Όλα ήταν τέλεια στον Ο.Σ.Ε μέχρι το καλοκαίρι του 2019 ας δούμε λοιπόν μια γενική περιγραφή των πεπραγμένων του οργανισμού και του Υπουργείου από την πώληση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ (Hellenic Train) μέχρι και τον Ιούλιο του 2019.
Πρώτα όμως επιβάλλεται μια αναφορά στον τεμαχισμο του Σ.Ε.Κ.
Οι αρχαιολόγοι καταγράφουν μια διπλή ταφή της βυζαντινής περιόδου στο Αρτεμίσιο, κατά τον Ύστερο Μεσαίωνα, η οποία έρχεται σε αντίθεση με τη συμβατική ερμηνεία των περιγεννητικών λειψάνων σε αποχετευτικά συστήματα ως ενδείξεις εγκατάλειψης ή απόρριψης.
https://t.co/7z8Fvno3P0
Σε απόσταση τριών χιλιομέτρων περίπου από τη θάλασσα χτισμένο στις πλαγιές του Ισμάρου και κοντά στο ιερό του Διονύσου είναι το αρχαίο θέατρο της Μαρώνειας, ένα από τα σημαντικό��ερα μνημεία της Θράκης.
https://t.co/3m2nvKAaWX
Η ΕΛΑΣ προτρέπει τους πολίτες να αποφεύγουν να αναρτούν στα κοινωνικά μέσα φωτογραφίες και βίντεο που δείχνουν ότι λείπουν για διακοπές, και πόσο θα λείπουν https://t.co/4vckuIjMxt
Το κρατούσε αγκαλιά στο σπίτι της γιατί ήταν Γερμανίδα μάλλον δεν ήξερε καλά την γλώσσα και δεν μπορούσε να συνεννοηθει με το γραφείο κηδείων ή να πάρει τηλέφωνο την αστυνομία αφού πρόσφατα μετακόμισε. Όπως και να έχει όμως είναι πραγματικά τραγικό, 24 χρόνων παιδί κρίμα.
Σουδανός συνελλήφθη όταν μπήκε μέσα στο τούνελ του Μετρό και φώναζε «Αλλάχ Άκμπαρ»
Ο άνδρας κατέβηκε στις γραμμές του Μετρό στην Αγία Παρασκευή κι άρχισε να κινείται πεζός στο τούνελ προς Χαλάνδρι - Συμπλοκή με τους αστυνομ��κούς, που τους κλωτσούσε και τους έφτυνε
Νιώθετε κι εσείς κάθε κύτταρο του κορμιού σας να κατακλύζεται από ευτυχία όταν κοιτάτε τα παιδιά σας απλά να υπάρχουν;
Ή να πάω κάπου σε κανένα γιατρό να το κοιτάξω;
Στην αρχαία Αθήνα, ο Φώκος, ο γιος του Φωκίωνα, έπρεπε να περπατήσει στην Αγορά και να αντέξει τους ψιθύρους των συμπολιτών του. Ο πατέρας του είχε πεθάνει, αλλά οι φήμες γύρω από το όνομά του παρέμεναν ζωντανές, σαν ένα αόρατο δηλητήριο που κάθονταν στους ώμους του νεαρού.
Για τον Φώκο, η αλήθεια ή το ψέμα των κατηγοριών δεν είχε καμία σημασία. Σημασία είχε η ψυχική φθορά. Κάθε βλέμμα, κάθε μισόλογο στο δρόμο, γινόταν μια υπενθύμιση ότι η κοινωνία είχε αποφασίσει να χρησιμοποιήσει τη μνήμη του γονέα του ως όπλο. Το παιδί δεν διώχθηκε νομικά, αλλά η ψυχή του λιώθηκε από το βάρος της ��οινής γνώμης, οδηγώντας τον στην κατάθλιψη και την απομόνωση.
Η Αγορά της Αθήνας δεν νοιαζόταν για τον πόνο του ορφανού. Νοιαζόταν μόνο για τον επόμενο πολιτικό της στόχο.
Αιώνες μετά, η "Αγορά" έχει μετακομίσει στις οθόνες μας, και το σκηνικό επαναλαμβάνεται με έναν τρόπο ακόμα πιο υπόγειο και βίαιο. Σήμερα, τα δύο ανήλικα κορίτσια του δολοφονημένου δικηγόρου δεν θα αντιμετωπίσουν τον ανοιχτό κοινωνικό στιγματισμό ή την καταδίωξη στον δρόμο. Η κοινωνία μας δεν θα δείξει με το δάχτυλο τα ίδια τα παιδιά.
Το έγκλημα που συντελείται στις πλατφόρμες, όπως αυτή εδώ, είναι διαφορετικό, αλλά εξίσου ισοπεδωτικό! Είναι η απόλυτη, εγκληματική βλακεία της ασυνειδησίας.
Κάθε φορά που ένας ανώνυμος ή επώνυμος χρήστης πληκτρολογεί μια ��εωρία, μια φήμη (ακόμη κι αν τελικά αποδειχθεί αληθινή) για τον νεκρό πατέρα, δεν σκέφτεται. Δεν σκέφτεται ότι αυτά τα λόγια δεν χάνονται στον αέρα, αλλά μένουν γραμμένα. Και το κυριότερο, δεν αναλογίζεται το μέγεθος του τραύματος αυτών των δύο παιδιών. Γιατί τα δυο παιδιά δεν βιώνουν μια "αφηρημένη" απώλεια. Ήταν εκείνες που τον αναζητούσαν επί ώρες, εκείνες που στάθηκαν έξω από την πόρτα του γραφείου φωνάζοντας "μπαμπά, άνοιξέ μας", και εκείνες που βρέθηκαν αντιμέτωπες με το πιο άγριο, μακάβριο και αδιανόητο θέαμα της ζωής τους.
Η ψυχολογία αυτών των παιδ��ών βρίσκεται ήδη στο σημείο μηδέν από το απόλυτο σοκ της εικόνας. Και πάνω σε αυτή την ανοιχτή πληγή, έρχεται να ποδοπατήσει η εισβολή του ψηφιακού όχλου στην ιδιωτική τους τραγωδία. Καλούνται να αντέξουν την εικόνα που αντίκρι��αν, και ταυτόχρονα να διαβάζουν τον ψηφιακό κανιβαλισμό αγνώστων που αναλύουν τη ζωή του πατέρα τους σαν να πρόκειται για αστυνομική σειρά.
Πόσο δύσκολο είναι πια στις μέρες μας να σκεφτούμε λίγο πριν αντιδράσουμε; Κανείς δεν ξέρει αν αυτά τα παιδιά γνώριζαν, άκουγαν ή φαντάζονταν ποτέ όσα γράφονται.Για ένα παιδί, ο πατέρας είναι το απόλυτο καταφύγιο, μια φιγούρα προστασίας και ασφάλειας. Και ξαφνικά, μέσα από την οθόνη ενός κινητού, την ώρα που προσπαθούν να ξεπεράσουν τον τρόμο αυτού που είδαν τα μάτια τους, έρχονται αντιμέτωπες με "πληροφορίες", σενάρ��α και σκοτεινές λεπτομέρειες, τις οποίες ίσως αγνοούσαν παντελώς μέσα στην προστατευμένη ασφάλεια του σπιτιού τους.
Πόσοι απ΄όσους σχολιάζουν σκέφτηκαν ότι η μνήμη του ανθρώπου που έχασαν ίσως να παραμορφώνεται και να ξαναγράφεται δημόσια από αγνώστους, αφήνοντας δύο παιδικές ψυχές να παλεύουν ολομόναχες όχι μόνο με το "γιατί τον έχασα έτσι" αλλά και με το "ποιος ήταν τελικά;"
Αυτή είναι η απόλυτη κτηνωδία της ψηφιακής απάθειας την οποία αντιμετωπίζουμε καθημερινώς πλέον καθώς η λογική έχει χαθεί πίσω από τα likes και την τηλεθέαση!
Θα μπορούσε, βέβαια, κάποιος να αντιτείνει ότι η αλήθεια (όσο σκληρή κι αν είναι) είναι τελικά το μόνο στέρεο έδαφος για να γιατρευτεί ένα τραύμα. Ίσως. Αλλά η αλήθεια γίνεται καταφύγιο μόνο όταν μεταφέρεται με προστασία, σεβασμό και στον σωστό χρόνο από ανθρώπους που σε αγαπούν. Όταν αυτή η "αλήθεια" εκτοξεύεται βίαια, χυδαία και ασυνάρτητα μέσα από αναρτήσεις και ειδήσεις, την ώρα που το παιδί αιμορραγεί ψυχικά, τότε δεν λειτουργεί ως λύτρωση. Λειτουργεί ως εκτελεστικό απόσπασμα.
Πώς έχουμε γίνει έτσι; Και βάζω και τον εαυτό μου μέσα φυσικά γιατί κανείς δεν είναι άμοιρος ευθυνών για την κατάντια μας!
@Anselmus Άτομα που γράφουν χρονιά πολλά μωράκι μου να σε χαίρομαι το γυναικακι σου και από τα χεράκια της γυναικούλας μου ενοχληθηκαν από μια δημόσια δήλωση ενός ερωτευμένου κοριτσιού.....
Θα ρθει μια μέρα που το παιδί θα καθίσει και θα μιλήσει για το σπίτι που μεγάλωσε. Θα το πει χωρίς πολυλογία, για το σπίτι που δεν ήταν ποτέ μόνο τούβλα ήταν οι άνθρωποι που το έκαναν τόπο, λάθος ή σωστό. Στο τέλος θα σηκωθεί με την βαλίτσα γεμάτη αναμνήσεις και καρδιά προσεκτική
@DesiBell2 Και στο σχολείο και μετά και τώρα στο πανεπιστήμιο, εχω αρκετές εκδόσεις τούς και ελληνικα και γερμανικά παλιές και σύγχρονες καθώς και ομηρικό λεξικό. Οπότε δεν χρειάστηκε ο Νολαν να μου ξυπνήσει το ενδιαφέρον.
Σε άλλα νέα επιτέλους την Παρασκευή μιλήσαμε ραντεβού 5 Αυγούστου και ενώ τα δικαιολογητικά για το παιδί τα θεωρώ λογικά για εμάς τους γονείς ζητάνε από την γέννηση του παιδιού μέχρι που έγινε 18 ολα τα συμβόλαια εργασίας και φορολογικές δηλώσεις ούτε στο Χάρβαρντ να 🤣🤣🤣🤣
Στρατολογική υπηρεσία στο ελληνικό προξενειο Βερολίνου.
Αξιωματικός,υπεύθυνη και γραμματεία απαξιωνουν να σηκώσουν τηλέφωνο ή να απαντήσουν σε Email. Και όλα αυτά για μια 3μηνη θητεία. Πρέπει να κάνουμε 300χμλ πηγαινε έλα για να βρούμε άκρη και να σου πουν αα δεν έχετε ραντεβού.
26/7/1822 Η Σφαγή του Δράμαλη. Στα Δερβενάκια, στενό που ενώνει την αργολική με την κορινθιακή πεδιάδα, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης παγιδεύει και καταστρέφει σ��εδόν ολοσχερώς τη στρατιά του Μαχμούτ πασά Δράμαλη, των 24.000 πολεμιστών, που είχε σκοπό να επιστρέψει στην Κόρινθο.
Η Άφησσος (ή Άφυσσος) είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς και γραφικούς παραθαλάσσιους οικισμούς του Νοτίου Πηλίου, χτισμένος αμφιθεατρικά με θέα τον Παγασητικό Κόλπο.