays were the only days I could train and attend classes in Seoul. The rest of the time, I had to stay in Mokpo. Traveling back and forth was really expensive. Each round trip cost about 100,000 won. One day, my dad didn’t have enough money and gave me 80,000 won. But I whined, saying it wasn’t enough and asked for more. Actually, 80,000 won was enough for the trip and a meal. I don’t even know why I acted like that. There are regular buses and premium ones, right? I insisted on taking the premium one even though it wasn’t necessary. A regular bus from Mokpo to Seoul cost 20,500 won, but the premium one was 30,400 won. I remember that clearly ㅎㅎ I was so stubborn about it that my dad got mad and ended up breaking open his piggy bank to give me money. But that didn’t make me feel good. I already felt bad but I acted even more spoiled... When I think about it now, I wonder why I acted like that. I may still be a little immature but back then I was so childish. I don’t know if my parents remember these things but just thinking about it brings tears to my eyes. I’m truly sorry. I was just too young to understand anything. I’m always sorry and grateful, Mom and Dad! After passing the audition, I kept training and eventually debuted as GOT7! At that moment, I thought "Wow, we’re really debuting?!" My parents came to watch our very first broadcast too. They hugged me so tightly. If what I’m saying seems a little all over the place, please understand. Anyway!!! I just want my parents to know how much I love and appreciate them. Maybe it’s a little cheesy… but let’s all be good, grateful kids to our parents!
I also want to thank all the Ahgases who are always supporting us whether from near or far. Without all of you, there would be no us. Thank you so much for loving and watching over us. No matter what we do, I hope you’ll keep loving us just like you are now. That’s all I want. We’ll keep working hard to grow into awesome singers that Ahgases can be proud of. Thank you, I’m sorry and thank you again and again. Honestly, being super serious isn’t really my style but I mean every word of this. Ah… I think it’s better if I just write like myself. Ahgase, let’s keep going! I love you guys.
Ah, and recently, when we won first place on a music show... wow. To be honest, I didn’t cry. Rather than wanting to cry, it was more like… wow, my heart felt like it was going to explode. Seeing that phrase, "Number One Singer" up there it didn’t feel real. Was that really referring to us? I want to thank all the fans. It’s really not easy but because of your overwhelming love, it became possible. Thinking about that makes me want to try even harder from now on. I’ve started feeling a little nervous too. So we’ll keep giving it our all and show you a cooler side of us. Love you from the bottom of my heart, IGOT7! Oh and if you’re good at English/Chinese/Japanese/Thai or any other language, please help translate this. Ahgases are all so smart, I’m sure you can do it! Hahaha. It’s totally like a mission.
[Image 3]
#Please_Read_This_As_A_Continuation_Of_My_Previous_Post ㅋㅋㅋㅋ Did I give too many missions? Because if fans in other countries can see a translated version, they’ll probably be really happy and enjoy it together too. Anyway, love you so much!
Who else is there? My friends? Haha, I actually don’t have that many friends ㅠㅠㅠㅠㅠ Maybe because I moved to Seoul in 11th grade. At first, I was super lonely. Things just went on like that. But around 12th grade, a hyung I’m really close with also moved to Seoul and we started training together right? Anyway, when I was in Mokpo, he took such good care of me, always listened to my worries and stuff. When he moved to Seoul, I was so happy. He’s not my real brother but he makes me feel just as comfortable. We talk a lot and whenever I’m going through something tough, he always gives me advice. That made life in Seoul a lot less difficult. ㅎㅎㅎ I’m not good at saying "thank you" ㅎㅎㅎ But if you’re reading this, hyung.. I want you to know how thankful I am.
And speaking of hyungs, I want to talk about my real older brother! He’s like a vitamin that gives me so much strength. Just hearing my voice, he can tell if something happened to me that day. It’s like that. Sometimes it’s scary, honestly… One day, I was feeling down and called him. Out of nowhere, he asked "Did something happen?" When he said that I just went "sigh ㅠㅠㅠㅠㅠ" Like I thought, he really gets me. I teared up right away ㅋㅋㅋㅋ We’re that close. And just to be clear, it’s not that I’m not close to my older sister! I need to write about her too or she’ll get upset. ㅋㅋㅋㅋㅋㅎㅎ Actually, it was recently my sister’s birthday ㅠㅠ. I had work that day and forgot it was her birthday after I finished. I didn’t call her. But she called me first and that’s when I realized 'oops ㅠㅠ' I’m still debating what to do about that. Even though she said it’s okay, I really want to make it up to her. So I wished her a happy birthday on KakaoTalk and sent a silly picture of myself. She loved it ㅎㅎㅎ And I’m planning to bring her a gift soon when I have a day off ㅋㅋㅋㅋ Phew... writing about people I’m grateful for and these stories maybe it doesn’t seem like a lot but my life has been pretty eventful, huh?ㅋㅋㅋㅋ There are still more people I want to thank but I’ll post about them next time!
Source: https://t.co/amWqKJYoWM
***กลับแล้วค่าาาาาาาาา***
#Youngjae #영재왕자님기다릴게 #WaitingforPrinceYoungjae](https://pbs.twimg.com/media/G_65pagaEAA53Fm.jpg)
Olivia
Online
Pinned Tweet
เขาเหี้ย แล้วไปทำเหี้ยเหมือนเขา ก็เหี้ยดีๆเนี่ยแหล่ะ
528Hz : Frequency Lab System®
#528hzkr
아가새 많이 보고싶다💚🐥
2026.03.08: [Youngjae's story Challenge] D-102
@ChoiArs_YJ @YOUNGJAExArs
**English and Thai translation**
Source: MBC Radio GOT7's Youngjae Best Friend, 01 May 2024
[Thai Trans] "ตอนนี้คุณกำลังรักอะไรอยู่"
โซลเมท: ฉันจะร้อยเรียงเรื่องราวหลายๆเรื่องเกี่ยวกับคนที่ฉันรักเคยบอกกับฉันเข้าไว้ด้วยกัน และจะลองถักทอให้เป็นความรู้สึกยามเช้ามืดนะคะ ซึ่งมันน่าจะเป็นข้อความสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ความรักมุ่งไปหา เช่น ครอบครัว เพื่อน คนรัก หรือสัตว์เลี้ยง สำหรับความรักแล้ว ดูเหมือนมันจะเปลี่ยนให้ชีวิตที่ไม่มีความหมายอะไรเลย ให้กลายเป็นสิ่งที่มีความหมาย และทุกคนกำลังรักสิ่งใดอยู่ในตอนนี้คะ?
ยองแจ: ดูเหมือนว่ามันจะเป็นคำถามที่เท่มากๆเลยนะครับ ก่อนอื่น สำหรับผม ก็ต้องรักโซลเมทอยู่แล้วใช่มั้ยหล่ะครับ ใช่ครับ ผมรักพวกคุณมากๆเลย ทั้งโซลเมทของผม แล้วก็อากาเซทุกๆคน ผมรักมากๆเลยหล่ะ ผมชอบพวกคุณมากจริงๆนะครับ พลังแห่งรัก ผมจะต้องพูดถึงมันยังไงดีนะ สำหรับพลังแห่งรักก็น่าจะเป็นอะไรประมาณนั้นมั้งครับ คือ ในขณะที่ผมเลี้ยงน้องหมา ผมก็คิดว่า "อ๊า.. ดูเหมือนมันจะไม่เวิร์คนะ" และรู้สึกแบบ "อ๊า.. มันน่าจะลำบากน่าดูเลย" แต่สุดท้ายมันกลับทำให้ผมคิดว่า "ไม่สิ ฉันต้องปรับตัว" "ฉันต้องทำสิ่งนั้นสิ" และมัน "เหมือนทำให้ฉันเปลี่ยนแปลงไปมั้ยนะ?" แบบว่า "ตอนนี้มันเป็นสิ่งที่เปลี่ยนมุมมองของฉันไปหมดเลยหรือเปล่า" "เหมือนเป็นสิ่งที่ทำให้ฉันมองเห็นมุมมองที่กว้างขึ้น ขึ้นมาอีกหน่อยสินะ" ซึ่งผมรู้สึกว่ามันดีมากๆเลยหล่ะครับ และที่คุณฝากคำถามไว้ว่า "ตอนนี้ผมกำลังรักอะไรอยู่" สำหรับผม ผมรักอากาเซ แล้วก็รักโซลเมทด้วย รักคุณพ่อคุณแม่ด้วยเช่นกัน รักเพื่อนๆ แล้วก็รักน้องหมาโคโค่ของครอบครัวเราด้วยครับตอนนี้
****************************************
[Eng Trans] What are you loving right now?
Soulmate: I’m going to weave together a bunch of stories about things people I love have told me and try to turn them into something like a dawn reflection. I guess it could be a message for everything that love reaches toward like family, friends, a lover or even a pet. When it comes to love, it feels like it can turn a life that means nothing at all into something meaningful. So, what is everyone loving right now?
Youngjae: It feels like that’s such a cool question. First of all, for me... of course I have to say I love Soulmate, right? Yeah.. I really love you all a lot. My Soulmate and also all the Ahgases, I love you so so much. I really, truly like you all a lot. The power of love… how should I even talk about it? I guess the power of love is kind of something like that. While I was raising my dog, I kept thinking "Ah… this doesn’t feel like it’s going to work" and I also felt "Ah… this is probably going to be really difficult and inconvenient" But in the end, it made me think "No.. I have to change" and "I need to do that" And it’s kind of like "Did it change me?" Like "Has it become something that completely changed my whole perspective now?" or "Is it the kind of thing that makes me see things more broadly like it widens my view a little more?” And I feel like that’s such a wonderful thing. And about the question you left "What am I loving right now?" For me.. I love Ahgase and I love Soulmate too. I love my mom and dad as well. I love my friends and I also love Coco, our family dog.
#Youngjae #GOT7영재의친한친구 #GOT7YoungjaeBestFriend #WaitingForPrinceYoungjae
갓세븐 영재, 한지민·박성훈 주연 '미혼남녀의 효율적 만남' OST 가창…오늘(1일) 공개
https://t.co/03xdJxR7Ls
#영재 #YOUNGJAE
#미혼남녀의효율적만남 #OST #HIGHLIGHT
🎺˖ ݁♬⋆.˚𝄞
📌ดูรายการ Flex Talk ย้อนหลังได้ทาง YouTube : FlexConnect
https://t.co/hEa68ux8CZ
@Official_Seobin @SOLEUENT
.
#Flex1045xYOONSEOBIN
#YSB_NowMyPlaylistWithYou
#YoonSeobin #윤서빈
#AndbutCompany #SOLEUENT
#FlexTalk #FlexConnect #Flex1045
2026.02.22: [Youngjae's story Challenge] D-88
@ChoiArs_YJ @YOUNGJAExArs
**English and Thai translation**
Source: MBC Radio GOT7's Youngjae Best Friend, 11 June 2024
[Thai Trans]
โซลเมท: รู้ใช่มั้ยคะว่า มันมีคำพูดที่ว่า "จะไม่มีสวรรค์อยู่ในที่ที่หนีไป" แต่ในขณะที่เราพยายามหลีกหนีโลกความเป็นจริงมานับครั้งไม่ถ้วน คำพูดคำนั้นมันกลายเป็นว่าทำให้ฉันรู้สึกเจ็บลึกไปถึงกระดูกเลยค่ะ อันที่จริงแล้ว สวรรค์ไม่ใช่สิ่งที่เราต้องค้นหา แต่มันเป็นสิ่งที่เราสร้างมันด้วยตัวเองไม่ใช่หรอคะ ถ้าเราเผชิญหน้ากับชีวิตของตัวเองอย่างตรงไปตรงมาโดยไม่หนีอยู่เรื่อยๆ ฉันคิดว่าทางออกมาก็อาจจะปรากฎออกมาให้เห็นก็ได้ใช่มั้ยคะ เพราะฉะนั้นแล้ว จากนี้ไปฉันก็จะไม่ฝันถึงการหนีอีกแล้ว ฉันจะตั้งใจค่อยๆสร้างสวรรค์ของตัวเองให้เติบโตอย่างเข้มแข็งดูค่ะ
ยองแจ: การหนีหรอครับ? เอิ่ม แบบต่อให้พยายามหนีไป แต่ผมคิดว่า ตัวเราเองก็ยังคงตามไปด้วยอยู่ดี ถ้าการหนีมันเกิดขึ้นอยู่ซ้ำๆ มันก็น่าจะไม่ดีว่างั้นมั้ยครับ คือมันไม่ใช่กับคนอื่นหรอก แต่มันจะส่งผลเสียกับตัวเราเองมากกว่า เพราะถ้าเราหนีไปเรื่อยๆ สิ่งที่เราทำได้จริงๆมันจะยิ่งลดน้อยถอยลงนะครับ เพราะฉะนั้นแล้ว ในตอนแรกเราลองหนีดูบ้าง และก็อาจจะรู้สึกได้ว่า 'อ่า.. สิ่งนี้(การหนี)มันไม่ใช่นี่นา' ผมว่าเจ้าตัวน่าจะรู้สึกแบบนี้ได้แบบชัดเจนที่สุดนะครับ เพราะฉะนั้นแล้ว สำหรับผมแล้ว ผมคิดว่า เราลองหนีดูก่อนครับ ผมว่าคนที่รู้จักการหนี ก็จะรู้วิธีเผชิญหน้าและต่อสู้กับมันได้ด้วยเช่นกัน แต่การหนีนั้นมันก็ไม่สามารถเป็นคำตอบได้อยู่ดีครับ สำหรับผม ผมเองก็คิดแบบนั้นครับ ว่าต่อให้หนีไป มันก็ไม่ได้แก้ปัญหาอยู่ดี แม้จะเป็นคำพูดที่ฟังดูเศร้ามากเป็นพิเศษในสังคมนี้ก็เถอะ แต่ถึงอย่างไรก็ตาม การหนีมันก็ไม่ใช่เรื่องที่ไม่ดีเสมอไปนะครับ แต่ในขณะเดียวกัน ผมก็อยากให้คุณรู้ไว้ซักนิดก็ยังดีว่า การที่เราไม่หนีและต่อสู้กับมัน เผชิญหน้ากับมันนั้น สิ่งนี้มันเป็นสิ่งที่ตัวเราก็สามารถทำได้สำเร็จเช่นกันนะครับ ทุกคนทำได้ทั้งนั้นแหละ แค่เกิดความกลัวนิดหน่อยแค่นั้นเองครับ จริงๆแล้ว ถ้าเราลองทำไปเรื่อยๆ ก็อาจจะรู้สึกได้ว่า 'เราเองก็จะสามารถทำได้ดีกว่าใครๆ' แบบนั้นเลยก็ได้นะครับ แต่ที่มันเป็นแบบนี้ ก็เพราะเราเอาแต่หนีอยู่ เพราะฉะนั้น อย่าหนีเลยนะครับ คุณทำได้ดีมากพอแน่นอนครับ ช่วยเชื่อมั่นในตัวเองให้มากขึ้นอีกหน่อยนะครับ เข้าใจมั้ย?
*****************************************
[English ver]
Soulmate: You know how there’s that saying, "There’s no paradise in the place you run away to?" While I was avoiding reality over and over again, I ended up feeling that saying deep in my bones. Honestly, paradise isn’t something you go out and find, isn’t it something you create for yourself? If we stop running away from our own lives and face them head on, little by little, I feel like maybe the answer will start to appear, don’t you think? So from now on, I’m not going to dream about running away anymore. I’m going to slowly build and grow my own paradise bravely.
Youngjae: Running away? Mm… but even if you try to run away, I think you still end up taking yourself with you. If running away keeps repeating, I guess that can’t be a good thing, right? And it’s not really that it hurts other people. It hurts you more because if you keep running away, the things you’re actually able to do start getting smaller and smaller. So at first, I think it’s okay to try running away sometimes. And then you might realize "Ah… this isn’t it." I think the person who feels that most clearly is probably the person themselves. So yeah, for me, I think this, if someone knows what it’s like to run away, they can also learn how to face things and fight through them. But in the end, running away can’t really be the answer. I think that too, personally. Even if you run away, it doesn’t really solve anything. Even though, this is kind of a sad thing to say about society, running away isn’t always a bad thing. But at the same time, I hope you can also realize this, not running away, fighting through it, facing it head on that’s something you can do too. Everyone can do it. You’re just a little scared, that’s all. Honestly, if you keep going and keep trying, you might even realize 'I can actually do this better than anyone.' But if things stay the same, it’s because you keep running away. So… don’t run away, okay? You’re more than capable. You can do this. Please trust yourself a little more. Got it?
#Youngjae #GOT7영재의친한친구 #GOT7YoungjaeBestFriend #WaitingForPrinceYoungjae
เธอชอบฉันตรงไหนให้เอาปากกามาวง💖✍️
.
แฉข่าวเช้า วันนี้ต้อนรับศิลปินและนักแสดงสุดฮอต ยุนซอบิน ที่กลับมาไทยรอบนี้พิเศษกว่าที่ผ่านมา เพราะเขาจะพาแฟน ๆ ไปสัมผัสความสนุกแสนอบอุ่นด้วยกันในงาน 2026 YOON SEOBIN FAN MEETING IN BANGKOK <NOW MY PLAYLIST: WITH YOU> วันเสาร์ที่ 21 กุมภาพันธ์ 2569 ณ ICONSIAM
.
รอบนี้นอกจากเช็ตลิสต์เพลงฮิตแล้ว ยุนซอบิน ยังเตรียมโชว์พิเศษ และกิจกรรมสุดเอ็กซ์คลูซีฟ เพื่อมอบให้แฟน ๆ ชาวไทยโดยเฉพาะ ห้ามพลาดโอกาสร่วมเป็นส่วนหนึ่งของเพลย์ลิสต์บทใหม่ของ ยุนซอบิน ที่จะมี ‘คุณ’ อยู่ในนั้นด้วย
#EFM94 #แฉข่าวเช้า #ยุนซอบิน #YOONSEOBIN #윤서빈 #2026YOONSEOBINFANMEETINGINBANGKOK #NOWMYPLAYLISTWITHYOU #YSB_NowMyPlaylistWithYou #AndbutCompany #SOLEUENT
📣 แจ้งรายละเอียดการรับสิทธิ์เข้าพื้นที่เพื่อให้กำลังใจศิลปินในวันที่ 20 ก.พ. 69 💥#YOONSEOBIN โดยจะต้องรับสิทธิ์ผ่านแอปฯ FlexConnect เท่านั้น
💥 หมายเลข QR Code ที่ได้รับจากการ Redeem เป็นระบบสุ่ม ใช้เพื่อเป็นลำดับในการเข้าพื้นที่แต่ละโซนตามที่เจ้าหน้าที่แจ้งที่หน้างานเท่านั้น
*หากพบเห็นพฤติกรรมการแลกเปลี่ยน ซื้อขายสิทธิ์และ QR Code รวมถึงเปลี่ยนแปลงชื่อและบุคคลในการรับสิทธิ์ จะถูกตัดสิทธิ์โดยทันที
**พื้นที่ทั้งหมดสงวนสิทธิ์เฉพาะผู้ที่ Redeem รับสิทธิ์ผ่านทางแอปฯ FlexConnect เท่านั้น ไม่อนุญาตให้มีการปักหลักรอหรือจับจองพื้นที่บริเวณโดยรอบงาน เนื่องจากสถานที่จัดงานมีพื้นที่จำกัด หากพบการฝ่าฝืนหรือมีพฤติกรรมไม่เหมาะสม ไม่ปฏิบัติตามคำแนะนำของทีมงาน รวมถึงมีการกระทำใดๆ ที่อาจส่งผลกระทบต่อผู้อื่นและบรรยากาศโดยรวมชองงาน ทางผู้จัดขอสงวนสิทธิ์ในการให้ทีมงานเชิญออกจากพื้นที่ทันทีและการพิจารณาของเจ้าหน้าที่และทีมงานถือเป็นที่สิ้นสุด
❤️ สำหรับผู้ที่ไม่ได้รับสิทธิ์ทุกท่าน ขอความร่วมมือให้กำลังใจศิลปินผ่านช่องทางออนไลน์ของ FlexConnect
1. ระบบจะเปิดให้กด Redeem วันที่ 19 ก.พ. 69 เวลา 13.00 น. ที่ แอปฯ FlexConnect โดยใช้ 1,045 FlexCoins เพื่อ Redeem
2. QR Code เป็นระบบสุ่ม (ระบบจะส่งให้ก่อนเวลาเข้าพื้นที่) ไม่สามารถเลือกหมายเลขเองได้ ⚠️ ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ทุกกรณี หากพบเห็นการแลกเปลี่ยน ส่งต่อ ให้สิทธิ์แทน ซื้อขาย รวมถึงเปลี่ยนแปลงชื่อและบุคคลในการรับสิทธิ์ จะถูกตัดสิทธิ์โดยทันที ⚠️
3. การใช้ QR Code ต้องใช้กับเจ้าหน้าที่ ในวันที่ 20 ก.พ. 69 ตามเวลาและสถานที่ที่กำหนด ซึ่งจะประกาศให้ทราบที่หน้าเพจ FlexConnect โดยสามารถอยู่ได้เฉพาะในพื้นที่ที่ระบุเท่านั้น
4. ต้องแสดง QR CODE ตัวจริง ที่เปิดผ่านแอปฯ FlexConnect พร้อมบัตรประชาชนตัวจริง ในวันที่ 20 ก.พ. 69 ตามเวลาที่แจ้งหน้าเพจ*
5. กรณีที่ทางต้นสังกัดประกาศรวมพล ขอสงวนสิทธิ์ให้เฉพาะคนที่มีสิทธิ์เท่านั้นที่จะอยู่ในพื้นที่รวมพลได้
6. สำหรับผู้ที่ไม่ได้รับสิทธิ์ตามที่ระบุไว้ ❌ จะไม่สามารถอยู่ในบริเวณโดยรอบของพื้นที่ได้เด็ดขาด ❌ เจ้าหน้าที่มีสิทธิ์แจ้งให้ออกจากพื้นที่
7. ไม่วางของมีค่าทิ้งไว้ หากสูญหายทางเจ้าหน้าที่จะไม่รับผิดชอบทุกกรณี
8. กรุณาทำตามกฎระเบียบและกติกาอื่นๆ ตามที่เจ้าหน้าที่แจ้ง และขอสงวนสิทธิ์ในการเปลี่ยนแปลงกฎระเบียบและเงื่อนไขต่างๆ ตามความเหมาะสมของสถานการณ์ที่เกิดขึ้น โดยคำชี้แจงและการตัดสินของเจ้าหน้าที่ถือเป็นที่สิ้นสุด
*สิทธิ์มีจำนวนจำกัดตามที่ระบุ
*1 ท่าน / 1 ชื่อ / 1 สิทธิ์ / 1 Account / 1 Device เท่านั้น ไม่สามารถรับสิทธิ์แทนกันได้
#FlexTalk #FlexConnect #Flex1045
พฤหัสบดีที่ 19 กุมภาพันธ์นี้ #แฉข่าวเช้า เปิดสตูต้อนรับ
"YOON SEOBIN" กับ '2026 YOON SEOBIN FAN MEETING IN BANGKOK <NOW MY PLAYLIST : WITH YOU>'
เจอกันเวลา 8 - 10 โมงเช้า ทาง #EFM94
ติดตาม LIVE ทาง Facebook / Tiktok : EFM station
และ Youtube : ATIME
#YoonSeobin #윤서빈
#YSB_NowMyPlaylistWithYou
잠시 후 9:30(ICT) EFM Radio Chae Morning News 만나요!!👋
See you soon at 9:30(ICT) on EFM Radio Chae Morning News!!👋
https://t.co/xaIGIwRyo7
#윤서빈 #YoonSeobin
#ChaeMorningNew #รายการแฉข่าวเช้า
[Thai Trans] 2026.02.16: Youngjae's Space @ChoiArs_YJ
1. ยองแจบอกว่า ยองแจเปลี่ยนภาษาในแอพทั้งหมดเป็นภาษาญี่ปุ่นแล้ว แต่คันจิมันยาก กลัวกดผิดปุ่ม
2. ยองแจกลับมาบ้านที่ต่างจังหวัด มาไลฟ์อยู่อีกห้องนึง เพราะว่ามีหลานอยู่ (น่าจะกลัวเสียงดัง)
3. ยองแจบอกว่าตัวเองกินข้าวอย่างดีทุกมื้อ ดูแลเรื่องอาหารการกินของตัวเองดีมากๆ แต่คิดว่ามากเกินจนเป็นปัญหา
4. คิดถึงทุกคนและดีใจที่ทุกคนยังไม่สืมยองแจ
5. ส่วนชีวิตที่ต้องไปทำงานทุกวัน ยองแจบอกว่า พอจะเข้าใจหัวอกของทุกคนแล้ว
6. ยองแจได้รับคำชมจากที่ทำงานด้วยว่า เรื่องมาทำงานเช้ามาก จนเขาถามว่าทำไมมาถึงที่ทำงานเช้ามาก ยองแจบอกจริงๆการมาทำงานเวลานั้นมันลำบาก แต่ก็จะไปทำงานแบบให้ตรงเวลาเข้างานเป๊ะไม่ได้ ต้องขึ้นบัสให้ตรงรอบ ไม่งั้นก็จะสาย เพราะฉะนั้นก็ช่วยไม่ได้ที่ต้องออกจากบ้านเช้าๆ
7. ยองแจนั่งบัสไปทำงาน เพราะคิดว่านั่งขนส่งสาธารณะอื่น อาจจะดูแปลก ขึ้นบัสก็สนุกดี นั่งไปเรื่อยๆ ได้นั่งดูผู้คน เจอคนเดิมๆ นักเรียนเดิมๆ แต่ตอนนี้นักเรียนปิดเทอม พวกนักเรียนคนที่ได้เจอบ่อยๆก็ไม่ได้เจอ
8. ส่วนผมของยองแจ ก็ตั้งใจจะไว้ให้ยาวๆจนถึงที่สุดก่อน แล้วถึงเวลาค่อยไปตัด
9. ท่องศัพท์ภาษาญี่ปุ่นตอนนั่งรถบัส
10. มามกโพ ตอนแรกคุณแม่บอกจะทำจอนให้กิน แต่ยองแจบอกว่าไม่ต้องทำก็ได้
11. กลับมารอบนี้ ทำหน้าที่เป็นผู้จัดการให้คุณแม่ มีเช่ารถ พาคุณแม่ไปซื้อของ ช่วยถือของ พาไปส่งทีโน่นที่นี่
12. ปกติแล้วช่วงเทศกาล จะจองตั๋วรถยากมาก อันนี้เพื่อนยองแจจองตั๋วให้ ยองแจจองไม่สำเร็จ ตอนเข้าไปจองคิวเป็นหมื่นแล้ว เพื่อนเหมือนจะจองตั๋วของตัวเองอยู่แล้วมั้ง และอันนี้เพื่อนยองแจช่วยจองให้จนได้ ยองแจบอกการจองตั๋วเหมือนการแข่งขันระดับชาติเลย
13. คุณพ่อของยองแจไม่สบายนิดหน่อย ยองแจเล่าว่าปกติเวลายองแจมามกโพ คุณแม่จะเช็คว่ายองแจจะมาถึงกี่โมง อยู่ที่ไหนแล้ว แต่รอบนี้ไม่โทรมาเช็ค น้องเลยแปลกใจ เลยโทรไปหาแทน ปรากฎคุณแม่อยู่ รพ (น่าจะพาคุณพ่อมาหาหมอ) ตอนนี้อาการของคุณพ่อไม่มีอะไรน่ากังวลแล้วเพราะเหมือนได้รับการักษาอะไรซักอย่างตอนนี้โอเคแล้ว
14. พูดถึงการทำงาน ยองแจบอกว่า เฝ้ารอวันศุกร์แบบสุดๆเลย อย่างที่คิดไว้เลยว่าชีวิตแต่ละคนไม่ง่าย เข้าใจความรู้สึกทุกคนแบบสุดๆ ช่วงแรกๆเป็นโรคแพ้วันจันทร์ แบบหนักเลย และคิดว่าจะทำไงดี จะตื่นไหวมั้ย ถึงจะคิดแบบนี้ก็ฝืนลุกไปทำงาน ซึ่งก็ได้อยู่ งานก็พอทำได้นะ ทำได้อยู่ แต่ก็.. นั่นแหละ 55555555
15. เมื่อแฟนๆถามว่า ชีวิตเปลี่ยนไปยังไงบ้าง ยองแจบอกว่าเตรียมตัวไปทำงานตอน 7 โมง กินข้าวแล้วเดินทางไปทำงาน ทำงานเสร็จก็แวะยิม พอเลิกงานแล้วไปเลย ไปให้ทันคลาส 6โมงครึ่ง แล้วก็เล่นเปียโนทุกวัน แล้วช่วงที่มีเวลาว่างก็เรียนภาษาญี่ปุ่นตลอด เรียนญี่ปุ่นแบบตั้งเป้าปริมาณศัพท์ที่ต้องท่องเอาไว้ต่อวัน แต่วันไหนงานเยอะก็พยายามตั้งใจทำให้ได้มากที่สุด แล้วหลังเลิกงานก็ไปออกกำลังกายทันที แต่ว่าออกกำลังกายทำแค่จันทร์ถึงศุกร์ ส่วนเสาร์อาทิตย์ก็จะพักผ่อนให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
16. แฟนๆขอให้ยองแจแชร์คลิปเปียโน น้องบอกว่า มีอัดไว้แล้ว ก็น่าจะเอามาลงเร็วๆนี้ มีทั้งเสียงร้องทั้งเสียงเปียโนเลย
17. การไปออกกำลัง ก็ลองทำให้เป็นนิสัยซักเดือนนึง (ก็น่าจะอยากไปบ่อยๆเอง)
18. ชั้นล่างของอพาร์ตเม้นท์ที่คุณพ่อคุณแม่อยู่มียิม แต่ต้องใช้ใบหน้าพ่อกับแม่สแกน มันเป็นยิมที่ดีมาก แต่พ่อแม่ไม่อยู่ ยองแจที่คิดว่าตัวเองหน้าเหมือนพ่อแม่ เครื่องสแกนน่าจะเปิดให้ได้ แต่ก็ไม่ได้ หลานชายยองแจก็อยากมาเล่นกับยองแจก็ลองเอาหน้าสแกนเหมือนกันไม่ได้ทั้งคู่ ยองแจอุตส่าห์เตรียมอุปกรณ์มาแล้วแท้ๆ คือมันน่าจะต้องลงทะเบียนหน้าก่อน แต่ฝ่ายรักษาความปลอดภัยไม่อยู่อ่ะ
19. การออกกำลังกายของยองแจ ยองแจเน้นที่เวทเทรนนิ่ง ตอนนี้ยองแจไม่ได้ทำคาร์ดิโอ้ เหมือนแพลนของยองแจคือ ก่อนออกจากราชการประมาณ 6 เดือน ยองแจจะกลับมาทำคาร์ดิโอ้จริงจังอีกครั้ง ตอนนี้คาร์ดิโอ้แบบหนักสุดของยองแจคือวิ่งนิดหน่อย วิ่งลู่
20. มวลกล้ามเนื้อยองแจเพิ่มมาประมาณ 3 กิโล ซึ่งมันทำให้น้ำหนักขึ้นมาด้วย แต่หน้าก็ไม่ได้ดูอ้วนอะไรนะ แต่ก็แอบเขินที่จะบอกว่าตอนนี้ตัวเองน้ำหนักเท่าไหร่
21. แฟนๆถามออกกำลังกายแล้วฟังเพลงมั้ย ยองแจบอกเทรนแบบ Personal Training วันจันทร์ พุธ ศุกร์ เทรนไปก็คุยกับครูฝึกไป และอังคาร พฤหัส ก็ออกกลังกายแบบมีครูฝึกเป็นพาร์ทเนอร์ เลยไม่ค่อยได้ฟังเพลงตอนออกกำลังกาย แบบคอยคุยกับครู มีครูช่วยเรื่องออกกำลังกายมากกว่า
22. ตอนไลฟ์ยองแจกอดผ้าห่มเน่าของตัวเอง ผ้าห่มที่อยู่มาตั้งแต่ 7 ขวบ ยองแจบอกเหมือนจะมีกลิ่นเดิมติดอยู่หน่อยๆ ผ้ามีขุยๆบ้าง แต่ก็ยังเหมือนกับเมื่อก่อน
23. ยิมที่ยองแจใช้บริการ ยองแจเปลี่ยนมา 2-3 ที่แล้ว (ในย่านอิลซานนั่นแหละ) กว่าจะได้เจอกับยิมที่ถูกใจ
24. เมื่อวานยองแจหาปากกาในบ้าน เพราะไม่ได้พกมา ตอนเปิดลิ้นชักดันไปเจอกับเครื่องเล่น MP3 ที่ใช้สมัยมัธยม ยองแจบอกว่า นี่มันซากฟอซิลชัดๆ
25. ยองแจคุมอาหาร ฝึกกินวันละ 4 มื้อ มื้อแรกเป็นอาหารเกาหลีแบบคลีนๆ มื้อสองกินอาหารที่โรงอาหารที่ทำงานทำให้ปกติ มื้อสามพกมันหวานกับอกไก่ไว้ มีสตริงชีสด้วย มันหวานนี่อบเองในหม้อทอดไร้น้ำมัน อกไก่กินแล้วแบบเลี่ยนยังดีที่มันหวาน พอกินคู่กันแล้วทำให้กลืนอกไก่ง่ายขึ้น
26. เดี๋ยวนี้ติดนิสัยนอนเร็ว ก็เลยทำให้ง่วงเร็วไปด้วย ปกติตั้งใจอยากนอนเที่ยงคืน แต่ตอนนั้นหลับไม่ค่อยลงเลย
27. แฟนๆถามว่าช่วงนี้อาหารที่ชอบที่สุดคืออะไร น้องบอกว่า เหมือนจะไม่ค่อยรู้ว่าที่สุดคืออะไร แต่กินโดยคิดแค่เรื่องโปรตีนกับคาร์บไปด้วยละมั้ง เลยแบบไม่รู้ว่าอะไรที่ชอบตอนนี้
28. แฟนๆถามว่ายองแจเคยกิน 두쫀쿠 มั้ย (คุกกี้หนึบแบบดูไบช็อกโกแลต) ยองแจบอกว่าเคยกินนะ แต่ตอนนี้ไม่ได้ดื่มเหล้า ก็เลยไม่มีความอยากของหวาน แต่เคยลองกินแล้ว มันแบบ ว้าว ความหวานที่ทำให้เวียนหัวคลื่นไส้ หวานมาก แต่แปลกที่ พอตื่นเช้ามาก็ดันนึกถึงไอขนมอันนี้อีกอ่ะ อีกอย่างมันแพงมาก แพงจนกินไม่ลง เอาไว้ราคาลดลงไว้จะกลับมากิน
29. ยองแจได้ให้เงินอั่งเปาหลานสองคนไปเรียบร้อย คุณหลานดีใจ แต่ยองแจก็ให้ๆซองไปก่อน ไว้วันต่อไปค่อยให้เด็กๆมาคำนับ (คำนับแบบปีใหม่เกาหลี)
30. เดือน กรกฎา นี้ ยองแจจะไปลองสอบวัดระดับภาษาญี่ปุ่นดู แต่ก็คิดไว้ว่าจะทำได้มั้ยนะ เหมือนไม่มีหวัง แต่ก็อยากลองซักตั้ง
31. ช่วงนี้พอมีเวลาก็ไปหาหมอฟันตลอดเลย เพราะจู่ๆตอนกินที่อุดฟันมันแตก พอแตกก็เลยต้องรักษารากฟัน
32. ช่วงนี้ยองแจดูแลฟันจริงจังมาก หมอที่คลินิกบอกว่ายองแจมีฟันเกิน ซึ่งอยู่ข้างในสุดตรงกราม คุณหมอบอกต้องถอน เพราะซอกมันแคบ เศษอาหารติดง่าย ต่อให้แปรงก็เอาออกไม่หมด
33. ช่วงนี้ยองแจใช้เวลาแปรงฟันทีนึงประมาณ 30 นาที การแปรงฟันแบบ3นาทีมันเก่าไปแล้ว กับยองแจคือไม่ได้เด็ดขาด เลยมี Routine การแปรงฟัน ยิ่งช่วงนี้ยิ่งเข้มขึ้น ตอนแปรงฟัน ยองแจจะใช้ที่ทำความสะอาดลิ้น, ไหมขัดฟัน, Waterpik แล้วค่อยจบด้วยการแปรงฟัน
34. ขั้นตอนเริ่มจาก Waterpik ฉีดไล่ตามซอกให้หมด เอาออกให้ได้มากที่สุด แล้วใช้ไหมขัดฟันกรองอีกรอบ ซึ่งก็ยังมีเศษออกมาอีก แล้วค่อยแปรงฟันจริงจัง ขัดๆ แปรงๆ รวมๆ แล้วน่าจะใช้เวลาเกือบ 30 นาที
35. แฟนๆถามว่าเดี๋ยวนี้ยังแปรงฟันโดยเอามือยันกระจกอยู่มั้ย ยองแจบอกว่า อันนั้นยังเป็นเหมือนเดิม 5555
36. ยองแจบอกว่าเพราะฟันเป็นต้นตอของสารพัดโรค ก็เลยต้องจริงจังและดูแลให้ดีแบบสุดๆ พยายามไม่ให้อาหารติดตามมุมตามซอกให้ได้มากที่สุด
37. เรื่องตลกเกี่ยวกับเพลง A หลานสาวร้องเพลง A ขึ้นมา ทั้งที่เมื่อก่อนยองแจก็เคยพาไปคอนเสิร์ตบ่อยๆ แต่เหมือนหลานสาวจะจำไม่ได้แล้ว แล้วคือเพลงนั้น…จริงๆ มันเป็นพาร์ตของยองแจ แต่หลานสาวของยองแจดันคิดว่าเพลงนั้นเป็นเพลงของวง KickFlip ยองแจเลยบอกไปว่า ไม่ใช่นะ นั่นเพลงของน้า แล้วก็เป็นพาร์ตของน้าด้วย แล้วหลานบอก ใช่หรอ? หลานสาวคิดว่าเป็นเพลงของ KickFlip จริงๆ เหมือนจะจำไม่ได้ คงไม่รู้ว่าเป็นเพลงของ GOT7 คิดว่าเป็นเพลงของ KickFlip ยองแจบอกว่า ตลกมาก แต่ก็รู้สึกดีในอีกความหมายนึง เหมือนยุคสมัยมันต่างกันแล้ว รู้สึกว่ามันเปลี่ยนยุคไปแล้วจริงๆ แล้วก็ย้ำว่า น้าคือ GOT7 ไง นั่นมันพาร์ตของน้านะ ยองแจบอกมันตลกมาก เลยอยากเล่าให้ฟัง ว่ามีเรื่องตลกปนเศร้านิดๆแบบนี้แหละ
38. ลืมว่าวันที่14 ที่ผ่านมาคือวาเลนไทน์ ก็อวยพรย้อนหลัง
39. ถ้าได้ไปต่างประเทศ อยากไปญี่ปุ่น ไปใช้ภาษาญี่ปุ่นอะไรแบบนั้น น่าสนุกดี
40. Naruto ยองแจดูหมดแล้ว ดูแบบบ้าคลั่งเลย แต่ One Piece ยังดูไม่จบ ยองแจจะเลือกดูอนิเมะที่มีไดอาล็อกที่เกี่ยวกับชีวิตประจำวันมากกว่า
41. มีคนแนะนำอนิเมะให้ยองแจ ที่มีแนะนำมากสุดคือ Skip and Loafer ซึ่งมันเป็นเรื่องเกี่ยวกับนักเรียน สไตส์บทพูดในอนิเมะก็น่าจะเป็นแนวนักเรียนหญิง จนยองแจแอบคิดว่า ฉันดูได้จริงๆใช่มั้ยเนี้ย ก็ดูไปแบบลังเลๆ ยองแจบอกว่าเดี๋ยวจะไปดูกินทามะ อันนี้น่าสนุก และคิดว่าเราควรเริ่มจากอะไรที่สนุกๆก่อนสิ
42. หนังญี่ปุ่นที่ยองแจชอบและเอาแต่ดูเรื่องนี้ซ้ำอยู่เรื่องเดียวเลยคือ 나는 어제의 너와 만난다 (My Tomorrow, Your Yesterday) แล้วก็บอกว่าพระเอกเรื่องนี้เล่นเรื่อง Can This Love Be Translated? ในบทนักแสดงญี่ปุ่นด้วย
43. เมื่อถามว่าหนังของชีวิตของทุกคนคืออะไร (หนังเรื่องโปรด) ยองแจคือยังฟันธงไม่ได้ว่าชอบเรื่องไหนมากที่สุด สำหรับยองแจ อะไรที่ตอบไม่ได้ทันที แสดงว่าไม่มี ซึ่งคำตอบคือตอนนี้ยังไม่มีเรื่องไหนที่เข้ามาเป็นหนังเรื่องโปรด บอกว่าก็ตัวเองยังไม่สนิทกับโลกภาพยนตร์เท่าไหร่อ่ะ
44. วิธีการจำตัวอักษรคาตากานะ สำหรับยองแจคือ ปกติเราจะท่องฮิรางานะ แล้วเวลาเราท่องคำศัพท์ก็จะเขียนคันจิกับฮิรางานะ แล้วยองแจก็จะเขียนคาตากานะกำกับข้างๆอีกที มันทำให้จำได้เร็วขึ้น ทั้งได้จำคำศัพท์ด้วย ทำแบบนั้นไปเรื่อยๆ มันช่วยให้จำได้ แล้วจำไปพร้อมกับคันจิด้วยนะ
45. เพลงของชีวิต (เพลงโปรด) เลือกไม่ได้จริงๆ มันมีเยอะเกินไป เพลงรักมีเยอะมากจนจะบ้าแล้ว โลกนี้ของดีมันเยอะมากเลยนะ ยองแจว่างี้
46. อาหารของชีวิต (อาหารโปรด) ยองแจบอกว่าตอบได้ไม่ลังเล นั่นคือ รามยอน - ชินรมยอนออริจินัล
47. ยองแจชอบเส้นมากกว่าชอบข้าว
48. ไวน์ vs โซจู คำตอบคือ ไม่ชอบทั้งสองอย่าง
49. ช่วงนี้ ละครเวที 그날들 กลับมาเล่น ยองแจบอกว่าอยากไปดู แต่เวลามันก้ำกึ่งอ่ะ
50. ต๊อก vs ขนมปัง ยองแจชอบขนมปังมากกว่า แต่ใดๆก็ไม่ค่อยได้เลือกกินทั้งสองอย่างนั่นแหละ
51. พอปลดประจำการยองแจบอกว่าจะจัดคอนเสิร์ตให้ได้เลย
*****จบจ้า*****
#ํYoungjae
![allabout_KieCYJ's tweet photo. [Thai Trans] 2026.02.16: Youngjae's Space @ChoiArs_YJ
1. ยองแจบอกว่า ยองแจเปลี่ยนภาษาในแอพทั้งหมดเป็นภาษาญี่ปุ่นแล้ว แต่คันจิมันยาก กลัวกดผิดปุ่ม
2. ยองแจกลับมาบ้านที่ต่างจังหวัด มาไลฟ์อยู่อีกห้องนึง เพราะว่ามีหลานอยู่ (น่าจะกลัวเสียงดัง)
3. ยองแจบอกว่าตัวเองกินข้าวอย่างดีทุกมื้อ ดูแลเรื่องอาหารการกินของตัวเองดีมากๆ แต่คิดว่ามากเกินจนเป็นปัญหา
4. คิดถึงทุกคนและดีใจที่ทุกคนยังไม่สืมยองแจ
5. ส่วนชีวิตที่ต้องไปทำงานทุกวัน ยองแจบอกว่า พอจะเข้าใจหัวอกของทุกคนแล้ว
6. ยองแจได้รับคำชมจากที่ทำงานด้วยว่า เรื่องมาทำงานเช้ามาก จนเขาถามว่าทำไมมาถึงที่ทำงานเช้ามาก ยองแจบอกจริงๆการมาทำงานเวลานั้นมันลำบาก แต่ก็จะไปทำงานแบบให้ตรงเวลาเข้างานเป๊ะไม่ได้ ต้องขึ้นบัสให้ตรงรอบ ไม่งั้นก็จะสาย เพราะฉะนั้นก็ช่วยไม่ได้ที่ต้องออกจากบ้านเช้าๆ
7. ยองแจนั่งบัสไปทำงาน เพราะคิดว่านั่งขนส่งสาธารณะอื่น อาจจะดูแปลก ขึ้นบัสก็สนุกดี นั่งไปเรื่อยๆ ได้นั่งดูผู้คน เจอคนเดิมๆ นักเรียนเดิมๆ แต่ตอนนี้นักเรียนปิดเทอม พวกนักเรียนคนที่ได้เจอบ่อยๆก็ไม่ได้เจอ
8. ส่วนผมของยองแจ ก็ตั้งใจจะไว้ให้ยาวๆจนถึงที่สุดก่อน แล้วถึงเวลาค่อยไปตัด
9. ท่องศัพท์ภาษาญี่ปุ่นตอนนั่งรถบัส
10. มามกโพ ตอนแรกคุณแม่บอกจะทำจอนให้กิน แต่ยองแจบอกว่าไม่ต้องทำก็ได้
11. กลับมารอบนี้ ทำหน้าที่เป็นผู้จัดการให้คุณแม่ มีเช่ารถ พาคุณแม่ไปซื้อของ ช่วยถือของ พาไปส่งทีโน่นที่นี่
12. ปกติแล้วช่วงเทศกาล จะจองตั๋วรถยากมาก อันนี้เพื่อนยองแจจองตั๋วให้ ยองแจจองไม่สำเร็จ ตอนเข้าไปจองคิวเป็นหมื่นแล้ว เพื่อนเหมือนจะจองตั๋วของตัวเองอยู่แล้วมั้ง และอันนี้เพื่อนยองแจช่วยจองให้จนได้ ยองแจบอกการจองตั๋วเหมือนการแข่งขันระดับชาติเลย
13. คุณพ่อของยองแจไม่สบายนิดหน่อย ยองแจเล่าว่าปกติเวลายองแจมามกโพ คุณแม่จะเช็คว่ายองแจจะมาถึงกี่โมง อยู่ที่ไหนแล้ว แต่รอบนี้ไม่โทรมาเช็ค น้องเลยแปลกใจ เลยโทรไปหาแทน ปรากฎคุณแม่อยู่ รพ (น่าจะพาคุณพ่อมาหาหมอ) ตอนนี้อาการของคุณพ่อไม่มีอะไรน่ากังวลแล้วเพราะเหมือนได้รับการักษาอะไรซักอย่างตอนนี้โอเคแล้ว
14. พูดถึงการทำงาน ยองแจบอกว่า เฝ้ารอวันศุกร์แบบสุดๆเลย อย่างที่คิดไว้เลยว่าชีวิตแต่ละคนไม่ง่าย เข้าใจความรู้สึกทุกคนแบบสุดๆ ช่วงแรกๆเป็นโรคแพ้วันจันทร์ แบบหนักเลย และคิดว่าจะทำไงดี จะตื่นไหวมั้ย ถึงจะคิดแบบนี้ก็ฝืนลุกไปทำงาน ซึ่งก็ได้อยู่ งานก็พอทำได้นะ ทำได้อยู่ แต่ก็.. นั่นแหละ 55555555
15. เมื่อแฟนๆถามว่า ชีวิตเปลี่ยนไปยังไงบ้าง ยองแจบอกว่าเตรียมตัวไปทำงานตอน 7 โมง กินข้าวแล้วเดินทางไปทำงาน ทำงานเสร็จก็แวะยิม พอเลิกงานแล้วไปเลย ไปให้ทันคลาส 6โมงครึ่ง แล้วก็เล่นเปียโนทุกวัน แล้วช่วงที่มีเวลาว่างก็เรียนภาษาญี่ปุ่นตลอด เรียนญี่ปุ่นแบบตั้งเป้าปริมาณศัพท์ที่ต้องท่องเอาไว้ต่อวัน แต่วันไหนงานเยอะก็พยายามตั้งใจทำให้ได้มากที่สุด แล้วหลังเลิกงานก็ไปออกกำลังกายทันที แต่ว่าออกกำลังกายทำแค่จันทร์ถึงศุกร์ ส่วนเสาร์อาทิตย์ก็จะพักผ่อนให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
16. แฟนๆขอให้ยองแจแชร์คลิปเปียโน น้องบอกว่า มีอัดไว้แล้ว ก็น่าจะเอามาลงเร็วๆนี้ มีทั้งเสียงร้องทั้งเสียงเปียโนเลย
17. การไปออกกำลัง ก็ลองทำให้เป็นนิสัยซักเดือนนึง (ก็น่าจะอยากไปบ่อยๆเอง)
18. ชั้นล่างของอพาร์ตเม้นท์ที่คุณพ่อคุณแม่อยู่มียิม แต่ต้องใช้ใบหน้าพ่อกับแม่สแกน มันเป็นยิมที่ดีมาก แต่พ่อแม่ไม่อยู่ ยองแจที่คิดว่าตัวเองหน้าเหมือนพ่อแม่ เครื่องสแกนน่าจะเปิดให้ได้ แต่ก็ไม่ได้ หลานชายยองแจก็อยากมาเล่นกับยองแจก็ลองเอาหน้าสแกนเหมือนกันไม่ได้ทั้งคู่ ยองแจอุตส่าห์เตรียมอุปกรณ์มาแล้วแท้ๆ คือมันน่าจะต้องลงทะเบียนหน้าก่อน แต่ฝ่ายรักษาความปลอดภัยไม่อยู่อ่ะ
19. การออกกำลังกายของยองแจ ยองแจเน้นที่เวทเทรนนิ่ง ตอนนี้ยองแจไม่ได้ทำคาร์ดิโอ้ เหมือนแพลนของยองแจคือ ก่อนออกจากราชการประมาณ 6 เดือน ยองแจจะกลับมาทำคาร์ดิโอ้จริงจังอีกครั้ง ตอนนี้คาร์ดิโอ้แบบหนักสุดของยองแจคือวิ่งนิดหน่อย วิ่งลู่
20. มวลกล้ามเนื้อยองแจเพิ่มมาประมาณ 3 กิโล ซึ่งมันทำให้น้ำหนักขึ้นมาด้วย แต่หน้าก็ไม่ได้ดูอ้วนอะไรนะ แต่ก็แอบเขินที่จะบอกว่าตอนนี้ตัวเองน้ำหนักเท่าไหร่
21. แฟนๆถามออกกำลังกายแล้วฟังเพลงมั้ย ยองแจบอกเทรนแบบ Personal Training วันจันทร์ พุธ ศุกร์ เทรนไปก็คุยกับครูฝึกไป และอังคาร พฤหัส ก็ออกกลังกายแบบมีครูฝึกเป็นพาร์ทเนอร์ เลยไม่ค่อยได้ฟังเพลงตอนออกกำลังกาย แบบคอยคุยกับครู มีครูช่วยเรื่องออกกำลังกายมากกว่า
22. ตอนไลฟ์ยองแจกอดผ้าห่มเน่าของตัวเอง ผ้าห่มที่อยู่มาตั้งแต่ 7 ขวบ ยองแจบอกเหมือนจะมีกลิ่นเดิมติดอยู่หน่อยๆ ผ้ามีขุยๆบ้าง แต่ก็ยังเหมือนกับเมื่อก่อน
23. ยิมที่ยองแจใช้บริการ ยองแจเปลี่ยนมา 2-3 ที่แล้ว (ในย่านอิลซานนั่นแหละ) กว่าจะได้เจอกับยิมที่ถูกใจ
24. เมื่อวานยองแจหาปากกาในบ้าน เพราะไม่ได้พกมา ตอนเปิดลิ้นชักดันไปเจอกับเครื่องเล่น MP3 ที่ใช้สมัยมัธยม ยองแจบอกว่า นี่มันซากฟอซิลชัดๆ
25. ยองแจคุมอาหาร ฝึกกินวันละ 4 มื้อ มื้อแรกเป็นอาหารเกาหลีแบบคลีนๆ มื้อสองกินอาหารที่โรงอาหารที่ทำงานทำให้ปกติ มื้อสามพกมันหวานกับอกไก่ไว้ มีสตริงชีสด้วย มันหวานนี่อบเองในหม้อทอดไร้น้ำมัน อกไก่กินแล้วแบบเลี่ยนยังดีที่มันหวาน พอกินคู่กันแล้วทำให้กลืนอกไก่ง่ายขึ้น
26. เดี๋ยวนี้ติดนิสัยนอนเร็ว ก็เลยทำให้ง่วงเร็วไปด้วย ปกติตั้งใจอยากนอนเที่ยงคืน แต่ตอนนั้นหลับไม่ค่อยลงเลย
27. แฟนๆถามว่าช่วงนี้อาหารที่ชอบที่สุดคืออะไร น้องบอกว่า เหมือนจะไม่ค่อยรู้ว่าที่สุดคืออะไร แต่กินโดยคิดแค่เรื่องโปรตีนกับคาร์บไปด้วยละมั้ง เลยแบบไม่รู้ว่าอะไรที่ชอบตอนนี้
28. แฟนๆถามว่ายองแจเคยกิน 두쫀쿠 มั้ย (คุกกี้หนึบแบบดูไบช็อกโกแลต) ยองแจบอกว่าเคยกินนะ แต่ตอนนี้ไม่ได้ดื่มเหล้า ก็เลยไม่มีความอยากของหวาน แต่เคยลองกินแล้ว มันแบบ ว้าว ความหวานที่ทำให้เวียนหัวคลื่นไส้ หวานมาก แต่แปลกที่ พอตื่นเช้ามาก็ดันนึกถึงไอขนมอันนี้อีกอ่ะ อีกอย่างมันแพงมาก แพงจนกินไม่ลง เอาไว้ราคาลดลงไว้จะกลับมากิน
29. ยองแจได้ให้เงินอั่งเปาหลานสองคนไปเรียบร้อย คุณหลานดีใจ แต่ยองแจก็ให้ๆซองไปก่อน ไว้วันต่อไปค่อยให้เด็กๆมาคำนับ (คำนับแบบปีใหม่เกาหลี)
30. เดือน กรกฎา นี้ ยองแจจะไปลองสอบวัดระดับภาษาญี่ปุ่นดู แต่ก็คิดไว้ว่าจะทำได้มั้ยนะ เหมือนไม่มีหวัง แต่ก็อยากลองซักตั้ง
31. ช่วงนี้พอมีเวลาก็ไปหาหมอฟันตลอดเลย เพราะจู่ๆตอนกินที่อุดฟันมันแตก พอแตกก็เลยต้องรักษารากฟัน
32. ช่วงนี้ยองแจดูแลฟันจริงจังมาก หมอที่คลินิกบอกว่ายองแจมีฟันเกิน ซึ่งอยู่ข้างในสุดตรงกราม คุณหมอบอกต้องถอน เพราะซอกมันแคบ เศษอาหารติดง่าย ต่อให้แปรงก็เอาออกไม่หมด
33. ช่วงนี้ยองแจใช้เวลาแปรงฟันทีนึงประมาณ 30 นาที การแปรงฟันแบบ3นาทีมันเก่าไปแล้ว กับยองแจคือไม่ได้เด็ดขาด เลยมี Routine การแปรงฟัน ยิ่งช่วงนี้ยิ่งเข้มขึ้น ตอนแปรงฟัน ยองแจจะใช้ที่ทำความสะอาดลิ้น, ไหมขัดฟัน, Waterpik แล้วค่อยจบด้วยการแปรงฟัน
34. ขั้นตอนเริ่มจาก Waterpik ฉีดไล่ตามซอกให้หมด เอาออกให้ได้มากที่สุด แล้วใช้ไหมขัดฟันกรองอีกรอบ ซึ่งก็ยังมีเศษออกมาอีก แล้วค่อยแปรงฟันจริงจัง ขัดๆ แปรงๆ รวมๆ แล้วน่าจะใช้เวลาเกือบ 30 นาที
35. แฟนๆถามว่าเดี๋ยวนี้ยังแปรงฟันโดยเอามือยันกระจกอยู่มั้ย ยองแจบอกว่า อันนั้นยังเป็นเหมือนเดิม 5555
36. ยองแจบอกว่าเพราะฟันเป็นต้นตอของสารพัดโรค ก็เลยต้องจริงจังและดูแลให้ดีแบบสุดๆ พยายามไม่ให้อาหารติดตามมุมตามซอกให้ได้มากที่สุด
37. เรื่องตลกเกี่ยวกับเพลง A หลานสาวร้องเพลง A ขึ้นมา ทั้งที่เมื่อก่อนยองแจก็เคยพาไปคอนเสิร์ตบ่อยๆ แต่เหมือนหลานสาวจะจำไม่ได้แล้ว แล้วคือเพลงนั้น…จริงๆ มันเป็นพาร์ตของยองแจ แต่หลานสาวของยองแจดันคิดว่าเพลงนั้นเป็นเพลงของวง KickFlip ยองแจเลยบอกไปว่า ไม่ใช่นะ นั่นเพลงของน้า แล้วก็เป็นพาร์ตของน้าด้วย แล้วหลานบอก ใช่หรอ? หลานสาวคิดว่าเป็นเพลงของ KickFlip จริงๆ เหมือนจะจำไม่ได้ คงไม่รู้ว่าเป็นเพลงของ GOT7 คิดว่าเป็นเพลงของ KickFlip ยองแจบอกว่า ตลกมาก แต่ก็รู้สึกดีในอีกความหมายนึง เหมือนยุคสมัยมันต่างกันแล้ว รู้สึกว่ามันเปลี่ยนยุคไปแล้วจริงๆ แล้วก็ย้ำว่า น้าคือ GOT7 ไง นั่นมันพาร์ตของน้านะ ยองแจบอกมันตลกมาก เลยอยากเล่าให้ฟัง ว่ามีเรื่องตลกปนเศร้านิดๆแบบนี้แหละ
38. ลืมว่าวันที่14 ที่ผ่านมาคือวาเลนไทน์ ก็อวยพรย้อนหลัง
39. ถ้าได้ไปต่างประเทศ อยากไปญี่ปุ่น ไปใช้ภาษาญี่ปุ่นอะไรแบบนั้น น่าสนุกดี
40. Naruto ยองแจดูหมดแล้ว ดูแบบบ้าคลั่งเลย แต่ One Piece ยังดูไม่จบ ยองแจจะเลือกดูอนิเมะที่มีไดอาล็อกที่เกี่ยวกับชีวิตประจำวันมากกว่า
41. มีคนแนะนำอนิเมะให้ยองแจ ที่มีแนะนำมากสุดคือ Skip and Loafer ซึ่งมันเป็นเรื่องเกี่ยวกับนักเรียน สไตส์บทพูดในอนิเมะก็น่าจะเป็นแนวนักเรียนหญิง จนยองแจแอบคิดว่า ฉันดูได้จริงๆใช่มั้ยเนี้ย ก็ดูไปแบบลังเลๆ ยองแจบอกว่าเดี๋ยวจะไปดูกินทามะ อันนี้น่าสนุก และคิดว่าเราควรเริ่มจากอะไรที่สนุกๆก่อนสิ
42. หนังญี่ปุ่นที่ยองแจชอบและเอาแต่ดูเรื่องนี้ซ้ำอยู่เรื่องเดียวเลยคือ 나는 어제의 너와 만난다 (My Tomorrow, Your Yesterday) แล้วก็บอกว่าพระเอกเรื่องนี้เล่นเรื่อง Can This Love Be Translated? ในบทนักแสดงญี่ปุ่นด้วย
43. เมื่อถามว่าหนังของชีวิตของทุกคนคืออะไร (หนังเรื่องโปรด) ยองแจคือยังฟันธงไม่ได้ว่าชอบเรื่องไหนมากที่สุด สำหรับยองแจ อะไรที่ตอบไม่ได้ทันที แสดงว่าไม่มี ซึ่งคำตอบคือตอนนี้ยังไม่มีเรื่องไหนที่เข้ามาเป็นหนังเรื่องโปรด บอกว่าก็ตัวเองยังไม่สนิทกับโลกภาพยนตร์เท่าไหร่อ่ะ
44. วิธีการจำตัวอักษรคาตากานะ สำหรับยองแจคือ ปกติเราจะท่องฮิรางานะ แล้วเวลาเราท่องคำศัพท์ก็จะเขียนคันจิกับฮิรางานะ แล้วยองแจก็จะเขียนคาตากานะกำกับข้างๆอีกที มันทำให้จำได้เร็วขึ้น ทั้งได้จำคำศัพท์ด้วย ทำแบบนั้นไปเรื่อยๆ มันช่วยให้จำได้ แล้วจำไปพร้อมกับคันจิด้วยนะ
45. เพลงของชีวิต (เพลงโปรด) เลือกไม่ได้จริงๆ มันมีเยอะเกินไป เพลงรักมีเยอะมากจนจะบ้าแล้ว โลกนี้ของดีมันเยอะมากเลยนะ ยองแจว่างี้
46. อาหารของชีวิต (อาหารโปรด) ยองแจบอกว่าตอบได้ไม่ลังเล นั่นคือ รามยอน - ชินรมยอนออริจินัล
47. ยองแจชอบเส้นมากกว่าชอบข้าว
48. ไวน์ vs โซจู คำตอบคือ ไม่ชอบทั้งสองอย่าง
49. ช่วงนี้ ละครเวที 그날들 กลับมาเล่น ยองแจบอกว่าอยากไปดู แต่เวลามันก้ำกึ่งอ่ะ
50. ต๊อก vs ขนมปัง ยองแจชอบขนมปังมากกว่า แต่ใดๆก็ไม่ค่อยได้เลือกกินทั้งสองอย่างนั่นแหละ
51. พอปลดประจำการยองแจบอกว่าจะจัดคอนเสิร์ตให้ได้เลย
*****จบจ้า*****
#ํYoungjae](https://pbs.twimg.com/media/HBWrPMvbQAApXyB.jpg)
Balance Game 💚 😆
1. กินข้าวคนเดียวตลอดชีวิต vs ต้องกินกับใครสักคน
🦦 : เลือกกินคนเดียว
เพราะ กับใครสักคน! มันจะเหนื่อยอ่ะ..
//(( โสดด้วยความสามารถ55555))
2. ถ้าอากาเซ่ล้ม แล้วดึงกางเกงยองแจลงไปด้วย จะดึงกางเกงขึ้นก่อน vs ช่วยอากาเซ่ก่อน
🦦 : เลือก ช่วยอากาเซ่ก่อน
เพราะว่า ถ้ากางเกงในไม่หลุดลงไปด้วย ก็ไม่เป็นไร 😊
3. ย้อนกลับไป 10 ปี vs ไปดูอนาคตอีก 10 ปี
🦦 : เลือก 10 ปีข้างหน้า
เพราะ 10ปี ที่ผ่านมามันเหนื่อยเกินไป
4. รับ 100ล้านวอนตอนนี้ vs 1000ล้านวอน อีก 10 ปีข้างหน้า
🦦 : เลือก 1000ล้านวอน
เพราะ ถ้าไม่เลือกอันนี้
ก็ซื้อบื้อไม่ใช่หรอ?
5. น้ำมูกไหลตลอดชีวิต VS น้ำตาไหลตลอดชีวิต
🦦 : เลือก น้ำตา
เพราะ แค่ตอนนี้ใช้ชีวิตแบบอย่างแรก ก็เหนื่อยแล้ว ㅠ
/// ((เอ็นดูเทอ 🥹 ))
6 . ดื่มแต่เครื่องดื่มเย็นตลอดชีวิต vs ดื่มแต่เครื่องดื่มร้อนตลอดชีวิต
🦦 : เลือก ดื่มเย็น
เพราะ ต้องเย็นๆสิ ถึงจะดี~
7. ส่งเสียงไอทุกๆ 10 วินาที vs ส่งเสียงหาวทุกๆ 10 วินาที
🦦 : เลือก หาว
เพราะ ดูเหมือนว่าเสียงหาวจะเงียบกว่าครับ
#영재 #YOUNGJAE #ยองแจ
2026.01.30 [Youngjae's story Challenge]
@ChoiArs_YJ @YOUNGJAExArs
[Thai Trans] 2015.11.29 ข้อความจาก Instagram เก่าของ ยองแจ “jbmt.jr.jsyjbbyk”
**English and Thai translation** - ยาวหน่อยนะ 5555
(รูป 1-2)
สวัสดีครับ ผมยองแจ GOT7 ครับ ฮ่าๆ คือไม่รู้ว่าจะเขียนยังไงดี จดหมายขอบคุณ อืมๆ แต่ดูเหมือนว่าจะมีสิ่งที่ผมอยากขอโทษมากกว่าสิ่งที่อยากขอบคุณนะครับ อืม ก่อนอื่นเลย ที่ผมได้มาเป็น GOT7 ในตอนนี้ ก็เพราะว่ามีคุณพ่อคุณแม่ของพวกเรา, เหล่าเมมเบอร์ แล้วก็บริษัทนี่แหละครับ
คุณพ่อคุณแม่คือบุคคลที่สำคัญมากๆสำหรับผม ถึงผมจะแสดงออกความรู้สึกกับคุณพ่อคุณแม่ไม่เก่ง แต่ผมก็คิดว่า ผมก็ทำได้ดีในสไตส์ของผมอยู่นะ และกว่าจะได้มาเป็น GOT7 ผมกับคุณพ่อคุณแม่ก็มีความขัดแย้งกันในเรื่องความคิดเห็นอยู่เยอะเลยครับ ฮ่าๆ คงไม่มีใครรู้ไม่คาดคิดจริงๆว่าผมจะกลายมาเป็นแบบนี้ได้
จริงๆแล้ว ตอนผ่านออดิชั่นครั้งแรก จะพูดยังไงดีนะ ถึงตอนนี้ผมจะยังเด็กอยู่ แต่ตอนนั้นผมก็เด็กกว่านี้มาก และด้วยความเป็นเด็ก ผมน้ำตาไหลพรากเลยครับ คิๆๆๆๆๆๆ พอผ่านปุ๊ป ผมก็โทรหาพวกท่านเดี๋ยวนั้นเลย พอเห็นว่าคุณพ่อคุณแม่ดีใจไปกับเรา จริงๆ มันก็รู้สึกแบบ จะอธิบายยังไงดีนะ แบบว่า มันมีฟิลแบบนั้นอ่ะ ฮ่าๆ อันที่จริงแล้ว คุณพ่อคุณแม่ไม่ได้อยากให้ผมมาเป็นนักร้องซักเท่าไหร่หรอกครับ แต่พวกเขาแค่อยากให้ผมใช้ชีวิตเรียบง่าย ตั้งใจเรียน ได้งานดีๆ แล้วก็ตั้งตัวได้ไวๆเท่านั้นเองครับ
จริงๆแล้ว บ้านของเราก็ไม่ได้มีเงินมากมายหรอกนะครับ ตอนนั้นผมอยากเป็นนักร้อง เลยเอาแต่ขอให้พวกเขาส่งผมไปเรียนที่โรงเรียนสอนร้องเพลง แล้วพอผมบอกจะไปเรียนร้องเพลง ผมก็ทำตัววุ่นวายให้มันเป็นเรื่องใหญ่ ตอน ม. 2 ผมได้ไปเรียนมานิดๆหน่อยๆครับ แต่จู่ๆสถานการณ์ที่บ้านก็ไม่ค่อยดี ก็เลยไม่ค่อยได้ไปเรียนร้องเพลง แล้วพอขึ้น ม. 4 ผมก็มีความตั้งใจที่จะเรียนอีกครับ ตอนแรกก็พยายามโน้มน้าวอยู่เยอะมากๆเลย ฮ่าๆ ทั้งๆที่รู้อยู่แล้วแท้ๆ แต่ผมก็ยังขอเงินจากคุณพ่อคุณแม่เยอะมาก แต่นั่นมันก็ยังไม่พออยู่ดี ผมเลยถึงขั้นทำงานพาร์ทไทม์ไปด้วย ที่ตอนนั้นผมทำลงไปแบบนั้น จริงๆแล้วผมรู้สึกขอโทษพวกท่านเสมอ แล้วอยากบอกคุณพ่อคุณแม่ว่า ขอบคุณครับ ถึงจะเป็นแค่แบบนี้ก็ตาม (หัวเราะ)(หัวเราะ) แล้วจู่ๆก็มีออดิชันของ JYP ผมเลยไปลองออดิชั่นดู อันที่จริง ตอนแรกตกรอบครับ แต่ว่าอีก 1 ปีถัดมา จู่ๆก็มีคนติดต่อมาให้ผมไปลองออดิชั่นอีกครั้ง แล้วผมก็ผ่านครับ ซึ่งผมดีใจสุดๆเลย พอคิดย้อนกลับไป ต่อให้พูดอีกครั้ง มันก็เป็นช่วงเวลาที่ผมดีใจอยู่ดี จากนั้นผมก็ได้ใช้ชีวิตเด็กฝึก ซึ่งตอนนั้นจริงๆแล้ว ผมไม่สามารถจะอยู่ที่โซลอย่างต่อเนื่องได้ตลอดเวลาครับ
วันศุกร์เสาร์อาทิตย์จันทร์ คือ วันที่ผมจะสามารถซ้อมและเข้าคลาสที่โซลได้ ส่วนที่เหลือ ผมจำเป็นต้องอยู่ที่มกโพ ซึ่งจริงๆแล้ว ตอนนั้นค่าเดินทางมันหนักเอาเรื่องมากๆเลยครับ ทุกๆครั้งที่เดินทางไปกลับก็ครั้งละ 100,000 วอน และมีอยู่วันหนึ่ง เพราะว่าคุณพ่อไม่มีเงิน ผมเลยได้เงินมา 80,000 วอน แต่ตอนนั้นผมกลับพูดว่ามันน้อยเกินไป แล้วงอแงขอเพิ่มมากกว่านี้ อันที่จริง แค่ 80,000 วอน มันก็เพียงพอแล้วสำหรับค่าเดินทางและซื้อข้าวกิน แต่ไม่รู้ว่าทำไมผมถึงเป็นแบบนั้น คือรถบัสมันมีทั้งแบบธรรมดา แล้วก็มีแบบชั้นหนึ่งใช่มั้ยหล่ะครับ ทั้งๆที่ไม่จำเป็น แต่ผมก็ยังยืนยันที่จะขึ้นรถบัสชั้นหนึ่ง จากมกโพไปโซล รถบัสธรรมดาราคา 20,500 วอน ส่วนรถบัสชั้นหนึ่ง มัน 30,400 วอน ผมจำได้แม่นเลยอ่ะ ฮ่าๆ แต่ผมก็ยังอุตส่าห์ยืนยันว่าจะนั่งอันนั้น แล้วก็งอแงไม่เลิกจนคุณพ่อโกรธ จากน้นก็ทุบกระปุกหมู เพื่อจะเอาเงินให้ผม แต่แบบนั้นมันไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกดีเลยครับ ตอนนั้นก็รู้สึกผิดอยู่แหละ แต่ดันทำตัวงอแงหนักเข้าไปอีก.. ตอนนี้พอย้อนกลับมาคิดแล้ว จริงๆทำไมผมถึงได้ทำแบบนั้นนะ ถึงตอนนี้ความคิดของผมอาจจะยังเด็กอยู่บ้าง แต่ตอนนั้นผมว่ามันคงจะเด็กแบบสุดๆไปเลย ผมไม่แน่ใจว่า คุณพ่อคุณแม่จะจำเรื่องแบบนี้ได้มั้ย แต่ตัวผมในตอนนี้ แค่นึกถึงตอนนั้นน้ำตามันก็ไหลแล้วหล่ะครับ ผมรู้สึกขอโทษท่านจริงๆ เพราะผมยังเด็กมาก ก็เลยยังไม่เข้าใจอะไรเลย ผมขอโทษและขอบคุณเสมอมานะครับ คุณพ่อคุณแม่! แล้วหลังจากนั้น พอผ่านออดิชั่นแล้ว ผมก็ฝึกซ้อมจนได้มาเป็น GOT7 ครับ!! ตอนนั้นแบบ ว้าว เราได้เดบิ้วจริงๆแล้วหรอเนี้ย แล้วคุณพ่อคุณแม่ของผมเอง ก็ได้มาดูการออกอากาศครั้งแรกด้วยครับ ตอนนั้นคุณพ่อคุณแม่ก็กอดผมแน่นมากๆ แบบสุดๆไปเลย ถ้าคำพูดของผมมันวกไปวนมา ก็ช่วยเข้าใจผมหน่อยนะครับ แต่เอาเป็นว่า!!! ผมแค่อยากจะสื่อสารให้คุณพ่อคุณแม่ท่านรู้ว่า ผมขอบคุณมากๆ และ รักนะครับ คุณพ่อคุณแม่ จริงๆแล้ว การที่ผมพูดแบบนี้อาจจะแบบ... แต่เรามาทำหน้าที่ลูกที่กตัญญูต่อพ่อแม่กันเถอะ!
ผมเองก็ขอขอบคุณเหล่าอากาเซที่คอยเฝ้ามองดูพวกเราอยู่เสมอไม่ว่าจะอยู่ในที่ไกลๆหรืออยู่ใกล้ๆ ถ้าไม่มีพวกคุณทุกคน ก็คงจะไม่มีพวกเราครับ ขอบคุณมากๆเลยนะครับที่คอยเฝ้ามองพวกเราด้วยความรัก และไม่ว่าพวกเราจะทำอะไรแบบไหนก็ตาม ช่วยรักพวกเราแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ ผมขอแค่เหมือนตอนนี้ก็พอ เท่านั้นเลยครับ พวกเราเองก็จะตั้งใจเติบโตเป็นนักร้องที่เจ๋งให้อากาเซได้เห็นเหมือนกันครับ ขอบคุณ ขอโทษ และขอบคุณและก็ขอบคุณอีกครั้งเสมอมานะครับ จริงๆแล้ว การจริงจังอะไรมากๆ มันใช่นิสัยของผมเลยนะ แต่ผมจริงใจจริงๆนะครับ อ่า… ผมว่าผมเขียนแบบที่เป็นตัวเองดีกว่า อากาเซ เรามาลุยกันต่อ!ผมรักพวกคุณนะครับ
อ่าๆๆๆ แล้วก็เมื่อไม่นานมานี้ ตอนที่พวกเราได้ที่ 1 ในรายการเพลง โอ้โห พูดตามตรงเลยนะครับ ผมไม่ได้ร้องไห้เลย คือ แทนที่จะเป็นความรู้สึกที่อยากร้องไห้ แต่มันแบบอันนั้นๆๆหน่ะ ว้าว หัวใจมันพองโตแบบไม่ใช่เล่นๆเลยนะครับ แล้วไอคำที่ว่า ‘นักร้องอันดับที่หนึ่ง’ ที่อยู่ตรงนั้น มันไม่ใช่นักร้องคนอื่นหรอเนี้ย?? แล้วผมก็ขอขอบคุณแฟนๆนะครับ จริงๆแล้วมันไม่ง่ายเลย แต่เพราะความรักมากมายของพวกคุณ เลยทำให้มันเกิดขึ้นได้ พอคิดแบบนี้ขึ้นมาก็รู้สึกว่า จากนี้จะพยายามให้มากขึ้น และต้องทำให้ดีมากกว่านี้ นี่ผมเองก็แอบกังวลขึ้นมาด้วยเหมือนกันนะ ดังนั้น พวกเราจะตั้งใจให้มากขึ้นและจะโชว์ภาพลักษณ์เท่ๆอย่างเอาจริงเอาจังให้ได้ดูกันนะครับ รักนะครับ จากใจเลย IGOT7! อ่า แล้วก็คนที่เก่งอังกฤษ/จีน/ญี่ปุ่น/ไทย แล้วก็คนที่เก่งภาษาอื่นๆด้วย ช่วยแปลอันนี้ให้หน่อยนะครับ เพราะอากาเซฉลาดกันทุกคน ยังไงก็ทำได้แน่นอน ฮ่าๆๆ อ่า มันแบบ Mission มากๆเลยอ่ะ
(รูปที่ 3)
#ให้อ่านต่อจากโพสต์ที่ลงไว้ก่อนหน้านะครับ คิๆๆ ผมให้ Mission เยอะไปมั้ยอ่ะ.. เพราะว่าถ้าคนจากประเทศอื่นๆได้เห็นอันที่ถูกแปลด้วยเช่นกัน ก็น่าจะดีใจมากๆและสนุกไปด้วยกัน ยังไงก็ตาม รักมากๆเลยนะครับ!
ยังมีใครอีกมั้ยนะ เพื่อนๆ ฮ่าๆ ผมเองก็ไม่ได้มีเพื่อนเยอะขนาดนั้นหรอกครับ ㅠㅠㅠㅠㅠ อาจจะเป็นเพราะมาอยู่ที่โซลตั้งแต่ ม. 5 ซึ่งตอนแรกก็เหงามากๆเลยครับ ตอนนั้นมันก็เป็นแบบนั้นไปเรื่อยๆ แต่พอประมาณ ม.6 ผมมีพี่ชายที่สนิทมากๆอยู่คนนึงเขาขึ้นมาอยู่ที่โซล แล้วเราก็เริ่มฝึกกัน ใช่มั้ยนะ ยังไงก็ตาม ตอนที่อยู่มกโพ เขาดูแลผมดีมากๆ คอยรับฟังเรื่องกลุ้มใจด้วยกัน อะไรแบบนั้น แล้วพอพี่เขาขึ้นมาที่โซล ผมมีความสุขมากจริงๆครับ ถึงจะไม่ใช่พี่ชายแท้ๆ แต่ก็ทำให้รู้สึกสบายใจพอๆกันเลยครับ เราพูดคุยกันเยอะมากๆ และทุกครั้งที่ผมเจอเรื่องที่เหนื่อยมากๆ เขาก็จะคอยให้คำแนะนำผมด้วยเช่นกัน เลยทำให้การใช้ชีวิตที่โซลของผมมันไม่หนักเท่าเดิม หึหึ ผมพูดคำว่าขอบคุณไม่ค่อยเก่ง ฮ่าๆๆ แต่ถ้าพี่ได้อ่านอันนี้ ผมอยากให้พี่รู้ว่า ผมขอบคุณมากๆนะครับ
อ่า และไหนๆก็พูดถึงพี่ชายแล้ว ขอพูดถึงพี่ชายแท้ๆของผมหน่อย! พี่ชายแท้ๆของผมคือวิตามินที่เป็นพลังให้ผมมากๆเช่นกันครับ เพียงแค่เขาได้ยินเสียงของผม ก็รู้ได้ว่าวันนี้ผมต้องมีเรื่องมาแน่ๆคือมันขนาดนั้นเลยแหละ บางทีก็น่ากลัวไปนะ.. มีอยู่วันหนึ่ง เพราะว่าผมเหนื่อยก็เลยโทรไปหาเขา แต่จู่ๆ เขาก็ถามขึ้นมาว่า มีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า พอเขาพูดแบบนั้น ผมก็ เฮ้อ ㅠㅠㅠㅠㅠ อย่างที่คิดเลย คือพี่เขารู้ใจผมสินะ น้ำตามาเลยอ่ะ คิๆๆๆ อ่า ในโพสต์นี้ ผมไม่ได้ร้องไห้เยอะไปใช่มั้ยนะ คิๆๆ จริงๆเราเป็นพี่ชายน้องชายที่สนิทกันมากขนาดนั้นเลยแหละครับ อ่า พอพูดแบบนั้น ก็ไม่ได้หมายความว่า ผมไม่ได้สนิทกับพี่สาวนะ ผมต้องเขียนถึงพี่สาวด้วย เพราะไม่อย่างงั้นพี่สาวของผมจะงอนได้ครับ คิๆๆๆฮ่าๆๆ อันที่จริง ไม่นานมานี้เป็นวันเกิดของพี่สาวผมครับㅠㅠ ผมมีตารางงาน ซึ่งพอเสร็จงานแล้ว ผมไม่ทันนึกว่ามันเป็นวันเกิดของพี่สาวผมอ่ะเลยไม่ได้โทรหา แต่พี่สาวของผมเขาโทรมาหาผมก่อน ผมเพิ่งนึกได้ก็แบบ อุ้ยㅠㅠ ยังคิดหนักอยู่เลยครับว่าควรจะทำอะไรดี ถึงพี่สาวของผมจะบอกว่าไม่เป็นไร แต่ใจของผมก็อยากทำอะไรให้เขาซักอย่างครับ.. อย่างไรก็ตาม ผมก็บอกว่า สุขสันต์วันเกิด ผ่านทาง Kakao Talk ไป พร้อมกับส่งรูปผมที่ไม่หล่อๆไปให้ก่อน ซึ่งพี่สาวของผมชอบมันมากๆเลยครับ และเร็วๆนี้ ผมจะมีวันหยุด ก็เลยมีแผนว่าจะถือของขวัญไปหาเขาครับ คิๆๆๆ เฮ้อ.. ผมเขียนถึงคนที่ผมรู้สึกอยากขอบคุณและเขียนถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับผมแบบนี้ มันดูเหมือนว่าเป็นเรื่องราวที่ดูไม่มากไม่น้อยเกินไป แต่มันเป็นชีวิตที่ผันผวนพอควรเลยนะครับเนี้ย คิๆๆ ยังมีคนที่ผมอยากจะขอบคุณอีก แต่เอาไว้คราวหน้าผมจะกลับมาโพสต์อีกครั้งนะครับ
*****************************************
[English Trans] 2015.11.29: Old Instagram Post from Youngjae “jbmt.jr.jsyjbbyk”
[Image 1–2]
Hi there, I'm Youngjae from GOT7
็ㅎㅎ Honestly, I’m not sure how to start this… a thank you letter, hmm. But it feels like I have more things I want to apologize for than to say thank you. First of all, the reason I’m part of GOT7 today is because of our parents, our members and the company.
My parents are incredibly important to me. Even though I’m not great at expressing my feelings, I think I’ve managed to do okay in my own way. Before becoming a part of GOT7, there were many times we didn’t see eye to eye.. my parents and I. ㅎㅎㅎ Honestly, no one would have ever imagined I’d end up like this.
When I passed my first audition… how should I put it? I’m still young now, but I was even younger back then, and being so young, I just burst into tears. ㅋㅋㅋㅋㅋ. The moment I passed, I called my parents right away. Seeing how happy they were for me it’s hard to explain but it had that kind of vibe.. ㅎㅎ Actually, my parents didn’t really want me to become a singer. They just wanted me to live a simple life, focus on my studies, land a stable job and settle down quickly.
Truthfully, we weren’t well-off at the time. I wanted to be a singer so badly and kept asking them to send me to a vocal academy. When I said I wanted to take lessons, I made such a big deal out of it. In 8th grade, I only took a few classes. But suddenly, our family situation got worse and I couldn't keep going. By 10th grade, I was determined to start again. I tried so hard to persuade them, haha. Even though I knew better, I still asked them for so much money. And it still wasn’t enough so I ended up working part-time jobs. I’ve always felt sorry to them for what I did back then. I just want to say thank you even if this is all I can say (laughs). Then, out of the blue, JYP had auditions so I decided to try out. At first, I didn’t make it. But a year later, someone contacted me and invited me to try again and I passed! I was so.. so happy. Thinking back on it even if I say it again that was such a joyful time. After that, I started training though I couldn’t always stay in Seoul.
Fridays, Saturdays, Sundays, and Mondays were the only days I could train and attend classes in Seoul. The rest of the time, I had to stay in Mokpo. Traveling back and forth was really expensive. Each round trip cost about 100,000 won. One day, my dad didn’t have enough money and gave me 80,000 won. But I whined, saying it wasn’t enough and asked for more. Actually, 80,000 won was enough for the trip and a meal. I don’t even know why I acted like that. There are regular buses and premium ones, right? I insisted on taking the premium one even though it wasn’t necessary. A regular bus from Mokpo to Seoul cost 20,500 won, but the premium one was 30,400 won. I remember that clearly ㅎㅎ I was so stubborn about it that my dad got mad and ended up breaking open his piggy bank to give me money. But that didn’t make me feel good. I already felt bad but I acted even more spoiled... When I think about it now, I wonder why I acted like that. I may still be a little immature but back then I was so childish. I don’t know if my parents remember these things but just thinking about it brings tears to my eyes. I’m truly sorry. I was just too young to understand anything. I’m always sorry and grateful, Mom and Dad! After passing the audition, I kept training and eventually debuted as GOT7! At that moment, I thought "Wow, we’re really debuting?!" My parents came to watch our very first broadcast too. They hugged me so tightly. If what I’m saying seems a little all over the place, please understand. Anyway!!! I just want my parents to know how much I love and appreciate them. Maybe it’s a little cheesy… but let’s all be good, grateful kids to our parents!
I also want to thank all the Ahgases who are always supporting us whether from near or far. Without all of you, there would be no us. Thank you so much for loving and watching over us. No matter what we do, I hope you’ll keep loving us just like you are now. That’s all I want. We’ll keep working hard to grow into awesome singers that Ahgases can be proud of. Thank you, I’m sorry and thank you again and again. Honestly, being super serious isn’t really my style but I mean every word of this. Ah… I think it’s better if I just write like myself. Ahgase, let’s keep going! I love you guys.
Ah, and recently, when we won first place on a music show... wow. To be honest, I didn’t cry. Rather than wanting to cry, it was more like… wow, my heart felt like it was going to explode. Seeing that phrase, "Number One Singer" up there it didn’t feel real. Was that really referring to us? I want to thank all the fans. It’s really not easy but because of your overwhelming love, it became possible. Thinking about that makes me want to try even harder from now on. I’ve started feeling a little nervous too. So we’ll keep giving it our all and show you a cooler side of us. Love you from the bottom of my heart, IGOT7! Oh and if you’re good at English/Chinese/Japanese/Thai or any other language, please help translate this. Ahgases are all so smart, I’m sure you can do it! Hahaha. It’s totally like a mission.
[Image 3]
#Please_Read_This_As_A_Continuation_Of_My_Previous_Post ㅋㅋㅋㅋ Did I give too many missions? Because if fans in other countries can see a translated version, they’ll probably be really happy and enjoy it together too. Anyway, love you so much!
Who else is there? My friends? Haha, I actually don’t have that many friends ㅠㅠㅠㅠㅠ Maybe because I moved to Seoul in 11th grade. At first, I was super lonely. Things just went on like that. But around 12th grade, a hyung I’m really close with also moved to Seoul and we started training together right? Anyway, when I was in Mokpo, he took such good care of me, always listened to my worries and stuff. When he moved to Seoul, I was so happy. He’s not my real brother but he makes me feel just as comfortable. We talk a lot and whenever I’m going through something tough, he always gives me advice. That made life in Seoul a lot less difficult. ㅎㅎㅎ I’m not good at saying "thank you" ㅎㅎㅎ But if you’re reading this, hyung.. I want you to know how thankful I am.
And speaking of hyungs, I want to talk about my real older brother! He’s like a vitamin that gives me so much strength. Just hearing my voice, he can tell if something happened to me that day. It’s like that. Sometimes it’s scary, honestly… One day, I was feeling down and called him. Out of nowhere, he asked "Did something happen?" When he said that I just went "sigh ㅠㅠㅠㅠㅠ" Like I thought, he really gets me. I teared up right away ㅋㅋㅋㅋ We’re that close. And just to be clear, it’s not that I’m not close to my older sister! I need to write about her too or she’ll get upset. ㅋㅋㅋㅋㅋㅎㅎ Actually, it was recently my sister’s birthday ㅠㅠ. I had work that day and forgot it was her birthday after I finished. I didn’t call her. But she called me first and that’s when I realized 'oops ㅠㅠ' I’m still debating what to do about that. Even though she said it’s okay, I really want to make it up to her. So I wished her a happy birthday on KakaoTalk and sent a silly picture of myself. She loved it ㅎㅎㅎ And I’m planning to bring her a gift soon when I have a day off ㅋㅋㅋㅋ Phew... writing about people I’m grateful for and these stories maybe it doesn’t seem like a lot but my life has been pretty eventful, huh?ㅋㅋㅋㅋ There are still more people I want to thank but I’ll post about them next time!
Source: https://t.co/amWqKJYoWM
***กลับแล้วค่าาาาาาาาา***
#Youngjae #영재왕자님기다릴게 #WaitingforPrinceYoungjae
![allabout_KieCYJ's tweet photo. 2026.01.30 [Youngjae's story Challenge]
@ChoiArs_YJ @YOUNGJAExArs
[Thai Trans] 2015.11.29 ข้อความจาก Instagram เก่าของ ยองแจ “jbmt.jr.jsyjbbyk”
**English and Thai translation** - ยาวหน่อยนะ 5555
(รูป 1-2)
สวัสดีครับ ผมยองแจ GOT7 ครับ ฮ่าๆ คือไม่รู้ว่าจะเขียนยังไงดี จดหมายขอบคุณ อืมๆ แต่ดูเหมือนว่าจะมีสิ่งที่ผมอยากขอโทษมากกว่าสิ่งที่อยากขอบคุณนะครับ อืม ก่อนอื่นเลย ที่ผมได้มาเป็น GOT7 ในตอนนี้ ก็เพราะว่ามีคุณพ่อคุณแม่ของพวกเรา, เหล่าเมมเบอร์ แล้วก็บริษัทนี่แหละครับ
คุณพ่อคุณแม่คือบุคคลที่สำคัญมากๆสำหรับผม ถึงผมจะแสดงออกความรู้สึกกับคุณพ่อคุณแม่ไม่เก่ง แต่ผมก็คิดว่า ผมก็ทำได้ดีในสไตส์ของผมอยู่นะ และกว่าจะได้มาเป็น GOT7 ผมกับคุณพ่อคุณแม่ก็มีความขัดแย้งกันในเรื่องความคิดเห็นอยู่เยอะเลยครับ ฮ่าๆ คงไม่มีใครรู้ไม่คาดคิดจริงๆว่าผมจะกลายมาเป็นแบบนี้ได้
จริงๆแล้ว ตอนผ่านออดิชั่นครั้งแรก จะพูดยังไงดีนะ ถึงตอนนี้ผมจะยังเด็กอยู่ แต่ตอนนั้นผมก็เด็กกว่านี้มาก และด้วยความเป็นเด็ก ผมน้ำตาไหลพรากเลยครับ คิๆๆๆๆๆๆ พอผ่านปุ๊ป ผมก็โทรหาพวกท่านเดี๋ยวนั้นเลย พอเห็นว่าคุณพ่อคุณแม่ดีใจไปกับเรา จริงๆ มันก็รู้สึกแบบ จะอธิบายยังไงดีนะ แบบว่า มันมีฟิลแบบนั้นอ่ะ ฮ่าๆ อันที่จริงแล้ว คุณพ่อคุณแม่ไม่ได้อยากให้ผมมาเป็นนักร้องซักเท่าไหร่หรอกครับ แต่พวกเขาแค่อยากให้ผมใช้ชีวิตเรียบง่าย ตั้งใจเรียน ได้งานดีๆ แล้วก็ตั้งตัวได้ไวๆเท่านั้นเองครับ
จริงๆแล้ว บ้านของเราก็ไม่ได้มีเงินมากมายหรอกนะครับ ตอนนั้นผมอยากเป็นนักร้อง เลยเอาแต่ขอให้พวกเขาส่งผมไปเรียนที่โรงเรียนสอนร้องเพลง แล้วพอผมบอกจะไปเรียนร้องเพลง ผมก็ทำตัววุ่นวายให้มันเป็นเรื่องใหญ่ ตอน ม. 2 ผมได้ไปเรียนมานิดๆหน่อยๆครับ แต่จู่ๆสถานการณ์ที่บ้านก็ไม่ค่อยดี ก็เลยไม่ค่อยได้ไปเรียนร้องเพลง แล้วพอขึ้น ม. 4 ผมก็มีความตั้งใจที่จะเรียนอีกครับ ตอนแรกก็พยายามโน้มน้าวอยู่เยอะมากๆเลย ฮ่าๆ ทั้งๆที่รู้อยู่แล้วแท้ๆ แต่ผมก็ยังขอเงินจากคุณพ่อคุณแม่เยอะมาก แต่นั่นมันก็ยังไม่พออยู่ดี ผมเลยถึงขั้นทำงานพาร์ทไทม์ไปด้วย ที่ตอนนั้นผมทำลงไปแบบนั้น จริงๆแล้วผมรู้สึกขอโทษพวกท่านเสมอ แล้วอยากบอกคุณพ่อคุณแม่ว่า ขอบคุณครับ ถึงจะเป็นแค่แบบนี้ก็ตาม (หัวเราะ)(หัวเราะ) แล้วจู่ๆก็มีออดิชันของ JYP ผมเลยไปลองออดิชั่นดู อันที่จริง ตอนแรกตกรอบครับ แต่ว่าอีก 1 ปีถัดมา จู่ๆก็มีคนติดต่อมาให้ผมไปลองออดิชั่นอีกครั้ง แล้วผมก็ผ่านครับ ซึ่งผมดีใจสุดๆเลย พอคิดย้อนกลับไป ต่อให้พูดอีกครั้ง มันก็เป็นช่วงเวลาที่ผมดีใจอยู่ดี จากนั้นผมก็ได้ใช้ชีวิตเด็กฝึก ซึ่งตอนนั้นจริงๆแล้ว ผมไม่สามารถจะอยู่ที่โซลอย่างต่อเนื่องได้ตลอดเวลาครับ
วันศุกร์เสาร์อาทิตย์จันทร์ คือ วันที่ผมจะสามารถซ้อมและเข้าคลาสที่โซลได้ ส่วนที่เหลือ ผมจำเป็นต้องอยู่ที่มกโพ ซึ่งจริงๆแล้ว ตอนนั้นค่าเดินทางมันหนักเอาเรื่องมากๆเลยครับ ทุกๆครั้งที่เดินทางไปกลับก็ครั้งละ 100,000 วอน และมีอยู่วันหนึ่ง เพราะว่าคุณพ่อไม่มีเงิน ผมเลยได้เงินมา 80,000 วอน แต่ตอนนั้นผมกลับพูดว่ามันน้อยเกินไป แล้วงอแงขอเพิ่มมากกว่านี้ อันที่จริง แค่ 80,000 วอน มันก็เพียงพอแล้วสำหรับค่าเดินทางและซื้อข้าวกิน แต่ไม่รู้ว่าทำไมผมถึงเป็นแบบนั้น คือรถบัสมันมีทั้งแบบธรรมดา แล้วก็มีแบบชั้นหนึ่งใช่มั้ยหล่ะครับ ทั้งๆที่ไม่จำเป็น แต่ผมก็ยังยืนยันที่จะขึ้นรถบัสชั้นหนึ่ง จากมกโพไปโซล รถบัสธรรมดาราคา 20,500 วอน ส่วนรถบัสชั้นหนึ่ง มัน 30,400 วอน ผมจำได้แม่นเลยอ่ะ ฮ่าๆ แต่ผมก็ยังอุตส่าห์ยืนยันว่าจะนั่งอันนั้น แล้วก็งอแงไม่เลิกจนคุณพ่อโกรธ จากน้นก็ทุบกระปุกหมู เพื่อจะเอาเงินให้ผม แต่แบบนั้นมันไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกดีเลยครับ ตอนนั้นก็รู้สึกผิดอยู่แหละ แต่ดันทำตัวงอแงหนักเข้าไปอีก.. ตอนนี้พอย้อนกลับมาคิดแล้ว จริงๆทำไมผมถึงได้ทำแบบนั้นนะ ถึงตอนนี้ความคิดของผมอาจจะยังเด็กอยู่บ้าง แต่ตอนนั้นผมว่ามันคงจะเด็กแบบสุดๆไปเลย ผมไม่แน่ใจว่า คุณพ่อคุณแม่จะจำเรื่องแบบนี้ได้มั้ย แต่ตัวผมในตอนนี้ แค่นึกถึงตอนนั้นน้ำตามันก็ไหลแล้วหล่ะครับ ผมรู้สึกขอโทษท่านจริงๆ เพราะผมยังเด็กมาก ก็เลยยังไม่เข้าใจอะไรเลย ผมขอโทษและขอบคุณเสมอมานะครับ คุณพ่อคุณแม่! แล้วหลังจากนั้น พอผ่านออดิชั่นแล้ว ผมก็ฝึกซ้อมจนได้มาเป็น GOT7 ครับ!! ตอนนั้นแบบ ว้าว เราได้เดบิ้วจริงๆแล้วหรอเนี้ย แล้วคุณพ่อคุณแม่ของผมเอง ก็ได้มาดูการออกอากาศครั้งแรกด้วยครับ ตอนนั้นคุณพ่อคุณแม่ก็กอดผมแน่นมากๆ แบบสุดๆไปเลย ถ้าคำพูดของผมมันวกไปวนมา ก็ช่วยเข้าใจผมหน่อยนะครับ แต่เอาเป็นว่า!!! ผมแค่อยากจะสื่อสารให้คุณพ่อคุณแม่ท่านรู้ว่า ผมขอบคุณมากๆ และ รักนะครับ คุณพ่อคุณแม่ จริงๆแล้ว การที่ผมพูดแบบนี้อาจจะแบบ... แต่เรามาทำหน้าที่ลูกที่กตัญญูต่อพ่อแม่กันเถอะ!
ผมเองก็ขอขอบคุณเหล่าอากาเซที่คอยเฝ้ามองดูพวกเราอยู่เสมอไม่ว่าจะอยู่ในที่ไกลๆหรืออยู่ใกล้ๆ ถ้าไม่มีพวกคุณทุกคน ก็คงจะไม่มีพวกเราครับ ขอบคุณมากๆเลยนะครับที่คอยเฝ้ามองพวกเราด้วยความรัก และไม่ว่าพวกเราจะทำอะไรแบบไหนก็ตาม ช่วยรักพวกเราแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ ผมขอแค่เหมือนตอนนี้ก็พอ เท่านั้นเลยครับ พวกเราเองก็จะตั้งใจเติบโตเป็นนักร้องที่เจ๋งให้อากาเซได้เห็นเหมือนกันครับ ขอบคุณ ขอโทษ และขอบคุณและก็ขอบคุณอีกครั้งเสมอมานะครับ จริงๆแล้ว การจริงจังอะไรมากๆ มันใช่นิสัยของผมเลยนะ แต่ผมจริงใจจริงๆนะครับ อ่า… ผมว่าผมเขียนแบบที่เป็นตัวเองดีกว่า อากาเซ เรามาลุยกันต่อ!ผมรักพวกคุณนะครับ
อ่าๆๆๆ แล้วก็เมื่อไม่นานมานี้ ตอนที่พวกเราได้ที่ 1 ในรายการเพลง โอ้โห พูดตามตรงเลยนะครับ ผมไม่ได้ร้องไห้เลย คือ แทนที่จะเป็นความรู้สึกที่อยากร้องไห้ แต่มันแบบอันนั้นๆๆหน่ะ ว้าว หัวใจมันพองโตแบบไม่ใช่เล่นๆเลยนะครับ แล้วไอคำที่ว่า ‘นักร้องอันดับที่หนึ่ง’ ที่อยู่ตรงนั้น มันไม่ใช่นักร้องคนอื่นหรอเนี้ย?? แล้วผมก็ขอขอบคุณแฟนๆนะครับ จริงๆแล้วมันไม่ง่ายเลย แต่เพราะความรักมากมายของพวกคุณ เลยทำให้มันเกิดขึ้นได้ พอคิดแบบนี้ขึ้นมาก็รู้สึกว่า จากนี้จะพยายามให้มากขึ้น และต้องทำให้ดีมากกว่านี้ นี่ผมเองก็แอบกังวลขึ้นมาด้วยเหมือนกันนะ ดังนั้น พวกเราจะตั้งใจให้มากขึ้นและจะโชว์ภาพลักษณ์เท่ๆอย่างเอาจริงเอาจังให้ได้ดูกันนะครับ รักนะครับ จากใจเลย IGOT7! อ่า แล้วก็คนที่เก่งอังกฤษ/จีน/ญี่ปุ่น/ไทย แล้วก็คนที่เก่งภาษาอื่นๆด้วย ช่วยแปลอันนี้ให้หน่อยนะครับ เพราะอากาเซฉลาดกันทุกคน ยังไงก็ทำได้แน่นอน ฮ่าๆๆ อ่า มันแบบ Mission มากๆเลยอ่ะ
(รูปที่ 3)
#ให้อ่านต่อจากโพสต์ที่ลงไว้ก่อนหน้านะครับ คิๆๆ ผมให้ Mission เยอะไปมั้ยอ่ะ.. เพราะว่าถ้าคนจากประเทศอื่นๆได้เห็นอันที่ถูกแปลด้วยเช่นกัน ก็น่าจะดีใจมากๆและสนุกไปด้วยกัน ยังไงก็ตาม รักมากๆเลยนะครับ!
ยังมีใครอีกมั้ยนะ เพื่อนๆ ฮ่าๆ ผมเองก็ไม่ได้มีเพื่อนเยอะขนาดนั้นหรอกครับ ㅠㅠㅠㅠㅠ อาจจะเป็นเพราะมาอยู่ที่โซลตั้งแต่ ม. 5 ซึ่งตอนแรกก็เหงามากๆเลยครับ ตอนนั้นมันก็เป็นแบบนั้นไปเรื่อยๆ แต่พอประมาณ ม.6 ผมมีพี่ชายที่สนิทมากๆอยู่คนนึงเขาขึ้นมาอยู่ที่โซล แล้วเราก็เริ่มฝึกกัน ใช่มั้ยนะ ยังไงก็ตาม ตอนที่อยู่มกโพ เขาดูแลผมดีมากๆ คอยรับฟังเรื่องกลุ้มใจด้วยกัน อะไรแบบนั้น แล้วพอพี่เขาขึ้นมาที่โซล ผมมีความสุขมากจริงๆครับ ถึงจะไม่ใช่พี่ชายแท้ๆ แต่ก็ทำให้รู้สึกสบายใจพอๆกันเลยครับ เราพูดคุยกันเยอะมากๆ และทุกครั้งที่ผมเจอเรื่องที่เหนื่อยมากๆ เขาก็จะคอยให้คำแนะนำผมด้วยเช่นกัน เลยทำให้การใช้ชีวิตที่โซลของผมมันไม่หนักเท่าเดิม หึหึ ผมพูดคำว่าขอบคุณไม่ค่อยเก่ง ฮ่าๆๆ แต่ถ้าพี่ได้อ่านอันนี้ ผมอยากให้พี่รู้ว่า ผมขอบคุณมากๆนะครับ
อ่า และไหนๆก็พูดถึงพี่ชายแล้ว ขอพูดถึงพี่ชายแท้ๆของผมหน่อย! พี่ชายแท้ๆของผมคือวิตามินที่เป็นพลังให้ผมมากๆเช่นกันครับ เพียงแค่เขาได้ยินเสียงของผม ก็รู้ได้ว่าวันนี้ผมต้องมีเรื่องมาแน่ๆคือมันขนาดนั้นเลยแหละ บางทีก็น่ากลัวไปนะ.. มีอยู่วันหนึ่ง เพราะว่าผมเหนื่อยก็เลยโทรไปหาเขา แต่จู่ๆ เขาก็ถามขึ้นมาว่า มีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า พอเขาพูดแบบนั้น ผมก็ เฮ้อ ㅠㅠㅠㅠㅠ อย่างที่คิดเลย คือพี่เขารู้ใจผมสินะ น้ำตามาเลยอ่ะ คิๆๆๆ อ่า ในโพสต์นี้ ผมไม่ได้ร้องไห้เยอะไปใช่มั้ยนะ คิๆๆ จริงๆเราเป็นพี่ชายน้องชายที่สนิทกันมากขนาดนั้นเลยแหละครับ อ่า พอพูดแบบนั้น ก็ไม่ได้หมายความว่า ผมไม่ได้สนิทกับพี่สาวนะ ผมต้องเขียนถึงพี่สาวด้วย เพราะไม่อย่างงั้นพี่สาวของผมจะงอนได้ครับ คิๆๆๆฮ่าๆๆ อันที่จริง ไม่นานมานี้เป็นวันเกิดของพี่สาวผมครับㅠㅠ ผมมีตารางงาน ซึ่งพอเสร็จงานแล้ว ผมไม่ทันนึกว่ามันเป็นวันเกิดของพี่สาวผมอ่ะเลยไม่ได้โทรหา แต่พี่สาวของผมเขาโทรมาหาผมก่อน ผมเพิ่งนึกได้ก็แบบ อุ้ยㅠㅠ ยังคิดหนักอยู่เลยครับว่าควรจะทำอะไรดี ถึงพี่สาวของผมจะบอกว่าไม่เป็นไร แต่ใจของผมก็อยากทำอะไรให้เขาซักอย่างครับ.. อย่างไรก็ตาม ผมก็บอกว่า สุขสันต์วันเกิด ผ่านทาง Kakao Talk ไป พร้อมกับส่งรูปผมที่ไม่หล่อๆไปให้ก่อน ซึ่งพี่สาวของผมชอบมันมากๆเลยครับ และเร็วๆนี้ ผมจะมีวันหยุด ก็เลยมีแผนว่าจะถือของขวัญไปหาเขาครับ คิๆๆๆ เฮ้อ.. ผมเขียนถึงคนที่ผมรู้สึกอยากขอบคุณและเขียนถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับผมแบบนี้ มันดูเหมือนว่าเป็นเรื่องราวที่ดูไม่มากไม่น้อยเกินไป แต่มันเป็นชีวิตที่ผันผวนพอควรเลยนะครับเนี้ย คิๆๆ ยังมีคนที่ผมอยากจะขอบคุณอีก แต่เอาไว้คราวหน้าผมจะกลับมาโพสต์อีกครั้งนะครับ
*****************************************
[English Trans] 2015.11.29: Old Instagram Post from Youngjae “jbmt.jr.jsyjbbyk”
[Image 1–2]
Hi there, I'm Youngjae from GOT7
็ㅎㅎ Honestly, I’m not sure how to start this… a thank you letter, hmm. But it feels like I have more things I want to apologize for than to say thank you. First of all, the reason I’m part of GOT7 today is because of our parents, our members and the company.
My parents are incredibly important to me. Even though I’m not great at expressing my feelings, I think I’ve managed to do okay in my own way. Before becoming a part of GOT7, there were many times we didn’t see eye to eye.. my parents and I. ㅎㅎㅎ Honestly, no one would have ever imagined I’d end up like this.
When I passed my first audition… how should I put it? I’m still young now, but I was even younger back then, and being so young, I just burst into tears. ㅋㅋㅋㅋㅋ. The moment I passed, I called my parents right away. Seeing how happy they were for me it’s hard to explain but it had that kind of vibe.. ㅎㅎ Actually, my parents didn’t really want me to become a singer. They just wanted me to live a simple life, focus on my studies, land a stable job and settle down quickly.
Truthfully, we weren’t well-off at the time. I wanted to be a singer so badly and kept asking them to send me to a vocal academy. When I said I wanted to take lessons, I made such a big deal out of it. In 8th grade, I only took a few classes. But suddenly, our family situation got worse and I couldn't keep going. By 10th grade, I was determined to start again. I tried so hard to persuade them, haha. Even though I knew better, I still asked them for so much money. And it still wasn’t enough so I ended up working part-time jobs. I’ve always felt sorry to them for what I did back then. I just want to say thank you even if this is all I can say (laughs). Then, out of the blue, JYP had auditions so I decided to try out. At first, I didn’t make it. But a year later, someone contacted me and invited me to try again and I passed! I was so.. so happy. Thinking back on it even if I say it again that was such a joyful time. After that, I started training though I couldn’t always stay in Seoul.
Fridays, Saturdays, Sundays, and Mondays were the only days I could train and attend classes in Seoul. The rest of the time, I had to stay in Mokpo. Traveling back and forth was really expensive. Each round trip cost about 100,000 won. One day, my dad didn’t have enough money and gave me 80,000 won. But I whined, saying it wasn’t enough and asked for more. Actually, 80,000 won was enough for the trip and a meal. I don’t even know why I acted like that. There are regular buses and premium ones, right? I insisted on taking the premium one even though it wasn’t necessary. A regular bus from Mokpo to Seoul cost 20,500 won, but the premium one was 30,400 won. I remember that clearly ㅎㅎ I was so stubborn about it that my dad got mad and ended up breaking open his piggy bank to give me money. But that didn’t make me feel good. I already felt bad but I acted even more spoiled... When I think about it now, I wonder why I acted like that. I may still be a little immature but back then I was so childish. I don’t know if my parents remember these things but just thinking about it brings tears to my eyes. I’m truly sorry. I was just too young to understand anything. I’m always sorry and grateful, Mom and Dad! After passing the audition, I kept training and eventually debuted as GOT7! At that moment, I thought "Wow, we’re really debuting?!" My parents came to watch our very first broadcast too. They hugged me so tightly. If what I’m saying seems a little all over the place, please understand. Anyway!!! I just want my parents to know how much I love and appreciate them. Maybe it’s a little cheesy… but let’s all be good, grateful kids to our parents!
I also want to thank all the Ahgases who are always supporting us whether from near or far. Without all of you, there would be no us. Thank you so much for loving and watching over us. No matter what we do, I hope you’ll keep loving us just like you are now. That’s all I want. We’ll keep working hard to grow into awesome singers that Ahgases can be proud of. Thank you, I’m sorry and thank you again and again. Honestly, being super serious isn’t really my style but I mean every word of this. Ah… I think it’s better if I just write like myself. Ahgase, let’s keep going! I love you guys.
Ah, and recently, when we won first place on a music show... wow. To be honest, I didn’t cry. Rather than wanting to cry, it was more like… wow, my heart felt like it was going to explode. Seeing that phrase, "Number One Singer" up there it didn’t feel real. Was that really referring to us? I want to thank all the fans. It’s really not easy but because of your overwhelming love, it became possible. Thinking about that makes me want to try even harder from now on. I’ve started feeling a little nervous too. So we’ll keep giving it our all and show you a cooler side of us. Love you from the bottom of my heart, IGOT7! Oh and if you’re good at English/Chinese/Japanese/Thai or any other language, please help translate this. Ahgases are all so smart, I’m sure you can do it! Hahaha. It’s totally like a mission.
[Image 3]
#Please_Read_This_As_A_Continuation_Of_My_Previous_Post ㅋㅋㅋㅋ Did I give too many missions? Because if fans in other countries can see a translated version, they’ll probably be really happy and enjoy it together too. Anyway, love you so much!
Who else is there? My friends? Haha, I actually don’t have that many friends ㅠㅠㅠㅠㅠ Maybe because I moved to Seoul in 11th grade. At first, I was super lonely. Things just went on like that. But around 12th grade, a hyung I’m really close with also moved to Seoul and we started training together right? Anyway, when I was in Mokpo, he took such good care of me, always listened to my worries and stuff. When he moved to Seoul, I was so happy. He’s not my real brother but he makes me feel just as comfortable. We talk a lot and whenever I’m going through something tough, he always gives me advice. That made life in Seoul a lot less difficult. ㅎㅎㅎ I’m not good at saying "thank you" ㅎㅎㅎ But if you’re reading this, hyung.. I want you to know how thankful I am.
And speaking of hyungs, I want to talk about my real older brother! He’s like a vitamin that gives me so much strength. Just hearing my voice, he can tell if something happened to me that day. It’s like that. Sometimes it’s scary, honestly… One day, I was feeling down and called him. Out of nowhere, he asked "Did something happen?" When he said that I just went "sigh ㅠㅠㅠㅠㅠ" Like I thought, he really gets me. I teared up right away ㅋㅋㅋㅋ We’re that close. And just to be clear, it’s not that I’m not close to my older sister! I need to write about her too or she’ll get upset. ㅋㅋㅋㅋㅋㅎㅎ Actually, it was recently my sister’s birthday ㅠㅠ. I had work that day and forgot it was her birthday after I finished. I didn’t call her. But she called me first and that’s when I realized 'oops ㅠㅠ' I’m still debating what to do about that. Even though she said it’s okay, I really want to make it up to her. So I wished her a happy birthday on KakaoTalk and sent a silly picture of myself. She loved it ㅎㅎㅎ And I’m planning to bring her a gift soon when I have a day off ㅋㅋㅋㅋ Phew... writing about people I’m grateful for and these stories maybe it doesn’t seem like a lot but my life has been pretty eventful, huh?ㅋㅋㅋㅋ There are still more people I want to thank but I’ll post about them next time!
Source: https://t.co/amWqKJYoWM
***กลับแล้วค่าาาาาาาาา***
#Youngjae #영재왕자님기다릴게 #WaitingforPrinceYoungjae](https://pbs.twimg.com/media/G_65pasboAAs2bE.jpg)
มอร์นิ่งทุกเช้า, เลือกลิปสติกให้เรา, ถ่ายรูปให้
ถ้ามีแฟนดูแลแบบนี้ ชามูฮี-จูโฮจิน จะบอกว่าเป็น
Bare Minimum 🤷🏻♂️ หรือ Princess Treatment 👑???
ขอเชิญแฟนมโน มาฟินกันให้เต็มปอดได้เลยครับบ ✨
#CanThisLoveBeTranslated #NetflixTH
#kimseonho #goyounjung
Most Popular Users
Elon Musk 
@elonmusk
241.5M followers
Barack Obama
@barackobama
119M followers
Cristiano Ronaldo
@cristiano
113.9M followers
Donald J. Trump
@realdonaldtrump
111.8M followers
Narendra Modi
@narendramodi
107.2M followers
Rihanna
@rihanna
98.6M followers
NASA
@nasa
92.4M followers
Justin Bieber
@justinbieber
91.8M followers
KATY PERRY
@katyperry
89.7M followers
Taylor Swift
@taylorswift13
83.7M followers
Lady Gaga
@ladygaga
75.1M followers
Virat Kohli
@imvkohli
72.9M followers
Kim Kardashian
@kimkardashian
70.8M followers
YouTube
@youtube
68.8M followers
Neymar Jr
@neymarjr
65.9M followers
Bill Gates
@billgates
64.9M followers
Selena Gomez
@selenagomez
62.8M followers
The Ellen Show
@theellenshow
62.3M followers
CNN
@cnn
61.8M followers
X
@x
60.7M followers