Evet seni seviyorum ama kendimi daha çok seviyorum. Evet senin için çabalayacağım ama karşılığını göremezsem geride duracağım. Hak ettiğimi biliyorum, neye layık olduğumu biliyorum, öfkeye, kine, nefrete, intikama, değersizliğe ve sevgisizliğe layık değilim. Bundan eminim.
Dostoyevski " insancıklar" adlı kitabında: "Çok tuhaftı, ağlayamadım. Ama ruhum paramparça olmuştu." diyor. insanın içine atmasının, güçlü görünmeye çalışmasının en yorucu hali bu olsa gerek.