This unqualified bore says his secondhand opinions are “not up for debate.” Yes they are. At a university all opinions are up for debate. If you cannot defend your opinions rationally, either they are indefensible or you are too stupid to defend them. In either case you have no right to force them on students who have expressed their wish to attend a lecture by doing so.
https://t.co/2HqOx6x2TP
@Gaynotqueer1 Lovely. But I'm sure with a near 100% certainty that I recognize your sex once I see you for about 2 seconds IRL, so I know how to refer to you.
Gittel "Genia" Chill was a Polish-Jewish girl who was born in 1939 in Dąbrowa Tarnowska to Polish-Jewish parents Ewa and Dawid Chill. She was interned at the Kraków ghetto and, for safety, was left with her uncle who was the ghetto doctor while her parents fled to the countryside. On the 13th of March 1943 during the liquidation of the ghetto, little Gittel hid from the Nazis as they rounded up the elderly and sick Jews and Jewish children for deportation to Plaszow, Auschwitz-Birkenau and Bełżec. They searched every building to make sure no-one was hiding and unfortunately if there were people hiding and they were found: woman, man or child, they were shot. Gittel was found hiding in a house and murdered this way. Her mother was killed the same day. In 1944, Dawid was shot and killed in Tarnow ghetto while trying to escape. Gittel was 3 or 4 years old. She was widely known for wearing a bright red coat and was the real life inspiration for the girl "Red Genia" or simply "little girl in the red coat" from Schindler's List, an all black and white movie, the only colour in the whole movie being her blood red coat Remember Gittel "Genia" Chill. Peace be upon her✡ #theholocaust #rip #auschwitz
Halsema's blinde vlek: Joden mogen worden gegeneraliseerd, daders niet benoemd
Burgemeester Femke Halsema stelde onlangs dat er geen bewijs is dat moslims verantwoordelijk waren voor de aanvallen op Maccabi-supporters in Amsterdam. Formeel is dat een verdedigbare uitspraak. Een burgemeester hoort zich te baseren op feiten en onderzoek.
Maar de vraag die veel mensen bezighoudt is een andere: waarom lijkt het benoemen van mogelijke motieven of achtergronden van daders gevoeliger te liggen dan het benoemen van de slachtoffers?
Want daar wringt het.
Op demonstraties en sociale media worden Joden en Israëliërs regelmatig als groep aangesproken. Leuzen richten zich lang niet altijd uitsluitend op de Israëlische regering. Joodse Nederlanders krijgen steeds vaker te maken met vijandigheid vanwege gebeurtenissen duizenden kilometers verderop. Toch horen we daar opvallend weinig bestuurlijke verontwaardiging over.
Waar de angst voor stigmatisering groot is wanneer mogelijke achtergronden van daders ter sprake komen, lijkt diezelfde terughoudendheid veel minder aanwezig wanneer Joden of Israëliërs als groep worden weggezet. Dat verschil in benadering valt steeds meer mensen op.
Niemand beweert dat alle moslims verantwoordelijk zijn voor antisemitisch geweld. Dat zou net zo onjuist zijn als alle Joden verantwoordelijk houden voor het beleid van de Israëlische regering.
Maar het omgekeerde is eveneens waar. Het onderzoeken van mogelijke ideologische motieven, groepsdynamiek of maatschappelijke invloeden achter geweld is geen stigmatisering. Dat gebeurt immers ook wanneer daders uit extreemrechtse of andere radicale hoek komen.
Waarom zou dat bij antisemitisch geweld anders zijn?
Juist daar lijkt een ongemak te bestaan. Niet alleen bij bestuurders, maar ook bij delen van de politiek en media. De discussie gaat vaak minder over wat er gebeurde en waarom, en meer over wat vooral niet gezegd mag worden.
Dat is een gevaarlijke ontwikkeling.
De geschiedenis leert dat antisemitisme zelden begint met openlijke vervolging. Het begint met bagatelliseren, relativeren en wegkijken. Met het niet willen benoemen van signalen omdat die politiek of maatschappelijk ongemakkelijk zijn.
Natuurlijk is Nederland van vandaag niet te vergelijken met Duitsland in de jaren dertig. Maar het mechanisme van ontkenning en onderschatting is van alle tijden. Juist daarom moeten we alert blijven.
Vandaag zien we Joodse scholen die zwaar beveiligd moeten worden. Synagogen achter hekken. Joden die hun identiteit liever niet zichtbaar dragen. En een sterke stijging van antisemitische incidenten.
Dat vraagt niet om meer voorzichtigheid in het benoemen van problemen. Dat vraagt om eerlijkheid.
De eerste verantwoordelijkheid van bestuurders is niet het vermijden van ongemakkelijke discussies. Hun eerste verantwoordelijkheid is het beschermen van burgers en het benoemen van problemen zoals ze zijn.
Daarom roept de reactie van Halsema zoveel weerstand op. Niet omdat mensen collectieve schuld willen aanwijzen. Maar omdat velen het gevoel hebben dat bij antisemitisme steeds opnieuw om de hete brij wordt heen gedraaid.
Wie antisemitisme werkelijk wil bestrijden, moet bereid zijn dezelfde maatstaf te hanteren voor iedereen.
Zonder taboes.
Zonder dubbele standaarden.
En vooral: zonder weg te kijken.
FACT: Not a single adolescent on the face of this planet is capable of consenting to being sterilised.
Everything we know about adolescent development tells us that this life stage is defined by experimentation and change.
It is a period of identity exploration, when young people try on different selves — when beliefs are held with passionate conviction one day, only to be discarded the next.
And because we know that adolescents do not have fixed, stable identities, we should also know that permanent, irreversible medical interventions that imprint adolescent identities onto the body could never be appropriate or ethical.
Paediatric gender medicine is a terrible medical crime. In my opinion, it's the worst medical scandal in history.
This is the last photo of Filipino care giver Angelyn Peralta Aguirre aged 32 who would not leave Nira Ronen’s side on October 7 2023 when the Hamas monsters invaded Nira’s home.
She refused to be parted from her, showing immense loyalty, love and bravery and was murdered alongside her elderly employer and friend in Kibbutz Kfar Aza where I visited, exactly a year ago this week.
Angelyn was noted as being a ‘sensitive, gentle, devoted young woman who instilled a profound sense of security in Nira’.
May the memories of Angelyn and Nira forever be a blessing 💔🕯️
A hidden photograph from the Kovno Ghetto preserves a quiet moment between two young brothers whose lives were lived under extreme fear and uncertainty during World War II.
In 1944, five-year-old Avraham Rosenthal stood beside his younger brother Emanuel inside the ghetto, where daily life was defined by hunger, strict control, and constant danger. Even the presence of children was deeply fragile under Nazi policies.
Despite the risks, their uncle helped arrange for a secret photograph to be taken by ghetto photographer George Kadish, who documented life in hiding. Creating and preserving such images was dangerous, but it became an act of silent resistance and memory.
Not long after, both brothers were deported along with their family to the Majdanek concentration camp, where they were killed. The photograph survived the war and was later recovered, preserving a trace of lives that were nearly erased.
Today, the image stands as a reminder of how even the smallest records can hold the weight of entire lives and histories.
#HolocaustHistory
Carolin Bohl wurde am 7. Oktober 2023 von Hamas-Terroristen ermordet. Ihre Mutter erzählt in der Welt von den erschütternden letzten Stunden ihrer Tochter. Und sie warnt, dass die Erinnerung an die Gräueltaten in Deutschland bereits verblasse.
https://t.co/XPuTfxl6Mf
Female cyclist Hannah Arensman retired from the sport she loves, after a man in a women’s race was very physical & aggressive towards her
Austin Killips got off his bike and waited for Hannah 3 different times, pushing her against the wall. This video is just one of them