ولی چیزی که این بیرون میبینم یه جور دیگست؛ همه دارن زندگی رو زندگی میکنن, میگن میخندن تئاتر و سینما میرن، جدی جدی هنر دنبال میکنن، هدف دنبال میکنن، کلاس موسیقی میرن؛ خوشحالن.
بچهها من واقعا زندگیم رو دوست ندارم، یعنی مثلا آخرین باری که واقعا خوشحال بودم و استرسی نداشتم رو یادم نمیاد. چقدر دیگه باید این شکلی ادامه بدم؟ کسی در جریانه؟
وارد دورانی میشیم که کلی از انواع مواد مخدر مثل یوگا و پادکست و زر زرهای مفت و ... تمام میشه
مردم دیگه میرن میچسبند به کار کردن.
الان کار کردن مختل شده سال هاست، این مخدرها زیاد شدن.