مدرسه میناب؛ جایی که باید صدای زنگ مدرسه میاومد، نه صدای انفجار...
حالا یک جمله بیشتر از همه ذهن آدم رو درگیر میکنه:
میدانستیم، باز هم زدیم.
اگر این روایت درست باشد، دنیا باید یک سؤال جدی بپرسد:
چطور میشود دانست آنجا مدرسه است و باز هم شلیک کرد؟
وقتی افسر سابق پنتاگون میگه راهش عقبنشینیه، یعنی اوضاع اونقدرا هم طبق برنامه پیش نرفته!
خودشون میگن توان سرنگونی ایران رو نداریم؛ پس این همه ادعای پیروزی برای چیه؟
همیشه جنگیدن خوب نیست:
برای آدمهای قدر نشناس نباید جنگید.
برای به دست آوردن دلی که باهات نیست نباید جنگید.
برای دوست داشته شدن نباید جنگید.
برای درست کردن چیزی که میدونی درست نمیشه نباید جنگید.
برای اثبات چیزی که مشخصه نباید جنگید.
برای کسی که برات نمیجنگه نباید جنگید.
دافنه دوموریه تو رمان ربهکا میگه:
《روزی با خود فكر می كردم
اگر او را با غريبه ای ببينم
دنيا را به آتش می كشم!
اما، امروز حاضر نيستم
كبريتی روشن كنم تا ببينم
او كجاست و چه می كند...!》
خلاصه که گذر زمان همینقدر عجیبه