สิงนะสิง

[เสียงในหัวคุณนอกอ @PanichaNicky]

มีคนบอกว่า “จงใช้ชีวิตให้เป็นโชคดีของคนอื่น” แบบให้เค้ารู้สึกว่า โชคดีจังเลยที่(เคย)เจอหรือรู้จักเรา ถ้าทำไม่ได้ ก็อย่าเป็นโชคร้ายของใครเลย อย่าให้เค้ารู้สึกว่าการเจอเรารู้จักเรามันเป็นเรื่องแย่หรือเป็นความทุกข์

[Leon @MindMatterMoney]

Young men,

[ยูโรยูโร่ ˙ᴥ˙ 🥯 @eurocakeee]

ชอบตัวเองตอนนี้มาก ใกล้เข้า best version แล้ว อารมณ์นิ่งมาก ไม่ toxic มีความสุขด้วยตัวเอง ไม่เอาตัวเองไปผูกกับใคร ไม่รู้สึกน้อยใจใคร ไม่เสียใจ ไม่คิดอิจฉาใครด้วย แฮปปี้กับสิ่งเล็กๆ ได้กินอะไรที่อยากกิน ได้ทำอะไรที่อยากทำ นอนเต็มอิ่ม แค่นี้ก็พอละ :)

[แบดแด๊ดดี้ @volleyppk]

เขาบอกว่าถ้ากล้าทิ้ง 4 อย่างนี้
แล้วชีวิตจะดีขึ้น

1. ญาติ ที่ดูถูกเรา
2. คน ที่ไม่รักเรา
3. เพื่อน จอมปลอม
4. สังคม ที่อยู่ไปก็เสียเวลา

[Lumen @LumenX_]

Type "Amen" if you believe this.

[Leon @MindMatterMoney]

Real talk.

[Catter @Catter65422769]

จงรายล้อมไปด้วยผู้คนที่พูดถึง
“อนาคต” มากกว่าพูดถึง “คนอื่น”
1. อยู่กับคนที่พูดถึงเป้าหมาย
คนที่มีเป้าหมายจะทำให้เรานึกถึงชีวิตตัวเอง
มากกว่าชีวิตของคนที่ไม่เกี่ยวอะไรกับเรา
2. อยู่กับคนที่ชวนกันพัฒนา
บทสนทนาที่ดีอาจเริ่มจากเรื่องเล็ก ๆ
แต่จบด้วยแรงอยากกลับไปทำชีวิตให้ดีขึ้น

[KOEN @koendanai_k]

สุดท้ายแล้ว
สิ่งที่สำคัญที่สุดที่เราทำได้
คือจำให้ได้ว่า เราเริ่มต้นได้ใหม่เสมอ
วันไหนเหนื่อยก็พัก
รักตัวเองให้มากพอ
และเลือกใช้ชีวิต
ในแบบที่ทำให้เรามีความสุข : )

[Leon @MindMatterMoney]

Trust me.

[Dear Self. @Dearme2_]

Real talk.

[KOEN @koendanai_k]

เทอเริ่มต้นใหม่ได้เสมอ🫂

[น้องวิน @janosamoyed]

ซีนพี่สาวกินตามลำดับคือให้เลย 10 10 10 นี่ไม่ใช่สยามพารากอน แต่นี่คืออิมแพคมากกกกก #FaraTALK

[KOEN @koendanai_k]

ชีวิตมันสั้นมาก…

ถ่ายรูปไว้ให้เยอะ
เก็บความทรงจำดีๆ เอาไว้

บอกรักกันให้บ่อย
ในทุกวันที่ยังมีโอกาส

อย่าเพิ่งเข้านอน
ทั้งที่ยังโกรธกันอยู่

อย่ากลัวที่จะรัก
และอย่าลืมว่า… เราเริ่มใหม่ได้เสมอ : )

[Sopon Supamangmee @sopons]

สิ่งที่ยากที่สุดในยุคสมัยปัจจุบันคือการหุบปากเงียบ
.
เพิ่งคุยกับลูกสาวเรื่องนี้ระหว่างคุยกันช่วงบ่ายวันหยุด เพราะเธอเริ่มโตมากขึ้นและมีความคิดเห็นของตัวเองกับหลายๆ เรื่อง (ซึ่งเป็นเรื่องดี) เพียงแต่บางจังหวะเขาจะโพล่งออกมาโดยไม่ทันยั้งคิดว่าความเห็นนั้นมันจะไปทำร้ายจิตใจใครไหม บางทีมันเต็มไปด้วยอารมณ์มากกว่าเหตุผล หรือบางครั้งเราอาจจะยังไม่เข้าใจครบทุกมุมก็ได้
.
ยิ่งเฉพาะปัจจุบันเมื่อทุกคนมีพื้นที่ให้แสดงความคิดเห็นอย่างเสรี แม้นั่นเป็นเรื่องที่ดี แต่คนมักลืมว่าเราไม่จำเป็นต้องมีความเห็นกับทุกเรื่อง
.
Ryan Holiday นักเขียนและนักปรัชญาสโตอิกชื่อดัง เคยเขียนไว้ว่า
.
“ไม่มีคนกี่คนหรอกที่เข้าใจสิ่งนี้... แต่จริงๆ แล้วคุณไม่จำเป็นต้องมีความเห็นกับทุกเรื่อง คุณไม่จำเป็นต้องตัดสินว่าสิ่งไหนดีหรือไม่ดี Marcus Aurelius บอกว่าการจำกัดจำนวนความเห็นที่เรามีคือหนึ่งในสิ่งที่ทรงพลังที่สุดที่เราทำได้ในชีวิต"
.
แต่ถ้าการมีความเห็นน้อยลงคือทางเลือก ทางเลือกนั้นต้องการอะไรจากเรากันแน่?
.
ลองนึกถึงครั้งสุดท้ายที่คุณมีความเห็นต่อบางเรื่องแบบสุดๆ ไม่ว่าจะเป็นการเมือง เศรษฐกิจ ข่าวที่กำลังร้อน หรือแม้แต่พฤติกรรมของคนรู้จัก แล้วถามตัวเองจริงๆ ว่า "ฉันรู้เรื่องนี้ดีพอที่จะตัดสินไหม?"
.
คำตอบที่ซื่อสัตย์มักจะเป็น ‘ไม่’ แต่เราก็ยังตัดสินอยู่ดี เพราะการตัดสินให้ความรู้สึกว่าเราเข้าใจโลก และการเข้าใจโลกให้ความรู้สึกว่าเราปลอดภัย
.
มันไม่ใช่ความรู้ มันคือ ‘ความรู้สึกว่ารู้’ และนั่นคือสิ่งที่อันตรายที่สุด
.
Charlie Munger นักลงทุนคู่หูของ Warren Buffett เคยพูดในสุนทรพจน์ที่ USC Law School เมื่อปี 2007 ว่า
.
“ฉันไม่รู้สึกว่าตัวเองมีสิทธิ์มีความเห็นในเรื่องใดก็ตาม ถ้าฉันยังไม่สามารถอธิบายข้อโต้แย้งของฝั่งตรงข้ามได้ดีกว่าคนที่สนับสนุนมันเสียอีก ฉันคิดว่าตัวเองพร้อมจะพูดก็ต่อเมื่อถึงจุดนั้นแล้วเท่านั้น”
.
ลองอ่านช้าๆ อีกครั้งครับ
.
ชายที่ถูกยกให้เป็นหนึ่งในคนที่ชาญฉลาดและสร้างความมั่งคั่งมหาศาลจากการตัดสินใจอันแน่วแน่ บอกว่าเขาจะไม่ยอมให้ตัวเองมีความเห็น ถ้ายังไม่เข้าใจฝั่งตรงข้ามดีกว่าคนที่เชื่อในฝั่งนั้น
.
นั่นคือมาตรฐานที่น่ายกย่อง ไม่ใช่ความอ่อนแอ ไม่ใช่ความลังเล แต่คือวินัยทางสติปัญญาที่เราต้องหมั่นฝึกฝน
.
แล้วทำไมเราถึงรีบมีความเห็นกันละ?
.
สมองของมนุษย์ไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อความจริง มันถูกสร้างมาเพื่อ ‘ความเร็ว’
.
ในสมัยที่เรายังเป็นมนุษย์หิน การตัดสินใจเร็วคือทางรอด สมองจึงพัฒนาระบบที่นักจิตวิทยาเรียกว่า Cognitive Closure หรือความต้องการปิดคำถามให้เร็วที่สุด
.
กล่าวคือ เราไม่ได้อยากรู้ความจริง เราแค่อยากหยุดความไม่สบายใจจากความไม่รู้ และความเห็นก็คือฝาปิดที่รวดเร็วที่สุดสำหรับคำถามที่ยังคาใจ
.
Munger เรียกสิ่งที่เขาทำว่า ‘Iron Prescription’ หรือ "ยาขม" มันไม่ใช่การสำรวมตัวเองว่าห้ามคิด หรือห้ามมีความเห็น แต่คือการยกมาตรฐานความเห็นของตัวเองให้สูงขึ้น ก่อนที่คุณจะตัดสินว่าใครถูกหรือผิด ให้ถามก่อนว่า "ฉันเข้าใจเหตุผลของเขาดีพอไหม ที่จะอธิบายแทนเขาได้อย่างยุติธรรม?"
.
ถ้าตอบว่าไม่ นั่นอาจจะหมายถึงว่าคุณควรหุบปากเงียบเอาไว้ดีกว่า
.
และนั่นคือความกล้าหาญแบบหนึ่ง ที่หายากกว่าการกล้าพูดเสียอีก เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคุณหยุดรีบมีความเห็นคือคุณจะเริ่มฟังมากขึ้น ไม่ใช่ฟังเพื่อโต้แย้ง แต่ฟังเพื่อเข้าใจ คุณจะเริ่มถามมากขึ้น ไม่ใช่ถามเพื่อโจมตี แต่ถามเพื่อเติมเต็มภาพที่ยังขาด และสิ่งที่น่าแปลกใจที่สุดคือ เมื่อคุณเลือกที่จะบอกว่า “ยังไม่รู้” อย่างมีสติ คุณกลับรู้จริงมากกว่าคนที่รีบรู้ทุกเรื่อง
.
ในยุคที่ทุกคนแข่งกันมีความเห็น การหยุดแล้วถามว่า "ฉันรู้พอที่จะตัดสินไหม?" ไม่ใช่ความอ่อนแอ มันคือสัญลักษณ์ของจิตใจที่แก่กล้า ที่รู้ว่าบางคำถามคู่ควรกับความเงียบมากกว่าคำตอบที่รีบพูดออกมาโดยไม่ทันคิด
.
ความเห็นที่ดีที่สุดในชีวิต บางทีคือความเห็นที่คุณเลือกจะยังไม่มี
.
- โสภณ ศุภมั่งมี

[เจ้าแม่แคปชั่น @jaomaecaption]

ไปเจอข้อความนึงมา
อ่านแล้ว Move On ทันที

“ถ้าเรื่องนี้จะไม่สำคัญในอีก 5 ปีข้างหน้า
งั้นก็เสียใจกับมันแค่ 5 นาทีก็พอ”

[TheMarverick @marv10ma]

วิธีจะเอาตัวรอดได้ต่อจากนี้ไปอีกสองปี
1. อย่ามีหนี้ ถ้ามีอยู่แล้วอย่าเพิ่มหนี้
2. มีรายได้อยู่เสมอ
3. ยอมรับความจริงว่าบางครั้งต้องลดระดับคุณภาพที่เคยใช้อยู่ไปบ้าง อาจจะไม่สะดวกสบายเหมือนเดิมไปบ้าง รักษาให้ตัวเองมีสภาพคล่องอยู่เสมอ

[PEAK @Filmfanatics__]

This scene from The Sixth Sense still hits different after all these years.

[Maddie Evans @EstieMaddie]

👏🏼GRAB👏🏼YOUR👏🏼KLEENEX

❤️ What a BEAUTIFUL gesture.

🥹 WHAT A WORLD WE COULD CREATE!