ดิสอิสอะเรโวลูชั่น

[ดิสอิสอะเรโวลูชั่น @Pp___yok]

เป้าหมายปี 68 : หัดวาดรูปกับ solo traveling! 🛤️

[MoonSister พี่สาวจันทรา @RPayakkin]

เขียนตอบไปท่านหนึ่ง แต่ว่าอยากแชร์ค่ะ

คุณพ่อเป็นมะเร็งปอด เจาะคอ ติดเชื้อบ่อยมาก บางทีก็มีกลิ่นมะเร็ง เจี่ยดูแลเลยเข้าใจ แต่มีญาติบางท่านที่รับไม่ได้ เจี่ยเลยจัดการบ้านใหม่ ให้บ้านโปร่ง ๆ เข้าไว้ หาถ่านมาดับกลิ่น ซื้อผลิตภัณฑ์ถูบ้านฆ่าเชื้อโรค ถูบ้านรอบแรกใช้น้ำยา ถูรอบสองใช้น้ำ ยอมให้หมอนพังด้วยการซักหมอน วันไหนไม่ซักเอาตากแดด ยอมจ่ายเงินซื้อผ้าปูเตียงแพง ๆ แต่ระบายอากาศ นอนสบาย ๆ (โดนตำหนิว่าใช้เงินเยอะด้วย)

มีคุณหมอมาเยี่ยมบ้าน ชมว่าดูแลผู้ป่วยได้ดีมาก แขกคนอื่นก็มาเยี่ยมได้ คุณพ่อก็แฮ๊ปปี้

สุดท้ายไม่เสียดายที่ใช้เงินไปเพื่อคุณพ่อเลยค่ะ อย่างน้อยคุณพ่อมีความสุข

ก่อนคุณพ่อเสียคุณพ่อเหมือนทราบว่าเจี่ยแบก เลยช่วยค่าจิตแพทย์มาเยอะ แต่ถ้าเลือกได้ จะขอเป็นมนุษย์ถังแตกแบบเดิมจะดีกว่า

คุณพ่อคือคุณพ่อตัวอย่าง ตอนเจี่ยร้องไห้ โมเมนต์ที่เหมือนคนทั้งโลกพร้อมจะตำหนิเรา ตอนนั้นคุณพ่อเริ่มไม่มีเสียงแล้ว คุณพ่อถามว่ามีอะไรที่ไม่ได้บอกพ่อหรือเปล่า พอบอกว่าเป็นอะไร คุณพ่อไม่ต่อว่าเลยสักคำ ขนาดเป็นมะเร็งก็ยังมาช่วยเช็คว่ายาที่กินมีผลอะไรบ้างค่ะ 🥺🥺🥺

บางคนอาจจะอ่านไม่ไหว เดี๋ยวเจี่ยเมนชันว่ามันกลิ่นอะไรนะคะ

[Babymeltyx.(เรียกเม้ลได้น้า) @__meltx]

มันมีภาวะหนึ่งที่คุยกับคนที่สนิทคนรอบตัวแล้วแอบเป็นกันเยอะคือ ภาวะไม่ยินดียินร้ายหรือภาวะสิ้นยินดี หัวเราะตามหน้าที่ เห็นใจพอเป็นพิธี ยิ้มตามมารยาท แต่ข้างในคือว่างเปล่ากันหมด ไม่ได้อยากตาย แต่ก็ไม่ได้รู้สึกอยากมีชีวิตอยู่เพื่ออะไรขนาดนั้น แอบเศร้าเหมือนกันนะ

[ดิสอิสอะเรโวลูชั่น @Pp___yok]

นึกถึงเรื่อง amnesia ที่พระรองหัวเขียวตอนแรกตั้งใจย้อนเวลามาช่วยนางเอก แต่เจอว่าในทุกไทม์ไลน์ว่าถ้านางเอกรอดตัวเองจะต้องตาย แล้วย้อนกลับมาหลายรอบเกินจนเริ่มบิดเบี้ยว กลายเป็นตัวร้ายไล่คิลนางเอกแทน 🥹

[ดิสอิสอะเรโวลูชั่น @Pp___yok]

ทวิตเตอร์เปนไร กุรีพายไม่ได่ดนกสสดหว

[❀ @plspiecepeace]

แน่นอนว่าต้องเป็นคู่นี้จากthe glory ไม่มีจับมือ ไม่มีคิสซีน ไม่ได้คู่กันด้วยซ้ำแค่มองกันไปมาแต่เคมีปีศาจสุด ๆ ซีรีส์จบไปเป็นปีมีได้นั่งข้างกันในงานประกาศรางวัลคือขนาดแค่นั่งข้างกันคลิปแมสเลย คนรอซื้อทั้งแผ่นดินนะ เกาหลีทำไรอยู่วะ

[kabanashi ✿ สมาคมต้าว @forloverswhomld]

นางเอกหลุดเข้าไปในนิยายน้ำเน่าที่ตัวเองเขียนบทโทรทัศน์ เป็นลูกเมียน้อยโดนส่งไปขัดดอกพระเอกชั่วและโดนฆ่าตุย ชีเลยหาทางจับพระเอกที่ในนิยายเป็นตัวประกอบรวย ๆ เพื่อเปลี่ยนเส้นเรื่อง ความสนุกคือชีรู้สตอรี่ทั้งหมด แล้วจะบิดเส้นเรื่องยังไงให้ตัวเองรอดจนจบ ตรีโบว์จริง อร่อยข้ามช่อง

[ヘステイ🎀マリ @HestyMari]

เลิกทำของแถม ของพรีเมียม เพ้นท์ปก ปั้มพอยส์ ยิ่งใหญ่ อลังการงานสร้าง

อยากได้แค่เนื้อหาในเล่มก็พอ

ถ้ากลับไปเล่มละ 100-200 เหมือนเมื่อก่อนได้ คือเลิฟเลย

[ดิสอิสอะเรโวลูชั่น @Pp___yok]

เปิดโลกมินิซีรีส์ เรื่องเดินไวมากคุนพีี

[ดิสอิสอะเรโวลูชั่น @Pp___yok]

คนเก่งมีอยู่มากและไม่ใช่กุ ฝีมือกะด๊อกกะแด๊กใครจะไปชอบ TT

[ดิสอิสอะเรโวลูชั่น @Pp___yok]

มุงกุรุ้สึกแย่มาก TT

[คุ้ง @folder022]

ทุกคนจินตนาการไม่ออกหรอกว่ากู ที่เป็น gen z ปีลึก คุยกับ gen z ตอนปลายแล้วกูทำหน้ายังไง และรู้สึกอะไรบ้าง กับ ศัพท์แสง (ที่พูดซ้ำๆ วันละ 20 รอบ) มุก (ที่ก้อปวางจากเนต เห็นมาแล้ว 80 ครั้ง และไม่ตลก) และการหัวเราะแบบรัวเลข

[🌻kiki @kikihastodothis]

อยากขอคำแนะนำจากทุกคนว่า handle ความรุ้สึกตัวเองยังไงเวลาทำงานพลาด แบบ พยายามเช็คให้รอบคอบที่สุดแล้วแต่ก็ยังมีวันที่พลาด หรือเป็นพาร์ทที่คนอื่นทำแต่เจ้าตัวไม่เช็ค แต่งานมันต้องรับผิดชอบร่วมกัน แล้วมีพลาด คือชั้นรู้สึกแย่มากๆๆๆทุกรอบเลยอะ เหมือนพยายามเท่าไรก็ไม่พอซักที ㅜ ㅜ

[🐶 pick me dog @notyourreddog]

สาวหาดใหญ่คนนึงให้เหตุผลที่ปฏิเสธการเลือกเรียนในกุงเต้บกับกุว่า กุงเต้บเหมือนเมืองผีดิบ ทุกคนดูไม่มีชีวิต ไม่มีปฏิสัมพันธ์ ชีว่าต่อให้หาดใหญ่จะเหมือนกุงเต้บขนาดไหน แต่เวลาเจอผู้คนใหม่ ๆ เขาเลือกจะทักทายหรือคุยกัน อย่างน้อย ๆ ก็ยิ้มให้กันมากกว่าจะอยู่ในโลกของตุวเองแบบกรุงเทพฯ ทุกคนดูจะหมกหมุ่นกับตุวเอง ชีว่า คนรู้จักไม่รู้จักก็เหอะ แหลงกันมั่วซั่วหมด มันพูดละเห็นภาพมาก

[𝐥𝐞𝐡𝐜𝐚𝐫 @zeerawlof]

แต่จิงนะ ตอนนี่เรียนม.ดังแห่งนึงที่ไม่ได้อยู่ในกทม. แต่มีเพื่อนในเจ้อส่วนใหญ่อยู่กทม. รู้สึกอยู่ใครอยู่มันมาก เข้าถึงยาก เหมือนมีกำแพงอะไรบางอย่าง ขนาดเป็นอินโทรเวิดก็ไม่ได้ชอบแบบนี้อ่ะ แต่พอซิ่วมาเรียนม.ดังตจว. สังคมต่างกันมาก เพื่อนดูคุยกันง่าย เจอกันก็ทักทายเฮฮา เฟรนลี่กันหมด

[ดิสอิสอะเรโวลูชั่น @Pp___yok]

เราจะอยู่ในสังคมที่กดคนอื่นลงเพื่อให้ตัวเองสูงขึ้นจริงๆเหรอวะ 🥲