🐧.

ProudtobeKathy

[คมศักดิ์ แอดดัมส์ @KomsakAddams]

เขาบอกให้ลองออกไปข้างนอกบ้าง จะได้เจอคนใหม่ๆ ฉันออกไปมาแล้วค่ะ เจอคนใหม่ๆ พร้อมเจอเหตุผลที่ทำให้อยากอยู่บ้าน

[Wongthanong @wongthanong]

เวลาผ่านไป พบว่าสิ่งที่เรียกว่าเป็นความสุขของชีวิตจะหลงเหลืออยู่ไม่กี่อย่าง ไม่กี่คน

[คมศักดิ์ แอดดัมส์ @KomsakAddams]

เงินซื้อความสุขไม่ได้ค่ะ แต่มันซื้อการนอนหลับได้ ซื้อความไม่ต้องกลัวว่าถ้าป่วยจะทำยังไงได้ ซื้อสิทธิ์ในการปฏิเสธงานที่ไม่อยากทำได้ ถ้าสิ่งเหล่านี้ไม่ใช่ความสุข ฉันก็ไม่แน่ใจแล้วว่าเราหมายถึงอะไรกันแน่

[คมศักดิ์ แอดดัมส์ @KomsakAddams]

สิ่งที่โตขึ้นแล้วถึงจะเข้าใจคือ ไม่มีวันที่ทุกอย่างจะพร้อม ไม่มีช่วงที่ชีวิตจะนิ่ง และไม่มีใครมาบอกว่าควรพอหรือทำต่อไป เราต้องคาดเดาแล้วบอกตัวเองค่ะ ซึ่งเป็นทักษะที่ไม่มีใครสอน และเป็นทักษะเดียวที่จำเป็น

[🍒 พอสอ. @iamporsor]

การ Manifest ที่ทรงพลังที่สุด คือการเชื่อมั่นในตัวเองอย่างบริสุทธิ์ใจ แล้วออกไปใช้ชีวิตและลงมือทำอย่างเต็มที่ในทุกๆ วัน

[小 @lostyouinmay]

เก่งมากๆแล้วนะ,

[𝐦𝐢𝐧𝐞 @mewithhome]

ก็อย่างที่ใครสักคนพูดไว้ว่า ‘ บางครั้งเราก็ต้องถอยออกมาสักก้าว เพื่อดูว่าสิ่งที่เรารักนั้นรักเราบ้างรึเปล่า ’ :-)

[咲く @bloomingmak]

รู้หน้าไม่รู้สุขภาพจิต ป่วยจิตแต่หน้าปกติ

[𝐦𝐢𝐧𝐞 @mewithhome]

mood กุในที่ทำงาน :

[🐧. @Praw_napat]

อยากลาออกอ้ะแม่ หนูเหนื่อย

[月 @lastmooninoct]

บำบัดตัวเองด้วยการเงียบซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่สุดท้ายก็ค่อยๆแตกสลายอยู่ดี

[The Red Book of MANIFEST วาจาประกาศิต @kidmakk]

เมื่ออายุมากขึ้น ฉันจึงพบว่า… “คนวัย 30–40 มักใช้ชีวิตอยู่พร้อมกันสองชั้น” ชั้นที่ทุกคนมองเห็น เรายังตื่นไปทำงาน ตอบข้อความ ดูแลครอบครัว ยิ้มในเวลาที่ควรยิ้ม และจัดการทุกอย่างราวกับเป็นคนที่รับมือไหวเสมอ ส่วนอีกชั้นซ่อนอยู่ในความเงียบหลังจบวัน เราคำนวณเงินก่อนนอน เป็นห่วงพ่อแม่ที่แก่ลง และกลัวว่าความฝันของตัวเองกำลังเดินช้ากว่าเวลา บางคืนเรายังอดถามไม่ได้ว่า งานที่ทำ ความสัมพันธ์ที่มี และชีวิตที่เลือกอยู่ทุกวันนี้ ยังเหมาะกับหัวใจของเราหรือเปล่า ‘วัยผู้ใหญ่จึงเหนื่อยตรงที่เราต้องดูเหมือนเอาอยู่ ในวันที่ข้างในแทบไม่เหลือแรง’ เราจึงต้องการพื้นที่สักแห่งให้วางทุกบทบาทลง อนุญาตให้ตัวเองเหนื่อย อ่อนแอ และพักโดยไม่ต้องพิสูจน์อะไร เพราะบางครั้งสิ่งที่ประคองหัวใจของคนคนหนึ่งไว้ อาจเป็นเพียงอ้อมกอดที่อบอุ่น และเสียงของใครสักคนที่บอกว่า ‘วันนี้ไม่ต้องเก่งก็ได้ เดี๋ยวฉันอยู่ตรงนี้เอง’

[pmangkalarat @pmangkalarat]

เจอประโยคนึง ชอบมาก
“ในเมื่อคุณมีตาสองข้าง ทำไมถึงมองคนอื่นผ่านหู”

[The Red Book of MANIFEST วาจาประกาศิต @kidmakk]

โตขึ้นจึงรู้ว่า “ชีวิตเริ่มเบาลง เมื่อเรายอมรับว่าบางเรื่องไม่มีคำตอบ” เราเคยเสียเวลาไปมากกับการเฝ้าถามว่า ทำไมบางคนจึงเปลี่ยนไป ทำไมความตั้งใจดีจึงจบลงด้วยความผิดหวัง และทำไมเรื่องร้าย ๆ จึงต้องเกิดขึ้นกับเรา เราพยายามย้อนกลับไปอ่านข้อความเดิม ทบทวนเหตุการณ์เดิม และตามหาคำอธิบายจากคนเดิม ราวกับคำตอบหนึ่งคำจะช่วยให้หัวใจสงบลงได้ ทว่ายิ่งค้นหา เรากลับยิ่งติดอยู่ในอดีตที่ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง จนวันหนึ่งจึงเข้าใจว่า บางเหตุการณ์ผ่านเข้ามาเพื่อทิ้งบทเรียนไว้ บางคนจากไปโดยไม่ทิ้งคำลา และบางคำถามอาจอยู่กับเราไปอีกนาน การเติบโตจึงเกิดขึ้นในวันที่เราหยุดยืนรอคำอธิบายจากอดีต อนุญาตให้ตัวเองยังสงสัย และค่อย ๆ พาหัวใจที่ยังมีคำถามเดินต่อไป เพราะชีวิตข้างหน้ายังมีเรื่องราวมากมาย…ที่คู่ควรกับเวลาของเรามากกว่าเรื่องราวซึ่งจบลงไปแล้ว

[13 @Isabellqxic]

จะพูดยังไงดีแต่ว่าช่วงนี้กูเหมือนคนมีไฟแบบติด ๆ ดับ ๆ กูไม่รู้ว่ามันเป็นเพราะอะไร แต่รำคาญ น่าหงุดหงิด บางวันก็คุกครุ่น บางวันก็ริบหรี่เหมือนจะดับอยู่ตลอดเวลา

[🐧. @Praw_napat]

อึดอัดจัง ทำไมเราต้องรู้สึกเหมือนเป็นอากาศด้วย

[บ้บ @dogonboo]

ชีวิตเจ๋งๆ เป็นยังไง รู้แต่ชีวิตเอ๋งๆ

[คำคมในวงเหล้า @THkkrumkrum]

บางครั้งเราไม่จำเป็นต้องอธิบายทุกอย่างให้คนอื่นฟังเพราะสุดท้ายมันก็ไม่มีประโยชน์อยู่ดี

[baiyor @chubbybaiyor]

แต่งหน้าไปทำงานแค่ไหน ถึงเวลาทำงานก็หน้าเหมือนเปรต

[1% @9febme]

’ไม่เป็นไร‘ แต่คนพูดแทบสิ้นพระชนม์