Rahul Wanjale

Movies Lover🎬
Cricket Lover🏏

[पराग गायकर 😎 @paraggaikar]

गर्व आहेच्या आमच्या नेत्याचा..

जेव्हा जेव्हा य��� महाराष्ट्रावर कुणी घाला घालण्याचा पर्यंत केला तेव्हा तेव्हा आमचा नेता मैदानात तळ ठोकून उभा राहिला..

आज सह्याद्रीच्या रांगांवर कुऱ्हाड चालवली जातेय

विसरला असाल तर पुन्हा बघा..

भेटुयात उद्या कर्जत मध्ये 🙏

[राम-बाण @Rambaan_]

Why this documentary is being deleted by @RajThackeray टाकली होती तर होऊ द्यायचं जे व्हायचं ते का काढली ?
देशाला असल्या मोठ्या लोकांपेक्षा सामान्य नेतृत्वाची गरज आहे ज्यांच्या बुडा खाली थोडा हि अंधार नसावा
नाही तर माणसे असे बाधित होतात भीती पोटी

[Raj Thackeray @RajThackeray]

गौतम अदानी आणि नरेंद्र मोदी यांचा दोस्ताना कसा जुना आहे, आणि यातून अदानींच्या घशात भारतीय उद्योग विश्व कसं घातलं जात आहे याची पूर्ण माहिती देणारी सबीर भाटिया यांची डॉक्युमेंट्री मी माझ्या सोशल मीडियावर शेअर केली. त्याला ४८ लाखांपेक्षा जास्त व्ह्यूज फक्त ट्विटरवर मिळाले, फेसबुकवर देखील प्रचंड रिस्पॉन्स मिळाला. हे झाले माझ्या सोशल मीडियावरचे व्ह्यूज, बाकी लोकांनी शेअर केलं ते वेगळं आणि त्यातून मिळालेले व्ह्यूज याची मोजदादच नाही.

थोडक्यात हा गंभीर विषय लोकांपर्यंत पोहचला पाहिजे ही माझी इच्छा होती, तो हेतू साध्य झाला. अर्थात सबीर भाटियांनी ही डॉक्युमेंट्री आत्ता बनवली. पण त्याच्या आधीच जानेवारी २०२६ ला मुंबईतील शिवतिर्थ येथून मी एक मोठं प्रे��ेंटेशन केलं होतं, ज्यात अदानीं समूह शब्दशः हा देश कसा गिळंकृत करायला निघाला आहे हे दाखवलं होतं.
त्याला अद्वितीय असा प्रतिसाद मिळाला. ते व्हिडीओज आजही माझ्या सोशल मीडियावर आहेत. आम्ही जे सादरीकरण केलं त्यातल्याच काही क्लिप्स या डॉक्युमेंट्रीत पण वापरल्या गेल्या. असो.

या विषयाच्या बाबत मी माझी भूमिका या आधी अनेकदा स्पष्ट केली आहे. माझा व्यक्तीला विरोध नाही तर एकाधिकारशाहीला विरोध आहे. मी माझ्या भाषणातून अनेकवेळा सांगितलं की पंतप्रधानांनी देशातील अनेक उद्योगपती मोठे करावेत आणि ज्यातून प्रचंड रोजगार या देशात निर्माण करावा आणि प्रचंड पैसा या देशात निर्माण व्हावा! तसेच या देशातील अनेक उद्योगपतींना जग पादाक्रांत करण्याची शक्ती द्यावी.

पण ते सोडून जर एकाचेच लाड करणार असाल आणि त्याने देशाला धोका निर्माण होणार असेल तर आमचा त्याला विरोध आहे आणि यापुढेही राहील. त्यामुळ�� अदानी�� काय कोणाच्याही एकाधिकारशाहीला विरोध असणारच आहे.

आत्ता देखील आपल्या भीमाशंकर येथील काहीशे हेक्टर वनजमीन गुजरात मधल्या टोरेंट कंपनीच्या घशात घालायला राज्य सरकारला केंद्र सरकारने सांगितलं आहे. महाराष्ट्रातल्या अनेक वनजमिनी या सरकारने ठरावीक मित्र मंडळी उद्योगपतींच्या घशात घातल्या आहेत आणि अजुन घालायच्या ठरवल्या आहेत ! आज कोण कुठच्या पक्षात आहे याच्याशी मला काही देणे घेणं नाही, प��ंतु आपण या महाराष्ट्राचे नागरिक आहोत आणि आपल्या डोळ्यांदेखत महाराष्ट्र विकला जातोय हे बघताना तुमची तळपायाची आग मस्तकात कशी जात नाही याचंच मला आश्चर्य वाटतं ! महाराष्ट्रातल्या आपल्या मराठी खासदारांना , आमदारांना, मंत्र्यांना हे आपल्या डोळ्यांसमोर घडतंय याचा राग सुद्धा येत नाही ? सत्तेसमोर इतकं शरण जाणं हे महाराष्ट्राच्या इतिहासाला, परंपरेला आणि संस्कृतीला शोभणारे नाही. कशाला मग आप���्या ��िवछत्रपतींच्या घोषणा देता आणि महाराष्ट्र गीत गाण्याचा फार्स करता ? असो..

पण सबीर भाटिया यांची डॉक्युमेंट्री शेअर केल्यावर तिला इतका प्रचंड प्रतिसाद आला की, वरच्यांच्या पोटात गोळा उत्पन्न होणे आणि आपलं गुपित फुटलं याची भीती निर्माण होणं हे स्वाभाविक होतं. पण ती इतकी तीव्र असावी की मला मुंबईच्या पोलीस आयुक्तांच्या मार्फत ही डॉक्युमेंट्री काढावी अशी विनंती केली गेली असावी.

मुळात मला ��े म्हणायचं होतं ते जानेवारी २०२६ च्या सभेत आणि पुन्हा या डॉक्युमेंट्रीला पोस्ट करण्याच्या निमित्ताने केलं गेलं; यातून देशाचं प्रबोधन होणं हाच उद्देश होता आणि आहे ! पण मला आलेली विनंती ही मुंबई पोलीस आयुक्तांची आहे. मुंबई आणि महाराष्ट्र पोलीस हे देशातील सर्वात कार्यक्षम पोलीस दल आहे आणि माझ्या मनात नेहमीच त्यांच्याबद्दल आदर राहिला आहे. अशा मुंबई पोलिसांच्या प्रमुखाने केलेल्या विनंत��चा मान राखतोय इतकंच.

म्हणून ही डॉक्युमेंट्रीची पोस्ट मी डिलीट करतोय. बाकी जी आग लागायची ती लागली आहे. जानेवारी २०२६ ला शिवतीर्थावरून मी या देशातील एकाधिकारशाहीच्या विरोधात ठिणगी टाकली तिचा वणवा पेटला आहे. आमचा लढा सुरु आहे. जानेवारी २०२६ ची आमची पोस्ट अजून तिथेच आहे आणि तिथेच राहील.आम्ही शेअर केलेली डॉक्युमेंट्री दुसऱ्यांनी बनवली होती ती पण लोकांपर्यंत पोहचावी हा उद्देश होता जो साध्य झाला. या विषयावर आम्ही केलेली अभ्यासपूर्ण मांडणी ही या निमित्ताने पुन्हा समोर आणतोय. आमच्या जानेवारी २०२६ च्या प्रेझेंटेशनचा भा��� परत इथे देतोय. परत एकदा नक्की बघा..

[Raj Thackeray @RajThackeray]

सध्या महाराष्ट्रात एक ‘फ्रेंडशिप फाईल’ ऑडिओ क्लिप व्हायरल होत आहे. तुम्ही सगळ्यांनी ऐकली असेल. भारतीय जनता पक्षाचे काही पदाधिकारी, या पक्षाच्या सोशल मीडियात महत्वाची भूमिका बजावणारे, राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघाचे एक ज्येष्ठ पदाधिकारी आणि स्वतःला निष्पक्ष राजकीय विश्लेषक ��्हणवणारे पण खरंतर भारतीय जनता पक्षाच्या चिखलफेक सैन्याचं चिलखत घालून फिरणारे काही युट्युब प्रभावक यांच्यातल्या मैत्रीची ’फ्रेंडशिप फाईल’ ऑडिओ क्लिप. यांत कोणी कोणाला ५०० कोटी दिले इथपासून ते थेट माध्यमांना आम्ही कशी जरब दाखवू शकतो, ते एखादा भावनिक मुद्दा सरकारच्या अंगाशी आला तर लगेच त्या मुद्द्यापासून लोकांचं लक्ष कसं भरकटवायचं यासाठी नविन धार्मिक ध्रुवीकरणाचा मुद्दा कसा रेटला पाहिजे यासाठी काय केलं पाहिजे याचीही चर्चा करताना ऐकायला येत आहे. ही क्लिप खरंतर २९ मिनिटांची आहे. त्यातल्या ५०० कोटींचा मुद्दा गाजतोय. त्यावर खुलासे येतील आणि यायलाच पाहि��ेत. पण भारतीय जनता पक्ष काय पद्धतीने समाज माध्यमं, माध्यमं यांच्यावर दडपशाही आणत आहे यावर पण चर्चा व्हायला हवी.

मुख्यमंत्र्यांनी मी ऑडिओ क्लिपचा फॉरेन्सिक रिपोर्ट मागवला आहे असं म्हणून वेळ मारून न्यायचा प्रयत्न केला आहे. फॉरेन्सिक अहवाल हा ऑडिओ किंवा व्हिडिओची तथ्यता याबरोबर खून, बलात्कार, आर्थिक घोटाळे यांच्यासारख्या गंभीर गुन्ह्यात पुराव्यांची तथ्यता तपासण्यासाठी मागवला जातो. खरतर यातलं संभाषण ऐकलं तर समजतंच आहे की हा लोकशाहीचा खुन आणि बलात्कारच आहे ! म्हणजे जे बोललं आहे ते गंभीर आहे आणि त्याची तपासणी व्हायला पाहिजे हे मुख्यमंत्र्यांना मान्य आहे हे बरं झालं. पुराव्यातील तथ्य तपासाच पण यांत बोललं गेलं आहे याबद्दल तुम्ही जर अनभिज्ञ असाल तर तुमच्या पाठीमागे काय काय सुरु होतं हे पण तपासा. मुख्यमंत्री म्हणाले की ही क्लिप बहुदा २ वर्षांपूर्वीची असावी, ती आत्ताच का आली ? खरतर ही क्लिप बाहेर आली कशी आणि ती आणली कोणी हा पण महत्वाचा प्रश्न आहे. खरतर याच्यात सरकार मधलं नेहमीप्रमाणे शहा काट’शाहाचं’ राजकारणच दिसतंय , आणि हो फॉरेन्सिक अहवाल, त्यातील तांत्रिकता याच्यात महाराष्ट्राला गोल गोल घुमवू नका. महाराष्ट्राला जे कळायचं आहे ते कळलं आहे. ते तुम्हाला मान्य आहे आणि मुख्यमंत्री म्हणून तुम्ही किती निष्पक्ष आहात आणि तुम्ही कारवाई केली आहेत हे महाराष्ट्राला दाखवून द्य���. तरंच या फॉरेन्सिकला अर्थ आहे, अन्यथा तुमच्या फायद्यासाठी वाकवलेला फॉरेन्सिक ठरेल.

[Raj Thackeray @RajThackeray]

Take a close look at the ongoing expansion of the Adani Group across the MMR region.
Certain forces, still resentful that Mumbai remained with Maharashtra and did not go to Gujarat, are now attempting—through this corporate giant—to gain influence and control over Mumbai and the wider MMR.
The Adani Group’s growing footprint in the MMR deserves careful attention.

[Manse Speaks @ManseSpeaks]

“तुम्ही तुमच्या भ��षेवरती, तुमच्या भूमिकेवरती, तुमच्या अस्मितेवरती जर ठाम असाल तर जग तुमची दखल घेतं” - श्री. राजसाहेब ठाकरे

वाइल्डलाइफ फोटोग्राफर ऑफ द इयर स्पर्धेत ऑस्कर पुरस्कार मिळवणारे वन्यजीव छायाचित्रकार श्री. सिताराम दिनकर राऊळ ह्यांचे मनःपूर्वक अभिनंदन!

#सीतारामराऊळ

[Raj Thackeray @RajThackeray]

आज माझ्या हस्ते मुंबई प्रेस क्लबच्या इमारतीत छायाचित्रकार श्री. गजानन दुधाळकर यांच्या 'डान्स ऑफ डेमोक्रसी' या छायाचित्र प्रदर्शनाचं उदघाट्न झालं. त्यानंतर पत्रकारांशी संवाद झाला. त्या संवादातील महत्वाचे मुद्दे...

⁠२०१८ पासून मी बॅलेटपेपरवर निवडणुका व्हाव्यात यासाठी प्रयत्न करतोय. त्यावेळी मी देशातील अनेक नेते आणि निवडणूक आयुक्तांनाही भेटलो होतो. त्यावेळी मी काय बोलतोय हे लोकांना कळालं नाही ते आता कळतंय.

•⁠ ⁠मतदानाच्या प्रक्रियेत पारदर्शकता असायला हवी. मी मतदान करतोय याचं समाधान मला असलं पाहिजे.

•⁠ ⁠जगातील बहुतांश पुढारलेल्या देशांमध्ये बॅलेट पेपरवर मतदान होतं. फ्रान्समध्ये एका मतदाराने तक्रार केल्यानंतर तिथली ईव्हीएम मशीन्स बंद करून बॅलेट पेपरवर मतदान सुरू झालं मग भारतात ईव्हीएम मशिन्स कशाला हव्यात?

•⁠ ⁠पुढच्या साधारण ३ ते ४ महिन्याांमध्ये या देशात काहीतरी मोठी गडबड होईल एवढं निश्चित.

•⁠ ⁠पुढील काळात सरकारमधल्या अनेक गोष्टी समोर येतील. सरकार चुकांवर चुका करत राहील त्यातून काही महिन्यांमध्ये संपूर्ण देश रस्त्यावर आला तरी मला आश्चर्य वाटणार नाही.

•⁠ ⁠सरकारने महाराष्ट्रातील ३००-३२५ तालुक्यांमध्ये दुष्काळ जाहीर केला आहे. ही परिस्थिती आणखी खराब होणार आहे आणि कोणतीही पूर्वतयारी नसल्याने ती परिस्थिती सरकारला झेपणार नाही.

•⁠ ⁠अमेरिकेतील कलाकार राष्ट्राध्यक्षांविषयी मत मांडतात म्हणून लगेच त्यांच्या चित्रपटांवर बहिष्कार घातला जात नाही. आपल्याकडे त्याच भीतीने अनेक कलाकार बोलत नाहीत.

•⁠ ⁠शांततेत आंदोलन करणाऱ्या मुलांवर तुम्ही लाठीचार्ज केला, पोलिसांच्या गणवेशात तुम्ही तुमच्या पक्षाचे लोकं घुसवलेत, तुम्ही हंगामा केला, मुलांनी काहीच केलं नव्हतं.

•⁠ ⁠सबीर भाटीया यांनी अदानींवर एक डॉक्युमेंट्री बनवली आहे, ती काढून टाकायला सांगितलं आहे. कशाला काढायची? लोकांना पाहुदेत. प्रत्येक वेळी भाजपने स्पॉन्सर केलेलेच चित्रपट पाहायचे का आम्ही?

•⁠ ⁠नागरी सुरक्षेच्या प्रश्नाकडे गांभीर्याने बघितलं पाहिजे. हीच परिस्थिती जर भारतीय जनता पक्ष विरोधात असताना घडली असती तर ते काय बोलले असते?

•⁠ ⁠लॉरेन्स बिश्नोईसारख्या लोकांना जेलमधून बाहेर काढून फटकावून काढला पाहिजे. त्याशिवाय कायद्याची भीती कशी राहिल?

•⁠ ⁠मी अनेकदा हे सांगितलं आहे, आपल्याकडे लॉ आहे पण ऑर्डर नाही. माझा मुंबई आणि महाराष्ट्र पोलिसांवर १०० टक्के विश्वास आहे, त्यांना फ्री हँड दिला तर ते क्राईम रेट शून्यावर आणतील.

•⁠ ⁠गेल्या काही वर्षांमध्ये देशात साचलेल्या गोष्टी फार काळ दबून राहू शकत नाहीत. प्रत्येकाचा राग हा एक ना एक दिवस बाहेर येईल.

[Raj Thackeray @RajThackeray]

"No nation can be grateful at the cost of its liberty" हे उद्गार आहेत, भारतरत्न डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर यांचे. नोव्हेंबर १९४९ ला भारतीय र��ज्यघटनेचा मसुदा सादर करताना त्यांनी हे अतिशय महत्वाचे उद्गार काढले होते.
एखाद्या नेत्याच्या आंधळ्या भक्तीसाठी किंवा त्याच्या तऱ्हेवाईक वागण्याला खतपाणी घालण्यासाठी या देशाची स्वातंत्र्य, अभिव्यक्ती ही मूल्य अजिबात पणाला लागता कामा नयेत.

हे वाक्य आज पुन्हा म्हणावं लागतंय. कारण मोदी आणि शाह या जोडीच्या मनात आणि डोक्यात अत्यंत पराकोटीची हुकूमशाही बसली आहे . या हुकूमशाहीच्या जोरावर या जोडीने देशातील सगळ्या यंत्रणांना काबीज करून जी सत्ता मिळवली. आणि जी सत्ता फक्त मूठभर उद्योगपतींच्या हितासाठी राबवली जात आहे. सत्तेच्या या मस्तीला विरोध केला, त्याच्या विरोधात निदर्शनं केली म्हणून, जर आंदोलकांना चिरडलं जाणार असेल आणि त्यांना अटक केली जाणार असेल तर, त्यांच्या या बेबंदशाहीला या देशातून खालपासून वरपर्यंत उखडूनच काढलं पाहिजे !

या देशांत आंदोलनं करायचीच नाहीत? तुम्हाला प्रश्न विचारायचेच नाहीत ? आंद���लन करणं हा अधिकार हिरावून घेणारे तुम्ही कोण ? भ्रष्ट मुख्य निवडणूक आयुक्त ज्ञानेश कुमार यांच्या राजीनाम्याची मागणी घेऊन ३ ऑक्टोबरपासून दिल्लीत आंदोलनं सुरु आहेत. दिल्ली पोलिसांना हाताशी धरून हे सरकार फक्त आंदोलकांना चिरडत होतं असं नाही तर हे आंदोलन कव्हर करणाऱ्या महिला पत्रकारांचा पण छळ करत होतं.

आज दिल्लीत आंदोलनं होतील या भीतीने दिल्लीत मेट्रो सेवा बंद केलीत, रस्ते अडवलेत, इंटरनेट सेवा बंद केली आहे, बस सेवा थांबवली आहे, आंदोलकांना विमान���तून उचलून नेलं जात आहे. ही कोणती पद्धत ? देशातील २०,३० वर्षांचे तरुण तरुणी अस्वस्थ आहेत, त्यांना त्यांचं भविष्य दिसत नाहीये, म्हणून ती शांततेत रस्त्यावर उतरून आंदोलन करत आहेत आणि तुम्ही त्यांनाच चिरडायचा प्रयत्न करताय? जगभर मोदी जाऊन आमच्या देशात लोकशाही आहे हे आता कोणत्या तोंडाने सांगणार आहेत ? ही असली लोकशाही?

मला समजत नाही या ज्ञानेश कुमारबद्दल इतकं प्रेम का ? ज्ञानेश कुमार आणि त्या ���धीचे निवडणूक अधिकारी हे तुमचे सत्ता काबीज करण्याचे मार्ग आहेत म्हणून ? निवडणूक आयोग एक स्वायत्त संस्था आहे, त्याच्या प्रमुखाने काही गोंधळ घातला असेल तर त्याचा राजीनामा व्हायलाच हवा. तसंच संपूर्ण निवडणूक यंत्रणा ही प्रामाणिक आणि पारदर्शक असायला हवी या मागणीत गैर ते काय ? माझ्या मताचा अधिकार काढून घेतला जातोय, किंवा माझं मत कुठे आणि कोणाला जातंय हे मला समजत नाहीये. आणि त्यातून माझ्या मताचा अपमान होतोय हा राग व्यक्त करण्याचा अधिकार पण नसावा ? का वरच्या दोघांना भीती आहे की ज्ञानेश कुमारला राजीनामा द्यायला लागला आणि त्याने माझे मतचोरीचे ��रवते धनी कोण हे जर सांगितलं तर आत्तापर्यंतचं सत्तेचं सगळंच बिंग फुटेल म्हणून!

भारतीय राज्यघटनेच्या कलम १९ (१) (अ) आणि (ब) यानुसार नागरिकांना शांततेत निदर्शनं करण्याचा पूर्ण अधिकार आहे. हा अधिकार तुम्हाला का चिरडायचा आहे ? काल तर चक्क माननीय सर्वोच्च न्यायालयाने देखील विचारलं, माशी मारायला हातोडा कशाला वापरताय ?. बरं आंदोलकांना ताब्यात घेतलं आणि सोडून दिलं असं सहसा महाराष्ट्रात पोलीस डि���ार्टमेंट करतं. आणि हे करताना नागरिकांच्या संविधानिक अधिकारांना धक्का बसणार नाही हे पाहतात. पण इथे दिल्लीत तर महिला पत्रकार ज्या हे आंदोलन कव्हर करत होत्या, त्यांच्या तक्रारी आहेत की पोलिसांनी स्थानबद्ध केल्यावर त्यांचा छळ केला म्हणून. जर आंदोलन कव्हर करणाऱ्यांचा छळ होत असेल तर आंदोलकांना नीट वागवतील याची काय खात्री ?

या देशातील तरुणांनी तुम्हाला झुकवलं आणि धर्मेंद्र प्रधान यांचा ��ाजीनामा घ्यायला लावला हा राग अजून शमला नाहीये असं दिसतंय. अण्णा हजारे आंदोलनाच्या वेळेस मोदी-शाह गुजरातमध्ये आंदोलनं होऊ देत होते कारण ती फायद्याची होती. पण त्याच गुजरातमध्ये त्यांनी सत्तेच्या काळात त्यांच्या सरकारच्या विरोधातील अनेक आंदोलनं चिरडली. थोडक्यात हे बेगडी आणि दुटप्पी आहेत हे स्पष्ट दिसतंय.

नेटफ्लिक्सवर एक डॉक्युमेंट्री आहे, How to Become a Tyrant (tyarant म्हणजे जुलमी शासक ) ही डॉक्युमेंट्री बहुदा अमित शाह रोज गांभीर्याने बघत आहेत असं दिसतंय. त्यापेक्षा ज्या गुजरातमधून तुम्ही येता त्याच राज्यातून आलेल्या महात्मा गांधींनी शांततेतली केलेल्या आंदोलनांबद्दल आणि स्वातंत्र्य चळवळीबद्दल जरा वाचा. अर्थात यांच्याकडून मी अपेक्षा का बाळगतोय हेच समजत नाही ! असो . . .

[Raj Thackeray @RajThackeray]

“No nation can be grateful at the cost of its liberty” - these are the words of Bharat Ratna Dr. Babasaheb Ambedkar. He made this profound statement while presenting the draft of the Indian Constitution in November 1949. The nation's values of freedom and expression must never be jeopardized for the sake of blind devotion to a leader or to indulge their eccentric behavior.

This statement needs to be reiterated today because the duo of Modi and Shah harbors an extreme authoritarian mindset. Leveraging this authoritarianism, they captured the country's institutions to seize power. Power that is now being wielded solely to serve the interests of a handful of industrialists. If protesters are to be crushed and arrested simply for opposing this arrogant abuse of power or demonstrating against it, then this unchecked tyranny must be uprooted from the country, from the grassroots to the highest levels.

Are protests forbidden in this country? Are questions not to be asked? Who are you to snatch away the right to protest? Protests have been ongoing in Delhi since October 3rd, demanding the resignation of the corrupt Chief Election Commissioner, Gyanesh Kumar. Using the Delhi Police as an instrument, the government not only crushed protesters but also harassed the female journalists covering the agitation.

Fearing protests in Delhi today, you have shut down metro services, blocked roads, suspended internet and bus services, and are even detaining protesters directly from flights. What kind of approach is this? Young men and women in their twenties and thirties across the country are restless; they cannot see a future for themselves. That is why they are taking to the streets to protest peacefully, and you are trying to crush them? With what face will Modi go around the world claiming that our country is democratic? Is this democracy?

I don’t understand this immense love for Gyanesh Kumar. Is it because Gyanesh Kumar, and the election officials before him, are your instruments for seizing power? The Election Commission is an autonomous body. What’s wrong in demanding the resignation of its chief if he has messed up things? What’s wrong with wanting an honest and transparent electoral system? My right to vote is being taken away, I am unable to track where and to whom my vote is going. Don’t I have the right to express my anger when my vote is getting insulted this way? Or is it that the two leaders at the top fear that if Gyanesh Kumar is forced to resign and reveals the masterminds behind the vote theft, the entire charade of their power will be exposed?

Under Articles 19(1)(a) and (b) of the Indian Constitution, citizens have the full right to stage peaceful protests. Why do you wish to crush this right? Just yesterday, the Honorable Supreme Court asked, "Why use a sledgehammer to swat a fly?" Typically, the police department in Maharashtra detains protesters and then releases them, ensuring that citizens' constitutional rights remain intact in the process. But in Delhi, female journalists covering the protest have complained of harassment by the police after being detained. If those covering the protest are being harassed, what guarantee is there that the protesters themselves will be treated properly?

It appears that the anger over the youth of this country forcing you to yield and compelling Dharmendra Pradhan to resign has not yet subsided. During the Anna Hazare agitation, Modi and Shah allowed protests to take place in Gujarat because it served their interests; yet, while in power in that very state, they crushed numerous protests against their own government. In short, their hypocrisy and double standards are glaringly obvious.

[Rahul Wanjale @RahulWanjale1]

RT @RajThackeray: सस्नेह जय महाराष्ट्र,
५ ऑक्टोबर २०२६ ला मी जेंव्हा पुण्यात एमपीएससी आंदोलक विद्यार्थ्यांची भेट घेतली तेंव्हा मी तुमचं…

[Raj Thackeray @RajThackeray]

Veteran actor Nana Patekar has passed away.

The Hindi film industry and Mumbai share an inseparable bond. When one speaks of Mumbai, it encompasses its theatre, its world of commercial cinema, and the middle and lower-middle classes striving daily to carve out their identity, from slums to chawls. Then came the working class that gradually faced ruin in this city and across the country; the rise of the underworld born out of that social despair; the period where communal harmony unraveled before our eyes; followed by the post-liberalization expansion of middle-class aspirations and the politics swirling around it all. Through every such era, Nana Patekar made his presence felt, sometimes on stage, sometimes on screen. From ‘Hamidabai Chi Kothi’ to ‘Parinda���, ‘Krantiveer’, ‘Ab Tak Chhappan’, and all the way to ‘Natasamrat’, Nana remained ever-present. Across each phase, he brought to life, whether on the screen or the stage, the common man living with persistent inner turmoil.

Anger, humiliation, powerlessness, despair, revulsion toward immorality, disillusionment with the system, and class struggle constantly simmer within the mind of the common man. It spills over only occasionally through petty arguments or domestic turmoil. Otherwise, it stays bottled up inside. Watching Nana perform felt like looking into this emotional pressure cooker of ordinary lives. When Nana, or the 'Angry Young Man' Amitabh Bachchan, confronted these realities on screen, they vented the steam trapped within the human psyche. As I often say, just as singers and composers like Lata didi, Asha tai, Kishore Kumar, and Rafi sahab, along with filmmakers, playwrights, directors, and artists, entertained Indian minds for at least 60 to 70 years, figures like Nana and Bachchan Sahab powerfully released that inner steam on screen. Had they not done so, chaos might have erupted in this country every month.

Watching Nana act always reminded me of Hollywood's Morgan Freeman. Neither fit the conventional type of Bollywood or Hollywood actors of their times in terms of looks or persona. Watching Morgan Freeman, one often feels this is a man who has absorbed wisdom, patience, and a quiet acceptance of things as they are over time. With Nana's acting, however, I sensed fury, restlessness, and a deeply entrenched despair. Freeman represents a man who seems to have seen it all; Nana represents a man who has endured too much and can take no more. These are two opposite ends of the human spectrum. Because Nana could bring that second extreme to the screen with raw authenticity, he was a truly great artist.

In the 2000s, polished, fair, and conventional leading men began making way for story-driven cinema, ushering in an era of character actors who could carry a narrative and draw audiences on merit. Nana was undoubtedly the pioneer of this era. The prominence that character actors enjoy today was paved by Nana.

Yet, despite all this, he was fiercely individualistic, spoke his mind without filter, and was outspoken (though it hardly suits me to call anyone outspoken; be that as it may). Because of this, even when producers and directors wished to cast him, they often hesitated. Did this hurt Nana? One cannot say; he remained indifferent. But it certainly deprived Hindi cinema and its audience. While Nawazuddin Siddiqui and the late Irrfan Khan were undoubtedly brilliant performers, one wonders whether they and others like them would have found those same opportunities had Nana been willing to compromise. Moreover, Nana was not confined to aggressive or intense roles, through films like ‘Welcome’, he demonstrated to the world that he could handle comedy with equal prowess.

[Raj Thackeray @RajThackeray]

ज्येष्ठ अभिनेते नाना पाटेकर यांचं निधन झालं. हिंदी चित्रपट सृष्टी म्हणजे मुंबई हे दृढ समीकरण. मुंबई आली की इथली रंगभू��ी, इथलं व्यावसायिक सिनेमाचं जग, इथल्या झोपडीपासून, चाळीपासून कुठेतरी रोज या शहरात स्वतःचं अस्तित्व शोधण्याचा प्रयत्न करणारा इथला मध्यमवर्ग, निम्न मध्यमवर्ग आला, पुढे याच शहरातला आणि हळूहळू या देशातील उध्वस्त होत गेलेला कामगार वर्ग आला, त्यातून आलेल्या सामाजिक नैराश्यातून उदयाला आलेलं अंडरर्वल्डचं विश्व असेल, सामाजिक सलोखा बघता बघता विस्कटून जाण्याचा काळ असेल, पुढे याच मध्यमवर्गाच���या आकांक्षा उदारीकरणानंतर विस्तारत जाणं आणि या सगळ्याच्या भोवती फिरणारं राजकारण. या प्रत्येक टप्प्यात नाना पाटेकर कधी नाटकातून कधी सिनेमातून दिसले. हमीदाबाईची कोठीपासून ते परिंदा ते क्रांतिवीर ते अब तक छप्पन ते अगदी नटसम्राटपर्यंत प्रत्येक ठिकाणी नाना पाटेकर दिसत राहिले . या प्रत्येक टप्प्यावरची कुठेतरी अस्वस्थता उराशी घेऊन जगणारा सामान्य माणूस नाना पाटेकर कधी पडद्यावर तर कधी रंगभूमीवर उभा करत राहिले .

सामान्य माणसाच्या मनात सातत्याने राग, अपमान, शक्��िहीनता, नैराश्य, अनैतिक गोष्टींबद्दलची घृणा, व्यवस्थेबद्दलची निराशा, वर्ग संघर्ष हे सगळं आत धुमसत असतं. ते अगदी कधीतरी किरकोळ भांडणं किंवा घरातील आदळआपट यातून बाहेर पडतं, अन्यथा ते आत धुमसत राहतं. हे धुमसत राहणं, प्रेशर कुकर सारखं आत रटरटत राहणं हेच त्याच्या वाट्याला येतं. नानांच्या अभिनयाकडे बघताना हा सामान्यांच्या आयुष्यातला भावनांचा प्रेशर कुकर बघतोय असं वाटायचं. आणि मग कधीकधी नान��� असतील किंवा अँग्री यंग मॅन अमिताभ बच्चन असतील यांनी पडद्यावर केलेले दोन हात ही माणसाच्या मनाच्या प्रेशर कुकरमधील वाफ बाहेर काढतात. मी जसं नेहमी म्हणतो की लतादीदी, आशाताई, किशोर कुमार, रफी साहेब, इत्यादी गायकांनी ,संगीतकारांनी, चित्रपट तसेच नाटक निर्माते,दिग्दर्शक, कलाकारांनी भारतीयांचं किमान ६०/७० वर्ष मन रिझवलं तसंच नाना असतील किंवा बच्चन साहेब असतील यांनी आतली वाफ पडद्यावर ताकदीने बाहेर काढली म्��णून ठीक नाही तर या देशांत दर महिन्याला अराजकता निर्माण झाली असती.

नानांच्या अभिनयाकडे बघताना मला नेहमीच हॉलिवूडमधल्या मॉर्गन फ्रीमन यांची आठवण येते. रूप असेल व्यक्तिमत्व असेल दोघेही तत्कालीन बॉलिवूड किंवा हॉलिवूडच्या कलाकाराच्या पठडीत बसणारे अभिनेते नाहीत. मॉर्गन फ्रीमन यांच्याकडे पाहिल्यानंतर अनेकदा असं वाटतं की या माणसाने काळाच्या ओघात शहाणपण, पेशन्स, आणि आहे हे हे असं आहे हे स्वीकारलेपण आत्मसात केल��� आहे. तर नानांच्या अभियाकडे पाहून मला राग, चंचलता, आणि खूप खोल साठलेलं नैराश्य जाणवायचं. या माणसाने खूप बघितलंय असं वाटणारा मॉर्गन फ्रीमन आणि या माणसाने खूप भोगलंय आता बस असं वाटणारे नाना. माणसाची दोन टोकाची रूपं असतात. यातलं दुसरं टोक नाना मनस्वीपणे पडद्यावर आणू शकायचे म्हणून ते मोठे कलाकार होते.

२००० च्या दशकांत गोरे गोमटे आखीव रेखीव गुळगुळीत दिसणाऱ्या नटांच्या ऐवजी कथा ही सिनेमाच्���ा पटावर आली आणि ती कथा सांगणारे नट आणि प्रेक्षकाला ओढून आणणारे नट यांच्या चलतीचा काळ सुरु झाला. आणि या युगाचे पहिले नायक १००% नाना होते. आज चरित्र अभिनेत्यांची जी चलती दिसत आहे, त्याला वाट नानांनी करून दिली.

पण इतकं सगळं असून देखील त्यांचा स्वभाव मनस्वी होता, मनात येईल ते बोलायचे, फटकळ होता (खरंतर मी कोणाला फटकळ म्हणणं चुकीचंच आहे. असो) यामुळे नानांना चित्रपटात घ्यायची इच्छा असली तरी निर्���ाते दिग्दर्शक टाळायचे, याने नानांचं नुकसान झालं का ? माहित नाही, ते बेफिकीर होते. पण १००% हिंदी चित्रपटसृष्टीचं आणि प्रेक्षकांच नुकसान झालं. नवाझउद्दीन सिद्दीकी किंवा इरफान खान( जे आज आपल्यात नाहीत) हे तसे उत्तम कलाकार, परंतु नानांनी काही गोष्टी ॲडजस्ट केल्या असत्या तर कदाचित या आणि अशा काही कलाकारांना ज्या संधी मिळाल्या त्या मिळाल्या असत्या का, याबद्दल मनात शंका निर्माण होते. नानांनी नुसताच आक्रमक किंवा गंभीर अभिनय केला नाही तर ���ेलकम चित्रपटातून त्यांनी विनोदी भूमिका देखील तितक्याच ताकदीने उभ्या करू शकतो हे जगाला दाखवले !

नाना गेले, पण नानांनी पडद्यावर उभा केलेला तो माणूस अजूनही आपल्या आजूबाजूला आहे. त्याचा राग आहे, त्याची अस्वस्थता आहे, त्याचा अपमान आहे, त्याची धडपड आहे आणि परिस्थितीशी दोन हात करण्याची त्याची अधूनमधून उसळणारी ताकदही आहे. कदाचित म्हणूनच नानांना निरोप देताना केवळ एका मोठ्या अभिनेत्याला आप�� निरोप देत नाही आहोत तर समाजातल्या सामान्य माणसाच्या मनात साठत गेलेल्या असंख्य ��ावनांचा एक चेहरा आज आपल्यातून निघून गेला आहे.

नाना पाटेकरांना महाराष्ट्र नवनिर्माण सेनेतर्फे भावपूर्ण श्रद्धांजली

राज ठाकरे ।

[Manse Speaks @ManseSpeaks]

मुंबई व नवी मुंबई विमानतळ, वाढवण बंदर ते अगदी धारावीची जागा हे सगळं काही एकाच उद्योगपतीच्या हातात सोपवण्याचा हा कोणता मोठा कट आहे ? महाराष्ट्राची संपत्ती अशीच लुटली जाणार की जनता आता तरी जागी होणार ? वेळ न���घून जाण्याआधी हे कटकारस्थान ओळखा.

राजसाहेबांनी दिलेला इशारा आज खरा ठरतोय.

[Raj Thackeray @RajThackeray]

आज पुण्यातील एम.पी.एस.सी. आंदोलक विद्यार्थ्यांची भेट घेऊन त्यांच्याशी संवाद साधला.

[Rahul Wanjale @RahulWanjale1]

ठाकरेंचा मोर्चा म्हणजे गर्दी होणारच 👏🙏

[Raj Thackeray @RajThackeray]

आज, ४ ऑक्टोबर २०२६ रोजी मुंबईत महाराष्ट्रातील सर्वपक्षीय नेते, कार्यकर्ते आणि जनतेच्या सहभागातून लोकशाही व संविधानाच्या रक्षणासाठी अभूतपूर्व असा विशाल ‘गर्जना’ मोर्चा निघाला. यावेळी मोर्चासाठी मोठ्या संख्येने जमलेल्या लोकशाही आणि संविधानप्रेमी नागरिकांना संबोधित केलं.

•⁠ ⁠२०१७-२०१८ पासून राज ठाकरे तुम्हाला सांगत आलाय, यामध्ये चोऱ्या सुरू आहेत. त्यावेळी मी ममता बॅनर्जी, सोनिया गांधींसह अनेक नेत्यांना भेटून सांगितलं होतं निवडणुकांवर बहिष्कार टाका त्याशिवाय दूध का दूध, पानी का पानी होणार नाही!

•⁠ ⁠मी तेव्हा काय सांगत होतो ते सगळ्यांना आत्ता समजायला लागलं.

•⁠ ⁠२०२४ विधानसभा निवडणुकीत संपुर्ण बहुमत महायुतीला मिळाल्यानंतर संपूर्ण महाराष्ट्रात सन्नाटा होता हा कोणता विजय?

•⁠ ⁠२०२४ लोकसभेनंतर २०२४ विधानसभेपूर्वी महाराष्ट्रात ४० ते ६० लाख मतदार वाढवले गेले. असे कसे मतदार वाढले?

•⁠ ⁠लोकसभेच्या निवडणुकीत भाजपला २ कोटी ४४ लाख २७ हजार मतं मिळाली. त्यानंतर ६ महिन्यांनी झालेल्या विधानसभा निवडणुकीत भाजपला ३ कोटी १६ लाख १६ हजार मतं मिळाली.

•⁠ ⁠म���ा सत्ताधारी प��्षाला फक्त एवढंच सांगायचंय, तुम्ही सत्तेवर बसलात म्हणून आम्हाला राग नाही. तुम्ही सत्ता कशी राबवताय याबाबत आम्हाला राग आहे.

•⁠ ⁠कोणाला सत्तेत बसवायचं आणि कोणाला विरोधात बसवायचं हे या देशातील लोकांनी ठरवायचं, निवडणूक आयोगाने नाही.

•⁠ ⁠कोणताही राजकीय पक्ष जेव्हा सत्तेत बसतो तेव्हा त्याला सत्ता जाण्याची भिती असते. अशी कोणतीही भिती राज्य किंवा केंद्र सरकारमध्ये दिसत नाही.

•⁠ ⁠आपण चुकीचा घेतलेला निर्णय, चुकीचं राबवलेलं धोरण हे भविष्यात चुकीचा पायंडा पाडणार का?, याचा विचार देशातील प्रत्येक राजकीय पक्षाने केला पाहिजे.

•⁠ ⁠आज सर्व विरोधी पक्ष व्यासपीठावर आहेत. सत्तेतले जे पक्ष आज व्यासपीठावर नाहीत त्यांनीही विचार करायला हवा, जेव्हा उद्या तुम्ही सत्तेतून जाल आणि तुम्ही आज जे करताय ते दामदुपटीने तुम्हाला भोगावं लागेल तेव्हा काय कराल?

•⁠ ⁠महाराष्ट्रात आजपर्यंत जी SIR ���्रक्रिया झाली ती संपूर्णपणे रद्द झाली पाहिजे.

•⁠ ⁠आत्तापर्यंत SIR मधून २ कोटी लोकं बाहेर काढलेत हे २ कोटी लोकं कोण आहेत? जेव्हा दिल्लीत याबाबत चर्चा होईल त्यावेळी SIR रद्द झाला पाहिजे ही मागणी करावी अशी माझी सर्व राजकीय पक्षांना विनंती आहे.

•⁠ ⁠यापुढील सर्व निवडणुकांमध्ये EVM मशीच्या ऐवजी बॅलेटपेपरवर मतदान झालं पाहिजे ही आजच्या या मोर्चामधून मी मागणी करत आहे.

[MNS Adhikrut - मनसे अधिकृत @mnsadhikrut]

लोकशाही आणि संविधान वाचवण्यासाठी…”गर्जना”

रविवार ४ ऑक्टोबर, सकाळी १० वाजता.
मार्ग- मेट्रो सिनेमा, मरीन लाईन्स ते मुंबई महानगरपालिका.

#गर्जना #Protest #SIR #ElectionCommission

[Raj Thackeray @RajThackeray]

आज महात्मा गांधीजींची जयंती. खरंतर कुठल्याही महापुरुषाची आठवण फक्त त्याच्या जयंतीला आणि पुण्यतिथीला काढायची, त्यांच्या पुतळ्याला हार अर्पण करायचा आणि फोटो काढायचे इतक्या पुरतेच आपल्याला महापुरुष आठ���तात. स्मारकं म्हणजे पुतळे ही आपली आवडती व्याख्या आणि आता पुतळ्यांच्या सोबत फोटो ही आपली नवीन श्रद्धांजली. असो.

पण सध्याच्या सत्ताधाऱ्यांच्या काळात गांधीजींची आठवण खरंतर अधिक प्रकर्षाने यायला हवी. कारण त्यांनी सत्तेला प्रश्न विचारायला शिकवलं... आणि प्रश्न विचारणं हे सद्य सत्ताधाऱ्यांना आवडत नाही. प्रश्न विचारले की, ते आणि त्यांच्या समर्थकांच्या ‘ ट्रोळ्या ‘ तुम्हाला देशद्रोही ठरवायला आतुरच असतात.

आज आंदोलनांकडे संशयाने पाहिलं जातं, आंदोलकांवर बळाचा वापर होतो आणि निवडणूक आयोगासारख्या घटनात्मक संस्थांच्या स्वायत्ततेबद्दलही प्रश्न उपस्थित होत आहेत. अशा वेळी गांधीजींची सर्वाधिक गरज आहे.

गांधीजींनी या देशाला दिलेली सर्व���त मोठी गोष्ट कोणती?

मला वाटतं—सत्तेला ‘नाही’ म्हणण्याचं सामान्य माणसाचं सामर्थ्य!

सरकारकडे कायदा असतो, सत्तेची पाशवी शक्ती असते, सोयीने कायदा बदलण्याची शक्यता असते आणि या कायद्याच्या आधारावर गुन्हेगार ठरवण्याची शक्ती ते स्वतःकडे अबाधित ठेवतात. पण एवढं सगळं असूनही सामान्य माणसाच्या सारासार विचार करण्याच्या क्षमतेवर, त्याच्या सद्सद्विवेक बुद्धीवर सरकारची मालकी नसते हे गांधीजी���नी दाखवून दिलं. सध्या सोशल मीडिया आणि व्हॉट्सॲप युनिव्हर्सिटीजच्या काळात या क्षमतेवरच घाला घालण्याचा प्रयत्न सुरु आहे. त्यामुळे सर्वानी सावध राहायला हवं..

लोकशाहीत जनता सार्वभौम असते याची सत्ताधाऱ्यांना अधूनमधून आठवण करून दिली पाहिजे. राजकीय पक्षांची आंदोलनं, मोर्चे आणि त्यातला जनसहभाग हे सर्व सत्ताधाऱ्यांना जाणीव करून देण्याचा मार्ग आहे हे विसरू नये. आणि हेच गांधीजींच्या शिकवणीचं सार आहे.

म्हणून गांध��जी सत्ताधाऱ्यांना फक्त श्रद्धांजली पुरते हवे आहेत बाकीचे गांधीजी त्यांच्या सोयीचे नाहीत. पण लोकशाहीला गांधीजी कायम आवश्यक असतात हे आपण विसरता कामा नये.

महात्मा गांधीजींच्या स्मृतीस महाराष्ट्र नवनिर्माण सेनेचं विनम्र अभिवादन !

राज ठाकरे ।

[Rahul Wanjale @RahulWanjale1]

राजगर्जना 🙏👌💯

[Rahul Wanjale @RahulWanjale1]

चार तारखेला भायखळा वरून मोर्चा निघेल आणि मुंबई महापालिका इथे सभा होईल

सकाळी अकरा वाजेपर्यंत मोर्चा निघेल
हा निवडणूक आयोग विरोधात मोर्चा आहे

राज ठाकरे