Rena Tavernaraki

[Libertario 🟨⬛ @QuotesforGoal]

"Al deshacerse de los archivos en papel y reemplazarlos con archivos digitales, pueden borrar la historia. Un día, te encontrarás con el mensaje 'la página no existe', y al día siguiente, los verás negar que realmente haya sucedido alguna vez"

Julian Assange

[Μπουφοπουλο @Boufopoulo]

Άφησε λίγο η μαμά το τηλέφωνο στο καροτσάκι του μωρού για να πληρώσει, έφαγε παρατήρηση από τον κοινωνικό σταυροφόρο: "Τα μαθαίνετε από μωρά με τα κινητά".
-Τι να κάνω κύριε; Του έκοψε ο παιδίατρος το αλκοόλ και πρέπει να ασχολείται με κάτι άλλο.
Την παντρεύομαι χτες.

[Mike finds a way @OrMakes]

Ο ελληνικής καταγωγής ακροδεξιός Μάιλο Γιαννόπουλος, ο οποίος είχε προτείνει να δημιουργηθούν σημεία ελέγχου της ICE σε σούπερ μάρκετ και να απελαύνονται με συνοπτικές διαδικασίες οι παράτυποι μετανάστες, συνελήφθη και θα απελαθεί άμεσα γιατί ήταν παράνομα στις ΗΠΑ... 😂
ΤΣΙΡΙΖΩ!

[P.G. Papanikolaou @PGPapanikolaou]

Ο Κούλης και η Μενδώνη στην Πανσέληνο του Αυγούστου έκλεισαν την Ακρόπολη για τους κοινούς θνητούς με πρόσχημα "γίνονται εργασίες" ώστε κάποιοι κολλητοί τους μεγαλοφραγκάτοι και παρατρεχάμενοι μεγαλοφραγκάτων να κάνουν στον Ιερό Βράχο ιδιωτικό πάρτι ανενόχλητοι από την πλέμπα.

[ο ΠιΚα @pii_kaa]

Δεν άντεχα να τον βλέπω να σπαράζει με λυγμούς κ να μην μπορώ να κάνω τίποτα. Η φράση «Δε με προσέχουν δεν τους νοιάζω με έχουν αφήσει να πεθάνω» θα με στοιχειώνει για πάντα.

[To_pouli_tou_Rouli @To_pouli_tou_Ro]

Το πέρασε, άλλαξε και μπαταρία, έκλεισε τον δονητή, τον έβαλε μπρος.
Με κοίταξε χαμογελώντας.

Ξεροκατάπια.

«Ορίστε» μου λέει. «Πάρτον και ναπαναγαμηθείς».

[To_pouli_tou_Rouli @To_pouli_tou_Ro]

Χάλασε ο δονητής, απ' αυτούς τους ιταλικούς με τα κουμπιά και τα λαμπάκια. Δύο χρόνια εγγύηση, τρία χρόνια ζωή. Τον πήγα στο μαγαζί κάτω απ' το σπίτι, εκεί που φτιάχνει ψυγεία, σκούπες, ό,τι βρει.

Ο κυρ Θανάσης τον κοίταξε από πάνω ως κάτω σαν να του έφερα ζώο άρρωστο.

[Eirini Giannaki @EiriniGiannaki]

Αν ούτε καν σε διάσημες ηθοποιούς επιτρέπεται να μεγαλώνουν και να κυκλοφορούν όπως γουστάρουν στην παραλία, φαντάσου τι γίνεται με μας τις υπόλοιπες.

[Η Μπάμπης® @DimiaBiz]

Με ρωτάει ένας στο φανάρι πώς θα βγει στο νεκροταφείο.
Του είπα να περάσει με κόκκινο.
Ακόμα γελάει.

[Ρεπλικα @yorgisAnyfantis]

Σηκω μωρή να κάτσει ο τουρίστας

[NickΑspetos @nikas03604628]

Η δικαιοσύνη, αν δικαιοσύνη θέλει να λέγεται, πρέπει να καθαρίσει τον εαυτό της και ύστερα να λογοδοτήσει για τη στάση της στο θέμα των υποκλοπών

[x @d_12_b]

Παίρνει ένα χάπι ο πατέρας μου για την άνοια και έχει γίνει άλλος άνθρωπος .
Γελάει , τραγουδάει, πάει θάλασσα..
Τώρα σκεφτόμαστε να το ξεκινήσουμε και εμείς .

[ο ΠιΚα @pii_kaa]

Δυο λόγια #ΠιΚαlovedChris

[☘️𝕳𝖎𝖌𝖍𝖑𝖆𝖓𝖉𝖊𝖗 💀 @bas1agus3buaidh]

Αναδημοσιεύω από φίλο στο Facebook

"Ως εκπαιδευτές του Τμήματος Μπάσκετ Νοητικής Αναπηρίας του Παναθηναϊκού ΑμεΑ , αρνούμαστε να αντιμετωπίσουμε τον θάνατο του 20χρονου Θοδωρή, ενός αυτιστικού νέου, στο Άργος ως ακόμη ένα «μεμονωμένο περιστατικό».

Κάθε φορά που ένας άνθρωπος από μια κοινωνικά αποκλεισμένη ομάδα δολοφονείται από όργανα του κράτους, δεν πρόκειται μόνο για μια ατομική τραγωδία. Είναι αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών: ανεπαρκούς εκπαίδευσης, ελλιπών μηχανισμών πρόληψης και μιας αντίληψης που αντιμετωπίζει τη διαφορετικότητα ως απειλή .

Η υπόθεση του Άργους διερευνάται. Όμως η εμπειρία από προηγούμενες υποθέσεις κρατικής βίας έχει δείξει ότι η δικαιοσύνη δεν ήταν πάντα αυτονόητη και η λογοδοσία δεν υπήρξε ποτέ δεδομένη. Όταν τα ίδια ερωτήματα επανέρχονται διαρκώς, δεν μπορούμε να μιλάμε για εξαιρέσεις. Πρόκειται για ένα βαθύτερο θεσμικό πρόβλημα που αφορά τον τρόπο με τον οποίο η Πολιτεία αντιλαμβάνεται την αξία της ανθρώπινης ζωής.

Η έκρηξη μισαναπηρικού και ρατσιστικού λόγου που ακολούθησε ήταν αποκαλυπτική. Αντί να ανοίξει μια ουσιαστική συζήτηση για τις ευθύνες της Πολιτείας, επιχειρήθηκε να μετατραπεί το θύμα σε κατηγορούμενο και η αναπηρία σε απειλή. Ο μισαναπηρισμός δεν είναι απλώς μια άποψη· είναι κοινωνική βία που νομιμοποιεί τον αποκλεισμό και τις διακρίσεις.

Ιδιαίτερα εξοργιστικές ήταν οι δημόσιες τοποθετήσεις του δημάρχου Άργους. Χωρίς ίχνος ενσυναίσθησης και σεβασμού , έσπευσε να στηρίξει δημόσια τους εμπλεκόμενους αστυνομικούς και να μεταφέρει το βάρος στην οικογένεια του Θοδωρή. Όταν ένας θεσμικός εκπρόσωπος επιλέγει να δικαιολογεί την κρατική βία αντί να υπερασπίζεται την ανθρώπινη ζωή, δεν υπηρετεί τον θεσμικό του ρόλο. Υπονομεύει την εμπιστοσύνη στους θεσμούς και ενισχύει την αντίληψη ότι η ζωή ενός ανθρώπου με αναπηρία αξίζει λιγότερο.

Εργαζόμαστε καθημερινά με άτομα με αναπηρία και γνωρίζουμε ότι πίσω από κάθε διάγνωση υπάρχει μια μοναδική προσωπικότητα, με αξιοπρέπεια, δικαιώματα, επιθυμίες και όνειρα. Στη θέση του Θοδωρή βλέπουμε τους δικούς μας αθλητές και αθλήτριες. Παιδιά και νέους που γελούν, προσπαθούν, αγωνίζονται και εκφράζονται με τον δικό τους τρόπο. Αυτό που χρειάζονται δεν είναι φόβος και βία, αλλά κατανόηση, σεβασμός και ασφάλεια.

Η σκέψη ότι ένας από τους αθλητές ή τις αθλήτριές μας θα μπορούσε να βρεθεί σε μια αντίστοιχη κατάσταση μας συγκλονίζει και μας γεμίζει οργή. Δεν θα αποδεχτούμε ποτέ η αναπηρία να μετατρέπεται σε άλλοθι για λιγότερα δικαιώματα ή σε έμμεση δικαιολόγηση της βίας.

Απαιτούμε ουσιαστική εκπαίδευση των σωμάτων ασφαλείας, σαφή πρωτόκολλα διαχείρισης περιστατικών που αφορούν άτομα με αναπηρία και πραγματική λογοδοσία σε περιπτώσεις αστυνομικής αυθαιρεσίας .

Δεν θα αφήσουμε η εν ψυχρώ δολοφονία του Θοδωρή να γίνει ακόμη ένα όνομα σε μια λίστα ανθρώπων που χάθηκαν άδικα και ξεχάστηκαν. Το οφείλουμε στη μνήμη του. Το οφείλουμε στους αθλητές και τις αθλήτριές μας...

Δικαιοσύνη για τον Θοδωρή.

Εκπαιδευτές του Τμήματος Μπάσκετ Νοητικής Αναπηρίας του Παναθηναϊκού ΑμεΑ"

#paoac #paofc #paobc

[Elli~♡ @elle8694]

Γράφει στο fb η Vasiliki Kostopoulou:

Με λένε Βασιλική Κωστοπούλου.

Είμαι στο φάσμα του αυτισμού, έχω αγχώδη διαταραχή, ΔΕΠΥ και υποτροπιάζουσα κατάθλιψη.

Έχω δίπλωμα οδήγησης. Μαγειρεύω. Περπατάω. Μιλάω. Τελείωσα το σχολείο, σπούδασα, πήρα τα πτυχία μου. Έχω 143 IQ, αλλά δεν θεωρώ ότι είμαι «υψηλής λειτουργικότητας» — γιατί δεν λειτουργώ με τα δικά σας στάνταρ. Πέρα από τα δικά μου 10 ζώα, βγαίνω πολλές φορές και το βράδυ και ταΐζω αδέσποτα, κρατώντας σακούλες — για να μη με κυνηγούν οι μη φιλόζωοι αυτής της πόλης, γιατί σίγουρα κινούμαι ύποπτα. Ή μπορεί να με δείτε να κοιτάζω κάτω από τα αμάξια σας, γιατί άκουσα ένα γάτο εγκλωβισμένο.

Είμαι από αυτούς που «δεν φαίνεται ότι είναι αυτιστικοί».
Υπάρχουν μέρες που δεν έχω τόσο μεγάλη υπερφόρτωση και μπορώ εύκολα να κρύψω την αναστάτωσή μου — να σας φαίνομαι «φυσιολογική». Αλλά υπάρχουν δυσκολίες που οι περισσότεροι δεν θα καταλάβουν ποτέ:

Δεν αντέχω το τηλέφωνο.

Η ζέστη με εκνευρίζει πολύ .

Δεν αντέχω τους απότομους θορύβους.

Έχω μισοφωνία.

Δεν αντέχω το δυνατό φως.

Οταν περνάει το απορριμματοφόρο, τρέχω μέσα στο σπίτι κλείνοντας τα αυτιά μου .

Δεν μπορώ να με αγγίζουν, να με αγκαλιάζουν ή να με φιλάνε — αλλά αγκαλιάζω, αγγίζω και φιλάω εγώ, αν νιώθω άνετα με το άτομο .

Στο φως του ήλιου πονάνε τα μάτια μου.

Αν έχεις υψίτονη φωνή, είναι σχεδόν αδύνατο να επικοινωνήσουμε .

Δεν συγκρατώ σχεδόν τίποτα από προφορικές οδηγίες , πρέπει να μου δώσεις χρόνο να τις γράψω — χρειάζομαι χρόνο να κατανοήσω τον προφορικό λόγο.

Δεν μπορώ να μου διαβάσεις κάτι ,δεν θα το συγκρατήσω με τίποτα .Χρειάζεται να μου δώσεις κάτι γραπτό, να το διαβάσω μόνη μου.

Αγχώνομαι παρά πολύ ακόμα κι όταν κάποιος μου λέει απλώς «θέλω να σου πω κάτι» — χωρίς να μου δίνει καμία εικόνα για το τι έρχεται.

Δεν ξέρω να μιλάω σε αγνώστους — χάνω τα λόγια μου.
Μπορεί να περιμένω τον κούριερ όλη μέρα στην καρέκλα μέχρι να έρθει, γιατί μόνο έτσι μπορώ να βγω από την παύση της αναμονής — μια παύση στην οποία δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο, ακόμα και κάτι τόσο απλό όσο να πλύνω πιάτα.

Πολλές φορές δεν καταλαβαίνω κάτι αν δεν το δω σε εικόνα.
Και για το τέλος άφησα μία από τις μεγαλύτερες δυσκολίες μου.
Θα την περιγράψω με ένα πραγματικό γεγονός.

Και η ειρωνία είναι ,ότι αυτό το γεγονός,συνεβει στο σούπερ μάρκετ που βρίσκεται εκεί που πυροβολήθηκε ο Θοδωρής.
Μια κοπέλα με γυαλιά ηλίου, μαύρα ρούχα , ακουστικά , μπλε μαλλιά, σκουλαρίκι στη μύτη, τατουάζ, μπαίνει στο σούπερ μάρκετ. Κινείται περίεργα. Έχει πανιάσει, έχει ιδρώσει, ζαλίζεται , κάνει βιαστικές κινήσεις βάζοντας πράγματα στο καλάθι της.

Πίσω της, ο security την ακολουθεί — αδιάκριτα, χωρίς να της μιλήσει.

Σχεδόν τρέχει παράλληλα στον δίπλα διάδρομο Κ τη κοιτάζει επίμονα .

Ο κόσμος γυρίζει και κοιτάζει, άλλοτε εκείνον, άλλοτε εκείνη.
Στο τέλος αφήνει το καλάθι της και βγαίνει έξω, έτοιμη να λιποθυμήσει.

Ο security, με βλέμμα νικητή, νομίζει ότι έκανε τη δουλειά του. Ότι προστάτεψε την επιχείρηση και τους πελάτες — από μια κοπέλα που απλώς την είχε πιάσει κρίση πανικού.

Και σε λίγο θα περάσω κι από το ΚΕΠΑ, για να «αποδείξω» σε χαρτί το ποσοστό αθροιστικής αναπηρίας μου, με όλες τις συνοδές ασθένειες — σαν να μην έφτανε η καθημερινή μάχη, θέλει και επίσημη κρίση αν αξίζω αναγνώριση. Μια αναγνώριση που για τους άλλους σημαίνει : μη λειτουργική. Ανίκανη .
Αυτή η πόλη τους αυτιστικούς- επίσημα πλέον- δεν τους προστατεύει και δεν τους καταλαβαίνει.

Τους πυροβολεί από πίσω, στο κεφάλι και δίνει και τα εύσημα στον θύτη .

Γι' αυτό τα γράφω όλα αυτά.

Για να ξέρετε ποια είμαι και τι κάνω, από πρώτο χέρι, εγώ.
Αν με στοχοποιήσουν λέγοντάς μου Τουρκάλα, γύφτισσα, Αλβανίδα, Ρωσοποντία — σαν να είναι αυτό από μόνο του έγκλημα — ή αν με πουν εγκληματία, κλέφτρα, αν βρεθώ κι εγώ με μια σφαίρα στο κεφάλι, αν τύχει και αρχίσω να τρέχω στον ήχο του απορριμματοφόρου, ή αν με δείτε να κρατάω τον σουγιά που κουβαλάω πάντα μαζί μου, για ασφάλεια — θέλω να θυμάστε το όνομά μου…

[Επικριτικός Πότης @DimiDiwup]

4 δις ΚΕΡΔΗ οι τράπεζες στην πιο φτωχή χώρα της ΕΕ.
Είναι τώρα νορμάλ αυτό, για πείτε ρε βαθυστόχαστοι οικονομολόγοι.

[d.j. kriss 🍉 @_djkriss_]

Τις δύο πρώτες φορές ήθελαν την αυτοδυναμία για να κλέψουν. Τώρα την θέλουν για να μην πάνε φυλακή.

[Vasilis RToum @toumvas]

Όταν βρίσκεις θέση πάρκινγκ στο Παγκράτι κ πας να προλάβεις τον άλλον που πάει να παρκάρει.