تا ابد میگم اون پسری که من دوستش داشتم یه "اجتنابی" واقعیی بود و از هر نزدیک شدنی وحشت میکرد
پس ما هیچوقت هیچ چیز جنسیی بینمون اتفاق نیوفتاد :) و اون در آخر فاصله گرفت و گفت که نمیتونه و نمیخواد من و اذیت کنه.
مووان کردم ولی همیشه یه چیزی ته قلبم اون و سر تر از همه میدونه
مسئله رابطه نیست ، هیچوقت نبوده
من دلم صمیمیت میخواد .
اینکه با یه نفر بخندم ، طنز همو بفهمیم ،
بتونم با خیال راحت کنارش زشت باشم
بد اخلاق باشم ،
غر بزنم ،
بدون اینکه بترسم کنارش ضعیف باشم .
این چیزیه ک من اشتیاقشو دارم :)
چی میشد یکی هم اینجوری با من رفتار میکرد تو زندگیم به جای اینکه هییی بهم استرس بدن که بدو بدو دیره. یا وقتی دیر رسیدم، کلییی سرزنشم کردن و تیکه انداختن و کلییی جاجم کردن که آره تو بقیه برات مهم نیستن و....
اه.
چی میشد تو کللل زندگیم فقط یه نفر اینجوری باهام حرف میزد واقعا؟!💔
یکی نوشته:دخترا،از پسرای سطح پایین تر از خودتون دوری کنین چون اونا شمارو با خودشون میکشن پایین.
حالا من که نمیدونم ظاهر پسره دقیقا چطوریه ولی قطعا از لحاظ شخصیتی در سطح بالایی قرار نداره چون وقتی همچین خانومی جلوت نشسته تو باید پرستشش کنی نه اینکه فیلم بگیری مسخرش کنی:-)
دختری که عزتنفس داره،خودش رو ارزون نمیفروشه،توقعاتش رو پایین نمیاره و خوب میدونه که لیاقت خیلی چیز هارو داره
اصالت هیچوقت مترادف قانع شدن به کمترینها نبوده؛ مترادف اینه که بدونی چه چیزی شایسته توست و کمتر از آن را نپذیری و به این کلیشه ها بها ندی...
هر وقت بحث استانداردهای زنها میشه، ی عده سریع "دختر اصیل" رو وسط میکشن؛ انگار اصالت یعنی توقع نداشتن و به حداقلها راضی بودن. در حالی که اصالت یعنی عزتنفس یعنی آدم ارزش خودش رو بدونه، به هر چیزی تن نده و برای داشتن یک رابطه سالم استاندارد داشته باشه.../