𝘼𝙨𝙨𝙖𝙬𝙚𝙚

อัศวีร์ นิลเนตรานนท์ (ปิ่น) | ปี ๓ หัวโขนยักษ์-ไมยราพ | *WARNING* คาร์หยาบคาย ปากเสีย #AssaweeStory_RANT

[𝘼𝙨𝙨𝙖𝙬𝙚𝙚 @RANT_Assawee]

#RANT_commu

"มองอะไร กูสวยใช่มั้ยล่ะ"
"ไม่ต้องมายุ่--แดกเหล้า? ไป!"

อัศวีร์ นิลเนตรานนท์ (ปิ่น)
ปี ๓ | หัวโขนตัวยักษ์-ไมยราพ
Doc : https://t.co/fyVEheZPMx

(ทักมาโคกันได้เสมอนะคะ น้องอาจจะดูหยาบโลนแต่ผปคเปงคนเรียบร้อยน้า🥺)

(ของแถม https://t.co/TbLOqkd7Gc )

[𝘼𝙨𝙨𝙖𝙬𝙚𝙚 @RANT_Assawee]

@Lomnao_RANT (มปรค่า เรื่อยๆ ทางนี้ก็ตอบช้า😂)

"ไม่เปลี่ยนไปเลย? น่าจะตรงกันข้ามมากกว่ามั้ง"

แม้สถานที่จะยังคงเดิม แต่สิ่งอื่นได้หมุนเวียนไปตามวัฏจักร

"ตัวอย่างก็เห็นชัดๆแล้วสองคนตรงนี้"

หมายถึงตัวเธอกับรุ่นน้อง ที่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเปลี่ยนไปมากจริงๆ

[𝘼𝙨𝙨𝙖𝙬𝙚𝙚 @RANT_Assawee]

#ฟ้าหลังฝน_RANT #โรลเปิด

อัศวีร์นั่งอยู่ที่มุมหนึ่งของงาน จิบไวน์เพียงลำพัง เหม่อมองทิวทัศน์ที่เลือนรางทว่าก็คุ้นเคย

ศาลาที่เคยแอบโดดเรียนมางีบ
สนามที่เคยอยู่ฝึกซ้อมจนมืดค่ำ
บึงน้ำที่ชอบแวะมาเดินเล่นยามดึก

ทุกอย่างเหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานเท่านั้นเอง

(มาทักทายกันได้นะคะ)

[𝘼𝙨𝙨𝙖𝙬𝙚𝙚 @RANT_Assawee]

@THAS_RANT "กลายเป็นคุณพ่อลูกสามไปแล้ว แอบตกใจเหมือนกันนะเนี่ย"

"แต่...นายก็เลี้ยงพวกเขาออกมาได้ดี"

ดูจากท่าทางของเด็กทั้งสามแล้วคงจะติดพ่อกันไม่น้อย

[𝘼𝙨𝙨𝙖𝙬𝙚𝙚 @RANT_Assawee]

@THAS_RANT "สวัสดีค่ะ ก็อย่างที่ได้ยินไป น้าชื่อปิ่น เป็นเพื่อนสนิทของทศสมัยเรียนม.ปลาย"

คำทักทายที่แตกต่างกันไปทำให้เธอหลุดขำเบาๆ โดยเฉพาะหนึ่งในนั้นที่สายตาเอาเรื่องพอตัว

"น้าไม่ได้ดุแค่ตาหรอกนะ ฉการ"

ตบท้ายด้วยรอยยิ้มมีเลศนัย แล้วจึงยืดตัวกลับขึ้นมาสนทนากับอดีตสหาย
+

[𝘼𝙨𝙨𝙖𝙬𝙚𝙚 @RANT_Assawee]

@Pimpilalai_RANT "อาจจะเพราะทำงานอยู่คนละภาคส่วนกับเพื่อนๆคนอื่น เธอเลยไม่ค่อยได้เห็นหน้าล่ะมั้ง"

เลี่ยงไปตอบในเชิงการทำงานแทน

[𝘼𝙨𝙨𝙖𝙬𝙚𝙚 @RANT_Assawee]

@Pimpilalai_RANT "ไปเรียนต่อที่อังกฤษน่ะ"ว่าพลางยกไวน์ขึ้นจิบอีกรอบ

ความจริงต่อให้ไปเรียนต่างประเทศ ด้วยเทคโนโลยีปัจจุบันก็ยังสามารถติดต่อกับเพื่อนฝูงได้ แต่เธอเลือกที่จะไม่ทำต่างหาก

ส่วนเหตุผลนั้น...มันอ่อนแอและน่าสมเพชจนไม่อยากเอ่ยถึงเลยทีเดียว

"แต่สุดท้ายฉันก็กลับไทยมาไม่ใช่เหรอ?"
+

[𝘼𝙨𝙨𝙖𝙬𝙚𝙚 @RANT_Assawee]

(น่ารักกกก🤧)

[หม่องจ้อง @RANT_Kangjong]

(แวะมาลงรูปก้อนจ้อง รุ่น 2 🥲🤏🏼- เหมือนกางจ้องตอนเด็กแต่สีผิวได้แม่เต็มๆ)

[𝘼𝙨𝙨𝙖𝙬𝙚𝙚 @RANT_Assawee]

@Mangmao_RANT "สบายดี"

เอ่ยตอบไปทันทีเหมือนถูกตั้งโปรแกรมอัตโนมัติเอาไว้ ต่อให้ความจริงจะไม่ได้ 'สบายดี' อย่างปากว่า คำตอบก็คงจะออกมาเป็นแบบเดิม

แม้ว่ากับคนตรงหน้า เธอจะยังอยากเป็น 'พี่อัศ' คนเดิม แต่น่าเสียดายที่ด้วยภาระหน้าที่ในปัจจุบันคงจะเป็นไปไม่ได้

"เธอล่ะ?"

[𝘼𝙨𝙨𝙖𝙬𝙚𝙚 @RANT_Assawee]

@Akira_RANT หากเป็นเมื่อก่อนคงมีหยอกเย้าว่าคิดถึงหรือสักสองสามประโยค แต่คราวนี้กลับให้ได้เพียงความเงียบตอบไปเท่านั้น

[𝘼𝙨𝙨𝙖𝙬𝙚𝙚 @RANT_Assawee]

@Akira_RANT "คนเราก็ต้องเติบโตขึ้นบ้าง"กล่าวด้วยน้ำเสียงเรื่อยเฉื่อยราวกับไม่ใช่เรื่องน่าตกใจอะไร

"ถ้าหมายถึงช่วงมหาลัย ฉันไปเรียนอังกฤษน่ะ แต่ก็กลับไทยมาได้ร่วม3ปีแล้ว"

"กรมที่ฉันสังกัดก่อนหน้านี้ก็ไม่ค่อยมีเด็กรุ่งอรุโณทัยไปอยู่กันเท่าไหร่ด้วย"

พูดจบก็เหลือบมองคนตรงหน้า
+

[𝘼𝙨𝙨𝙖𝙬𝙚𝙚 @RANT_Assawee]

@RANT_bunlengsou ดวงตาทั้งสองสบกัน แต่ไร้ซึ่งคำพูดใดออกจากปาก

หลังจากมีเรื่องราวใหญ่โตไปคราวนั้นก็ไม่ได้คุยกันดีๆอีกเลย รู้อีกทีก็ตอนได้ข่าวว่าอีกฝ่ายมีลูกแล้ว

เธอจ้องมองเด็กสาวหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูเงียบๆ ไม่ได้เอ่ยคำทักทายใด

บรรยากาศน่าอึดอัดคล้ายจะกลายเป็นฉากประจำตัวของอัศวีร์ไปเสียแล้ว

[𝘼𝙨𝙨𝙖𝙬𝙚𝙚 @RANT_Assawee]

@Anwara_RANT (ฮื่อ เดี๋ยวปิ่นจะรีบปั่นตามไปปป)

[𝘼𝙨𝙨𝙖𝙬𝙚𝙚 @RANT_Assawee]

(อ่ย เวิสไหนก็น่ารัก🥺)

[เอิงเอย.✨☀️ @Anwara_RANT]

#ฮอกวอตส์นั้นมีดีอะไรที่ทำให้เธอนั้นต้องอยากไป_RANT

(มูจบแต่เราไม่จบมีอยู่จริง เชิญชวนทุกคนมาเป็นพ่อมดแม่มดในเอยูนี้กันค่ะ กรี๊ดดดด 😭✨✨)

(ของเอิงเอยเป็นเด็กบ้านเหลืองแน่นอนอยู่แล้ว !!!)

[𝘼𝙨𝙨𝙖𝙬𝙚𝙚 @RANT_Assawee]

@TeeTee_rant เลิกคิ้วขึ้นอย่างประหลาดใจเล็กน้อยที่จู่ๆอีกฝ่ายก็ถามเช่นนั้น

โขน...ไม่มีใครคุยกับเธอเรื่องนั้นมานานพอควร

"คิดว่าได้"

ถึงแม้ช่วงหลังจะแทบไม่ได้เรียกร่างอวตารออกมาให้ใครเห็นเลยก็ตาม

"ทำไมเหรอ?"

[𝘼𝙨𝙨𝙖𝙬𝙚𝙚 @RANT_Assawee]

@RANT_Nganruean 'ถ้ามีลูกจะไม่ส่งไปเรียนแคนาดา' นึกบ่นอุบในใจ

ประเทศที่เปลี่ยนเด็กว่านอนสอนง่ายคนนั้นให้กลายเป็นแบบนี้...น่ากลัวเกินไปแล้ว

[𝘼𝙨𝙨𝙖𝙬𝙚𝙚 @RANT_Assawee]

@RANT_Nganruean "สำหรับพี่ สำเนียงแคนาเดียนกับอเมริกันก็ไม่ได้ต่างกันสักเท่าไหร่"

ตอบกลับเรียบๆ ก่อนจะยกมือปิดหูแทบไม่ทันเมื่อจู่ๆเจ้าตัวก็โพล่งขึ้นมาอีกครั้ง

ยังคงไม่คุ้นชินกับงานเรือนในเวอร์ชั่นนี้อยู่ดี

"อยู่ใกล้กันแค่นี้ ไม่ต้องตะโกนก็ได้นะคะ"น้ำเสียงมีความเหนื่อยหน่ายปนอยู่เล็กน้อย
+

[𝘼𝙨𝙨𝙖𝙬𝙚𝙚 @RANT_Assawee]

@RANT_Mist13 เธอก็แค่เติบโตและได้เรียนรู้ ว่าเพียงความดื้อดึงไม่อาจทำให้บรรลุเป้าหมายได้

"อย่าวู่ว่ามเกินไปก็พอ แต่คนแบบนายคงไม่ต้องให้พี่มาเตือนเรื่องแบบนี้หรอกมั้ง?"

ไม่ใช่คำเตือนในฐานะรุ่นพี่ผู้อาวุโสกว่า แต่เป็นในฐานะมิตรสหายคนหนึ่ง

[𝘼𝙨𝙨𝙖𝙬𝙚𝙚 @RANT_Assawee]

@RANT_Mist13 "โรคอาชีพ? เป็นนิยามที่แปลกดีนะ"

กล่าวพร้อมรอยยิ้มบางเมื่อได้ยินคำพูดอันแน่วแน่ของรุ่นน้อง

"จะเอาใจช่วยก็แล้วกัน"

หากเทียบกับอีกฝ่าย ตัวเธอที่ละทิ้งความฝันในการเป็นมือปราบมารแล้วเบนไปสายกฏหมายอย่างที่ครอบครัวต้องการ หมายความว่ายอมรับชะตากรรมงั้นเหรอ?

เปล่า...ไม่ใช่เลย
+

[𝘼𝙨𝙨𝙖𝙬𝙚𝙚 @RANT_Assawee]

@Pimpilalai_RANT คนที่ทั้งใจเย็นและเข้มแข็งอย่างพิมจะต้องเป็นครูที่ดีได้แน่ๆ เธอคิดเช่นนั้น

[𝘼𝙨𝙨𝙖𝙬𝙚𝙚 @RANT_Assawee]

@Pimpilalai_RANT พยักหน้ารับเป็นเชิงเข้าใจ ใช่ว่าคนเราจะได้ทำในสิ่งที่ชอบเสมอไป

ลำพังแค่ความมุ่งมั่นไม่อาจเปลี่ยนแปลงโลกได้ ความจริงโหดร้ายเช่นนี้เสมอ

แต่แม้จะรู้แบบนั้น เธอก็ยังกล่าวต่อไปว่า...

"ถ้าพิมเป็นครู คงจะเหมาะดีเหมือนกันนะ"
+

[𝘼𝙨𝙨𝙖𝙬𝙚𝙚 @RANT_Assawee]

@Akira_RANT เนื่องจากไม่ได้ติดต่อกับเพื่อนฝูงนาน เธอจึงอาจต้องใช้เวลาสักหน่อยในการนึกชื่อของคู่สนทนา

แต่ไม่ใช่กับคนตรงหน้า

"สวัสดี อาคิรา"

ว่าพลางวางแก้วไวน์ในมือลงก่อนจะพิจารณาอีกฝ่ายคร่าวๆ

"เหมือนเดิมจนน่าเหลือเชื่อเลยนะ"

ไม่แน่ชัดว่าเป็นคำชมหรือคำเหน็บแนมกันแน่