Kimsenin yüreğinde açtığın yarayı, bir gün kendi yüreğinde hissetmeden geçmeyeceksin.
Ağlattığın kadar ağlamadan, beklettiğin kadar beklemeden, özlettiğin kadar özlemeden...
Bir kalbin sessizce nasıl kırıldığını gördüysen, o sessizliğin ağırlığını bir gün sen de taşımadan kurtulamayacaksın.
Ciğer yaktıysan, ciğerinin nasıl yandığını; umut söndürdüysen, karanlığın nasıl çöktüğünü yaşamadan anlayamayacaksın.
Çünkü hayat, insanı en çok başkasına yaşattığı duygularla sınar.
Ve bazı dersler vardır ki, onları anlamanın tek yolu yaşamaktır.
Üzdüğün kadar üzülmeden, kırdığın kadar kırılmadan,
yaktığın kadar yanmadan bu dünyadan göçüp gitmeyeceksin.
*Asaf Ümit Keskin*