Niemand beweert dat de woningnood 'door statushouders' zou komen. Dat is zo'n ranzige drogreden. Iedereen met meer dan twee hersencellen vindt dat overheden decennialang veel te weinig gebouwd hebben, dat alle vorige regeringen de migratiekraan vol open hebben gedraaid zonder de bijbehorende infrastructuur te regelen, dat wetgeving rond stikstof en het tot Sint Juttemus tegen elk plan bezwaar kunnen maken aan suïcidale krankzinnigheid grenst, dat elk totaal niet bijzonder poepweiland blind tot Natura2000-gebied is gebombardeerd, dat woningbouwcorporaties keihard verzaakt hebben, enzovoort.
Maar dat mensen die hier via 6 veilige landen binnen komen en vrijwel meteen of relatief snel na status een woning krijgen toegewezen, terwijl de rest van de urgente woningzoekenden 10 jaar of langer op een wachtlijst moet staan, is gewoon niet langer uit te leggen.
We hebben bijvoorbeeld ook nog een leger binnenlandse daklozen waarvan we niet eens weten hoeveel het er zijn omdat we 18min en 65plus niet eens meetellen: ergens tussen de 40.000 en 100.000 daklozen. Er groeien inmiddels kinderen op in auto's en garageboxen.
Waarom heeft een kerngezonde statushouder van 23 jaar bijna standaard voorrang op een dakloos kind, of op een binnenlandse dakloze die al 8 jaar in een lekkend tentje bivakkeert? Want dat is de praktijk in dit land. Leg mij dat nou eens uit, en dan zonder drogredenen.
Ook wordt het percentage statushouders dat een sociale huurwoning krijgt toegewezen voortdurend te laag gepresenteerd: zogenaamd 'maar 7%' van alle toewijzingen. Ten eerste is dat een landelijk gemiddelde, ten tweede worden ook alle doorstromers in deze berekening meegenomen. Als je alleen de toewijzingen aan statushouders en starters pakt, is de verdeling eerder 50/50.